FOTO'S VAN THAILAND OP SMUGMUG KLIK HIER :)

 

Dag 184 – 29 maart 2013 – Kathmandu (NEP) naar Bangkok (THAI) – 0 km

Na het ontbijt nog de laatste spullen ingepakt en niet veel later stonden Aakash en Abinesh in ons appartement. Aakash had ons een bouddhabeeldje gekocht als souvenier en volgens mij had hij er wel moeite mee dat we vertrokken na bijna vijf maanden. Voordat we vertrokken zijn we nog even bij Nilam binnen gelopen en van hem kregen we nog een sjaal. Raj die alle werkzaamheden in het appartement moet doen hebben we nog een mooie fooi achter gelaten waarvoor hij ook erg dankbaar was. Voor hem bijna een maandsalaris! Hierna was het toch tijd om de taxi in te stappen. Van iedereen afscheid genomen en Aakash ging met ons mee naar het vliegveld. Om wakrt voor 12 hadden we de vlucht met Nepal airlines die al jaren verliesgevend is. Volgens Nilam werken er 1800 mensen en hebben ze maar twee vliegtuigen. Gesponsord door de overheid dus. Aakash heeft ons staan uitzwaaien totdat we binnen in het gebouw ook daadwerkelijk uit zicht waren. Ongeveer 25% van de vluchten van Nepal airlines schijnt niet eens te vertrekken en als ze vertrekken hebben ze vertraging. Wonder boven wonder zat het ons mee en zaten we kwart voor twaalf ook in het vliegtuig. Eenmaal in het vliegtuig duurde het nog een DSCF2133 half uur voordat we vertrokken maar dan was het dan zover. Vertrek uit Nepal! Onderweg kregen we nog wat te eten en ze hadden een soort van cheesecake en die was echt super. Onderweg wat liggen knikkenbollen en na circa drie uur kwamen we aan op het vliegveld een klein stukje buiten Bangkok. Hier dachten we ineens dat we een visum nodig hebben en deze hadden wij niet. Overal stonden bordjes van visum controles etc. Wij hadden vooraf niks nagekeken en gelukkig bleken wij Nederlanders geen visum nodig te hebben vooraf. We kregen een stempel in ons paspoort en kunnen hiermee 30 dagen verblijven. Bij de Subway hebben we nog even wat gegeten voordat we naar de stad zelf vertrekken. Prijzen zijn weer een stukje hoger dan in Nepal. Via de metro die bovengronds loopt richting Bangkok zagen we al dat het in Thailand er modern en ook netjes is. Wereld van verschil met Nepal waar er weinig structuur is en overal wel afval ligt. Wat verder ook een groot verschil was is de tempratuur. Oh mijn god wat is het warm hier en ik denk dat het iets van 35 graden was. Gelukkig zaten we in de metro met airco maar we moeten er toch een keer uit. Bij een van de stations even bij de toeristeninformatie binnen gelopen en daar gevraagd in welke wijk we het beste konden verblijven.  We werden verwezen naar Phra Nakhon. Via een tuktuk, die overigens een stuk moderner, sneller en meer geluid maakt dan dat we gewend zijn, zijn we hierheen gegaan. We vroegen de chauffeur om ons bij een budget hotel af te zetten en we werden bij ‘New Siam II’ afgezet. Hier de kamers en prijzen gecontroleerd en die waren goed. Hier ingecheckt en hierna snel naar buiten om wat rond te lopen op straat. Allemaal kleine kroegjes en restaurantjes met tafeltjes op de stoep. Het is vrijdag en alles zit stampvol. Uiteindelijk wat boodschappen gedaan en op de terugweg iets moois gezien. Een Erdinger reclamebord bij een kroeg op circa 150 meter van het hotel. Morgen maar eens binnenlopen want vandaag is het wel mooi geweest.

 

Dag 185 – 30 maart 2013 – Bangkok (THAI) – 0 km

Vannacht met airco op de kamer goed geslapen en na een douche en ontbijt waren we iets voor twaalf klaar voor onze eerste echte dag in Bangkok. Geen flauw idee wat we willen gaan doen en hebben de boot maar gepakt. Voor net geen euro per persoon kun je de boot (OV) pakken over de Chao Phraya rivier. Helaas ging de boot de verkeerde kant op en dus moesten we uitstappen en de boot weer terug pakken. Gisteren hadden we al een toeristenkaart gekocht. Langs de rivier liggen genoeg toeristische trekpleisters en als eerste zijn er DSCF2084uitgestapt bij ‘Wat Pho’. Hier ligt onder andere de ’reclining Buddha’. Echt een gigantisch Buddhabeeld dat in een van de gebouwen ligt. Rest van de bezienswaardigheden ook nog bekeken en het zweet dreef langs je af. Langs de rivier bij een lokaal restaurantje wat Phad Thai gegeten en gelukkig waaide het er een beetje. We kregen meteen ook stokjes om mee te eten en ik wist ze wel te gebruiken maar Ben vroeg om een vork. Na de lunch hebben we de boot naar de overkant van de rivier gepakt want hier ligt de ‘Wat Arun’, ook wel de tempel van de dageraad genoemd. Deze tempel kun je via een extreem steile trap beklimmen tot ongeveer halverwege en hier het uitzicht bekeken over Bangkok . Rond half vijf waren we terug in het hotel en hier ben ik het zwembad in gesprongen. Hierna 150 meter over straat gelopen naar de kroeg waar ze Erdinger verkopen. Hier twee flessen gekocht en weer terug gelopen naar het hotel. Op de hotelkamer even op internet gezet en hierna wat gegeten in het hotel. Hierna ben ik op het terras gaan zitten om mijn tweede fles Erdinger soldaat te maken. Hier zat nog een Spaanse en met haar nog een uur gesproken. Ze zei dat we naar Koh Tao moesten gaan en dat de bekende Full Moon Party’s over gewaardeerd waren. Ze was aan het wachten op wat vrienden die ze was tegen gekomen en ze vroeg of ik zin had om mee op stap te gaan. Inmiddels al bijna middernacht en ze was al behoorlijk bezopen dus maar gaan pitten.

 

 

Dag 186 – 31 maart 2013 – Bangkok (THAI) – 0 km

Vandaag weer de boot gepakt en dit keer richting de Royal palace. Hier mocht je niet naar binnen met een korte broek dus moesten we een broek aan. Wederom was het veels te warm om ook maar iets te doen maar je moet toch wat. De entree was behoorlijk prijzig in vergelijking met wat we gewend waren afgelopen maanden maar het is zeker de moeite waard. Heel veel te zien en het is er prachtig.
Allerlei verschillende tempels, beelden, musea, pleinen en natuurlijk het paleis zelf. Hier kun je niet naar binnen maar de buitenkant ziet er goed uit. Op de terugweg even naar de supermarkt geweest, wat gegeten in het hotel en de rest van de middag wat op de kamer gezeten en in het zwembad gelegen. Na het avondeten nog even op skype gezeten.

DSCF2215

 

Dag 187 – 1 april 2013 – Bangkok (THAI) – 0 km

Vanochtend al vroeg uit bed want we kunnen de motor van Ben ophalen die in Bangkok is aangekomen. Na bijna twee uur met de tuktuk en de metro waren we op het vliegveld. Hier de shuttlebus gepakt naar de ‘free zone’ waar we ons moesten melden voor een dagpas. Hierna moesten we naar een hal en daarboven was een kantoorjes waar we ons moesten melden. Hier de airwaybill afgegeven en toen kregen we al het papier mee. Ben moest nog de rekening betalen voor de opslag en wat kosten voor de vrijgave (douane ofzo). Hierna moesten IMG 0921we naar het douane kantoor om ons te melden bij de inspecteur. Het was vlak voor de middagpauze en dus moesten we een uur wachten. In de kantine wat gegeten en iets na één waren we weer bij de inspecteur. Hier hebben ze alle papieren verder klaar gemaakt en toen konden we weer terug naar het warenhuis. Hier werd de motor gehaald en in een hoek neergezet. Hier konden we de houten box uit elkaar halen en de motor vervolgens in elkaar zetten. Ben begon met het voorwiel maar kreeg het niet voor elkaar. Ik daar gaan zitten en een keer tegen het voorwiel aangeschopt en alles zat meteen op zijn plaats. Alles vast gezet en toen naar het volgende probleem. De accu kregen we niet aangesloten. Ben had de positief en de negatief losgehaald door de schroef eruit te draaien waarmee het draad vast zat. Wat hij niet gezien had was dat er een boutje onder zat en die waren verdwenen. Ik met wat tape de draden proberen vast te tapen en in eerste instantie leek het wel goed. Hierna de spiegels en het ruitje er nog opgezet en na een paar uur en veel verloren zweet waren we klaar om te vertrekken. Mijn aluminium boxen heb ik voor 3 euro in een busje laten zetten zodat ik deze niet hoefde te tillen. Ik was de sleutels vergeten en ik had verwacht dat deze geopend moesten worden voor controle maar gelukkig werd enkel de motor gecontroleerd (chassisnummer en motorbloknummer). Toen Ben weg wou rijden starten hij niet en de accu sloeg telkens door. Na een aantal pogingen nog niks en toen kwamen gelukkig twee medewerkers kijken en deze hadden een stuk ijzerdraad gehaald voor ons. Hiermee hebben ze de kabels fatsoenlijk vast kunnen zetten zodat ze niet telkens losschieten. Zeven uur na aankomst waren we eindelijk weg. Door het busje werden we bij de uitgang gedropt zodat we hier een taxi konden pakken. Ben wist de weg niet en kon dus meteen fijn achter de taxi aanrijden. Na een tijdje kwamen we bij een tolpoort en mocht Ben niet verder. Motors mogen schijnbaar niet op de snelwegen rijden (in ieder geval de tolwegen). We moesten tegen het verkeer in terug en bij de eerste afslag de overvolle autoweg gepakt. Taxichauffeur begon nu te klagen omdat het nu langer duurt. Rond half acht waren we terug bij het hotel en hier de koffers in de bagageruimte gezet en Ben heeft de motor in een parkeergarage gezet. Rond negen uur wat gegeten en ik had honger. Sinds 12 uur had ik niks meer gehad en na zo’n dag heb je wel honger. Hierna nog wat gerelaxed in het hotel.

 

Dag 188 – 2 april 2013 – Bangkok (THAI) – 0 km

Vandaag niks gedaan, wat in hotel gehangen, in het zwembad gelegen, even naar de supermarkt en een serie op de laptop gekeken.

 

Dag 189 – 3 april 2013 – Bangkok (THAI) – 0 km

Vandaag rustig begonnen met een serie kijken op de laptop en rond de middag wat gegeten in het hotel. Aangezien het snik en snikheet is in Myanmar (45 graden) hebben we de plannen een beetje gewijzigd en willen we naar een eiland. Na wat zoekwerk is de keuze gevallen op Koh Tao. Een klein eilandje wat de laatste jaren populair is onder backpackers omdat je er goedkoop een duikcursus kunt volgen. Bij de ingang van het hotel zit een klein reisbureatje waar je vanalles kunt boeken. Hier gevraagd voor twee tickets naar Koh Tao en dit was 1.250 Thaise Baht per persoon (circa 35 euro). Eind van de middag was de eerste mogelijkheid en deze ook maar meteen gepakt. Eenmaal terug op de kamer eens gekeken naar het duiken maar had niet echt zin om alles uit te zoeken dus maar weer terug gelopen en gevraagd of ze ook wat informatie konden geven over het duiken. Ze konden voor ons voor 9.800 Thaise Baht per persoon het vervoer, eten onderweg, vier overnacchtingen en de duikcursus van vier dagen boeken. Hun gevraagd met wel bedrijf dit was en dit bleek Coral Grand Divers te zijn. Weer terug naar mijn kamer en op tripadvisor de recensies bekeken en deze waren erg positief. Wederom terug naar onder gelopen en daar het geboekte ticket voor naar Koh Tao laten omzetten in het totaalpakket. Hierna alle spullen ingepakt en zoveel mogelijk bagage in de bagageruimte laten zetten zodat ik dit niet mee hoef te slapen straks. Verder even naar de kapper geweest en niet veel later waren we klaar voor vertrek. Half zes stonden we onder in de lobby en werden we naar een plein gebracht. Hier werden we in een 10-persoons busje gestopt voor de transfer naar de vertrekplaats van onze tourbus. Hier kregen we de tickets voor de bus die pas om 10 uur vanavond zou vertrekken. Waarom we in godsnaam zo vroeg moesten vertrekken was iedereen een raadsel dus moesten we drie uur om zien te krijgen in een winkelcentrum. Aangezien er meer mensen naar Koh Tao gaan zijn we met zijn alle bij elkaar gaan zitten. Een Fin, een half Armeense en half Amerikaanse, een Brit en een Amerikaan. Rond tien uur zijn we naar de bus gelopen en we hadden de VIP bus geboekt. Grote toerbus met 32 plaatsen dus we konden de leuning compleet naar achteren klappen zodat we lekker konden liggen. Rond middernacht hadden we een stop zodat we wat konden eten (soort van rijstsoep gehad) en daarna weer snel de bus in gegaan. Vervolg zie volgende dag.

 

Dag 190 – 4 april 2013 – Bangkok (THAI) naar Koh Tao (THAI) – 0 km

Na een nacht waar ik geen minuut heb geslapen kwamen we om tien op vier ’s nachts al aan bij het eindpunt van de bus. Hier moesten we bijna drie uur wachten totdat we opgehaald zouden worden voor onze transfer naar de veerboot. Hier maar wat gelegen om de grond buiten en wat muziek geluisterd. Lekkere verbindingen hebben we tot nu toe gehad, totaal al bijna zes uur moeten wachten op het volgende vervoermiddel. Rond zeven uur werden we opgehaald door een jeep waar we achterin konden zitten. Deze bracht ons naar de veerboot. Eenmaal op de veerboot maar een broodje en noodlesoep gepakt als ontbijt. Na mijn ontbijt boven gaat zitten en hier ben ik, al zittend met mijn hoofd op mijn backpack die langs mij op de zitting stond, in slaap gevallen. Helaas duurde het niet lang want er kwam een van de medewerkers langs om te vertellen dat ik in het VIP gedeelte zat en dat kost 30 baht (bijna 1 euro extra). Verschil met de overige ruimtes was niet te zien behalve dat er inderdaad op de ruit VIP stond met een prijslijst eronder. Bij het binnenlopen had geen hond dat DSCF2250gezien aangezien de deur open stond en dit niet zichtbar was. Aangezien niemand zin had om te betalen zijn we allemaal in het zonnetje gaan zitten op het dek. Rond half tien was Koh Tao in zicht en waren we er eindelijk. We werden spectaculair met vuurwerk op de aankomst pier welkom geheten! Helaas was ik net te laat met de camera om er een filmpje van te halen maar de resterende rookwolk staat er wel op. Een van de medewerkers van Coral Grand stond ons al op te wachten en we konden meteen de jeep in richting het hotel. Hier bleek er wat mis gegaan te zijn met de kamers. In plaats van de geboekte kamers met fan kregen we vandaag beide een kamer met airco en vanaf morgen moesten we naar één kamer (ook met airco). Gezien de tempratuur geen straf om een kamer met airco te hebben hier. Na het douchen gaan liggen op bed en vrijwel meteen in slaap gevallen. Na een dik uur slapen (had alarm gezet) weer opgestaan want de duikcursus begint al. Om zes uur werden we verwacht voor een avondje theorie. Na wat gegeten te hebben kregen we wat video’s te zien die met de minuut saaier werden. Ondertussen moesten we vragen beantwoorden. Na wat papierwerk waren we klaar voor vandaag en konden we eindelijk plat gaan liggen. Morgenvroeg half negen moeten we ons weer melden voor eerst een ochtend theorie.

 

Dag 191 – 5 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Rond acht uur even wat pannenboekjes en een omelet naar binnen gewerkt en hierna kregen we theorieles van onze Nederlandse instructeur Baas (echte naam Sebastiaan). Samen met onze groepsgenoten, drie Deense en een Canadese, hebben we hoofdstuk 1 tot en met 3 behandeld. Aangezien Ben toch wat twijfels had over het duiken in verband met zijn oorproblemen zijn we toch maar even naar de huisarts geweest om zijn trommelvlies te laten controleren. Dit was in orde maar hij moest wel voorzichting aan doen. Bij terugkomst DSCF2254moesten we nog even van kamer wisselen waarna het tijd was om het zwembad in te springen. Om aan te tonen dat iedereen kon zwemmen en in ‘conditie’ was moesten we maar liefst tien minuten baantjes zwemmen. Erg uitputtend kuch, kuch.  Hierna moesten we nog tien minuten op onze rug op het oppervlak blijven drijven en hierna mochten we uit het zwembad om het duikmateriaal klaar te maken. Nadat iedereen klaar was mochten we weer terug in het water. Zuurstof in en hierna gingen we onder water om even te kijken hoe het was. Nadat iedereen even heeft kunnen wennen begon een lange serie van oefeningen tot eind van de middag. Aangezien we met zes studenten zijn duurt het even voordat iedereen de oefeningen had gedaan. Voorbeelden van de oefeningen waren: Duikmasker watervrij maken, ademen bij freeflow (als er lucht uit je mondstuk blijft komen), evenwichtsoefeningen zodat je op één niveau in het water blijft, de zuurstoffles werd volledig open gedraaid zodat je zonder zuurstof komt te zitten. Hierdoor weet je hoe het voelt om zonder zuurstof te zitten. Verder het gebruik van het tweede mondstuk bij iemand anders om te simuleren dat je zelf geen zuurstof meer hebt enzevoorts. Na een lange dag met theorie en oefeningen snel gedouched en daarna nog wat gegeten.

 

Dag 192 – 6 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Laatste dag dat we theorieles krijgen en het ging met name over duiktijden, diepte en de tijd die je nodig hebt om te herstellen voordat je aan je volgende duik mag beginnen. Dit omdat je geen 100% zuurstof inademt maar 79% nitrogen en 21% zuurstof. Na de theorie hadden we even een uurtje om wat te eten en om twaalf uur moesten we alweer bij elkaar komen om het duikmateriaal in te pakken voor onze eerste echte duik. Met de jeep werden we naar de pier gebracht en hier konden we op de boot stappen. We werden per boot richting de IMG 0931duikplaats met de naam ‘lighthouse’ gebracht. Tijdens onze eerste duik zijn we tot 12 meter diep geweest (maximum dat we mogen is 18 meter tijdens deze cursus). Dieper dan 12 meter was ook niet mogelijk want op 12 meter zit je al op de bodem. Totaal zijn we 43 minuten onder water geweest. Een van de Deense had problemen met haar horen want je moet circa elke meter de druk van je oren / sinuses afhalen doordat er druk op komt te staan. Zij had er wat problemen mee waardoor het vrij lang duurde voordat we onder waren. Hier kregen we weer oefeningen die we gisteren ook in het zwembad hebben gehad. Rond Koh Tao komen ook haaien en walvissen voor en Baas schrok zich kapot toen hij even achterom keek en haar een redelijke grote vis vlak bij hem was. Ben was op de boot al niet lekker en toen we weer boven water waren kwam het er ook uit. Na onze eerste duik vertrok de boot naar de volgende duikplaats en die had de naam ‘Japanese garden’. Hier hadden we gelukkig al wat meer tijd om wat rond te duiken en de vissen en het koraal te bewonderen. Baas had ons vooraf weer gewaarschuwd voor de triggerfish die zchijnbaar bijt. Onder water kwamen we deze ook tegen en moesten we meteen omkeren. Tijdens deze duik zijn we wederom tot 12 meter diep geweest en zijn we 44 minuten onder water gebleven. De oceaan was erg ruw en de boot ging gedurende de dag ook flink op en neer. Ben was nog steeds niet lekker en bleef rustig onder in de boot zitten zodat de deining wat minder was. De duikomgeving bij Koh Tao is echt super, onder water echt gigantisch veel vissen en mooi koraal met allerlei kleuren. Het zicht was dan niet helemaal optimaal vanwege de golven / weersomstandigheden. Rond zes uur waren we terug op de kamer nadat we alle spullen schoon hadden gemaakt. Spullen moet je even moet schoon water spoelen want anders blijft het zout overal tussen zitten. Baas had ons uitgenodigd om nog een fles bier te drinken dus dit maar gedaan met de rest van de instructeurs. Was ook de enige van de studenten die was komen opdagen. Hierna gaan douchten en wat gegeten. Rest van de avond theorieboek nog even doorgenomen want morgenvroeg is het theorieexamen. Hier hoef je niet echt veel voor te doen want van de 50 vragen mag je er twaalf fout hebben en het komt zelden voor dat iemand zakt.

Diving Ko Tao 56

 

Dag 193 – 7 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend om kwart op vijf ging de wekker. Na een boterham te hebben gegeten waren we iets voor zes bij de materiaalplaats om alles in te pakken voor onze tweede dag en tevens laatste dag duiken van de Open Water cursus. Tot mijn verbazing stonden er diverse mensen met een onderwatercamera die de hele dag met ons mee gingen om te filmen. Eenmaal op de boot kregen we instructies van Baas en hierna konden we onze duikspullen aantrekken. Ben was weer ziek maar iets minder dan gisteren. Het water was ook een stukje rustiger. De eerste duik was gelijk aan gisteren en het duurde volgens mij twintig minuten voordat we eindelijk op de bodem zaten want een van de Deense had weer problemen met haar oren. In de tussentijd heeft onze cameraman wat opnames van het onderwaterleven gemaakt en wij hingen halverwege het oppervlakte en de bodem aan een touw te wachten op de Deense. De duiklocatie heeft de naam ‘Shark Island’ en dit keer zijn we totaal 43 minuten onder water gebleven met een maximale diepte van 18 meter wat ook meteen de grens is voor ons. Op de bodem weer allerlei oefeningen gedaan en toen hadden we even tijd over om nog wat rond te duiken. Eenmaal boven op de boot konden we wat eten (ze hebben altijd stukjes ananas en watermeloen liggen). Traditie op de laatste dag van de cursus is boven vanaf het dek omlaag springen in het water. Ben was niet lekker dus bleef lekker onder zitten maar de rest liep, sommige met tegenzin, naar boven toe. Hier moesten we één voor één op de railing gaan staan om te springen. De meeste sprongen met de voeten omlaag naar beneden, ik met een salto, de Canadese met een backflip, Chase (instructeur in opleiding die elke dag met ons mee gaat) deed de Tuna (backflip met draai) en onze instructeur Baas maakte een bommetje. Dit alles ook in de video die is gemaakt.  Na de instructie met daarin een korte uitleg van het kompas was het weer tijd om ons klaar te maken. Dit keer gingen we met een ‘Muai Thai exit’ van de boot af. Met een van de personeelsleden op de boot moesten we het ‘gevecht’ aan waarna hij de laatste slag uitdeelde waardoor we in het water belande. Ben had geprobeerd om hem mee in het water te trekken maar dit mislukte omdat hij geen grip op zijn arm kreeg. Bij andere groepen werden messen, stukken hout, zuurstofflessen enzevoorts gerbuikt voor in het gevecht. Wederom alles vastliggen op video. Tijdens onze tweede duik op locatie ‘Hin Ngam’ zijn we 48 minuten onder wat geweest en tot maximaal 14 meter diep geweest. Tijdens onze laatste duik hadden we meer tijd om wat rond te kijken want we waren dit keer vrij snel onder en de oefeningen waren vrij snel gedaan. Eenmaal terug op de boot nog wat filmpjes gemaakt. Baas duwde de Deense nog even een keer het water in toen ze aan het poseren waren voor de camera en toen was het tijd om terug te varen en de spullen weer schoon te maken. Na een half uur pauze w as het tijd voor het theorieexamen en uiteindelijk had ik er zes fout van de vijftig en Ben maar twee fout. De rest van de groep waren ook allemaal geslaagd. Eind van de middag met onze groep wat gegeten en het logboek ingevuld van alle duiken. ’s Avonds kregen we de film te zien die onze cameraman in elkaar had gezet en die was erg leuk. Iedereen wil hem eigenlijk wel hebben alleen is hij erg prijzig. Totaal circa 70 euro maar ik heb hem toch maar gekocht want hij is te leuk om daar te laten liggen. Hierna was het weer tijd voor bier. Gisteren het Chang bier getest en vandaag voor Leo gegaan. Beide bieren zijn goed te drinken hoewel het Tigerbier toch beter is. Hier nog even met Baas gesproken en even moet lachten om de video aangezien we bij de kompas-oefening op de boot allemaal met de arm naar voren gericht stonden. Als we de arm iets hoger zouden houden zou het er meer als een nazigroet uit zien. Verder nog even met de cameraman gepraat die als video’s in Koh Tao maakt sinds afgelopen december. Op de kamer het boek ‘Rogue Trader’ uitgelezen en hierna gaan pitten.

Diving Ko Tao 53

 

Dag 194 – 8 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend moesten we eerst weer van kamer wisselen maar eenmaal bij de receptie bleek er een probleem. Er was helemaal geen kamer beschikbaar en ze deden ook totaal geen moeite om een oplossing aan te bieden. Enige oplossing die ze hadden was om van onze 600 baht (17 euro) airco kamer te gaan naar een gedeelde kamer voor 800 baht (22 euro). Jazeker mensen, geen privacy en duurder. Nadat ik diverse resorts langs ben geweest zijn we uiteindelijk bij Blue Wind gaan zitten. Hier hadden we voor 600 baht een klein hutje maar dan wel zonder airco. De aircokamers die ik had gevonden waren allemaal circa 1500 baht per nacht en een beetje te prijzig. Bij Coral Grand had ik mij ingeschreven voor de Advanced Open Water duikcursus waarmee je tot maximaal 30 meter diep gaat. Gedurende de middag aan het strand reeds alle theorievragen gemaakt en morgenvroeg was de eerste bijeenkomst. Cursus duurt twee dagen en bestaat uit vijf duiken waarvan twee dieper dan 18 meter, een nachtduik en nog twee andere duiken. Op het terras kwam Evan aanlopen, Amerikaan die we op de heenweg tegen kwamen. Hij had zijn gitaar bij en ging bij wat Fransen zitten die ook gitaar aan het spelen waren. Was wel relax om de middag met wat muziek erbij door te brengen want ze waren best goed. Tussendoor af en toe even het water in om af te koelen en nog lasagna gegeten. Rest van de avond reisblog bijgewerkt en wat Tigerbier gedronken op het terras.

 

Dag 195 – 9 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Om acht uur vanochtend terug gelopen naar Coral Grand en onderweg moest ik even lachen. Er kwam een negroïde man aan in het kleinste roeibootje wat ik ooit heb gezien. Je ziet al weinig negroïde mensen dus het leek net een vluchteling die de oceaan over gevaren was. Bij Coral Grand even wat pannenkoeken naar binnen gewerkt en Baas vertelde mij dat Jens mijn instructeur zou zijn voor de vervolgcursus. Half negen kwam Jens aanlopen en zijn we gaan zitten. Er waren nog twee Deense dames in de groep maar zij hadden gisteren al de uitleg gehad dus die zou ik vanmiddag pas zien. Jens keek naar mijn antwoorden van de vragenlijsten en was er stil van. IMG 0946‘This is actually very nice’. Na nog een korte uitleg van wat dingen waren we na een klein half uurtje al klaar. Aangezien we pas weer om twaalf uur bij elkaar zouden komen ben ik maar even aan het strand gaan liggen en wat muziek geluisterd. Half elf was de kamer klaar en mijn spullen erin gegooid. Ben was nog bij Blue Wind dus hem maar even geïnformeerd dat de kamer al klaar was. Half twaalf kregen we eerst weer een korte uitleg met wat we allemaal gingen doen en hierna was het weer tijd om de spullen te pakken. In plaats van de jeep gingen we dit keer met een klein bootje naar de grote boot. De eerste duik was vis identificatie. We kregen wat materiaal mee waarmee we vissen konden tekenen een wat kaartjes met wat foto’s en namen van vissen, koraal etc erop. Het water was erg rustig vandaag en ook erg helder want je kon de bodem al zien. Locatie was ‘Laem Tian’ en we zijn 39 minuten onder water gebleven met een maximale diepte van 18 meter. In het begin van de duik zagen we meteen al een grote schildpad en gedurende de duik wat aantekeningen gemaakt van vissen. Eenmaal terug op de boot moest instructeur Jens erg lachen om mijn tekeningen. Ik had een vis getekend die een vierjarige zou tekenen en had hem een sigaret in de mond getekend. Verder had ik een doosje coffeemix op de bodem zien liggen dus deze had ik ook nagetekend. Hij heeft er een foto van gemaakt en zou de foto plaatsen op zijn website. Onder het motto ’een geslaagde vis identificatie dag met een van de student’. Jens lijkt overigens verdacht veel op Daniel Craig (James Bond) en dit had hij ook al vaker te horen gekregen.  Hij is alleen wat kleiner, smaller en minder gespierd. Aangezien ik de grootste van onze groep ben had ik ook verreweg de meeste zuurstof gebruikt. De twee Deense zijn vrij klein en mager dus die hadden nog genoeg over om langer onder water te blijven. Maar wanneer iemand bijna geen zuurstof meer heeft moet iedereen naar boven. Van Jens kreeg ik de tip om tijdens de volgende duik te zingen / neurien onder water waardoor je minder zuurstof verspild. De tweede duik was op de locatie ‘Hin Ngam’ waar ik al eens was geweest. Hier kregen we wat navigatie-oefeningen. Totaal zijn we 46 minuten onder water gebleven en tot maximaal 14 meter diep geweest. Jens had weinig moeite om mij in de gaten te houden onder water omdat ik telkens aan het zingen was. Dit keer had ik evenveel zuurstof over als de twee Deense dus de tip heeft goed gewerkt. Het was wederom super om te duiken omdat het water nog steeds erg rustig was en het zicht onderwater daardoor ook een stuk beter. Een andere groep, die op hun eerste duik waren, hebben een groep walvissen gezien van een meter of 15! Jammer dat we die niet hebben gezien. Op een andere locatie hadden ze zelfs haaien gespot en toen begon Jens zijn camera te pakken om diverse foto’s te laten zien van haaien. Zou leuk zijn als we komende duiken nog zoiets mogen zien maar het komt niet al te vaak voor. Na de tweede duik was het tijd voor pauze en een hapje eten. Met de twee Deense ben ik wat gaan eten. Niemand had geld bij op de boot dus van Jens hadden we wat geld meegekregen zodat we wat konden eten in een restaurantje. Hierna moesten we weer de boot op want we krijgen vanavond ook nog de nachtduik. Omstandigheden waren nog steeds prima. Locatie was ‘White Rock’ en we zijn 38 minuten onder water gebleven met een maximale diepte van 18 meter. Tijdens het duiken een aantal great barracudas, een stingray en de hermit crab gezien. Erg leuk om in het donker met een zaklamp te gaan duiken. Je ziet andere vissen omdat sommige soorten als het donker is pas te voorschijn komen. Morgen moeten we ons weer melden om tien voor zes ’s ochtends. Dan gaan we wel tot de maximale 30 meter diepte!

 

Dag 196 – 10 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Wekker gaat af om half zes ’s ochtends, tijd om op te staan en aan te kleden. Tien voor zes hadden we afgesproken om bij elkaar te komen, de duikspullen in te pakken en achterin de jeep te gooien. Hierna konden we allemaal met een slaperig gezicht weer richting het strand lopen want daar stond het transportbootje klaar om ons naar de grote boot te brengen. Op de grote boot stond het ontbijt klaar waar we een boterham met jam konden pakken. Onze instructeur Jens had boterhammenworst gekocht voor op de boterham dus onze groep had wat extra’s. We kregen al meteen van de andere groepen te horen dat we verwend waren. Nadat iedereen alle duikspullen aan had was het tijd voor onze eerste diepe duik van vandaag. Locatie ‘Chompon Pinnacle’ waar we 30 minuten onder water zijn gebleven met een maximale diepte van 31 meter (moesten wel 30 meter in het logboek schrijven aangezien dit de maximale toegestane diepte is) hebben bereikt. Gemiddelde diepte was 21,1 meter wat volgens Jens wel bijzonder was aangezien dit meestal rond de 16-17 meter ligt. Jens had gisteren al een tomaat en twee eieren meegenomen om de kleur hiervan onder water te laten zien en tijdens deze duik had hij ze ook bij onder water. Ik zei hem al dat het zijn ontbijt was en daar ging hij mee akkoord. Hij zou wel een tomaat opeten op 30 meter diepte. En inderdaad, eenmaal onder water deed hij zijn mondstuk uit en nam een flinke beet uit de tomaat. Heeft hij in ieder geval weer voldoende zout binnen vandaag. Na de pauze werd onze groep gedropt bij een duiklocatie waar een oorlogsschip onder water ligt. Locatie ‘Sattacut Wreck’ vlakbij ‘White Rock’, hier zijn we 36 minuten onder water geweest met een maximale diepte van 26 meter dus onze tweede diepe duik (meer dan 18 meter is diepe duik). Halverwege het oppervlakte en de bodem werd het oorlogsschip langzaam zichtbaar en deze was groter dan ik gedacht had. We kwamen aan bij de voorkant en daar ben ik even op het kanon gaan zitten. Hierna kreeg ik de zaklamp van Jens zodat ik af en toe even binnenin kon kijken. Op de achterkant was een luchtafweergeschut waar we met zijn drieën even op zijn gaan zitten. Jens heeft wat foto’s gemaakt maar ik krijg de foto’s niet aangezien je hier apart voor moet betalen. Met een beetje geluk krijg ik ze nog van de twee Denen want we hebben achteraf de emailadressen uitgewisseld. Jens was onder water aan het lachen want ik was een nummer van ‘Seven nation army’ aan het zingen / neurien. Samen met Jens nog even airgitaar gespeeld waarna het tijd was om richting ‘White Rock’ te zwemmen. Op deze locatie lag de boot en waren ook de resterende groepen. Hier nog even het onderwater leven bewonderd waarna het tijd was om terug te gaan naar Coral Grand. Cursus zit er weer op en binnen een x-aantal weken krijg ik mijn pasje thuis gestuurd. Voorlopig krijg je een kaartje die ik tijdelijk kan gebruiken totdat ik de pas heb. Na het afspoelen van de duikspullen samen met Jens en de twee Deense het logboek ingevuld en nog wat gedronken. Na een douche wat gaan eten bij Blue Wind en gedurende de middag in slaap gevallen op het terras daar. Op de weg terug kwam ik Charlotte en Simone (de twee Deense van mijn duikgroep) tegen en met hun nog even gesproken. Het was inmiddels bewolkt en de donkere wolken hingen in de lucht. We konden binnenkort wel eens regen gaan krijgen maar goed. Tijdens het duiken telkens lekker weer gehad. ’s Avonds nog een uurtje op bed gelegen en de reisverslagen verder bijgewerkt. Lag best ver achter de afgelopen dagen maar lig nu weer op schema!

IMG 0981

 

Dag 197 – 11 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend wat gegeten bij de 7-eleven (supermarkt) en het warme broodje was zo warm dat het uit mijn handen op de grond viel. Terug naar binnen en weer een nieuw broodje gekocht. Hierna naar de overkant van de straat gelopen waar Ben een klein 150cc crossmotortje heeft gekocht en ik een 125cc scooter. Hier zijn we het eiland mee gaan verkennen. Koh Tao, dat ook wel de naam Turtle Island heeft, is DSCF230821 km2 groot en er wonen circa 1.500 mensen. Het eiland bestaat uit diverse heuvels die begroeit zijn met bomen en aan het strand zijn de palmbomen te vinden. Via smalle, veelal ongeasfalteerde, paden kun je diverse viewpoints op de heuvels of stranden bereiken. Aangezien het eiland klein is ben je zo rond. Halverwege kwamen we een Duitser tegen die een tijdje met ons is meegereden. Op een gegeven moment kwamen we bij een steil pad omhoog waar zowel Ben als ik niet boven kwamen aangezien het los zand was. We kwamen stil te staan op 3 meter voor de top en moesten dus weer terug. Niet veel later kwamen we bij een steil pad omlaag waar het niet duidelijk was of het een weg was of een doodlopend pad. Ik ben hier omlaag gereden en eenmaal onder zag ik dat voorbij de bocht er geen weg meer was. Zelf was ik niet met scooter terug boven gekomen dus Ben en de Duitser (Philip) even geroepen om de scooter te draaien en een paar meter te omhoog te duwen. Restant kon ik weer omhoog rijden en vanaf hier zijn we doorgereden naar het zuiden van het eiland. Hier kwamen we bij een klein strandje waar het inmiddels oom een beetje begon te druppelen. Hier hebben we wat gegeten in een mooi restaurantje waar je relax op een stapel kussens kon zitten met uitzicht op het strand, de oceaan en een stukje verderop Shark Island. Hier een stapel pannenkoeken met tussenin Nutella en wat stukjes banaan erop naar binnen gewerkt en die smaakte erg goed. Hierna zijn we terug gereden naar Coral Grand waar we rond half vier terug waren. ’s Avonds nog wat gaan eten bij Blue Wind en de rest van de avond gerelaxt.   

 

Dag 198 – 12 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend verhuist van Coral Grand waar de kamer sinds gisteren 11 euro duurder is omdat we geen duikcursus meer volgen. Bij Blue Wind zijn we ingecheckt waar we nu een hutje vlakbij het strand en het restaurant hebben. Vanaf mijn bed heb ik uitzicht op het strand dus locatie is top! Rest van de dag eigenlijk niks bijzonders gedaan. Aan de autobiografie begonnen van Richard Branson, de video van het paragliden even in elkaar gezet en op facebook gepost en wat gelegen. Gedurende de avond was er luidde muziek want vannacht begint het nieuwjaar hier (jaar 2070) en dat wordt voor drie dagen gevierd. Dit is ook meteen het begin van het waterfestival dus we zullen morgen wel af en toe wat water over ons heen krijgen. ’s Avonds nog even met het thuisfront en Aakash op skype gezeten. Toen we met Aakash op skype zaten begon het flink te stormen en niet veel later viel de electriciteit ook uit. Rond 1 uur gaan slapen. 

 

Dag 199 – 13 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Iets voor acht uur was ik wakker en niet veel later even op het strand gaan kijken. Het was er erg rustig en het personeel was de rotzooi op aan het ruimen als gevolg van de storm. Lekker gaan zitten op het terras aan het strand en daar een bakkie DE koffie gedronken. Jaja, mijn eerste bak Nederlandse koffie heb ik te pakken. Verder een omelet gegeten en de rest van de ochtend lekker op het gemak een boek gelezen. Rest van de dag blijven lezen en genoten van het uitzicht op de oceaan. Gedurende de avond nog op skype gezeten en de motor is bijna klaar om terug naar Bangkok gestuurd te worden. Waarschijnlijk nog een dikke week voordat de motor arriveert.

 

Dag 200 – 14 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend tot een uur of elf op bed gelegen en nog even met Laura gesproken op facebook. Ze was al flink opgeschoten met haar scriptie en het ziet er naar uit dat we binnenkort wat kunnen afspreken. Vorige maand was ze nog een stuk negatiever over haar vrije tijd en dus de mogelijkheid om af te spreken. Ze heeft afgelopen maand flink door gewerkt zodat ze komende tijd meer vrije tijd heeft. DSCF2341Binnenkort maar eens kijken of we wat kunnen plannen. Hierna met Ben wat gaan eten in een restaurantje. Normaal eten we hier tien meter verderop aan het strand maar voor de afwisseling maar richting straat gelopen en daar wat gegeten. Vervolgens weer terug naar ons strandhuisje gelopen en de rest van de dag wat gelezen en op internet gezeten. Vandaag heeft zo wat de hele dag geregent maar het was tenminste een keer niet zo warm. Verder hadden we een tweetal bezoekers bij ons huisje. Vanochtend lag er een witte hond voor de raam te slapen en vanmiddag lag er een bruine hond recht voor de deur. Rond het restaurant/terras bij het strand lopen een stuk of vijf honden en ook vijf katten rond. Met name één hond trekt de aandacht en dat is een stokoude grijze hond die nog maar net op zijn benen kan staan. Zijn staart ziet er niet uit en vanwege een wond hebben ze die ook half geamputeerd. Hij heeft nu nog een centimeter of vijftien over. Meeste mensen zie je kijken naar de hond met als reactie ‘die valt elk moment dood neer’. Verder heeft hij dagelijks een aantal aanvallen of iets dergelijks want dan begint hij te piepen. Duurt meestal maar een aantal seconde en dan is het weer over. Zijn huid zit vol met vlekken maar volgens mij heeft hij er geen last van. Hij loopt nog rustig rond en hij blaft incidenteel nog eens. Regelmatig gaat hij vlakbij een tafeltje liggen op het terras en dan komt meestal een van de medewerkers hem wegjagen. Vandaag was dit ook het geval maar de hond kreeg zijn benen niet onder zijn lijf gezet. Fascinerende hond!

 

Dag 201 – 15 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vandaag wederom een rustige dag gehad. Weer een flink stuk opgeschoten in het boek en wat series gekeken op de laptop. Tijdens het lezen lig ik altijd op het terras wat aan het strand ligt. Super uitzicht en een lekker windje. Fruitshake en chocolade taart erbij en de middag vliegt voorbij. ’s Avonds weer met Laura op facebook gezeten en de trip naar Zuid-Korea gaat door! Vanaf zeven mei zit ik in Zuid-Korea. Morgen nog even kijken naar een vliegticket en de rest zie ik dan daar wel. De motor is tegen die tijd weer terug in Bangkok dus die moet ik gedurende de tijd in Zuid-Korea even in een parkeergarage laten staan. Eerste land wat niet op de initiële planning van de trip staat. Eigenlijk sinds het eerste ongeluk hebben we niet echt een planning meer. India hebben we al achterwege moeten laten want het was de bedoeling dat we na Nepal weer terug naar India zouden rijden. Verder heb ik de trekking in Nepal niet kunnen doen vanwege de twee ongelukken en alle problemen er om heen. De route in Thailand, Cambodja, Laos, Maleisië en Singapore hebben we nog nooit gepland. Dus eigenlijk rijden we straks als de motor er weer is van dag tot dag en dan zien we wel waar we uitkomen en wat de mogelijkheden zijn. Enige wat we op de planning hebben staan is dat we van de zomer in Zuid-Afrika willen zijn vanwege de temperatuur.

 

Dag 202 – 16 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend begonnen met een vers bakkie koffie en een broodje tonijn. Hierna de autobiografie van Richard Branson uitgelezen. Op het eiland gekeken in wat boekwinkels voor een nieuw boek en de keuze is beperkt tot oude rommel. Tussen de rommel wel het boek ‘white tiger’ gevonden en dit was een kopie. Hier vroegen ze 350 baht wat mij toch teveel van het goede was voor een gebruikt en gekopieerd boek. Zonder boek terug gelopen en maar wat muziek gaan luisteren op het terras en wat naar toeristen gegaapt die allemaal voorbij lopen. Na het avondeten een vliegticket geboekt naar Zuid-Korea. Goedkoopste ticket was via Kuala Lumpur en qua aankomst-tijdstip was deze ook het gunstigste.  Aankomst zeven mei op twintig op acht in de morgen. Zal wel een lange nacht worden aangezien ik niet bepaald een goede slaper ben in een vliegtuig. Afgelopen zomer naar Bali geweest en zelfs toen niet kunnen slapen gedurende de nacht en dat was inclusief twee slaaptabletten. Misschien dat twee flessen Jack Daniels helpen tijdens de vlucht...

 

Dag 203 – 17 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

De zoektocht naar een nieuw boek vervolgd maar wederom zonder succes. Echte boekwinkels hebben ze hier niet en aangezien ik amper weet wat goede boeken zijn heb ik de hoop maar opgegeven hier in Koh Tao. Aangezien we toch al behoorlijk wat boeken hebben gekocht maar eens gekeken naar een e-reader op internet. Investering verdiend zich wel terug naar verloop van tijd. Straks in Bangkok of Seoul maar eens kijken of ik er eentje kan vinden. Vandaag is het echt een grijze dag zonder maar een zonnestraaltje door de wolken. Temperatuur is overigens wel erg aangenaam. Ik denk een graad of 27 overdag dus een mooi dagje om te relaxen bij het strand. Verder de rekeningen van het transport van mijn beschadigde motor opgevraagd via TNT. Ik heb hiervoor circa 2.350 euro voor moeten betalen met de mededeling dat het nog een schatting was. Ik vond het al verdacht hoog en heb de eigenaar verzocht om mij de originele airwaybill te geven. Hij was afwezig geweest en een van zijn medewerkers had de rekening gemaakt dus hij moest het even uitzoeken. Dit was vlak voordat we zijn vertrokken uit Nepal en ik heb Nilam (die als tussenpersoon diende) gevraagd om het verschil dat retour komt over te maken op mijn rekening. Aangezien er geen reactie kwam de afgelopen tijd Nilam gevraagd of hij de originele rekening wou opvragen aangezien ik nu het gevoel heb dat Secure Freight (cargobedrijf) mij heeft opgelicht. Dit ook bij Nilam kenbaar gemaakt dat ik zijn vriend niet vertrouwde en hier was Nilam niet blij mee. Aangezien Nilam ook moeilijk begon te doen bij TNT de rekening maar opgevraagd en hier bleek het transport van Kathmandu tot Amsterdam circa 900 euro te kosten. Alleen van het gedeelte van Amsterdam tot thuis heb ik nog geen rekening maar ik verwacht dat dit misschien 150 euro kost. Toch meer dan het dubbele in rekening gebracht. Nog even wachten totdat ik alle rekeningen heb en dan via Nilam maar eens regelen dat hij het geld terug vordert bij het cargo bedrijf. De rekening van het transport van Ben zijn motor richting Bangkok hebben we nog niet betaald aangezien we de rekening van mijn transport niet kregen. Dit was circa 600 euro dus alsnog circa 600 euro teveel betaald als je het samen bekijkt. Hopelijk binnenkort opgelost want dit slaat nergens op. Verder hebben we dan nog de grap van de monteur in Kathmandu die vlak voordat mijn motor op transport ging de accu heeft verwijderd en achter heeft gehouden. Verder heeft hij ook de koplampunit vervangen met die van het eerste ongeluk. Ongelooflijk! Heb je hem veel werk gegeven, reclame voor hem gemaakt op een bekend motorforum dan krijg je dit! Verder ook contact gehad met de verzekering in Nepal en volgens de inspecteur zijn ze volgende week klaar. Dus hopelijk krijg ik dan mijn geld ook hoewel ik hier nog steeds mijn twijfels over heb. Zal op zijn minst wel langer duren dan één week aangezien het Nepalezen zijn. Geld van de verzekering kan alleen cash worden uitbetaald dus de kans dat ik terug moet naar Kathmandu is vrij groot. Zeker gezien het gezeik met de motoronderdelen (toch circa 400 euro wat is achtergehouden aan onderdelen) en de rekening van Secure Freight (nog circa 600 euro tegoed). Om het rijtje compleet te maken resteren nog de transportkosten die door meneer Bhattarai betaald zouden moeten worden. Echter meneer Bhattarai heeft hier geen zin in waardoor ik via een rechtzaak in Nepal mijn geld zou moeten halen. Sta je nu ook bepaald niet op te wachten.  Eerst maar eens het geld van de Nepalese verzekering regelen en dan zien we wel verder.   

 

Dag 204 – 18 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vandaag een snorkelset gekocht en wel de goedkoopste die ik kon vinden. Voor 200 baht kun je er één huren en deze was 250 baht dus voor beetje meer hebben we er zelf eentje. Met de taxiboot zijn we vervolgens naar een geweldig eiland geweest. Het zijn twee kleine GOPR0021-2eilandjes die vlak langs elkaar liggen met een strand ertussen in. Je hebt dus de zee aan beide kanten van het strand liggen! Aan een van deze kanten kun je snorkelen en je kunt er inderdaad veel vissen en koraal zien. Echter onze aankoop bleek niet bepaald topkwaliteit te zijn. Bij mij kwam er een beetje water het masker binnen en de snorkelpijp was nou ook niet bepaald waterdicht. Ben zijn pijp was vele malen erger en had meer weg van een waterpijp! Halverwege was Ben de pijp ook kwijt. Onder water wat filmpjes en foto’s gemaakt met de GoPro camera. Hierna nog een half uur op een strandstoeltje gelegen en toen we wouden vertrekken bleken zijn mijn zwarte tank top gejat te hebben. Shirtje van circa vijf euro wat al behoorlijk vaal was van het zeewater en het uitspoelen. Lig er nou niet bepaald wakker van maar wat heeft het voor zin? Tweede keer dat ze iets gestolen hebben tijdens onze trip. Eerste keer was in Iran waar ze mijn benzinekannetjes inclusief 40 eurocent aan benzine hebben gejat. Zonder shirtje maar weer terug naar de taxiboot gelopen en het zonnetje brand behoorlijk. Gelukkig had ik mij met factor vijftig ingesmeerd dus op wat zweetdruppels na geen probleem. Na het avondeten begonnen aan een nieuwe tv-serie. Boardwalk Empire heb ik nu de eerste drie seizoenen van gezien en dit is een aanrader. Vandaag met Game of Thrones begonnen. Einde van de avond op skype gezeten met het thuisfront. De motor is inmiddels gerepareerd en opgehaald door TNT. De kleuren G0010082van de motor is niet meer geel/zwart maar oranje/zwart. Ook een kleiner windscherm erop maar de rest is hetzelfde. Meteen weer de gelegenheid gebruikt om wat spullen mee te sturen naar bangkok. Ben heeft zich een kleine laptop gekocht zodat we er nu beide eentje hebben. Zeker handig aangezien ik naar Zuid-Korea vertrek voor een tijdje. Verder wat Nederlandse koekjes en wat tijdschriften! Ze hebben er maar werk mee thuis! Maar bedankt voor al het werk zodat we weer verder op reis kunnen!

 

Dag 205 – 19 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vanochtend begonnen met twee koppen koffie. Het servies hier is van Douwe Egberts maar helaas de koffie is van nescafé in plaats van good old DE. Gedurende de middag grotendeels bezig geweest met het bijwerken van mijn reisblog. Gaat veel tijd inzitten als je het een aantal dagen niet bijwerkt. In de tussentijd een muziekje op gezet en wel André Hazes! Hollandse glorie aan de Thaise kust. Gedurende de avond ook niet veel meer gedaan dus vandaag een kort verslag!

 

Dag 206 – 20 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

De dag rustig begonnen met wat series kijken en gedurende de middag bijna twee uur in de oceaan gelegen. Wel eerst even ingesmeerd met factor vijftig want de zon brand flink hier. Vanaf het strand kun je zo veertig meter de oceaan inlopen en dan sta je nog maar tot je knieën in het water. Je zou in feite dus makkelijk ergens kunnen gaan zitten in het water met een boekje erbij. Aangezien er amper stroming is ben ik lekker op mijn rug gaan dobberen in het water. Tegen het einde van de middag even gaan douchen en hierna met de camera richting het restaurant gelopen. Gisteren was de zonsondergang al mooi maar vandaag was het nog een stukje mooier. Ik denk wel een foto of veertig gemaakt en ik was niet de enige hierin. Overal stonden toeristen met het fototoestel in de handen! Waarschijnlijk een van de mooiste zonsondergangen die ik heb gezien in mijn leven. Gedurende de zonsondergang een halve liter Chang bier, een bord fruit en spaghetti bolognose als avondeten gehad. Hierna nog even wat muziek geluisterd en na dik 27 jaar eindelijk de Beatles gevonden. Al een paar keer geprobeerd maar nooit echt de tijd genomen om er naar te luisteren. Verder ook de ‘’best of’’ van Miles Davis and Marvyn Gaye gedownload. De klassiekers aan het doorspitten afgelopen tijd. Via de toplijst van het magazine ‘’The Rolling Stones’’ staan de beste albums aller tijde opgesomd en deze ben ik van bovenaf aan het beluisteren (niet allemaal overigens). Rest van de avond weer met Laura op facebook gezeten. Begint een dagelijks ritueel te worden!

DSCF2352

 

Dag 207 – 21 april 2013 – Koh Tao (THAI) – 0 km

Vandaag onze laatste volle dag op Koh Tao want morgen kunnen we de motor op gaan halen. Na het ontbijt dan ook direct gaan kijken voor een ticket naar Bangkok. Twee verkoopkantoren ingelopen en de prijzen bleken hetzelfde. Heenreis waren we 1.250 baht (circa 35 euro) kwijt en hier vragen ze 1.000 baht (circa 28 euro). Ik heb mij dus ook niet meer de moeite genomen om verder te zoeken naar een lagere prijs aangezien het toch al een goede prijs is. Zeker gezien de temepratuur van meer dan 35 graden, de brandende zon en het zweet wat langs je af loopt. Kun je beter lekker in de schaduw gaan liggen met een koud drankje erbij. Gedurende de middag weer op facebook gezeten met Laura en op skype gezeten met Nick. Nick is gisteren verhuist en heeft zijn eerste nacht in zijn nieuwbouwwoning overleeft. De koelkast stond vol met Erdinger en Jupiler en in de bergingsruimte stond een bijna lege krat Erdinger. Met Nick gaat het dus goed en ik hoef mij geen zorgen te maken! ’s Avonds weer verder gebabbeld met Laura en Ben wou einde van de avond nog wat wedstrijden op de laptop kijken. Aangezien we maar één stopcontact hebben en de laptopaccu leeg was moest de ventilator uit. Zonder een zuchtje wind drijft het zweet langs je af zelfs als je stil ligt!

 

Dag 208 – 22 april 2013 – Koh Tao (THAI) naar Bangkok (THAI) – 0 km

Vanochtend om acht uur ging de wekker en ik ben meteen gaan ontbijten. Negen uur zouden we stukje verderop de taxi naar de pier hebben maar deze hebben we gemist omdat Ben eerst was gaan inpakken en daarna nog een pannenkoek besteld hadden. Uiteindelijk waren we om half tien bij het ticketkantoor waar de taxi zouden hebben maar nu moesten we ervoor betalen (100 baht per persoon, circa 3 euro). Maar goed, we waren ruim op tijd voor de boot die gelukkig airco had. Ben en ik hadden fijn de stoelen gepakt met extra beenruimte. Aangezien de boot toch helemaal volgeboekt was kwam er nog een Nederlandse meid tussen ons inzitten. Ze zag er rond een jaar of 21 a 22 uit maar ze was nog maar 18 jaar oud. Ze was met wat vriendinnen aan het backpacken. Ze waren naar Australië, Cambodja, Laos en nu in Thailand geweest. Deze week gaan ze weer naar Nederland. De oversteek duurde van kwart op tien tot twaalf uur ’s middags. Hierna moesten we een dik uur wachten maar dit was zo erg nog niet. Er stonden strandstoeltjes klaar met een uitzicht wat echt geweldig was. Uitzicht was, natuurlijk, over het strand maar er lagen diverse eilanden aan de horizon. Hier maar even snel wat foto’s van gemaakt en in de tussentijd mijn vanochtend gekochte ultradroge croissantje op gegeten. Toch maar even een bananenshake gekocht om alles weg te spoelen. Om kwart over één vertrok de bus en dit keer geen ruime plaatsen zoals op de heenweg maar een normale vijftigpersoons touringbus. We zaten onderin in de bus op de voorste rij dus wederom wat extra ruimte en iets om je benen tegen aan te zetten. De gehele weg muziek geluisterd en in de tussentijd merkte ik al dat ik hoofdpijn begon te krijgen. Sinds het ongelukken wat meer last van hoofdpijn en mijn spieren in mijn nek en schouders zijn ook net staalkabels. Binnenkort maar eens voor een Thaise massage gaan hier in de hoop dat het beter wordt komende tijd. Na ruim zeven uur in de bus waren we weer terug in Bangkok. Hier snel de tassen gepakt en de tuktuk terug naar het hotel gepakt. Hier wat gegeten, loempia’s!!, en hierna onder de douche gesprongen. Sinds lange tijd weer een warme douche! Vervolgens de mail gecontroleerd en mijn vader had een mail van TNT doorgestuurd met het bericht dat er weer wat mis was gegaan met de verzending en dat de motor nu woensdagavond pas aankomt. Dus komende twee dagen weer door zien te komen en dan donderdag de motor ophalen.

DSCF2383

 

Dag 209 – 23 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Na de lunch even snel een serie gekeken op de laptop en hierna mijn spullen eens even uitgezocht. Meteen het boek van Nelson Mandela eruit gehaald zodat ik komende dagen wat te lezen heb. Bij de receptie hebben ze (nog) niks door dat de aluminium koffers er al een paar weken staan. Je moet hiervoor eigenlijk betalen maar zolang ze niks zeggen vind ik het wel goed. Gedurende de middag een begin gemaakt aan het boek ‘’Long walk to freedom’’. Met Sjoerd en Laura even op skype gezeten, mijn blog bijgewerkt en onder in het restaurant wat gegeten. ’s Avonds wederom boek gelezen en een serie gekeken.  

 

Dag 210 – 24 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Lekker lang in bed blijven liggen en hierna wat gaan ontbijten. Op aanraden van Laura vandaag naar de massagesalon geweest. Hier een Thai-massage gehad van een Thaise die wat teveel in de snoepkast gezeten heeft. Hier kwam ik met name achter toen ze achter op mijn rug stond te lopen! Voor de rest was het wel lekker om een uur te liggen en af en toe eens gekraakt te worden. Na de massage terug naar het hotel gelopen en weer verder gelezen in het boek van Mandela. Het dagelijkse ritueel chatten met Laura was er vandaag ook weer bij. Gedurende de avond alle spullen klaar gemaakt op de motor op te halen. Moest de airway bill nog printen. Morgenvroeg maar even kijken of de motor is aangekomen volgens de site van TNT.

 

Dag 211 – 25 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Vanochtend na het ontbijt gebeld met het cargobedrijf en mijn motor is weer niet aangekomen! Niet normaal hoeveel vertraging we al hebben gehad hierdoor. Vanuit Kathmandu heeft het al twee weken langer geduurd dan nodig was en nu begint de teller ook alweer te lopen. Dus in plaats van de motor op te halen maar weer een dag relaxen. Dus wederom boekje lezen, serie kijken en tussendoor wat mails versturen. Vandaag voor de Swedish oil massage gegaan en deze is een stuk aangenamer dan de Thai-massage. Helaas was het weer geen jonge Thaise maar een kerel. Op facebook krijg ik al vragen of het met happy ending dus ik heb ze maar ingelicht van  wie ik een massage heb gehad de afgelopen dagen. Hierna even naar de supermarkt geweest om mijn voorraad water aan te vullen. Na het avondeten kreeg ik een mail van TNT dat de motor nu pas vrijdagavond aankomt. Hier ben ik helemaal niet blij mee want in het weekend kun je de motor niet ophalen. Dit betekent dus weer een paar extra dagen dat we hier maar wat zitten. Was voor de zoveelste keer weer iets mis gegaan. Direct ook een mail terug gestuurd om mijn ongenoegen mede te delen en dat we hier met een hoop extra kosten zitten vanwege dat geklooi bij TNT. Dan maar weer wachten tot maandag (kijken wat er dan mis gaat).

 

Dag 212 – 26 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Vandaag pas om 12 uur wakker. Dat krijg je van die drukke dagen hier. Na de lunch toch maar de spullen gepakt en in de taxi naar Siam center (shoppingcenter) genomen. Dit is een erg modern en luxe winkelcentrum. Bij de H&M twee nieuwe shirtjes gekocht voor maar liefst 11 euro totaal. Hierna de Lamborgini garage ingelopen maar helaas waren de auto’s al verkocht. Ik was mij wel af aan het vragen hoe ze de auto’s daar hebben gekregen aangezien het op de derde etage was. Veel ruimte was er niet te zien om te rijden. Verder heel wat tijd door gebracht in een grote boekenwinkel maar helaas hebben we niet veel plaats om boeken te kopen dus dit maar achterwege gelaten. Ik ben de laatste tijd wel aan het kijken voor een e-reader aangezien je dan gemakkelijk boeken (voordelig/gratis) kunt downloaden. Scheelt op den duur in de kosten! Toen kwam ik bij de apple store uit en zag ik de Ipad mini. Deze ook niet gekocht maar leuk apparaat. Als verzekering in Nepal eens opschiet met betalen dan wil ik hem wel kopen. Maar voorlopig maar even geduld hebben. Op de bovenste etage waar de bioscopen zitten hebben we kaartjes gekocht voor de film. De cassiere zei dat de film over tien minuten zou beginnen, eenmaal in de zaal bleek de film al halverwege te zijn. Een van de medewerkers aangesproken en om een refund gevraagd en ook gekregen. Vanuit Siam center zijn we naar MBK center gelopen wat om de hoek ligt. Dit is ook een winkelcentrum maar dan wat ouder, minder luxe en met allemaal kleine (rommel) winkeltjes. Na twee minuten had ik het al gezien en zijn we de bioscoop daar gaan zoeken. Hier draaide de film ‘Oblivion ’die we wouden zien wel en dus hebben we twee tickets gekocht voor de VIP zaal. Bij de entree kregen we een welkomsdrankje (soort van roosvicee met ijsblokjes). Hierna liepen we de zaal in wat niet veel bijzonders was totdat we bij de stoelen kwamen. Superrelaxe stoelen waarvan je de leuning lekker achterover kunt zetten. Kussentje erbij voor in de rug en voldoende beenruimte. Veel beter ga je het niet vinden. Vlak voor de film kwam de melding dat we moesten gaan staan voor het volkslied van de koning. Iedereen ging staan en ik had zoiets van ‘’wat is dit nu voor iets in een biosoop?’’. Ik keek eens rond en iedereen stond maar ik zat net lekker dus gedurende het volkslied eens lekker aan mijn roosvicee geslurpt. Ben had het niet eens in de gaten wat er gaande was. Hij kwam er pas achter toen ik het ’s avonds op facebook had geplaatst. De film was wel aardig om een keer te zien maar verder niks bijzonders. Na de film hebben we de tuktuk terug gepakt naar het hotel. Hij was goed bekend in de omgeving maar ik vertrouwde het niet echt aangezien hij allemaal donkere steegjes in reed. Maar niks gebeurd en hij wist op deze manier wel fijn de drukte te ontwijken. In het hotel wat gegeten, boekje gelezen en wat op internet gezeten voordat ik in slaap ben gevallen.

 

Dag 213 – 27 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Rustige dag en dus weinig gedaan, Boek van Mandela vordert al aardig en zal ik wel over paar dagen uit hebben. Totaal zijn het 750 pagina’s dus ik heb flink mijn best gedaan afgelopen dagen. Verder wat mails verstuurd want ik heb twee verschillende rekeningen gekregen van het transport van Kathmandu naar Nederland. Dit nu tot de bodem uit aan het zoeken en als ik dan terug naar Nepal ga de eigenaar eens flink het vuur aan de schenen leggen. Volgens mij is hij de boel flink aan het belazeren.

 

Dag 214 – 28 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Wederom rustige dag gehad. Boekje gelezen bij het zwembad en zelfs de belastingaangifte gedaan. Voordeel van een half jaar werken is dat je een berg loonbelasting terug krijgt. Totaal kan ik circa 1.800 euro tegemoet zien en dat is weer mooi meegenomen! Verder de nieuwe airway bill geprint zodat we morgen eindelijk de motor op kunnen gaan halen.

 

Dag 215 – 29 april 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Vanochtend al vroeg de taxi gepakt (Ben is er met de motor achter aan gereden) naar het immigratiekantoor om onze visa’s te verlengen. Het kantoor ligt circa 30 kilometer van het centrum en het duurde iets meer dan een uur voordat we daar waren. Eenmaal daar het formulier ingevuld, kopieën gemaakt en pasfoto’s gemaakt. Hierna moesten we een nummertje trekken en circa 20 minuten wachten voordat we aan de beurt waren. Het formulier afgegeven en toen wederom wachten totdat alles klaar was. Echter er kwam een meneer en we moesten beide meekomen. We moesten plaats nemen in het ‘’speciale gevallen’’ hokje. Ik keek op tafel en zag daar allemaal paspoorten liggen van mensen uit het Midden-Oosten. Ik dacht dus dat het probleem te maken had met onze visa’s van Iran en Pakistan. Maar het bleek dat je maar maximaal zeven dagen kunt verlengen en we hadden een paar dagen meer ingevuld. Na deze kleine aanpassing en het betalen van 1.900 baht (iets meer dan 50 euro) konden we weer plaatsnemen in de wachtruimte. Het land kom je gratis binnen maar voor verlengen ben je weer veel geld kwijt. Hadden we beter kunnen uitzoeken afgelopen weken want er zijn zelfs reiskantoren die met je paspoort naar de grens rijden om daar een nieuw visa-stempel te halen, die dus gratis is. Ik heb nu een visa t/m 4 mei en heb de vlucht naar Zuid-Korea op 6 mei staan. Zal wel een boete worden maar hopelijk doen ze niet al te moeilijk. Vanuit het immigratiekantoor heb ik weer de taxi gepakt naar het vliegveld en Ben is er wederom achter aan gereden. Na een uur wou Ben wisselen omdat de zon behoorlijk brand en hij had een korte broek aan. Ik mijn helm en motorjas uit de kofferbak gehaald en ik was de motorjas nog aan het trekken en de taxi met Ben erin vertrok al. Ik dacht die stoppen wel maar toen ik weer opkeek waren ze verdwenen. We stonden net bij een drukke kruising en ze konden linksaf of rechtdoor zijn gereden. Ik snel op de motor gestapt en rechtdoor gereden. Ik keek naar links en zag daar de taxi staan met alarmlichten aan. Helaas was dit al te laat dus ik meteen gedraaid en even moeten wachten totdat het stoplicht weer op groen stond. Nu dus rechtsaf geslagen maar de taxi was weer weg. Ik maar terug gereden waar we gewisseld hadden maar na 45 minuten wachten waren ze nog niet terug. Ik ben vervolgens maar zelf naar het vliegveld gereden in de hoop dat ik ze nog tegen zou komen. Qua tijd zal het vandaag toch wel niet meer lukken aangezien het al twee uur was geweest. Via de snelweg naar het vliegveld gereden. Op de snelweg mag je met de motor niet komen dus ik ben rustig achter een vrachtwagen aan gereden in de hoop dat ik niemand zou tegenkomen. En gelukkig ook niet gestopt waardoor ik binnen een klein half uur op het vliegveld was. Hier de motor geparkeerd zodat we morgen niet nog een keer met taxi en motor erachter hoeven te rijden. Bij het meetingpoint, de skytrain en de busplaats heb ik Ben niet gezien. Aangezien het toch geen zin meer had heb ik de skytrain terug gepakt naar het hotel. Ik was hier rond vijf uur en een uur later kwam Ben aan. Toen ik rechtdoor reed op de kruising zijn hun direct gekeerd (en ik dus ook) waardoor we elkaar weer gemist hebben. Ze hebben vervolgens even gekeken waar we gewisseld hebben maar na hooguit een paar minuten waren ze al weer weg. We hebben elkaar dus niet meer gezien. Ze zijn richting het vliegveld gereden waar Ben is afgezet bij de Free Zone. Aangezien we elkaar niet meer zijn tegen gekomen dacht Ben dat ik weer ondersteboven lag op de weg en had al diverse telefoontjes gepleegd. Maar goed, dan morgen de motor ophalen. Kunnen we samen met de skytrain naar het vliegveld gaan en lopen we elkaar niet mis. ’s Avonds nog even in het zwembad gelegen, wat gegeten en de film Invictus gekeken. Het boek heb ik ook bijna uit, moet nog één hoofdstuk.

 

Dag 216 – 30 april 2013 –Bangkok (THAI) – 37 km

Na de mislukte poging van gisteren vandaag poging twee om de motor op te halen. Kwart voor negen zaten we in de taxi richting de skytrain. Iets na tien uur waren we op het vliegveld waar Ben de motor gepakt heeft en ik heb de bus gepakt richting de free zone. Hier moesten we een dagpas aanvragen en na een Thais formulier ingevuld te hebben kregen we een pas. De procedure weten we nu IMG 0997aangezien we vorige maand Ben zijn motor al op hebben gehaald dus hopelijk gaat het dit keer een stuk vlotter. Bij Bangkok Flight Service (BFS) meteen de originele papieren opgehaald en na een kwartier wachten hadden we deze te pakken. We werden doorgestuurd naar de douane wat een stukje verderop ligt. Hier naar binnen en dit keer waren we een half uur voor de lunchtijd daar (vorige maand 10 minuten). Dit scheelt een hoop aangezien we nu geen uur hoeven te wachten totdat ze klaar zijn met de lunchpauze. Ik ben meteen naar de jusite ambtenaar gelopen en direc t gevraagd welke kopieën hij nodig had. Vijf minuten later was ik al terug met de benodigde kopieën zodat ze aan de slag konden. Afgelopen keer duurde het circa twintig minuten voordat ze het papierwerk in orde hadden gemaakt en nu kreeg ik na twintig minuten te horen dat er een systeemfout was en dat ik maar na de lunchpauze terug moest komen. Gaan we weer! Wij zijn in de kantine maar wat gaan eten en we waren stipt één uur weer terug. Na twintig minuten was de ambtenaar nog nergens te bekennen. Ben ging vragen waar hij was en hij zat schijnbaar op de pot. Na enkele minuten kregen we toch de papieren van een andere ambtenaar en we waren rond half twee weer buiten. We moesten weer terug naar het importkantoor van BFS om de rekening te betalen en je moet binnen een nummertje trekken. Ik had nummer 551 en ze waren bij nummer 521. Het schoot totaal niet op en na twintig minuten maar bij een balie gevraagd of ik even tussendoor mocht. Gelukkig deden ze niet moeilijk en na het betalen van de rekening (totaal 2400 baht, circa 65 euro) kon ik naar het warenhuis. We moesten naar dock 9 en dat was helemaal achteraan (200/300 meter lopen). Hier aan de douane gevraagd maar die stuurde ons terug naar het kantoor van BFS. Een hulpje dat met ons werd meegestuurd vroeg bij BFS wat de bedoeling was en nu kreeg ik te horen dat ik terug naar de douane moest omdat ik geen permit had. Ik verteld dat ik er net van af kwam maar ze bleven zeggen dat ik terug moest. Ik om uitleg gevraagd en nogmaals gezegd dat ik al het papierwerk bij de douane al gedaan had. Nu was het weer goed en kon ik weer naar dock 9. IMG 0999Echter dit was niet dock 9 helemaal achteraan (schijnbaar van Thai cargo) maar dock 9 vijftig meter verderop van het BFS warenhuis. Hadden ze ook wel wat duidelijker mogen zeggen aangezien het niet erg duidelijk staat aangegeven. Maar goed, bij dock 9 naar binnengelopen en daar was een klein kantoortje. Hier mij gemeld en de papieren af gegeven aan een van de medewerkers. Hier scheen weer wat papierwerk te missen maar gelukkig werd dat snel opgelost en hoefde we maar vijf minuten te wachten. Vervolgens werden we naar dock 27 gestuurd en twee medewerksters liepen met ons mee. Ze gaven de vrachtbon af aan een magazijnmedewerker en deze ging voor ons de motor uit het magazijn halen. Vorige keer hebben we de motor in elkaar moeten zetten in het magazijn maar nu werd de motor gelukkig in de schaduw buiten gezet. De kist hadden ze thuis met 50 schroeven vast gezet maar ondanks de vele schroeven hebben ze toch een zijkant open getrokken. Wellicht voor controle of iets dergelijks. Ik toch maar even foto’s gemaakt maar gelukkig was er aan de motor geen schade te zien. Totaal een stuk of tien schroeven los gedraaid en de rest van de platen allemaal eraf gestrokken. Nu het duidelijk was dat er een motor in de krat zat begonnen het aantal toeschouwers ook toe te nemen. De motor stond nu enkel nog op een pallet met touwen vastgebonden. De touwen met een zakmes doorgesneden en vervolgens een palletwagen langs de motor gezet. Met vier man hebben we de motor opgetild aangezien het voorwiel er niet op zat. De motor hebben we van de pallet afgerold en daarna om de middenbok gezet. Om het voorwiel erin te zetten hebben we de palletwagen gebruikt door deze onder het motorblok te zetten. Vervolgens kon het monteren van de spiegels, kentekenplaat, accu, voorwiel, stuur en de navigatiesteun beginnen. Spiegels, kentekenplaat, accu, stuur en navigatiesteun zaten er vrij snel op. Het voorwiel zat er ook snel op maar als ik het voorwiel rond draaide maakte deze een tikkend geluid. Alles lijkt wel op zijn plaats te zitten dus maar even proberen te rijden om te kijken of het weg zou gaan maar dit was niet het geval. Ben was in de tussentijd wat Nederlandse koekjes weg aan het brengen want een van de medewerkers had hem gisteren geholpen toen we elkaar kwijt waren. Ik in de tussentijd het voorwiel er weer uitgehaald en er opnieuw in gezet. De as kreeg ik er met moeite in en ik had ook geen hamer bij de hand. Na veel timmerwerk met de baco kwam er een medewerker aan met een hamer. De as zat toen ook zo op zijn plaats. Wederom aan het voorwiel gedraaid en het tikkend geluid was weg. Nog een proefrit gemaakt en alles was in orde. Inmiddels was het half zes en we waren klaar voor vertrek. Gedurende de middag veel liters zweet verloren want als je ook maar een beetje inspanning levert dan komt het zweet aan alle kanten eruit. Ik had een handdoek van het hotel meegenomen en deze was op het einde vrij vochtig. Ben is terug gelopen naar zijn motor en ik kon richting de inspectie. Ik de papieren afgegeven en ik mocht de motor tien meter verderop langs de kant neerzetten. De deur ging open en een van de douanebeambtenaren kwam met grote ogen naar buiten. Hij vroeg waar ik vandaag kwam en één van zijn vrouwelijke collega’s kwam ook naar buiten. De kerel zei tegen haar dat ze mij een hand moest geven en vervolgens zei hij tegen haar dat ze mij nog een kus moest geven. Zweet dreef nog langs mij af dus volgens mij had ze er weinig zin in. Maar goed, geen inspectie gehad en ik kon zo doorrijden. Op de parkeerplaats op Ben gewacht en vervolgens konden we richting het hotel rijden. We reden weer de snelweg op en na drie minuten werden we door de politie van de snelweg afgehaald. We wisten wel wat er aan de hand was maar we deden alsof we van niks wisten. Ons rijbewijs werd in beslag genomen en we moesten achter hem aanrijden richting het politieburea. Hem gevraagd wat er aan de hand was en hij gaf aan dat we niet met de motor op de snelweg mochten komen. We vroegen of we een pardon konden krijgen en hem verteld dat we net van het vliegveld af kwamen en dat we echt van niks wisten! Hij begon al te twijfelen en even later was hij akkoord mits we hem 500 baht (14 euro) de man zouden geven. Wij akkoord gegaan want anders kregen we toch een boete en waren we een aantal uur kwijt op het politiebureau. Ik gaf hem meteen het geld maar die vond hij niet fijn (was natuurlijk voor in zijn eigen zak). Zijn collega zag het die net was aangekomen en begon te glimlachen. Nummerplaten van beide maar even onthouden (444 en 111) dus kunnen we nog aangifte doen van corruptie. We werden door de agent, over de snelweg, naar de eerste afslag gebracht die richting het centrum van Bangkok leidde. Mijn tank was zo goed als leeg dus bij de Shell even gaan tanken. Na het tanken wou Ben zijn motor niet meer starten maar we wisten dat dit de accu was. We hadden inmiddels de juiste boutjes ontvangen dus dit maar meteen erop gezet). Het ijzerdraad (om kabel aan accu te binden) wat we hadden gebruikt was doormidden en hierdoor starten de motor niet meer. De boutjes erop gezet maar dit was nog niet gemakkelijk. De schroeven waren te kort waardoor het boutje niet pakte. Na wat onder het boutje gestopt te hebben pakte het boutje wel waardoor we hem goed vast konden zetten. Bij het vastzetten van de tweede kabel op de accu viel het boutje eruit en net door een gat. Boutje kon je net zien liggen maar je kon er moeilijk bij. Na twintig minuten had ik het boutje er pas weer uit. Vervolgens de gaten dicht geplakt met tape zadat het boutje er niet meer uit kan vallen. Totaal een uur IMG 1002bezig geweest met dit gezeik en na een lange dag heb je hier niet echt zin meer in. Het was inmiddels ook donker maar we konden gelukkig weer verder. In Bangkok is het ontzettend druk op de weg (behalve op de snelwegen) dus we hebben een kilometer of vijftien door het verkeer heen moeten rijden. De scootertjes schieten overal doorheen maar wij met een grote motor moesten af en toe toch even in de rem aangezien we er moeilijk langsaf konden. Half negen waren we terug bij het hotel en een Duitser kwam meteen op mij af lopen. Hij vond het geweldig en wou het zelf ook een keer gaan doen. Met hem even gesproken maar hij liet ons al snel met rust aangezien we een lange dag hadden gehad. Op de kamer even de zwembroek aangetrokken en nog snel het zwembad ingesprongen. Zwembad sluit om negen uur maar was voldoende om even af te koelen. Hierna wat gaan eten want ik had sinds vanochtend eigenlijk niet meer gegeten. Tijdens de lunch had ik enkel twee yoghurtjes gehad. ’s Avonds een paar dingen uitgepakt. Niet alleen de motor was opgestuurd maar ook wat tijdschriften, Nederlandse koekjes, kleding en Ben had een kleine laptop gekocht. We waren beide zo moe dat we amper iets uitgepakt hebben en eerst zijn gaan liggen. Het nieuws ondertussen even bekeken van detroonswisseling en de voorlopig laatste Koninginnedag. Met Jeroen nog even wat mails uitgewisseld en Laura had mij ook een ‘’Happy Koniginnedag’’ gewenst. Einde van de avond nog even op skype gezeten om te melden dat alles goed was gegaan. Hierna in coma gevallen. De dag er weer opzitten en eindelijk is de motor terug. De eerste 37 kilometer weer gereden sinds 8 januari! Sinds 8 november, dag van eerste ongeluk, maar 65 kilometer gereden. Met de 37 van vandaag dus 102 kilometer. De motor ziet er overigens in het oranje en kleiner windscherm een stuk beter uit. De kilometerstand staat niet meer op 36.379 kilometer maar op 12.384. Ben er dus een stuk op vooruit gegaan! Verder geeft het instrumentenpaneel nu ook aan in welke versnelling ik zit, hoeveel benzine er nog in zit (in plaats van alarmlichtje als de tank bijna leeg is) en nog wat andere zaken. Aangezien de vlucht naar Zuid Korea al over een aantal dagen is zal ik waarschijnlijk niet of weinig rijden totdat ik terug ben van Zuid Korea. Het heeft niet veel zin om voor een aantal dagen nog naar Chiang Mai of naar Laos te rijden. Nu bedtijd!    

 

Dag 217 – 1 mei 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Ik moest eigenlijk voor negen uur mijn motor verplaatsten maar ik was pas iets na tien uur wakker. Ik had de motor voor het hotel staan en ik moest hem verplaatsen naar de parkeergarage. Na het ontbijt dit ook gedaan en meteen de zijkoffers erop gezet. Vervolgens de navigatiesteun anders erop gezet maar ik krijg de schroeven er niet allemaal in. Ik krijg er maar twee van de vier schroeven in maar hij zit in ieder geval vast. Het lijkt wel of dat de tussenstukjes zijn verbogen. Verder nog wat schroeven erin gezet die ik gisteren er niet fatsoenlijk in kreeg. De topkoffer staat er ook weer op dus in principe ben ik nu klaar voor vertrek. Rest van de dag in het zwembad gelegen, gelezen bij het zwembad, en wat series gekeken op de laptop. Ben zou morgen vertrekken maar hij voelde zich niet helemaal lekker door de warmte hier. Morgen dus even de spullen uitzoeken, wie wat meeneemt, kan ik wellicht meteen even een lijst maken van de spullen die we bij hebben. Dan kan ik dit op de site plaatsen voor wat extra informatie!

 

Dag 218 – 2 mei 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Sinds een tijdje last van mijn linkeroog. Klein beetje druk op mijn oog en het voelt alsof er iets in zit dus de opticien eens gemaild voor advies. Eigenlijk heb ik er al last van sinds ik nieuwe lensvloeistof heb gekocht. De gebruikelijke lensvloeistof uit Nederland in inmiddels op. Volgens de opticien zou het hiermee wel te maken kunnen hebben. Hopelijk dat het snel minder wordt. Ik probeer mijn lenzen al zo min mogelijk in te doen. Gedurende de dag weinig boeiends gedaan.

 

Dag 219 – 3 mei 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Vandaag de lenzen helemaal uit gelaten aangezien ik iets meer last van mijn oog heb. Eind van de middag toch maar even bezoek gebracht aan het ziekenhuis en het leek wel uitgestorven daar. Ik kon bij de ‘’Mass emergency room’’ naar binnen waar hooguit vier man kunnen liggen. Na wat basisgegevens (bloeddruk, gewicht en lengte) werd er drie seconde met een zaklamp in mijn ook gekeken en de conclusie was duidelijk. Infectie aan mijn traanbuis en dus vijf dagen antibiotica. Ik moet over drie dagen terug komen maar dat is de dag dat ik naar Zuid Korea vlieg. Ik moest dan maar een dag eerder komen voor de controle. Op de terugweg dacht ik wat een controle na anderhalve dag nu voor zin heeft terwijl ik vijf dagen een kuur moet nemen. Misschien toch handiger om het even in Seoul te laten controleren. Komende twee dagen toch maar eens wat gaan doen want vandaag wederom weinig gedaan.

 

Dag 220 – 4 mei 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Vanochtend is Ben rond half zeven vertrokken richting Cambodja. Gisteravond de spullen even uitgezocht en ook het gereedschap. We hebben wat gereedschap dubbel en sommige sleutels heb ik alleen nodig of andersom. Gedurende de ochtend in mijn nest blijven liggen en hierna eens rustig gaan ontbijten. Na het ontbijt er even over nagedacht om wat kleding te gaan kopen maar ik had er weinig zin zin. Dan maar de serie ‘’Breaking Bad’’ kijken op de laptop. Verder met Laura even afgesproken en zij komt mij op het vliegveld ophalen. Moet ze vroeg het bed uit want ik land twintig op acht in de ochtend. Ze moet dan vooraf nog 1,5 uur de metro pakken om uberhaupt daar te komen dus ik verwacht dat ze 6 uur toch wel op moet. Lyn, koreaanse die we bij de grens tussen Iran en Pakistan waren tegen gekomen, had ik ook al over mijn aankomst geïnformeerd. Met haar afgesproken dat we een keer wat gaan eten met zijn alle. Volgende week trouwt een Koreaanse vriendin van Laura met een Amerikaanse soldaat die in Seoul werkt. Ze houden het trouwfeest in de kazerne dus dat zal wel leuk feestje worden. Ik heb alleen nog geen kleding of laat staan schoenen dus hopelijk kan ik in Seoul wat vinden. Week erop misschien een weekendje de stad uit met Laura dus we hebben wel al wat plannen gemaakt. We hebben er in iedere geval zin in en over twee dagen staat de vlucht al. Na het avondeten nog een film gekeken en rond middernacht gaan slapen maar dat lukte niet. Lag een uur te denken over de verzekering in Nepal wat nog steeds niet opgelost is. Al twee weken mails aan het versturen maar ze reageren niet eens. Laptop maar weer aangezet en nog een mail verstuurd. Anders binnenkort eens bellen maar het ziet er naar uit dat je niks geregeld krijgt daar als je er zelf niet bij bent.

 

Dag 221 – 5 mei 2013 –Bangkok (THAI) – 0 km

Ik had de wekker gezet op half acht maar de telefoon was binnen een halve dag helemaal leeg gelopen. Ik werd na tien uur wakker en ben eerst gaan ontbijten. Op de weg naar ondere kwam het water aan alle kanten omlaag. Het regende en niet zo’n beetje ook. Hierna de tuktuk gepakt richting het ziekenhuis voor de controle van mijn linkeroog. Het was overigens erg fris in de tuktuk door de regen. Alles zag er gelukkig goed uit en ik heb alleen wat oogdruppels erbij gekregen en ik moest elke dag een natte lap op mijn oog houden voor een minuut of vijftien. Nadat ik de spullen gedropt had in het hotel heb ik weer de taxi gepakt maar nu richting het Siam shopping center. Hier een vest en vier t-shirtjes gekocht. Was nog goed zoeken om wat goedkoops te vinden aangezien er veel dure winkels zitten daar. We moeten nog door Afrika dus dure kleding heeft totaal geen zin. Meteen even een filmpje gepakt daar maar niet voordat ik de Starbucks binnen ben geweest. Hier even een muffin en een lekkere bak koffie gepakt. Voordat de film (Iron Man 3) begon kregen we dertig minuten reclame te zien en als toetje natuurlijk het volkslied van Thailand. Wat een trieste vertoning overigens. Krijg je beelden te zien van de koning als weldoener. Laten ze foto’s en dergelijke zien van waar hij mensen aan het helpen is die het minder hebben. Op het einde krijg je een filmpje te zien van een oranjezee aan mensen (ja ook hier is oranje de kleur) die op de knieën aan het bidden zijn voor zijn paleis. Wat een politieke propaganda zeg. Film is overigens wel goed. Rond etenstijd was ik weer terug en maar meteen wat gaan eten. Pad Thai en een fles bier om de antobiotica mee weg te spoelen! Na het avondeten radio 1 langs de lijn even geluisterd want Ajax is weer kampioen geworden. Hierna met Jeroen bijna anderhalf uur op skype gezeten. Weer op de hoogte van alle nieuwtjes en hierna nog even op skype met het thuisfront gezeten. Hierna nog even een film gekeken.

 

Dag 222 – 6 mei 2013 –Bangkok (THAI) naar Kuala Lumpur (MAL) – 0 km

Vandaag alle spullen uitgezocht welke mee moeten naar Seoul en wat hier in Bangkok kan blijven. Nog wat boodschappen gedaan en de tickets even geprint. Om vier uur een bord friet besteld waarna het al tijd was om te vertrekken. Volgens de taxichauffeur van een paar dagen geleden was het negentig minuten rijden tot het vliegveld. Bij de receptie zeiden ze zestig minuten en uiteindelijk was ik er al na dertig minuten. Hierdoor was ik ook erg vroeg op het vliegveld. Bij immigratie moest ik even meekomen want mijn visum was twee dagen verlopen. Hiervoor heb ik een boete gekregen maar dit was wel goedkoper dan de kosten voor een visumverlenging. Na de security check eerst een bak koffie gaan halen bij de Starbucks. Vervolgens richting gate 25 gelopen en hier anderhalf uur gaan liggen en een muziekje geluisterd. De eerste vlucht vertrok om twintig op acht en ik had gelukkig een stoel vrij langs mij. Iets meer dan twee uur later was ik in Kuala Lumpur waar ik anderhalf uur de tijd had voor de transfer naar mijn tweede vlucht. Het regende een beetje in Kuala Lumpur en we moesten best een stuk lopen om bij de transferhal te komen. Hier had ik het bord gemist van transfer waardoor ik bij de immigratie uit kwam. Gelukkig werd ik meteen terug gestuurd en kon ik wederom door de controle. Aangezien ik niks meer had gegeten sinds de friet had ik wel weer trek. Probleem was dat ik in Malesische geld moest betalen. Eenmaal bij het wisselkantoor was de oproep voor mijn vlucht al. Dus maar niks gegeten en zometeen maar wat eten in het vliegtuig pakken. Restant zie volgende dag; zie reisverslagen Zuid Korea.

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties