Voor alle foto's van Turkije zie link SmugMug of klik hier.

 

Dag 7 - 3 oktober 2012 – Harmanli (BUL) naar Istanbul (TUR) – 300 km

Vanochtend de laatste 35 km gereden tot aan de grens van Turkije. Bij de grensovergang moesten we vier keer ons paspoort laten zien,
twee keer de motorpapieren, bagage is gecontroleerd en tussendoor nog even een visum gehaald. Na dik een uur konden we weer door en de wegen waren weer stukken beter. Iets na de middag waren we in Istanbul en daar stonden we meer stil dan dat we reden. De tempratuur was 25 graden buiten maar met een motorpak aan voelt het toch ‘’ietsje’’ warmer. Na wat zoekwerk kwamen we aan in het centrum (Wijk Sultanahmet) en daar kreeg de motor van Ben de eerste problemen. Zijn motor raakte oververhit en daar sta je dan midden in een winkelstraat waar we eigenlijk niet mochten komen met de motor. Gelukkig staat alles op de film dus dat volgt nog binnenkort. Even later IMG 2607weer doorgereden en de motor bleef over verhit raken. Na diverse stops werden we met hulp van buschauffeurs, parkeerwachters en een travelagent richting een honda service punt gewezen. Deze hebben we nooit gevonden want het bleek een servicepunt voor bootmotoren te zijn. Even verderop lag gelukkig wel een motorzaak en schijnbaar een bekende in omstreken. Atamoto was de naam en lag in in een klein zijnstraatje die je normaal niet zou zien. Bij de motor van Ben bleek enkel de zekering stuk want de ventilator begon hierna weer te blazen (deze heeft het sinds de aankoop nooit gedaan maar omdat het niet warm is geweest tot nu toe was dit geen probleem). Verder nog nieuw koelvloeistof erin en nieuwe banden besteld die we vrijdagmiddag moeten ophalen. Bij mijn motor (Johan) heb ik de remblokken laten vervangen voor want deze waren ook aan vervanging toe en wat olie erbij gedaan. Totale kosten 110 euro voor ons beide exclusief de banden en exclusief arbeidsloon want de eigenaar Ahmet Demirtas vond ons aardige kerels (niet dat het arbeidsloon duur is maar alle beetjes helpen). Rond 7 uur ’s avonds konden we eindelijk een hostel gaan zoeken.  Op het plein in Sultanahmet werden we meteen aangesproken door iemand en we vroegen hem voor een hostel en zo zijn we bij het Orient Hostel uitgekomen. Heel bekend hostel waar veel backpackers zitten. Vandaag konden we nog een tweepersoons kamer krijgen met airco maar morgen moeten we verhuizen naar een grotere kamer voor minder geld !! ;) De avond afgesloten bij Med cezit retaurant hier vlakbij waar de eigenaar helemaal onder de indruk was van onze plannen.

Dag 8 - 4 oktober 2012 –Istanbul (TUR) – 0 km

Vandaag moesten we voor 10 uur de kamer uit voor de kamerwisseling. We hebben nu een 6 persoonskamer voor ons tweeën dus plek zat. Na de wisseling zijn we direct door gegaan naar de Hagia Sofia wat vroeger een Basiliek was maar tegenwoordig een moskee is. Een mooi bouwwerk wat op 3 minuten lopen ligt vanaf ons hostel. Tegenover de Hagia Sofia, aan de andere kant van het plein, ligt de Sultanahmet moskee (ook wel bekend als de blauwe moskee). Aangezien ik (Johan) volledig ontblote armen had moest ik eerst mijn armen bedekken en verder moesten de schoenen ook even uit. De moskee zag er van binnen indrukwekkend uit, hetzelfde als bij de Hagia Sofia veel marmer en versieringen,  maar je hebt ze beide vrij snel gezien omdat het één grote ruimte is. Bij de uitgang van de moskee kwamen net twee motorrijders aanzetten die ook volgepakt waren. Het bleken twee fransmannen te zijn die van Frankrijk naar Istanbul en weer terug rijden. Ze waren al 70 dagen onderweg en hebben met name aan de kustplaatsen gezeten (Middellandse zee). ’s Middags zijn we naar de Grand Bazaar en de Spice Bazaar geweest om deze eeuwenoude winkelstraten eens even te bekijken. Deze straten liggen vol met kleine winkeltjes en in de Grand Bazaar blinkt er veel goud (voor zover echt natuurlijk). Onderweg kwamen we nog een andere moskee tegen die er wel leuk uit zag dus ook deze nog maar even binnen gelopen. Rond 5 uur waren we bij de ingang van het Topkapi Paleis maar deze was helaas net gesloten. Alle gebouwen liggen overigens in de wijk Sultanahmet en we hebben alles te voet kunnen bezoeken dus mocht je ooit naar Istanbul willen dan weet je nu in welke wijk je moet gaan zitten. ’s Avonds nog even op het terras gegeten van het hostel waar we zitten en nog wat films gekeken en de verslagen gepost. Productief toeristendagje dus J

Dag 9 - 5 oktober 2012 –Istanbul (TUR) – 10 km

Vanochtend weer vroeg op om snel de drukte voor te zijn bij het Topkapi Paleis. Het paleis, waar vroeger de sultans woonde, was wel leuk om te zien maar voor bijna 20 euro entree verwacht je toch net iets meer. Alle ruimten die openbaar waren hebben we bekeken zoals de wapens, juwelen, servies en de ruimtes waar ze vroeger leefde maar deze waren dus leeg. Enkel de muren en plafonds waren geschilderd / volgeplakt met tegelwerk. Voor de middag waren we weer terug in het hostel waar we even hebben gerelaxed want vanmiddag moesten we weer terug naar de motorgarage. Onderweg naar de garage begaf Ben zijn motor het voor de tweede keer. Nu viel de motor ineens it en wou niet meer starten. Ik (Johan) ben dus maar even door gereden naar de garage en heb 2 man meegenomen om te duwen. Met zijn vieren dus rennend door de straten van Istanbul tot de garage waar de zekering weer niet bleek te werken. Dit keer maar meteen alle zekeringen vervangen van Ben zijn motor en tevens werden de nieuwe banden erop gelegd. Na een tijdje kwam Goivanni de italiaan binnenlopen. Hij was vroeger director geweest van reclamecommercials en liet wat filmpjes zien in de motorgarage. Ook vandaag kregen we weer een halve liter bier aangeboden die ik natuurlijk niet afsla! Na 2-3 uur wachten was de motor van Ben weer gereed en zijn we terug over de Galata brug gereden. Deze brug staat helemaal vol met vissers en onder de brug zitten allemaal visrestaurantjes. Hier hebben we dus even een pitstop gemaakt om wat foto’s te maken, wat te eten en even rond te kijken. ’s Avonds zijn we bezig geweest met de voorbereiding voor Iran door alvast wat verblijfplaatsen te zoeken waar we goedkoop kunnen slapen.

 

Dag 10 - 6 oktober 2012 –Istanbul (TUR) naar Uchisar (TUR) - 750 km

Vandaag is het weer tijd voor een lange dag rijden en zoals je kunt zien hebben we totaal 750 km gereden. Rond 6 uur waren we in de regio Cappadocia en zijn in het plaatsje Uchisar gestopt. Het laatste stuk zagen we de regenwolken al hangen en ook wij moesten er even aan geloven. We hebben toch zeker 100 druppels regen gehad en de tempratuur daalde flink. ’s Nachts is het hier ook maar 8 graden (overdag 25 graden) dus in plaats van een camping hebben we toch maar gekozen voor een hotel. In het dorpje zagen we Margot (Franse backpackster) zitten. Zij vertelde dat haar vriend aan het kijken was voor een slaapplek. Na 5 minuten kwam Francies terug van zijn zoektocht en hij had een slaapplek voor 80 lira (ongeveer 35 euro). Omdat we nu met zijn vieren waren hebben we meteen maar even onderhandeld en kregen we een kamer voor 70 lira. Aangezien het een toeristische regio is valt de prijs nog wel mee. Na het inchecken en omkleden zijn we met het Franse stelletje in het dorp wat gaan eten en drinken. Francies heeft de hele regio doorgesproken dus we wisten wat we moesten doen morgen en Margo was niet zo goed in Engels dus daar kwam niet heel veel uit maar goed. We hebben een leuke avond gehad!

 

Dag 11 – 7 oktober 2012 – Uchisar (TUR) - 75 km

Na alle tips van gisteren zijn we vanochtend eerst naar het open air museum geweest. Het is geen museum maar en grottendrop. In de rotsen zijn allemaal kerkjes, woonkamers, keukens etc uitgehakt en gezien de smalle doorgangen was het af en toe even wachten voordat je naar binnen kon. Na het grottendorpje zijn we doorgelopen naar de ooverkant van de straat waar ook zulke uitgekapte ruimten waren waar je rond kunt wandelen. Hier hebben we een uur of twee omhoog en omlaag gelopen. Uitzicht was echt super (zie foto’s smugmug)! De eerste donkere wolken waren alweer zichtbaar en we wouden nog naar een ondergrondse stad. In een dorpje wouden we even vragen naar welke ondergrondse stad we moesten gaan (aangezien er een stuk of vijf zijn). Hier kwamen we Matthias tegen uit Munchen. Hij rijdt met een defender (jeep) van Duitsland naar Tibet. Zijn website is www.artcar.tv / www.artcartv.blogspot.de waar hij ook met een filmcamera filpjes upload. We dachten zijn jeep al in Bulgarije gezien te hebben maar het bleek hem toch niet te zijn aangezien hij die datum al in Turkije was. Na een uur zijn er aangereden naar de ondergrondse stad. Halverwege zijn we even gestopt bij een tankstation en gezien de kleine afstand hadden we geen motorkleding aan dus toch maar even schuilen. Bij het tankstation kregen we beide twee keer gratis thee en toen we weggingen kwam de eigenaar nog even een pen brengen. Eenmaal weer op de motor heeft Ben bijna een hond ter grootte van een koe bijna omver gereden. Deze kwam uit het niets ineens de straat overrijden dus dat liep maar net goed af. Bij het ondergrondse stadje zijn we gratis met een tourgids meegelopen om ook een beetje te snappen wat het allemaal was. Het stadje bestaat uit 8 etages en er leefde vroeger 20.000 mensen in. De trapgangetjes, die best lang zijn, waren gemaakt voor dwergen dus voor ons (iets groter dan 1,90 meter) was dit natuurlijk ideaal. Hier kwam we ook twee Iraanse jongeren tegen van onze leeftijd en we zeiden dat we over een paar dagen naar Iran gingen. Bij de uitgang kregen we hun facebook en telefoonnummer mochten we ooit hulp nodig hebben.  De twee fransen van gisteravond kwamen ook net aanlopen (wat is de kans dat je ze tegenkomt) en zij waren net te laat voor de ondergrondse stad. Na afscheid te hebben genomen van de Iraniërs en de Fransen zijn we terug naar het hotel gereden. Het hotel ligt vlak langs een minaret waar een grote speaker aanhangt waar elke 2-3 uur luid het gebed uitkomt! ’s Avonds hebben we gegeten bij het hotel zelf, gisteren hadden we geweigerd omdat de eigernaar 25 lira vroeg, maar nu was de prijs ineens 15 lira. Het ontbijt was vanochtend ook goed dus het avondeten zal dan ook wel goed zijn. Zullen het straks zien!    

 

Dag 12 – 8 oktober 2012 – Uchisar (TUR) naar Malatya (TUR) - 513 km

Vanochtend weer om half 6 wakker door het allah geschreeuw vanuit een minaret die vlakbij bij ons hotel staat. Een paar uur later toch maar uit bed gekropen en naar buiten gelopen. Hier waren de luchtbalonnen zichtbaar die boven het Cappadocia gebied hangen. Na het ontbijt zijn we direct vertrokken richting Mount Nemrut, een berg  waar op de top een graftombe met allerlei eeuwenoude beelden te bezichtigen zijn.  Na een paar uur werd al duidelijk dat we vandaag nie daar zouden komen. Vanaf een nieuwe snelweg werden we door een dorpje een boerenweggetje opbgestuurd die tevens gedeeltijke open lag vanwege werkzaamheden. Na een tijdje kwamen we in een heuvelachtig gebied waar je de weg voor je de heuvels over zag gaan.  Achteraan waren donkere wolken te zien en vlak voordat we daar waren zijn we even gestopt om onze waterdichte motorkleding aan te trekken. Niet veel later begon het dan ook te regenen en de tempratuur ging snel omlaag. Inmiddels was de buitenkleding al aardig doorweekt en mochten we over een moddering zandpaatje verder. Fijn zo’n navigatiesysteem die je door de middle of nowhere stuurt. Gelukkkig klaarde het een aantal uur later weer wat op en kregen we de eerste bergpassen van onze trip voor onze kiezen. De (snel)wegen over de bergen gingen tot ongeveer 2000 meter hoogte en het uitzicht was IMG 2705fenomenaal. Kale bergen, donkere wolken met af en toe een zonnestraal die er doorheen valt, slingerende riviertjes voor ongeveer 200 km. Inmiddels begon het ook weer langzaam donker te worden (rond half 7 is het donker) dus weer tijd om een verblijfplaats te zoeken. Na wat zoekwerk zijn we in Malatya, een stadje in het zuidoosten van Turkije , aangekomen. Het eerste hotel dat we binnen gingen zag er (te) luxe voor ons budget uit. Prijzen waren bijna 100 lira voor een kamer inclusief ontbijt per persoon. Na wat onderhandelwerk kregen we een kamer voor 2 personen voor totaal 110 lira (48 euro totaal) en dat hebben we dus maar gepakt.  Het hotel ziet er nog nieuw uit, kamer heeft alles wat je nodig hebt en we hebben voor het eerst een bad! Hier maar meteen even gebruikt van gemaakt. Tevens even wat kleine wasjes gedaan en met de fohn was het vrij snel droog. Morgen weer vroeg op om Mount Nemrut te bezoeken en wellicht nog een stuk door te rijden richting de Iraanse grens.

 

Dag 13 – 9 oktober 2012 – Malatya (TUR) – 260 km

Vanochtend een stevig ontbijt gehad en daarna richting Mount Nemrut gereden. De tempratuur was alweer een stuk aangenamer en op de eerste bergpas even een pitstop moeten maken. Er zat namelijk te weinig spanning op de ketting van mijn motor. Deze heb ik dus maar strakker gezet voordat de ketting breekt of nog meer schade aanricht. Na een tijdje kwamen we aan bij de Mount Nemrut en na het betalen van de entree mochten we verder rijden over een grindpad. We zaten inmiddels op ongeveer 2300 meter hoogte en het laatste stukje moesten we omhoog lopen. De beelden zagen er nog goed uit en de de hoofden zijn eeuwen geleden eraf geslagen dus deze lagen opgesteld voor het ‘’lijf’’. Onder andere Zeus en Apollo zijn hier zichtbaar. Zowel aan de oostkant als aan de westkant van de top van de berg staan de beelden opgesteld in verband met zons- opkomst en ondergang. Wij waren er rond de middag en er hing een donkere wolk boven ons. We hebben dus geen uitzicht gehad zoals het bedoeld was maar goed. We zijn er geweest en het was de moeite waard. Na dit bezoek hebben we Iran als bestemming ingevoerd en we zouden wel kijken hoe ver we zouden komen. We moesten nog circa 700 km tot aan de grens rijden dus vandaag gaat het zeker niet lukken. Het navigatiesysteem stuurde ons via zandwegen, modderpaden naar de middle of nowhere! Volgens mij heeft de navigatie de korst mogelijke route genomen. Onderweg moesten we tanken maar er was geen tankstation te bekennen. Aan wat dorpelingen gevraagd en bij een markt zouden we ergens benzine kunnen krijgen. In vaten langs een schuur hebben we ieder 5 liter benzine gepakt die met een blik in de motor werd geschud. Met dit beetje erbbij konden we weer 100 km extra vooruit. Nu op zoek naar een benzinestation en bij de eerste drie bleken ze geen benzine te hebben maar alleen diesel! Schiet lekker op zo maar we hebben het toch gevonden. Rond half 5 stonden we aan het begin van een grindweg met grote keien en gaten. De navigatie gaf aan dat we deze ‘’weg’’ 100 km moesten volgen tot de afslag. Er kwam ons een vrachtwagen tegemoet en Ben vroeg om de weg naar een snelweg. Er stapte twee man uit die geen woord engels spraken. We hebben bijna een half uur met handen en voeten liggen uitleggen wat we wouden en zij gaven vervolgens in het Turks aan hoe we moesten rijden. Na een tijdje knik je maar ja alsof je snapt wat ze bedoelen want dit schiet niet echt op. We wisten intussen wel dat ze richting een dorp reden waar wij ook geen moesten dus we zijn ze maar gevolgd. Ze brachten ons via een modderig pad waar we totaal geen grip hadden naar hun werkplek. Daar begin het liedje weer opnieuw, wederom uitleg in het Turks maar dan ook met 5 andere mannen erbij die geen Engels spraken. Ze vroegen nog of we mee gingen eten maar wij wilden nog voor het donker hier zo snel mogelijk weg. We reden dus maar dezelfde route terug zoals we daar waren gekomen. In het navigatiesysteem is een blauwe lijn zichtbaar op de kaart waar je allemaal al hebt gereden. Dus gewoon een kweste van de lijn volgen om weer op het beginpunt uit te komen. Op deze manier zijn we uiteindelijk vlak voordat het weer donker was terug in Malatya aangekomen waar we weer in hetzelfde hotel verblijven. Eenmaal aan het avondeten bleek ook dat we niet veel later hadden moeten aankomen. Het onweerde inmiddels flink en de regen kwam er met bakken uit. De motors staan mooi buiten dus deze zijn ook weer gewassen en dat was nodig ook! Niet veel later kwamen ook de hagelstenen ter grootte van kleine knikkers uit de hemel dus morgenvroeg maar eens kijken of de motor nog heel is. Vanavond via google maps nog een route voor morgen gezocht met fatsoenlijke wegen. Hopelijk dus geen zandwegen meer want dat schiet totaal niet op J

 

Dag 14 – 10 oktober 2012 naar Malatya (TUR) – Erzurum (TUR) – 420 km

Vandaag van Malatya naar Erzurum gereden en ongeveer de gehele dag onderweg geweest. Bij een tankstation zijn we even gestopt en daar was ook een wasserette. Hier maar even ons doekje nat gemaakt om de motor een beetje schoon te maken want deze zit inmiddels volledig onder de modder. Het personeel bij de wasserette zeiden dat we de motor maar even moesten verplaatsen dan mochten we de tuinslag ook gebruiken. Een van hun kwam meteen met een emmer met sop aan en begon onze motoren in te zepen dus na een half uurtje waren ze weer schoon. Hierna nog even een kopje thee gedronken met ze en daarna zijn we weer aangereden. Toch wel lekker dat andere je motor schoonmaken en er ook nog niks voor vragen! De Turken zijn erg gastvrij en overal waar we komen krijgen we wel thee of een ander kleinigheidje aangeboden. We zijn dan ook niet bepaald onopvallend want motoren zie je in het oosten van Turkije nog amper en zeker niet zoals wij die hebben. In elke plaats wordt je wel nagekeken en het lijkt wel of ze nog nooit een buitenlander hebben gezien. Gisteren stonden we op een benzine station in Pütürge en daar kreeg Ben de telefoon van een medewerker in de hand geduwd. Ben moesten even tegen de broer van de medewerker even zeggen dat we inderdaad toeristen waren! De rest van de dag berg op, berg af gereden en tussendoor even regen gehad. Hoogste punt van vandaag was iets meer dan 2300 meter en het was wederom behoorlijk koud. Morgen dus maar weer goed aankleden want de bergen staan ook voor morgen weer op het programma. Door heel Turkije zijn ze tegenwoordig aan de weg aan het werken en zo ook in de Bergen. Er worden tweebaans autowegen aangelegd en er rijden amper auto’s. Vraag mij af waar zulke wegen goed voor zijn maar wel gemakkelijk. Vandaag moesten we een stuk over een zandweg en dat was net het gedeelte waar het ook aan het regenen was. Dus de motor is weer gewassen! Rond half vij waren we in Erzurum en we hadden eigenlijk weinig zin om nog verder te rijden. Erzurum is een skioort en is vrij prijzig. Het hotel dat we hebben ziet er oké uit maar is bijna net zo duur als het superluxe hotel van de afgelopen twee dagen. Bij de ingang werd ik (Johan) nog aangesproken door een Turk die 25 jaar in Nederland had gewoond. Hij sprak zeer matig Nederlands maar hij gaf ons wel een tip voor een goedkoop restaurantje. We moesten de straat over en dan rechtdoor, tweede links, eerste rechts, weer links en dan rechts ofzoiets. Na vijf seconde waren we het al kwijt. Na het inchecken en douchen zijn we de winkelstraat ingelopen (zitten midden in het centrum) en daar zijn we de Burger King ingelopen. Hier hebben ze de triple whopper, moet niet gekker worden!! We zitten nog ongeveer 300 km van de grens en tot en met Tabriz in Iran waar we heen willen is bijna 700 km. De grens komen we dus wel over en hopelijk gaat dit niet al te lang duren. Hier zullen we ook voor het eerst het Carnet de Passages nodig hebben (Paspoort voor de motor). Dus het stempelen kan gaan beginnen!

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties