FOTO'S VAN Zuid KOREA OP SMUGMUG KLIK HIER :)

 

Dag 223 – 7 mei 2013 –Kuala Lumpur (MAL) naar Seoul (ZKO) – 0 km

De tweede vlucht vertrok pas om één uur ’s nachts terwijl we voor twaalf uur al de oproep hadden gekregen om in te checken. De stoelen van Asia Air lijken wat krapper dan anders maar wederom was de vlucht niet volgeboekt. Links van mij waren drie stoelen langs elkaar vrij en die heb ik maar in beslag genomen. De vlucht zou iets meer dan zes uur duren en dit was meer dan ik verwacht had. Ik had niet echt gekeken hoe lang het vliegen was aangezien het op de kaart vrij dichtbij lijkt. Maar goed, na circa twee uur had ik mijn eten pas te pakken, rijst met chicken rendang. Gedurende de vlucht proberen te slapen en ondanks de drie stoelen amper kunnen slapen. Ik denk dat ik een half uur heb kunnen slapen en dat is meteen een nieuw record voor mij. Ik ben hiervoor nooit in slaap gevallen dus dit is weer mee genomen. Ik had wel verwacht dat ik langer zou kunnen slapen maar helaas. Om acht uur lokale tijd in Zuid-Korea kwam ik op Incheon airport aan. Ik DSCF2556hoefde niet mijn bagage op te halen aangezien ik enkel handbagage bij had. Niet veel later stond ik buiten maar Laura was nog nergens te bekennen. De vlucht was ook twintig minuten eerder aangekomen dan volgens de planning. Ik heb haar even gebeld en ze moest nog twee stops met de metro. Niet veel later was ze er ook en ze had wat koffie en jus d’orange voor mij gekocht. Ik begon langzaam ook weer honger te krijgen maar dat kunnen we straks in de stad wel doen. Eerst moesten we de metro nog pakken richting de stad en dit duurde circa anderhalf uur. Onderweg even bij gepraat maar we waren beide moe. Ik had amper geslapen en Laura had maar drie uurtjes geslapen.  Na een half uur werd ik, binnen een vijftal minuten, niet lekker. Dit werd gedurende de reis naar haar appartement ook steeds wat erger. Rond half elf waren we in haar appartement. Hier de spullen gedropt en zij moest vrijwel meteen naar de universtiteit. Ze zou rond de lunch even komen kijken hoe het ging. Ik ben even onder de douch gesprongen en hierna gaan liggen. Binnen een paar minuten lag ik al in coma. Nog geen vijf minuten voordat Laura terug was werd ik ook weer wakker. Ik voelde mij nog steeds niet lekker maar ik had wel honger maar bij de gedachte aan eten alleen al kwam het er bijna uit. Na een tijdje moest Laura weer terug naar haar klas en ben ik weer in slaap gevallen. Ze had nog wat bananen liggen dus deze met moeite op gegeten. Even later begon ik mij al beter te voelen maar toen we ’s avonds even een stukje gingen lopen schoot bij mij de temperatuur op en neer. We zijn naar een restaurantje gelopen en daar hebben we wat gegeten. We hadden noodles besteld maar ik kreeg amper iets naar binnen. Ik denk dat ik totaal één hap noodles heb gehad. We zijn terug gelopen over het terrein van haar Universiteit en dit is echt groot. De universiteit (Korea Universiteit) ziet er echt mooi uit en heeft een beetje weg van de topuniversiteiten in de Verenigde Staten die je wel vaker op tv ziet. Vlak bij haar appartement nog wat fruit en drinken gekocht. Laura moest vervolgens wat artikelen voorbereiden voor morgen. Ik heb de film ‘’Hangover II’’ nog gekeken want na in Bangkok geweest te zijn wou ik deze nog wel een keer zien. Rond elf uur was ze weer terug en zijn we beide in coma gevallen.  

 

Dag 224 – 8 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Ik voel mij vandaag alweer een stukje beter dan gisteren en heb nog maar een banaan naar binnen gewerkt. Ik had nog steeds geen zin in het Koreaanse eten want zo goed ging het nog niet. Laura was rond half elf weer de deur uit voor school. Ik heb even op internet gezeten en ben een uur in slaap gevallen. Ik had vannacht niet echt denderend geslapen, wellicht omdat ik gisteren overdag nog een paar uur heb geslapen. Ik had gisterochtend de douche gebruikt en daarvoor moet je de thermosstaat aanzetten. Na het douchen was ik in slaap gevallen en toen ik wakker werd was het een sauna. De raam heeft dan nog de hele dag open gestaan maar de warmte die van de vloer af kwam bleef nog vele uren warmte geven. Gedurende de nacht was het dus nog vrij warm maar na een paar uur ben ik toch in slaap gevallen. Maar goed, ik ben een stuk gaan lopen en dacht dat ik meteen wel even naar het ziekenhuis kon gaan. Ik wou mijn oog nog even laten controleren want vandaag is de laatste dag dat ik antibiotica moet slikken. Rond één uur was ik in het ziekenhuis en bij de ‘’oogafdeling’’ duurde het eeuwen. Eerst moest ik wat oogtestjes doen waarna ik weer in de wachtruimte kon plaatsnemen. Hierna moest ik doorgeven wat er allemaal mis was en toen weer een uur gezeten voordat ik aan de beurt was. Infectie was weg maar ze zagen nog wel aan mijn ooglid dat ik ergens allergisch voor was. Maar dit was wel oké en ik nog zonder verdere medicatie weer gaan. Aangezien ik toch in het ziekenhuis ben heb ik mijn klachten van gisteren en vandaag ook maar even na laten kijken. Bleek dat ik een ‘’lichte’’ voedselvergiftiging had. Dat moet dan waarschijnlijk de kip rendang van in het vliegveld geweest zijn. Voor drie dagen medicijnen meegekregen en de komende dagen moet ik het bij soep en crackers houden. In ieder geval totdat ik mij weer beter voel. Om vijf uur was ik pas terug in het appartement dus totaal een uur of vier daar geweest voor twee kleine controles. Dat tenminste ook weer achter de rug en een half uurtje later was Laura ook weer terug op de kamer. Ze moet vanavond en morgen nog flink wat doen voor haar studie maar vanaf vrijdag zou ze meer tijd moeten hebben. Gedurende de avond voor een guesthouse nabij gekeken en ook gevonden. Het appartement van Laura is 3,5 bij 3,5 meter en dat is inclusief een keukenblok en een wc / doucheruimte. Niet bepaald plek voor twee personen dus. Ik heb een kamer op een paar minuten lopen van haar appartement dus kunnen we gemakkelijk op en neer pendelen. Toen ik bij het guesthouse aan kwam was de poort dicht en na een aantal keer bellen kwam er ook niemand aan. Een Koreaanse die voorbij kwam lopen maar even gevraagd of ze kon bellen. De manager was niet daar maar zou er binnen een paar minuten zijn. Is een simpel guesthouse wat een beetje achteraf ligt. Ziet er ook meer als een woning uit en volgens mij ben ik één van de weinige gasten hier.   

DSCF2458

 

Dag 225 – 9 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Hele dag ziek op bed gelegen. Rond zes uur kwam de eigenaresse mij een bord eten brengen want die had ook al gezien dat ik niet lekker was. Top guesthouse hier! Goedkoopste wat je kunt vinden, schoon en ze bedienen je ook nog met eten! Het eten was een soort pannenkoekachtig iets met groenten erin. Vrij lichte maaltijd en die heb ik met moeite bijna helemaal op gegeten want ik heb sinds de vlucht eigenlijk amper iets gegeten. Gedurende de avond ging het ook weer iets beter.

 

Dag 226 – 10 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Rond lunchttijd afgesproken met Laura om de stad in te gaan. Aangezien het een grijze mistige en af en toe regenachtige dag was zijn we eerst naar het Nationaal Museum geweest en dat was echt geen klote aan. We hebben het ook niet helemaal bekeken want het was echt een saai museum. Gelukkig was het gratis dus geen geld over de balk. Hierna zijn we wat gaan eten in een restaurant en hier wat porridge gegeten. Zat na een klein beetje al vol dus het daar ook maar bij gelaten. Vanuit het restaurant zijn we naar de kroeg gegaan waar Laura’s vrienden ook waren. Ik dacht geen bier te drinken aangezien ik gedurende de dag nog niet topfit was en amper gegeten had. Echter toen het bier voor mij stond was ik totaal genezen! Gedurende de avond zijn er veel kannen bier doorheen gegaan en toen de kroeg leeg was zijn we naar de karaokebar gegaan. Dit zijn de kamers die je kunt huren waar je dan flink vals kunt zingen. Volgens mij zijn we daar tot een uur of 4 of 5 ’s nachts gebleven en uiteindelijk stond ik in de middenmoot qua score.

 

Dag 227 – 11 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Ik was om half negen al wakker en na een korte pitstop ben ik maar weer in bed gekropen. Ik had een flinke kater verwacht maar ik had nergens last van. Jarenlange training betaald toch uit! Hierna klopte de dochter van de eigenaren op de deur want ze had telefoon voor mij. Lyn, Koreaanse die we bij de grens tussen Iran en Pakistan zijn tegengekomen, belde om te vragen of ik tijd had vandaag. Met haar afgesproken om vier uur bij elkaar te komen bij een metrostation een stuk verder op. In de tussentijd nog even onder de douche gesprongen en een serie gekeken. Iets voor drie vertrokken en de metro richting de nationale begraafplaats gepakt.  Ik moet bij uitgang vier wachten maar toen ik de trap afliep en ik nog aan mijn vruchtensap aan het slurpen was riep ze mijn naam al. Hoe ze wist dat ik van die trap af kwam weet ik niet maar goed. Met haar naar de begraafplaats gelopen want daar stond een oud collega van haar te wachten die mee zou gaan. Ze stonden daar met de auto geparkeerd en samen zijn we naar Gapyeong-gun, Gyeonggi-do gereden wat circa 60 kilometer buiten Seoul ligt. In het dorp eerst bij de supermarkt wat boodschappen gedaan want we gaan bbq’en op zijn Koreaans!  Hierna reden we naar een plek waar alleen Lyn’s collega was geweest en het bleek een kleine camping aan de rivier te zijn. Daar heeft de universiteit een grote kampeertent gehuurd waar medewerkers naartoe kunnen. Ik moest gaan zitten en kreeg een blik bier in mijn handen gedrukt. Lyn en Choon Seob, Yoo (Mr. Yoo) begonnen het eten klaar te maken en het was echt super! Ik kreeg een slablad met daarop een ui, knoflookteentje, varkensvlees, sausje, rijst en een of andere Koreaanse groente (die ze hier bij alle gerechten schijnbaar eten) in mijn handen gedrukt. Het slablad moest ik vervolgens dichtvouwen en dan alles in één keer in mijn mond proppen. Te lekker! Verder hadden we nog een bord aardbeien en kersen, wat rijst, porridge, bier en saju (drank dat gemengd met bier wordt hier). De vuurkorf stond ook aan buiten en hier hebben we nog even gezeten voordat we zijn gaan opruimen. Hierna weer terug de auto in waar ik rond half twaalf terug was op de kamer. Morgen weer vroeg op want dan heb ik een wandeling staan die Laura en één van haar vrienden hebben georganiseerd. Met Lyn weer voor maandag afgesproken. 

 

Dag 228 – 12 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Vanochtend al vroeg op want vandaag staat de wandeling in de bergen op het programma. Vlak voordat ik klaar was voor vertrek werd DSCF2409het afgeblazen aangezien het slecht weer was. Als het ’s middags beter weer is gaan we wat anders doen maar eerst nog maar even terug in bed kruipen. Rond half twaalf weer wakker en het plan was om te gaan fietsen. Met Laura richting de ontmoetingsplaats gelopen
en daar met wat andere eerst een bak koffie gedronken. We zijn met een man of tien in het park gaan zitten langs de rivier die door de stad loopt. Het weer was weer top want het zonnetje scheen en het was een graad of 25. Van fietsen is niks meer terecht gekomen want we hebben de hele dag op het gras gelegen. Inmiddels had iedereen honger en zijn we naar een Mexicaans restaurant gelopen. Hier een lekkere burrito met een corona naar binnen gewerkt. Na het avondeten zijn we naar het lantaarnfestival gelopen. Gisteren was er een parade maar vandaag is er ook nog het een en ander te doen.  Op straat waren traditionele dansen te zien waar we even naar hebben staan kijken. In de buurt van Buddha’s tempel waren gigantisch veel lantaarns te zien met verschillende kleuren en vormen. Het festival is twee keer per jaar dus geluk dat we het hebben kunnen zien. De groep die aan het dansen was zaten nu op een trap van een tempel en werden door een monnik toegesproken. Ze begonnen te zingen wat ik even op de video heb gezet. Ik verstond er niks van maar naar horen zeggen was het een zang om de monniken te bedanken. Het klonk een beetje als een volkslied. Ik stond helemaal vooraan en volgens mij stond ik in de weg
aangezien er ook cameraploegen en fotografen waren. Rond tien uur begonnen ze alles af te breken en ging de stekker eruit waardoor de lantaarns ook niet meer aan stonden. De bus maar terug gepakt naar de kamer waar eerst op skype heb gezeten want het is moederdag vandaag. Daarna 2,5 uur met Nick op skype gezeten en vervolgens nog bijna een uur met Jeroen! Om half zes ’s nachts was het tijd om te gaan pitten.

 

Dag 229 – 13 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Na een korte nacht was ik 11 uur wakker nadat de wekker afging. Lyn zou rond twaalf uur hier zijn om mij op te pakken dus snel even onder de douche springen. We zijn met haar auto naar SamcheongGak gereden waar we bij Dawon (loungecafé) hebben geluncht. Het DSCF2513café was vroeger enkel voor belangrijke politieke gasten die daar gingen eten maar tegenwoordig kan iedereen er naar toe. Het ligt op een heuvel dus je hebt tevens een mooi uitzicht over de stad. Helaas dat de stad vrij grijs maar ik denk dat het ’s avonds erg mooi is. Ik heb Lyn het eten maar laten uitkiezen want ik heb toch geen flauw idee wat het is en ik lust bijna alles. Wat het was weet ik niet meer precies maar het was in ieder geval echt traditioneel Koreaans eten. Het eten was echt super maar ik kreeg het niet op. Lyn had mij ook nog een deel van haar maaltijd gegeven zodat ik dat ook kon proberen. Het was tevens het duurste eten wat ik heb gehad sinds de start van de reis maar Lyn stond er op dat ze zou betalen. Na de lunch zijn we naar de N Seoul observatietoren gereden. Hier zijn we met de kabelbaan omhoog gegaan en dan kun je onderaan bij de toren uit. Hier wat foto’s gemaakt en diverse voorwerpen en hekken zitten vol met sleutelhangers, hangsloten en andere prullaria in het teken van de liefde. Lyn heeft al een vriend maar ondanks hebben we toch maar wat foto’s gemaakt. Haar vriend weet overigens niet dat ze op pad is met mij anders zou hij jaloers zijn. Aan de andere kant van de toren heb je een groot hart staan met de tekst ‘I love you’ erin. Lyn wou hier nog samen op de foto en de Koreaanse huisvrouwen stonden erbij en wouden wel een foto maken van ons. ‘Such a hansome guy’ bleven ze maar roepen haha. Na de fotoshoot zijn we wat gaan drinken en gaan zitten op een bankje dat uitkijkt over de stad. Hier Lyn wat video’s laten zien van onze reis en in de tussentijd mijn lemonjuice leeg geslurpt. Bij de kassa hebben we twee tickets gekocht om naar boven te gaan. Na even in de wachtrij te hebben gestaan waar het overigens gruwelijk warm was konden we de lift in stappen. Eenmaal boven kon je van alle kanten de stad bewonderen maar eigenlijk is het uitzicht een beetje tegenvallend overdag. Het ziet er allemaal wat grijs uit en hoe verder je kijkt hoe meer smog er is. Tip dus om hier ’s avonds als het donker is naartoe te gaan. In de N Seoul Tower ligt tevens het hoogste postkantoor van Seoul. Hier voor Vera een kaartje op de bus gedaan want ze spaart postkaarten van verschillende landen. Tot nu toe vanuit elk land een kaartje op de post gedaan op Pakistan na waar ik niks heb kunnen vinden. Lyn moest vanavond naar de universiteit DSCF2543dus het was tijd om te gaan. Ze heeft mij afgezet bij een metrostation en geregeld dat ik vanavond met Su en Fannie (twee andere Koreaanse dames die we bij de grens tussen Iran en Pakistan waren tegen gekomen). Eerst terug naar het guesthouse gegaan en daar klopte de eigenaresse op mijn deur. Ze had eten klaar gemaakt en ik mocht gratis mee eten wat ik dus niet afsla. Hier een bord rijst met eendenvlees en wat groenten gegeten. Om negen uur had ik met Su en Fannie afgesproken bij het metrostation. Iets over negen uur kwam Su rennend het metrostation uitrennen. Erg blij dat ze mij weer zag en ik kreeg te horen dat ik ‘’skinny’’ was geworden ten opzichte van ons laatste ontmoeting in Pakistan (eind oktober). Met haar richting de kroeg gelopen waar Fannie was en van haar kreeg ik meteen het zelfde te horen. We zijn naar een bekend traditioneel restaurant gelopen waar schijnbaar regelmatig een bekende filmregiseur is te vinden. De kroeg ziet er erg simpel en oud uit. De muren zijn volgeschreven, het dak is 1,5 meter hoog maar het is bekend om de Makkeolli (ziet eruit als melk met rijst) maar het is drank met een procent of acht. Hiervan kregen we een plastic bak van voorgeschoteld en het is goed te drinken. Ze hadden ook een makereel besteld en nog wat groente en samen hebben we de hele avond gesproken over met name onze ervaringen in Pakistan. Rond twaalf uur vroegen ze of ik zin had om naar een andere kroeg te gaan maar Su en Fannie moesten werken morgenvroeg. Dit was echter geen probleem dus zijn we naar een andere kroeg gelopen. Hier kwam het lokale Koreaanse bier op tafel met jawel gedroogde inktvis. De tentakels zaten er nog aan maar ik moet zeggen dat het goed te eten was. Heel wat anders dan de bitterballen in Nederland. Hier zijn we Seoul 11-5-2013 - 05tot half drie bijven plakken en het bier bleef maar komen. Ik weet niet hoe die morgen uit bed komen maar ik ben blij dat ik morgen kan blijven liggen. Su kwam met het idee om zaterdag met zijn alle naar Busan (stad) te gaan. Haar ouders gingen op vakantie en we konden in hun appartement blijven. Fannie vroeg nog of ik zin had om volgende week mee naar een festival van haar universiteit te gaan. Ik vroeg wat voor festival het was en ze zei met een lach dat er dans en muziek was maar dat het eigenlijk gewoon zuipen is. Binnenkort maar eens kijken.   

 

Dag 230 – 14 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Vanochtend lekker uitgeslapen en wederom zonder kater. Verder mijn reisblog eens bijgewerkt en wat video’s van Pakistan geüpload van Pakistan zodat de Koreanen deze ook nog kunnen gebruiken voor in hun documentaire die volgend jaar uitkomt. Met Lyn plannen gemaakt om morgen naar de grens met Noord Korea te gaan om even te kijken of we nog wat atoombommen de lucht in zien vliegen. Verder weinig meer gedaan.

 

Dag 231 – 15 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Na het ontbijt ben ik naar Samgakji metrostation vertrokken. Hier kwam een aantal minuten later Lyn ook aanrijden met de auto waarmee we naar het plaatsje Imjingak zijn gereden. Dit plaatsje ligt vlakbij de grens met Noord Korea en vanuit hier moet je per tourbus verder aangezien je met een privévoertuig niet verder mag. We hebben eerst twee tickets gekocht voor de ‘’DMZ and third tunnel’’ tour van twaald uur. We hadden nog twintig minuten de tijd om even wat te eten en wat middelbare scholieren keken mij aan alsof ik van een andere planeet kwam. Ze vroegen of ik getrouwd was met Lyn haha. Om twaalf uur zijn we per bus richting Dorasan station gereden en we moesten onze GOPR0004paspoorten paraat houden voor een eventuele inspectie door militairen. Na een korte stop bij een checkpoint mochten we weer verder. Bij het treinstation wat op de route tussen Seoul (hoofdstad Zuid Korea) en Pyongyang (hoofdstad Noord Korea) ligt was vrij weinig te zien. Het was niet in gebruik dus je kon er alleen even een kijkje nemen en er hingen wat routekaarten van treinnetwerken in Azië en Europa. Mocht Noord Korea open gaan dan zou het treinnetwerk van Zuid Korea met de rest van Azië en Europa verbonden worden. Na een minuut of twintig moesten we de bus weer in richting Dora Observatory. Dit observatiepunt ligt het het dichtste bij Noord Korea en met verrekijkers kun je hier een kijkje nemen naar Noord Korea.  Je kunt onder andere het Noord Koreaanse plaatsje Kijong-dong zien liggen wat ook wel bekend staat als een propagandadorp. Tot en met 2004 stonden hier grote luidsprekers waar twintig uur per dag propaganda uitzendingen te horen waren. Zuid Korea deed overigens hetzelfde maar aangezien het toch geen effect had zijn ze in 2004 overeengekomen om deze onzin stop te zetten. Lyn en ik hebben nog gekeken of we wat activiteit aan de overkant van de grens zagen maar er was werkelijk geen kip te bekennen. Onze laatste bestemming was de DMZ / Derde tunnel. Het wordt de derde tunnel genoemd omdat het de derde tunnel is die werd ontdenkt door Zuid Korea. Noord Korea heeft deze tunnel gegraven ter voorbereiding op een verassingsaanval op Seoul. Na de ontdekking gaf Noord Korea als excuus op dat ze de tunnel niet hadden gegraven maar dat het een koolmijn was. Noord Koreanen hebben nog in het zwart in de tunnel geschreven ‘’kool’’ om hun argument kracht bij te zetten echter er is nooit wat gevonden wat hierop wijst. Met een treintje werden we de tunnel ingereden en we mochten geen foto’s maken. Ik had mijn fotocamera meegenomen maar heb de GoPro DSCF2599camera fijn meegenomen en wat foto’s en filmpjes gemaakt voor het archief. Het laatste gedeelte moet je lopen en het probleem hierbij is dat de tunnel maar 1,5 meter hoog is. Voor sommige Koreanen hoog zat maar voor mij niet bepaald. Bij de grens zijn drie betonnen barricades neergelegd dus je kunt niet naar Noord Korea. Je kunt door een gat wel een kamer van Noord Korea zien. Eenmaal weer buiten kregen we in het theater nog een korte documentaire te zien over de tunnels en de DMZ. Verder waren er wat wapens, helmen en diverse te zien in een klein museum. In de auto vroeg Lyn mij uit eten. We hadden het een aantal dagen geleden over sushi gehad en nu de eerste keer dat ik dit heb gegeten vond ik het niet denderend (Bali 2012). Lyn wist een restaurant waar het erg goed was dus dan nog maar een poging wagen. De sushi was echt te lekker! Niet normaal, zoiets kan ik elke dag wel eten. We kregen acht verschillende soorten sushi met onder andere diverse stukken zalm, garnaal, ei en zelfs inktvis. In het begin lag ik nog even te klote met mijn eetstokjes omdat het ijzeren zijn die telkens van mijn vinger afglipt. De chef had het ook door en ik kreeg houten stokjes en het probleem was verholpen. Niet normaal hoeveel Koreanen overigens eten! Het was ons al in Pakistan opgevallen maar nu weer! Ik zat echt bomvol en heb niks meer gegeten de rest van de dag. Lyn zei later op de avond er nog een maaltijd in te schuiven. Na het avondeten afscheid genomen van Lyn aangezien ze komende dagen geen tijd meer had. Haar gezegd dat ze naar Nederland moet komen want dat zou ze graag een keer doen. Wellicht dat we haar in 2014 weer zien!

 

Dag 232 – 16 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Vanochtend uitgeslapen en ik werd wakker gemaakt rond half twaalf want ik moest voor twaalf uur uitchecken. Ik afgesproken dat ik nog twee dagen langer blijf en wat cornflakes gegeten. Hierna even op tripadvisor gekeken voor de planning van de komende twee dagen. Vandaag naar de Korea War Memorial en morgen naar Bukhansan Nationaal Park wat vlakbij ligt. Met de metro naar het War Memorial DSCF2608geweest en daar een uur of drie rond gekeken. Erg mooi museum waar echt vanalles te zien is. Ben normaal niet zo van de musea maar deze mag er wel wezen. Seoul staat niet echt bekend om zijn bezienswaardigheden en dus kom je al snel uit bij een museum. Gedurende de avond de planning voor zaterdag tot en met donderdag geregeld. Zaterdag ga ik met Su naar Busan en zondag gaat zij terug naar Seoul. Ik blijf nog een dag langer en vertrek dan per vliegtuig naar Jeju eiland. Hier blijf ik tot woensdagavond waar ik dan weer per vliegtuig naar Seoul vlieg. Hier zal ik wel een hotel pakken bij het vliegveld aangezien ik de dag erop al weer vroeg vertrek richting, helaas, Kathmandu. Helaas omdat de verzekering niks van zich laat weten en de advocaat nou ook niet bepaald de snelste is. Hopelijk dat er wat schot in komt als ik terug ben.  

 

Dag 233 – 17 mei 2013 – Seoul (ZKO) – 0 km

Vanochtend om twintig voor zeven op gestaan en wat cornflakes gegeten in de keuken. Hierna mijn spullen gepakt en richting het metrostation gelopen. Per metro en bus richting het Bukhansan Nationaal Park gegaan. Het is vandaag een nationale feestdag (Buddha’s Birthday) dus iedereen trekt er op uit. Bukhansan park bestaat uit een bos met drie ‘’bergen’’ waarvan de Baekundae berg de hoogste is met 836,5 meter. De wandeling die ik had opgezocht gaat ook naar de top van deze berg. Volgens de webiste van het park is het twee uur lopen naar de top en totaal 1,9 kilometer lang. Het park ligt dus vlak naast de hoofdstad en als je op de top staat schijn je een supermooi uitzicht over de stad te hebben. Het weer is goed dus het beloofd een mooie dag te worden. Rond half tien ben ik aan de wandeling begonnen welke naast de rivier langszaam de hoogte in gaat. De route is duidelijk afgezet en met zoveel Koreanen die aan het wandelen zijn kan het eigenlijk ook niet mis gaan. Grappige aan de Koreanen is dat ze gekleed zijn alsof ze een hoge berg in de Himalaya gaan beklimmen maar laten we het op hun leefstijl houden. Halverwege even een stop gemaakt om wat te drinken want de tempratuur loopt ook weer langzaam op. Ik loop dan nog wel in de schaduw maar het beloofd een warme dag te worden. Het langzaam omhooglopende pad gaat over is treden en daar komt ook geen einde meer aan totdat je boven bent. Het zou 1,9 kilometer zijn maar bij het beginpunt waar ik ben vertrekken stond al een bordje van iets meer dan 4 kilometer. Inclusief wat pauzes was ik toch in 2,5 uur boven dus best netjes gedaan als je nagaat dat ik meer dan 2 kilometer extra heb gelopen en deze waren niet vlak. Het laatste stuk (in een file naar de top) moet je met ijzeren kabels jezelf omhoog trekken. Het is best steil en een beetje vergelijkbaar met Angels Landing in Zion Nationaal Park (Westcoast, USA). Vlak voor de top heb ik mij even de boterhammen naar binnen gewerkt en toen ik stond te wachten om weer in de rij aan te sluiten kwam er een opaatje naar mij toe. Hij vroeg hoe oud ik was en hij vertelde mij dat hij 76 jaar oud was. Fit mannetje als hij nog zo’n berg omhoog loopt. Laatste stuk gaat vrij vlotjes en eenmaal boven hebben ze het hoogste punt afgezet met een hekje. Hier staat de Zuid Koreaanse vlag ook waar je wat foto’s kunt maken. Ik ben op het hekwerk gaan staan zodat de vlag er ook duidelijk op stond. Het hekje was niet al te stevig maar het heeft de druk kunnen weerstaan. Vlak onder de top heb ik mij op een rots (waar je niet vanaf wilt vallen) neer gezet. Hier de rest van de lunch nog even op gegeten en ik kreeg van diverse Koreanen eten aangeboden. Ondertussen muziekje geluisterd en van het uitzicht genoten. Hier een uur of drie geweest en dat heb ik geweten. Flink verbrand in mijn gezicht. De zon voelde niet echt krachtig aan maar dat had ik dus goed mis. Halwerwege de middag weer de weg omlaag gemaakt en toen merkte ik het pas aan mijn benen. Ik stond al wat  bibberig op mijn benen dus dat wordt morgen spierpijn. Ik ben aan de andere kant van de berg omlaag gelopen en daar leek geen einde aan de te komen. Alleen maar treden omlaag ik had het inmiddels helemaal gehad. Een Koreaans stel is nog een gedeelte met mij meegelopen en daar heb ik nog wat fruit en een ei van gekregen. Samen met hun helemaal tot onder gelopen en daar hebben ze mij de juiste richting nog gewezen. Om vijf uur was ik weer terug op de kamer en daar op bed gaan liggen. Niet veel later klopte iemand op mijn deur. Stond de dochter van de eigenaren met een bord vlees voor de deur. Of ik het wou hebben en als ik wou kon ik ook naar buiten komen want ze waren begonnen met BBQ’en. Daar zeg ik dus geen nee tegen. Met de hele familie en buren flink gegeten en gedronken. Ik was schijnbaar gast nummer elf sinds ze open zijn (3-4 maanden geleden). Ze hebben de hele dag buiten liggen schilderen en hadden voor iedereen die heeft meegeholpen een BBQ georganiseerd. Nadat ik mijn buikje vol had van al het lekkers ben ik gaan douchen en niet veel later ben ik in slaap gevallen. 

DSCF2684

 

Dag 234 – 18 mei 2013 – Seoul (ZKO) naar Busan (ZKO) – 0 km

Tot half twaalf op bed gelegen en daarna even gerelaxt op de kamer. Mijn spullen vervolgens ingepakt, uitgecheckt en een kom cornflakes naar binnen gewerkt. Met de metro richting de busterminal gegaan want daar had ik met Su afgesproken. Ik was er iets te vroeg maar gelukkig zij ook. Samen nog even wat gegeten en daarna de bus gepakt richting Busan (tweede stad van Zuid Korea met 3,6 miljoen DSCF2744inwoners wat toch aanzienlijk kleiner is dan Seoul met meer dan 10 miljoen inwoners). De busrit, in een superluxe bus, duurde 4,5 uur inclusief korte pauze. Eenmaal daar hebben we de taxi gepakt naar het appartement van de ouders van haar. Die waren op vakantie dus daar konden we fijn gebruik van maken. Hier heeft ze eerst de hond (malteser met de naam koko) uitgelaten waarna we naar de vismarkt zijn gereden. Hier heb ik Su wat vissen laten uitzoeken die we een etage hoger op hebben gegeten. Erg lekker zo’n visje met allerlei andere Koreaanse gerechten erbij. Vervolgens een stukje verderop in een winkelstraat even wat after sun gekocht want ik zie er behoorlijk rood uit in mijn gezicht (behalve waar mijn zonnenbril zat). Inmiddels elf uur ’s avonds en het begon wat te druppelen. De auto gepakt richting het strand van Busan waar wat straatartiesten aan het optreden waren en waar wat vuurwerkt te zien was. De regen werd helaas erger dus weer snel terug gelopen een koffiebar opgezocht. Hier nog wat gedronken en rond twee waren we terug in het appartement.

 

Dag 235 – 19 mei 2013 –Busan (ZKO) – 0 km

Op bed gelegen tot twaalf uur en gelukkig was Su nog niet al te lang op. Even on de douche gesprongen en daarna zijn we gaan lunchen. Ze vroeg waar ik zin in had en ik had zin in traditioneel Koreaans eten. Ze wist een goed restaurant te liggen bij de kust. Hier dus met de auto naartoe gereden en het restaurant zag er goed uit. Op de weg naar de ingang liepen we langs de keuken en daar rook het echt te DSCF2770goed. Het was vrij prijzig maar ik heb Su toch maar wat laten bestellen wat iets minder prijzig was. De kaart is volledig in het Koreaans dus voor mij valt er weinig te kiezen. Even later kwamen ze met een wagentje langs en die stond vol met eten. De hele tafel stond vol met kommetjes en bordjes vol met vis, vlees, groenten, soep en sausjes. Echt waar voor je geld dus! We hadden bijna alles op en toen kwamen ze alles wat leeg was ophalen en werd de tafel weer helemaal vol gezet met nieuwe gerechten. Niet normaal! Zoveel eten dat je hier krijgt. Alles maar geproefd en het was allemaal erg lekker. Wat ik mij kan herinneren hebben we krab, jellyfish, drie soorten soep, varkensvlees, gebakken vis en nog veel meer gehad. Nadat we ons beide goed vol hebben gegeten ben ik weer als een oud opaatje richting de auto gelopen. Sinds mijn wandeling in het park flinke spierpijn in mijn benen. Met de auto zijn we langs de kust gereden en in een dorpje gestopt waar ze vroeger wel eens kwam. Hier even rondgelopen in de zeewind. Vervolgens de auto richting de tempel van Haedong Yonggungsa gepakt. Dit is een Boedhistische tempel van circa 700 jaar oud. Rondom de tempel stond het nog vol met lantaarns (lantaarnfestival / Buddha’s Birthday). Su had in de souvenirwinkel mij nog een armband gekocht (die net om mijn pols past). Armband voor ‘goed geluk’ dus wel attent van haar! Samen nog een bak koffie gedronken die we gratis kregen. Hierna was het tijd om terug te rijden, mijn spullen te pakken en gedag te zeggen. Ze heeft mij nog afgezet bij een motel in de buurt van het vliegveld want morgenvroeg vlieg ik naar Jeju eiland. Su moet morgen werken dus die rijd nog terug naar Seoul (circa 4 uur rijden). Gedurende de avond nog even op skype gezeten en mijn reisblog en kostenspecificatie bijgewerkt.

DSCF2803

 

Dag 236 – 20 mei 2013 –Busan (ZKO) naar Jeju (ZKO) – 0 km

Vanochtend uitgecheckt bij het motel, wat er overigens erg goed uit zag voor wat ik betaalde, en richting het station gelopen. Hier wou ik de metro naar het vliegveld pakken maar ik werd er niet wijs uit. Uit gemakzucht maar de taxi gepakt aangezien het toch vlakbij lag. Op het vliegveld even een boterham en een bak koffie gedronken en hier snel door de securitychecks gelopen. De vlucht vertrok netjes op tijd en na een klein uur ben ik, na een harde landing, aangekomen op Jeju eiland. Hier meteen naar buiten gelopen en bij een taxi ingestapt. Hem DSCF2832het adres gegeven maar hij snapte er niks van aangezien het in het engels was. Ik kreeg van hem de telefoon met iemand van de taxicentrale en hem uitgelegd waar ik heen wou. Nadat de taxichauffeur de telefoon weer had was het hem toch duidelijk. Na een paar minuten rijden kwam ik aan bij het hotel. Ik had geen contant geld meer bij dus ik moest eerst even pinnen bij een supermarkt zodat ik de taxichauffeur kon betalen. In het hotel wou ik inchecken maar degene die bij de receptie stond sprak geen woord Engels. Gelukkig kwam er net iemand van booking.com binnen die kon vertalen. Ik moest wachten tot half twee en het was pas half elf. Ik kon de spullen wel in de lobby laten en in de tussentijd wat gaan doen. Niet wetende wat ik in de tussentijd moest gaan doen heb ik eerst een plattegrond van het eiland gepakt. Hierna richting een koffiebar gelopen die een paar blokken verderop ligt. Hier de plattegrond eens bekeken en ik had een paar weken geleden al eens gekeken wat er allemaal te doen was. Ik zag de lavagrotten (‘’Manjanggul’’) op de kaart staan en besloot een taxi te pakken. Ik dacht dat de taxi mij hierheen zou brengen maar hij zette mij netjes bij het busstation af. Hierdoor was ik veel minder geld kwijt want het is best een stukje tijden. Na een half uurtje in de bus moest ik nog 2,5 kilometer lopen over een erg mooie weg. Ik kwam nog langs een doolhofpark maar daar had ik totaal geen zin in. 500 meter van dit park lagen de lavagrotten en hier meteen een ticket gepakt. Het is vandaag een beetje grijs weer dus DSCF2917een mooie dag om onder de grond door te brengen. Het gedeelte dat open is voor toeristen in één kilometer lang en het is er lekker koel. Op zich wel erg leuk om te zien maar om foto’s te maken valt het vies tegen. Overal staan lampen, wat ook logisch is, maar ze verpesten veel mogelijkheden om leuke plaatjes te schieten. Verder heb ik ook een klote camera voor foto’s in het donker maar goed. Na de tunnel op en neer gelopen te hebben weer naar boven gelopen en daar wat gegeten. Eind van de middag de taxi en bus weer terug gepakt naar het plaatsje Jeju (eiland heet ook Jeju) en ingecheckt. Het was het op één na goedkoopste hotel dat ik kon vinden (maar nog steeds prijzig!) en het zag er erg goed uit. Vrij grote kamer, rainshower, grote tv, pc, airco, bank en een superlekker bed (EJ hotel). Na het douchen de stad ingelopen en hier bij een Amerikaans restaurant kip besteld met Belgisch biertje Hoegaarden. De schotel met kip was wel weer echt Amerikaans want deze kreeg ik niet eens op. ’s Avonds nog wat afleveringen van Breaking Bad gekeken en hierna in slaap gevallen.

 

Dag 237 – 21 mei 2013 –Jeju (ZKO) – 0 km

Vandaag wou ik in eerste instantie naar Hallasan National Park gaan en ik had de wekker dus ook vroeg gezet. Het bed lag echter zo lekker dat ik maar ben blijven liggen tot een uur of tien. Hierna de taxi gepakt naar het vliegveld want ik wou een auto huren maar dit feest ging niet door aangezien ik mijn internationaal rijbewijs niet bij had. Een scan / kopie die ik in mijn emailbox had staan was niet voldoende dus ik kon met lege handen weer terug. Net zoals gisteren maar weer een bak koffie gaan drinken en de kaart erbij gepakt. Hier besloten om naar het eilandje Udo te gaan wat dicht bij het eiland Jeju ligt. Met de bus en boot kwam ik rond twee uur aan op Udo. Hier stond het vol met quads en scooters die je kon huren en dat leek mij ook wel wat. Echter bij alle shops werd weer om het internationaal rijbewijs gevraagd. Het enige wat je kunt huren is een fiets. Aangezien dit een leuke manier was om het eiland te verkennen en beter dan een bus pakken met zulk mooi weer. Het eiland bijna helemaal rondgefietst (ik geloof 16 kilometer totaal), wat koffie gedronken en hier en daar wat foto’s gemaakt. Udo is een erg leuk en rustig eilandje waar je goed een aantal uur kunt verblijven. Aangezien ik nog naar de Seongsan Ilchulbong krater wou waar Jeju bekend van is voordat de zon onder gaat ben ik na twee uur Udo verlaten. Ik had het wel gezien en ik moest nog even een kwartiertje wachten totdat de boot er weer was. Bij de pier stond een snackkraampje en hier een zak met soort van kleine wafeltjes met iets erin. Smaakte wel lekker zo in het zonnetje. De taxi gepakt naar de krater en gelukkig kon ik deze delen met een Koreaanse, scheelt weer in de kosten want het is al duur zat hier. Bij de krater een entreekaartje gekocht en de trap naar boven gepakt. De zon stond erg gunstig dus hier mooie foto’s kunnen maken. Ik had verwacht dat je boven op de krater rond kon lopen maar ze hadden alles afgezet. Je kunt alleen op een houten stellage lopen en zitten. Na een half uurtje boven te zijn geweest weer de trap naar onderen gepakt en een bak koffie bij Angel In-us gekocht. Worlds best coffee is de slogan. Ik heb betere koffie gehad!  Bij de koffiebar gevraagd waar ik het busstation kon vinden en deze lag vrij dichtbij. Na een uur in de bus zitten was ik weer terug in Jeju en inmiddels was het donker. Na even opfrissen ben ik weer gaan eten. Net buiten de deur van het hotel kwam er een Koreaanse van mijn leeftijd aanwandelen in ziekenhuiskleding en een infuuspaal inclusief zak. Ik keek even verbaast maar het zal wel. Ze zag er niet uit alsof ze ontsnapt was dus ik ben weer verder gelopen. Bij Domino’s pizza eindelijk weer eens een pizza gehaald. Hij zag er vrij klein uit maar ik kreeg hem maar net op. ’s Avonds weer lekker op bed gelegen en Breaking Bad gekeken. Verder doorgegeven dat ik morgen weer in Duri’s guesthouse verblijf. Hier bijna vijftig procent korting gekregen!

DSCF3040

 

Dag 238 – 22 mei 2013 –Jeju (ZKO) naar Seoul (ZKO)– 0 km

Poging twee vandaag om naar Hallasan Nationaal Park te gaan. Ik wou weer vroeg vertrekken maar ik kwam mijn bed weer niet uit. Ik was elf uur pas weg maar nog tijd zat voor een wandeling daar. Bij het busstation een kaartje gekocht en de bus gepakt. Na een tijdje vertrouwde ik het niet meer en de buschauffeur eens gevraagd of ik wel de goede bus had. Ik had de goede bus volgens het kaartje maar ze hebben mij het verkeerde buskaartje verkocht. Ik maar uitgestapt bij een andere entree van het park maar als ik hier een wandeling wou gaan maken zou ik de vlucht missen. Ik even gewacht of er een taxi langs kwam maar deze zaten allemaal vol. De bus maar terug gepakt naar Jeju en daar het juiste kaartje gekocht. Ik naar de opstapplaats gelopen en de bus die ik meost hebben was net weg en de volgende kwam pas over een dik uur. Met deze vertraging er nog eens bij zou ik tijd tekort komen dus maar terug gegaan naar het hotel. Dan maar geen wandeling naar de hoogste berg van Zuid Korea (1.950 meter).  Rest van de middag weinig meer gedaan en ’s avonds uitgecheckt en de taxi naar het vliegveld gepakt. Hier was ik ruim op tijd en weer een bak koffie gepakt. Vlak voordat we gingen boarden ben ik naar de juiste gate gelopen. Hier heb ik mij kostelijk vermaakt aangezien twee oudere Koreaanse mannen zich erg aan het opwinden waren omdat de vlucht maar liefst vijftien minuten vertraagd was. Het heeft volgens mij dik een kwartier geduurd voordat ze uitgeraast waren! Ik heb met een dikke smile staan kijken. De vlucht was verder prima en iets voor half elf ben ik op Gimpo airport aangekomen. Hier de metro gepakt naar Seoul. Rond half twaalf was ik bij Duri guesthouse en hier de kamer betaald en even geregeld dat ik morgen om zes uur ’s ochtends al ontbijt krijg. Ze hebben tevens aangeboden om mij naar het busstation te brengen. Dit was volgens haar sneller dan de metro. Na het inchecken nog even naar het appartement van Laura gelopen om wat muziek op te halen en met haar nog even gesproken. Iets voor één gaan slapen.

 

 

 

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties