FOTO'S VAN Nepal II OP SMUGMUG KLIK HIER :)

 

Dag 239 – 23 mei 2013 – Seoul (ZKO) naar Kathmandu (NEP) – 0 km

Tien op vijf was ik al wakker en nog even gelegen totdat het zes uur was. De eigenares van het guesthouse was al in de keuken aan het rommelen en vijf minuten later was ik ook de kamer uit. In de keuken een kom cornflakes gegeten, mijn spullen gepakt en nog een foto gemaakt voor het guesthouse. Ze hadden gevraagd of ze een foto mochten maken zodat ze deze op de spiegel konden plakken in het guesthouse. Ook even samen met de eigenares en de dochter op de foto geweest en ze zouden de foto’s doorsturen op facebook. De dochter heeft mij met de auto naar het busstation verderop gebracht en onderweg zei ze dat het 10.000 won kost om de bus te pakken. Als ik dat had geweten had ik fijn de metro gepakt voor iets meer dan 1.000 won. Ik had ook geen geld meer dus moest wederom pinnen voordat ik de bus in kon. Volgens mij was het ook niet sneller dan met de metro maar goed. Iets na acht uur was ik op Incheon airport (een van de beste vliegvelden ter wereld). Hier ingecheckt, en door de security gelopen. Na de scan gingen ze mijn backpack handmatig controleren en ik moest mijn flesje water, scheerschuim, shampoo en deodorant achterlaten. Was allemaal groter dan 100ml. Ze hebben gelijk maar wat een onzin eigenlijk. Ze hadden ook bijna mijn geurtje 1 million in beslag genomen maar dit heb ik weten te voorkomen. Zou wat zijn als ze mijn 60-70 euro flesje in beslag zouden nemen. Dan zijn de rapen gaar! Door deze vertraging hoefde ik niet lang meer te wachten. Nog een frietje met een half koude hamburger gegeten en hierna al kunnen boarden. Ik had om 9.40 uur de vlucht en volgens de piloot zouden we om twaalf uur landen. Ik keek naar buiten en zag dat er niks viel te zien door de dikke mist in China. De landing duurde maar en duurde maar wat volgens mij door de mist kwam. Uiteindelijk geland om 12.20 (inclusief uur terug in de tijd). De laatste 100 meter boven de grond zag ik pas wat gebouwen en met wat windvlagen erbij hadden we toch een goede landing. Het vliegtuig ingestapt en tegen een muur van warmte aangelopen. Op het vliegveld van Guangzhou heb ik pas om zeven uur ’s avonds de volgende vlucht naar Kathmandu. In de tussentijd mijn reisverslagen bijgewerkt, Breaking bad gekeken, gegeten en wat Budweisers gedronken. Een dag later kwam ik er pas achter hoe duur het was omdat ik nergens de koers kon vinden. Het flesje bier was al dik 6 euro! Als ik dat geweten had dan had ik in de supermarkt wat water en wat te eten gepakt. Twee uur voor het boarden ben ik bij de gate gaan zitten en hier zat Kathrin uit Oostenrijk ook te wachten. Met haar nog even gesproken over Nepal en de contactgegevens even uitgewisseld. Met haar afgesproken om morgen wat te gaan eten in Kathmandu. Om zeven uur konden we gaan boarden en veertig minuten later vertrok het vliegtuig. Tijdens de vlucht een belabberde Thaise film gezien en wat muziek geluisterd. Gedurende de vlucht kregen we regelmatig de melding voor turbulentie maar gelukkig viel het nog wel mee. Als avondeten Indiase rijst gehad wat niet te vreten was. Er zaten diverse Indiase mensen in het vliegtuig en die kozen allemaal voor de vis met rijst nadat ze de Indiase rijst hadden bekeken. Nu snap ik waarom. Iets na tien uur ’s avonds (lokale tijd) kwam ik aan in Kathmandu. Hier de formulieren voor het visum ingevuld en afgegeven. Ze hebben wel vijf minuten in mijn paspoort gekeken naar alle stempels en voorgaande visa’s voordat ik verder kon. De bus van Asian Heritage zou mij oppakken op het vleigveld maar ik zag niemand. Kathrin werd opgehaald door een auto van haar hotel dus ben ik met haar maar mee gegaan. Chauffeur heeft mij gratis in Thamel afgezet en laatste stuk heb ik gelopen. In de straat van Pilgrims, boekwinkel die totaal is afgebrand vorige week, stond de straat vol met water. Iedereen liep tot bijna aan de knieën in het water. Ik had hier geen zin in en heb voor 100 meter een taxi gepakt. Eenmaal bij het appartement deed Raj open en die was weer blij om mij te zien. Tobias was ook nog op en met hem nog even gesproken voordat ik in bed ben gedoken. Zit weer in hetzelfde appartement als de voorgaande maanden in Kathmandu. Mijn tweede thuis onderhand!

 

Dag 240 – 24 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Na het douchen ben ik gaan ontbijten bij Pumpernickel. Hier wat pannenkoekjes naar binnen gewerkt en vervolgens nog wat foto’s gemaakt van de boekhandel die was afgebrand. Is een van de beste boekhandels van Azië met veel exclusieve boeken. In de supermarkt Abinesh even gedag gezegd en de taxi gepakt naar de verzekering. Ze keken behoorlijk raar op toen ik weer binnen liep want volgens mij dachten ze dat ze van mij af waren toen ik uit Nepal vertrok. Eerste vraag was dan ook wanneer ik weer weg zou gaan uit Nepal. ‘’zodra het DSCF3051opgelost is hier’’ was mijn antwoord. Ik kreeg weer allerlei excuusjes te horen zoals: je hebt niks laten weten, we hebben geen reparatiefactuur ontvangen enzevoorts. Toen ik vertelde dat ik de factuur had afgegeven en dat deze geregistreerd stond onder nummer 3195 in hun registratieboek voor ontvangen documenten keek ze behoorlijk raar op. Na nog wat argumenten kon ze er niet meer onderuit en begon ze te bellen met de verzekeringsinspecteur. Ze wouden de factuur, specificatie van de onderdelen, foto’s van de reparatie, foto van de motor na de reparatie en de originele airway bill hebben van het transport hebben. Ze zouden dan aanstaande donderdag of vrijdag een bijeenkomst hebben want uiteraard was de inspecteur weer buiten Kathmandu. Na vrijdag zou het dan 15 dagen duren voordat ze konden betalen. Ze moest ook nog even kwijt van ze in financiële problemen zaten en dat er veel claims lagen. Ze hadden inmiddels een nieuwe directeur en alles zou nu beter lopen. Ze zei ook nog dat het een groot bedrag was voor hun waarop ik zei dat het ook een groot bedrag voor mij was. Wat een gezeiver weer daar. Ik heb haar gezegd dat ze alles kon krijgen wat ze nodig had en dat ik zondag alles langs zou brengen. Ik ben te voet naar Durbar marg gelopen waar ik Aakash bij zijn kantoor heb opgezocht. Bij hem op kantoor gaan zitten en na een tijdje begon de bureaustoel te kraken. Ik maar een andere stoel gepakt maar even later ging iemand anders op de bureaustoel zitten. Van de stoel braken de poten af en de persoon viel met zijn kop naar achteren tegen een muur. Gelukkig niet ernstig en iedereen kon er mee lachen. Met Aakash wat gaan drinken een stukje verder op en daarna naar Thamel gelopen om te gaan lunchen met Kathrin. Samen bij Or2k wat gaan eten. Kathrin vertrekt morgen al voor een trek in het Annupurna gebergte. Ik ben naar kantoor gelopen na de lunch om ze daar even te begroeten. Het was er vrij rustig want het hoogseizoen is voorbij. Na wat boodschappen en een boek gekocht te hebben (White Tiger) heb ik in het appartement nog de reisverslagen van Zuid Korea bijgewerkt. Met Tobias en Kathrin vervolgens gaan eten bij Electric Pagado en samen zijn we daarna naar de Civill Mall gegaan. Hier hadden we onder meer met Aakash en Abinesh afgesproken om de film ‘Fast and Furious 6’ te kijken. Na de film is iedereen naar huis gegaan en ik ben met Tobias naar de Fire club gegaan. Toen we eindelijk ons eerste blik bier open trokken ging de muziek uit. Het was twaalf uur en iedereen vertrekt. We hebben ook geen kroeg meer kunnen vinden waar wel wat te doen is. Echt klote hier dat alles vroeg sluit maar goed.

 

Dag 241 – 25 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend begonnen met een kom cornflakes en hierna een boek gaan lezen bij Electric Pagado. Hier herkende ze mij nog en ze wisten ook te vertellen dat het circa twee maanden geleden was dat ik daar voor het laatst was geweest. Rond een uur of twee hier weer vertrokken en wat bier ingeslagen voor vanavond want vannacht is de champions league finale op tv tussen Bayern Munchen en Borussia Dortmond. Mijn voorkeur gaat uit naar Bayern Munchen omdat Robben hier speelt maar mijn huisgenoot Tobias is groot fan van Dortmund.  We zullen zien vanavond! Bij Asian Heritage weer even binnen gelopen en Sonil en Saroj even gedag gezegd. Rest van de middag Breaking Bad en de film Jack Reacher gekeken. Na even opgefrist te hebben ben ik met Tobias wat gaan eten bij Roadhouse (lekkere pizza’s) en hierna zijn we naar Purple Haze gelopen waar een van de kelners mij herkende. Hij herkent mij nog steeds sinds ik daar met Eddie, Ben en Merel ben geweest en we een hoge rekening hadden. Hier een tijdje geluisterd naar de live muziek en rond een uur of half elf terug naar het appartement gelopen. Nadat ik op de bank zat vielen mijn ogen al bijna dicht dus ben ik toch maar even op bed gaan liggen. Tobias roepte mij vlak voor het begin van de finale weer en we hebben vervolgens samen de wedstrijd gekeken. Na circa vijftien minuten in de tweede helft viel de stroom uit die ook niet meer terug kwam. We hebben twee doelpunten gemist hierdoor en de laatste tien minuten hebben we via een slechte stream op de laptop kunnen bekijken. Uitgerekend Robben maakte de beslissende 2-1 vlak voor tijd. Tobias is meteen gaan slapen en ik heb de huldiging nog even gekeken. Verder nog even een vrij grote kakkerlak vermoord voordat ik ook in bed ben gesprongen. 

 

Dag 242 – 26 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend met het nieuws wakker geworden dan mijn oma (moeder zijn kant) ’s ochtends vroeg Nederlandse tijd is overleden. Ze heeft een tijd in het ziekenhuis gelegen en de laatste dagen reageerde ze al slecht en was niet echt meer bij kennis. Gestorven op 81-jarige leeftijd. Dit was meteen mijn laatste opa of oma die nog leefde.

Na een kommetje cornflakes eerst naar een internetcafé gelopen om daar het een en ander uit te printen. Vervolgens de taxi gepakt naar het verzekeringskantoor om daar de gevraagde documenten af te geven. De taxichauffeur had netjes op mij gewacht dus meteen doorgereden naar de motorzaak om daar de koplampunit en accu op te halen. Deze had hij achtergehouden vanwege brandgevaar in verband met de doorgebrande bedrading van de motor. Ik was behoorlijk pissig maar na het aanhoren van zijn verhaal kon ik het wel begrijpen. Netjes de spullen meegekregen en deze binnenkort maar verzenden of aan iemand meegeven die naar Nederland gaat. Bij Asian Heritage nog even binnen gelopen want ik wil de trek naar Everest Base Camp nog doen. Ik moet toch weer wachten op de verzekering dan kan ik net zo goed wat gaan doen. In het appartement een update van de situatie gemaild naar de politie, het Nederlands consulaat, de advocaat en het verzekeringskantoor om de druk er op te houden. Eind van de middag de samenvatting van de finale even bekeken en de reisverslagen bijgewerkt. Half zeven ben ik weer vertrokken uit het appartement. Tobias had geen honger dus ben ik naar de supermarkt gelopen. Hier was Abinesh te vinden en hij had nog niet gegeten. Samen zijn we bij Revolution gaan eten en daar hebben we volgens mij twee uur gezeten. Abinesh had problemen met zijn familie want ze zijn thuis een huis aan het bouwen. Familie woont er langs en zijn nu jaloers  en zijn op alle mogelijke manieren tegen aan het werken. Van je familie moet je het hebben he. Na het avondeten nog wat afleveringen van ‘’The Big Bang Theory’’ gekeken en op skype gezeten.

 

Dag 243 – 27 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Half tien mijn bed uit gekropen vanochtend en wederom een kom cornflakes naar binnen gewerkt. Tobias was niet veel later de deur uit want die moet naar kantoor (voor zijn afstudeerstage). Ik heb vervolgens eerst een mail gestuurd naar het verzekeringskantoor waar ik mijn motor heb verzekerd. Hun gevraagd of ze een aansprakelijkheidsstelling of iets dergelijks kunnen mailen naar de Nepalese verzekering om er meer druk op te zetten. Vervolgens in Thamel wat boekwinkels bezocht om te kijken of er nog een leuk boek lag voor tijdens de trek. DSCF3061Niks kunnen vinden en dus maar naar kantoor gelopen. Hier met Sonil het schema van de Everest trek bekeken. Ik wou het met Nilam nog even over de prijs hebben maar hij was niet op kantoor. In de tussentijd een bak koffie gaan drinken bij Or2k waar het nog vrij rustig was. Rond twaalf uur hier weer vertrokken en even terug naar het appartment gelopen. Iets na één weer naar kantoor gelopen en nu was Nilam er wel. Met hem de kosten besproken voor de trek en dat was allemaal wel goed. Verder de problemen met het cargobedrijf Secure Freight besproken en hij was geschokt dat ze een valse factuur hadden gemaakt. Ik ben direct doorgelopen naar het kantoor van Secure Freight om daar verhaal te gaan halen bij de directeur. Hij begon wat onzin uit te kramen maar ik heb hem meteen op zijn nummer gezet. Hij wou het overleggen met Nilam aangezien hij de tussenpersoon was. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat dit zijn enige kans is om het op te lossen anders haal ik de politie erbij. Vanuit Secure Freight weer terug gelopen naar het kantoor van Nilam waar de eigenaar van Secure Freight Nilam al aan de lijn had. Nilam nogmaals duidelijk gemaakt dat Secure Freight dikke onzin uit aan het kramen was en dat ik alles zwart op wit op papier heb dat Secure Freight de boel aan het flessen is. Morgen hebben we gesprek met zijn alle. De situatie was voor Nilam nu helemaal duidelijk en de problemen tussen ons van de afgelopen twee maanden zijn weer opgelost.  Na een lang gesprek met Nilam ben ik weer vertrokken en heb bij zijn vrouw nog even een muts en handschoenen gekocht voor de trek. Morgen nog een en ander aan inkopen doen en dan ben ik er klaar voor. Rond zes uur ben ik vanuit het appartement Thamel ingelopen en hier kwam ik Tobias onderweg tegen. Hem gevraagd of hij honger had en hij had wel zin in een ‘’Kiss from Zuri cake’’. Voor de onbekende, dit is lekkerste cake die je ooit zult eten! Bij Or2k een Israëlische comboplatter besteld en als toetje uiteraard de cake. Na het avondeten in het appartement wat afleveringen van Arrested Developement gekeken en de film Amour.

 

Dag 244 – 28 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag de inkopen voor de Everest trek gedaan. Muts, handschoenen, wandelstokken, drinkfles, wandelsokken, broek, jas, thermobroek, lampje, boeken, notitieblok, lipbalsem, aftersun, sunlotion etc. Voor de kleding, stokken, lampje en waterfles was ik maar iets meer dan 60 euro kwijt. Natuurlijk allemaal namaakspul maar voor die paar dagen is dat goed zat. Bij Asian Heritage de slaapzak gevraagd en hierna met Rohit, de gids, naar de Tourism board geweest voor de permit. Formulier ingevuld daar ik was mijn paspoort vergeten. Gelukkig kon je op de tweede dag van de trek ook een permit krijgen dus formulier maar meegenomen. Toen we naar buiten liepen regende het flink en hebben we even gewacht totdat het ergste over was en toen de taxi terug gepakt naar het kantoor van Asian Heritage. Hier met Tobias gaan lunchen bij Gaia en Ed was er ook weer. Met hem nog even gesproken over zijn aquaponics business wat hij wil beginnen maar er zit geen voortgang in. Hij heeft nog steeds geen land / huis gekocht om wat te beginnen en hij heeft al bijna 15 maanden in Nepal gezeten. Eind van de middag had ik gesprek met Nilam en eigenaar van Secure Freight. Alle vragen die ik hem stelde kon hij niet beantwoorden en als hij wat zei was het dikke onzin. De valse factuur had hij gemaakt omdat Nilam had gezegd dat het voor de verzekering was. Op de vraag waarom hij dan al het geld houd zegt hij doodleuk ‘’That’s how we do business in Nepal’’. Ik heb hem verteld dat ik nooit om een hogere factuur heb gevraagd en dat ik het onbegrijpelijk vind dat hij mij alles heeft laten betalen. Ik heb hem vervolgens de originele facturen laten zien van totaal 1 lahk 20.000 rupees (circa 1.000 euro) en hem gevraagd of hij nog andere facturen had. Deze had hij niet maar er waren nog wel wat ‘’onvoorziene kosten’’. Hier heb ik geen probleem mee mits hij dit kan aantonen middels een factuur. Dan kan ik dit altijd controleren door contact op te nemen met het bedrijf of even bij een ander cargobedrijf langs lopen of dit een reguliere kostenpost is of weer een valse factuur. Aangezien hij dit niet had zei ik dat de factuur 1 lahk 20.000 was, kosten voor de houten krat en de douane komen op circa 15.000 rupees (circa 120 euro) met nog een beetje winst erbij zou de factuur dus maximaal op 1 lahk 50.000 rupees komen (circa 1.250 euro). Ik heb hem dus aangeboden om het verschil tussen de 2 lahk 56.000 en 1 lahk 50.000 rupees terug te betalen echter hier was hij het niet mee eens. Hij wou het oplossen door de factuur te verlagen tot 2 lahk 10.000 rupees waarop ik hem vroeg wat het verschil was tussen de 1 lahk 20.000 volgens de originele facturen die ik via TNT heb gekregen en de 2 lahk 10.000 rupees. Hierop had hij wederom geen antwoord. Hem nog een keer gezegd dat ik het op deze manier netjes wil oplossen, dat hij de boel belazerd heeft, en dat hij blij moet zijn dat het op de manie gebeurt in plaats van politie en dergelijke. Hij bleef bij zijn 2 lahk 10.000 rupees zonder uitleg. Hierop ben ik het gesprek verlaten met de mededeling dat het een oplichter is en dat hij bezoek kan verwachten binnenkort. Ik ben bij de supermarkt binnengelopen waar Abinesh werkt en samen zijn we bij Gaia wat gaan eten. Hij was vanochtend uitgescholden door een vrouw. Ze wou de krant kopen die hij aan het lezen was maar ze verkopen geen kranten daar. De krant was enkel een abonnement die ze in de supermarkt ontvangen. Ze had Abinesh flink uitgescholden midden in de supermarkt. Abinesh wist niet wat hem overkwam anagezien hij netjes had verteld dat de krant niet te koop was omdat het een abonnement van de supermarkt zelf was.  ’s Avonds in het appartement de film ‘’In Bruges’’ gekeken.

 

Dag 245 – 29 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend richting Or2k gelopen want daar zou Lieve naar toe komen. Hier wat eieren en een pot thee gehad. Half uurtje later kwam Joyce en Lieve binnen die vanuit Bhaktapur waren gekomen. Beide moeten nog tot aanstaande vrijdag werken en dan zit het er voor hun op. Samen de ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden doorgenomen en uiteraard niet zonder een lekker toetje. Lieve ging voor de Kiss from Zuri cake en ik heb de Hot chocolate cake gepakt. Iets voor twee ben ik naar het kantoor van Nilam gelopen om daar even te vragen of de eigenaar van Secure Freight nog iets had gezegd. Hij was in paniek want hij heeft gisteravond nog daar gezeten toen ik weg was, ’s avonds had hij weer gebeld met Nilam en vanochtend had hij weer aan de telefoon gehangen. Hierna ben ik naar het appartement gelopen om mijn spullen te pakken voor morgenvroeg. Om kwart op zeven ’s ochtend heb ik de vlucht naar Lukla. Van Nilam had ik een grote weekendtas gekregen om mijn andere spullen zolang in op te bergen deze kon ik in het appartement laten staan. Mijn backpack zat goed vol maar het paste er allemaal in. Ik heb er zelfs alle kleding in waarvan ik een groot deel zal moeten aantrekken als het kouder wordt dus ik krijg alleen maar meer plaats. Na het inpakken ben ik weer Thamel ingelopen. Met Lieve en Joyce had ik afgesproken om wat te gaan eten bij Electric Pagoda. Ik had Aakash ook gesmst en hij kwam niet veel later ook aan. Met zijn alle hebben we wat gegeten en gedronken. Ik zat aan de whiskey en Joyce had een hookah (waterpijp) besteld. Na een tijdje kreeg ik toch een opgeblazen gevoel en ik dacht daar gaan we zo vlak voor de trek. Echter rond middernacht voelde ik mij weer vrij goed. Morgenvroeg staat de wekker om half vijf ’s ochtends. Rohit had mij gebled dat de vluchttijd een uur vroeger was dus om 6.15 uur.

 

Dag 246 – 30 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Om half vijf was ik op en iets voor vijf was ik de deur uit. De taxichauffeur even wakker moeten maken want die lag in coma. Rond tien op vijf was ik al op het vliegveld en boven verwachting waren de wegen goed. Volgens mij hebben ze nieuw asfalt gelegd richting het vliegveld. Rohit stond al op mij te wachten en we moesten nog even wachten bij de ingang want het was nog dicht. Een hond begon wat DSCF3054vissen uit een tas op te vreten welke richting Lukla zouden gaan per vliegtuig. Voor mij dus geen vis tijdens de trek! Bij het inchecken bleek dat rohit 6,5 kilo bagage had en ik 11 kilo. Echter Rohit is ook half zo klein als mij dus dan valt het verschil in gewicht wel mee. Het weer was helder dus het zag er goed uit. We waren snel door de security heen en toen kon het wachten beginnen. Om 6.15 uur werd de vlucht uitgesteld tot 7.30 uur vanwege het slechte weer in Lukla. Niet veel later werden alle mountainflights geannuleerd vanwege het slechte zicht. De vlucht naar Lulka werd vervolgens uitgesteld tot 8.30 uur, 9.30 uur, 10.30 uur, 12 uur en om 12.30 werd de vlucht helemaal geannuleerd vanwege het slechte weer. Acht uur op het vliegveld gezeten voor niks. Ik had geen boek of muziek bij en het is echt een klotevliegveld om te wachten. Rohit heeft de tickets omgezet naar morgenvroeg zelfde tijd. Samen met een Canadees die ook naar Lukla wou vliegen voor de Everest trek zijn we terug naar Thamel gereden. ’s Middags de weersverwachting bekeken op internet voor Lukla en morgen is het ook een drama. Sonil gebeld om de vlucht naar overmorgen te verplaatsen want dan zou het beter worden. Ik kan morgen wel proberen maar ik acht de kans op 10% dat de vlucht vertrekt. ’s Avonds na een uur slapen met Aakash naar Cookie Walla gelopen. Hier schijn je zeer lekkere toetjes te kunnen eten dus dit moet uiteraard getest worden. We hadden beide ‘’Hello to the king’’ als toetje gepakt op aanraden van andere toeristen die daar zaten. Het toetje bestond uit een mix van biscuits, ijs, warme banaan, caramel en chocoladesaus en was erg lekker maar niet beter dan de Kiss from Zuri cake bij Or2k. Hierna zijn we naar een Tibetaans restaurant gelopen waar we soep, momo’s en chicken chilli hebben gegeten. Hierna zat ik bomvol en zijn we terug naar het appartement gelopen. Hier nog de film ‘’Law Abiding citizen’’ gekeken die zeker de moeite waard is.

 

Dag 247 – 31 mei 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Na een lekker ontbijtje ben ik Thamel ingelopen waar ik Abinesh even heb opgezocht in de supermarkt. Aangezien het vrijdag is heb ik niet veel later de taxi richting het verzekeringskantoor gepakt omdat deze rond de middag sluiten. Uiteraard was er weer nul komma nul vooruitgang en ik kreeg weer allerlei smoesjes te horen. Aangezien ze niks hebben gedaan ben ik terug naar Thamel gegaan, het kantoor van Asian Heritage binnen gelopen en mijn Everest trek geannulleerd. Vanaf nu fijn elke dag langs bij de verzekering totdat het opgelost is. Om mij alvast voor te bereiden op de volgende stap heb ik al een document voorbereid wat de media kan gebruiken voor een eventueel krantenartikel. Hopelijk hoeft het niet zo ver te komen maar je weet het maar nooit hier. Eind van de middag naar Secure Freight geweest en hier kreeg ik te horen dat hij alle facturen aan Nilam had afgegeven en dat alles nu opgelost was. Ik had er geen vertrouwen in maar laten we dan maar weer naar het kantoor van Asian Heritage lopen. En jawel hoor, niks opgelost, geen facturen gehad en weer allemaal bullshit gehoord van die kerel bij Secure Freight. ’s Avonds met Abinesh bij BK gaan eten. Dit is een friture waar je o.a. frietje oorlog kunt bestellen maar de snacks zijn helaas niet hetzelfde. Hier krijg je enkel de bekende Nepalese snacks zoals momo’s en chicken chilli. De friet was overigens erg lekker! Abinesh wou zich nog even laten bijscheren bij de kapper tegenover en aangezien ik er nu ook was heb ik mij ook maar meteen laten knippen en scheren. Het was nog niet echt nodig maar voor die paar euro hier kan het geen kwaad. In het appartement met Raj en Tobias nog een kopje thee gedronken en hierna richting de Reggae bar gelopen. Ik was als eerste daar en meteen maar een fles Gorkha bier besteld. Mijn favoriete band in Nepal, Cobweb, speelde helaas niet en ik vroeg waar ze zijn gebleven aan een van de medewerkers. Politie was schijnbaar overal binnen gevallen een tijd geleden vanwege geluidsoverlast en de meeste bars waren open tot na 12 uur. De komende maanden willen ze zich rustig houden en sluiten ze ook om 12 uur. Cobweb had altijd erg luidde muziek dus dit keer moesten we het doen met een andere band. Op het einde van de avond kwamen de Nepalese singalongs voorbij en alle Nepalezen gingen helemaal los. Mooi om te zien!

 

Dag 248 – 1 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Gisteren had Aakash mij uitgenodigd om bij hem thuis langs te komen. Ik was er nog nooit geweest en het is niet heel gebruikelijk dat ze toeristen uitnodigen. Ik heb eerst de riksja gepakt richting Durbar Square en hier Aakash even gebeld dat hij mij kon ophalen hier aangezien ik niet weet waar hij precies woont. Eenmaal bij hem thuis kreeg ik een rondleiding en kreeg van alles te zien. Zijn moeder kwam een bananenlassi  (shake) brengen en ze vroeg of ik wat te eten wou hebben. Ik kreeg een schotel Dal Bhat voor mijn neus en deze was wonder boven wonder lekker. Ik ben geen fan van Dal Bhat aangezien het vaak niet echt smaakvol is. Het is wel goed te eten maar een pizza is lekkerder. Halwerwege de middag hebben we Aakash zijn nichtje nog even weg moeten brengen naar een of andere tempel verderop. Ze moest naar een bruiloft daar en onderweg maar even wat foto’s gemaakt. Waar Aakash woont komen eigenlijk nooit toeristen dus wel leuk om hier eens rond te lopen. Hierna hebben we de scooter gepakt en zijn we richting mijn appartement gereden waar we een standup comedy show hebben gekeken van Russell Peters. Tobias was inmiddels ook weer terug in het appartement en samen zijn we wat gaan eten bij Everest Steakhouse. Aakash en Tobias hebben voor de Mexicaanse steak gekozen en ik heb uiteraard de Filet Mignon gekozen. Hier heb ik het al twee jaar over met Nick. We waren op vakantie in de Westcoast USA en tussen Los Angels en San Francisco heb je een restaurant liggen met de naam ‘’Deetjens Big Sur Inn’’. Hier hebben we toen ook een Filet Mignon met artisjokken, gorgonzola boter en rode wijn jus gehad die zo superlekker is dat we al plannen hebben gemaakt om ooit terug te gaan daar.

 

Dag 249 – 2 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend met het idee opgestaan om toch maar eens een video te maken. Ik heb een tijdje terug een video gezien van een motortrip waar iemand allemaal clips van een aantal seconde lang achter elkaar geplakt had. Ik dacht dat kan ik ook wel eens doen.  Bij Or2k heb ik mij neergezet en hier tot een uur of vier in de middag bezig geweest. Naast mij zaten twee Nederlandse dames die gingen werken in Bhaktapur. Ik vroeg of ze toevallig bij Swarga gingen werken en dit was het geval. Hier hebben Lieve en Joyce gewerkt en ze kenden elkaar ook. Een van de twee was echt vel over bot. Niet normaal hoe dun ze was. Om vier uur ben ik naar de verzekering gelopen en nu zouden ze morgen een meeting hebben met de Managing Director. ’s Avonds een pizza gehaald bij La Dolce Vita, de MotoGP gekeken en op skype gezeten.

 

Dag 250 – 3 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag is mijn vader jarig en hij is 58 jaar geworden, gefeliciteerd! Tweede dag en laatste dag dat ik aan de video heb gewerkt bij Or2k. Het gaat sneller dan ik dacht en ik kan hem vannacht gaan uploaden. Eind van de middag wederom naar de verzekering en ze hebben vandaag geen ‘’tijd’’ gehad voor de meeting. Nu is het weer morgen. Volgens Shrija (zij behandeld mijn dossier bij de verzekering) is de meeting morgenvroeg en ze wou wat laten weten morgenmiddag. Ze vroegen of ik de foto’s in origineel formaat kon mailen en of ik bij het Nederlands consulaat een stempel op de factuur kan laten zetten. Foto’s zullen ze wel op de datum willen controleren of deze overeenkomt met de reparatiefactuur. De stempel willen ze erop hebben omdat ze niet snappen dat we in Nederland de facturen niet laten stempelen. Een factuur via de mail ontvangen is dan ook helemaal nieuw hier waar ze nog nooit van hebben gehoord.  ’s Avonds met Tobias en Aakash wat gaan eten bij Or2k. Het is Tobias zijn laatste avond is Kathmandu want morgen vertrekt hij terug naar huis na vier maanden hier geweest te zijn. Uiteraard hebben we als toetje allemaal de Kiss from zuri cake besteld. We hadden allemaal een flinke maaltijd op en het toetje is erg machtig. Toch hebben we het toetje allemaal opgegeten en ik zat zo vol hierna. Ben toch even gaan liggen in het appartement totdat het gezakt was. Toetje kun je niet laten staan want het is gewoon te lekker. Het is een mix van chocoladecake en sweet cream. In het appartement hebben we weer een show van Russell Peters gekeken waar Aakash helemaal weg van is. De comedian is een Canadees van Indiaase afkomst. Hij zet zijn eigen volk voor lul en dat zullen de Nepalezen wel leuk vinden hier. Show was wel oké maar niet echt super. Tobias en Aakash alvast de video laten zien die ik heb gemaakt en ze vonden hem super. Voordat ik naar bed ben gegaan heb ik nog wat afleveringen van de Big Bang Theory gekeken.

 

Dag 251 – 4 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend zonder ontbijt (cornflakes was op) de taxi gepakt naar Patan. Eenmaal bij het Nederlands consulaat even moeten wachten maar toen Kari mij zag kon ik direct doorlopen. Ik haar de situatie uitgelegd en ze kon haar oren niet geloven. Ze zit hier al meer dan 20 jaar in Nepal en nog is ze er niet aan gewend. Ze heeft de facturen gestempeld en voor de rest hebben we even besproken wat ik allemaal uitgespookt had in de afgelopen twee maanden. Hierna ben ik naar de verzekering gereden om daar de facturen af te geven. De verzekeringsinspecteur zat inmiddels in bespreking met de managing director dus dat loopt eindelijk. Samen met Aakash ben ik gaan luchen want hij werkt een paar honderd meter verderop. Hij heeft het niet echt meer naar zijn zin om kantoor an wilt het liefst zo snel mogelijk naar Australië. Hij gaat binnenkort naar een bijeenkomst want hij moet eerst een paar examens afleggen voordat hij zich voor een universiteit kan aanmelden. Hopelijk zit hij over een half jaar in Australië. Na de lunch boodschappen gaan doen zodat ik morgenvroeg weer een kom cornflakes naar binnen kan werken. Gedurende de middag toen ik weer terug was in het appartement kwam Lieve naar boven lopen. Ze zit de komende dagen ook in het appartement en ze wou vanavond wel wat gaan eten en een filmpje kijken. Ze had geen zin om naar een restaurant te gaan dus ze zou wel wat eten halen in Thamel. Ik zou zorgen voor de wijn en rond half acht kwam ze aanzetten met Falafel en frieten. Haar de video ook even laten zien die ik had gemaakt en hierna heb ik voor de derde keer de film Django Unchained gezien. Het gezegde ‘’bier na wijn geeft venijn’’ gaat voor mij niet op!

 

Dag 252 – 5 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Cornflakes met een bak koffie die elke dag netjes word gebracht rond half tien ’s ochtends. Volgens mij is het verse Nepalese koffie van een plantage buiten Kathmandu. De koffie is namelijk verpakt in een zwarte verpakking zonder dat er ook maar iets op staat. Raj denkt dat het de koffie is van een koffieplantage in Nepal waar Willem zaken mee doet. Willem zit regelmatig hier in het appartement en heeft waarschijnlijk de koffie laten liggen wat ik niet erg vind. Na de koffie naar Or2k gelopen wat inmiddels mijn favoriete restaurant is aangezien je er lekker de hele dag kunt hangen. Laptopje mee en hier rustig een filmpje kijken, mijn reisblog bijwerken of zoals afgelopen tijd een video in elkaar zetten. Thuis hebben ze de video overigens als diverse malen bekeken en ik heb hem ook al vele malen bekeken. Blijft leuk om terug te zien! Eind van de middag weer naar de verzekering gegaan en wederom hebben ze geen klote uitgevoerd daar. Ze zouden morgen bespreking hebben was het nieuws. Op de terugweg even langs het kantoor gelopen waar Lieve en Joyce hun kajakcursus hebben geboekt. Hier heb ik mij ook aangemeld dus wellicht van 13 tot en met 16 juni weer in Pokhara voor vier dagen kajakken. Zou wel even lekker zijn om uit Kathmandu te zijn maar het is afhankelijk van de verzekering. In de supermarkt nog een fles wijn gepakt en gedurende de avond deze soldaat gemaakt met Joyce. Lieve had geen zin in wijn want die had veels te veel gegeten heeft de hele avond krom gelegen. Tijdens het drinken nog de kwartfinale gekeken van Rolland Garros.

 

Dag 253 – 6 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend weer naar de verzekering gegaan want gistermiddag zouden ze bespreking gehad hebben en jawel die hebben ze ook daadwerkelijk gehad. Echter, het nieuws was weer teleurstellend. Ze willen nu door hun legal advisor de zaak nog eens laten beoordelen. In Nepal betekent dit dat je aan het lijntje gehouden wordt en dat ze hopen dat je het binnenkort opgeeft en vertrekt. Ik ben maar weer vriendelijk gebleven en gezegd dat ik het wel hoor van hun. Hierna met Aakash bij de KFC gaan eten en de kip smaakte erg goed. We zijn met de scooter naar Thamel gereden waar we weer zijn gaan eten bij Or2k. Moet je anders doen gedurende een dag he! In de tussentijd nog even bij Secure Freight binnen gelopen om hem te zeggen dat ik aangifte ga doen van zijn frauduleuze handelingen bij de belasting, politie, advocaat en bij TNT. ‘’That’s how we do business in Holland’’! Gedurende de avond met Aakash in het appartement gehangen en nog wat afleveringen van Game of Thrones gekeken.

 

Dag 254 – 7 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Na het ontbijt naar de verzekering gegaan. Ze hadden gezegd dat ze vandaag dicht zouden zijn vanwege een vrije dag. Aangezien ik geen woord geloof van wat ze zeggen ben ik toch maar even gaan kijken of het zo was en dit keer hadden ze nog gelijk ook. Vervolgens heb ik mijn laptop opgehaald in het appartement en ben ik naar Or2k gelopen. Ik startte mijn laptop op en windows deed helemaal niks meer. Ik kwam telkens in het recovery programma van HP maar alle herstelpunten deden niks om de een of andere reden. Ik kon hem wel naar de fabrieksinstellingen zetten en dan ben je alle bestanden kwijt. Ik dus maar een backup gemaakt echter het probleem was dat ik te weinig schijfruimte had om van alles een backup te maken. Van de belangrijskte documenten maar een backup gemaakt en vervolgens de laptop opnieuw moeten installeren. Met de datadoctor gelukkig nog veel bestanden kunnen terug vinden en twee maanden geleden heb ik nog een backup naar huis gestuurd. Van de afgelopen twee maanden heb ik wel de meeste foto’s online gezet dus die heb ik ook nog maar toch mis ik het een en het ander. Rond negen uur ben ik naar de supermarkt gelopen waar Abinesh, Aakash, Avinesh, Sandeep en Sujan al klaar stonden om richting de Factory te lopen. Inmiddels is het laagseizoen en dit was helaas ook te merken in de bar waar weinig te doen was. De avond rustig door gebracht in de kroeg met een biertje en wat eten erbij.

 

Dag 255 – 8 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Zonder kater opgestaan vanochtend en meteen een paar afleveringen van Game of Thrones gegeken. Hierna de gevonden bestanden één voor één moeten aanklikken zodat deze gekopieerd kunnen worden. Ik heb inmiddels een externe harde schijf gekocht om hier alles op te zetten. Aangezien het een uur of zes gaat duren voordat het klaar is ben ik naar Or2k gelopen waar ik rustig een boekje heb gelezen. ’s Avonds diverse programma’s geïnstalleerd op de laptop, boodschappen gedaan en als avondeten een broodje haringfilet in tomatensaus gehad en een kom noodlesoep.

 

Dag 256 – 9 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vannacht pas ergens na twee uur in slaap gevallen maar ik was wel al om half zeven wakker. Na nog een paar uur in bed te hebben gelegen toch maar opgestaand voor koffie en cornflakes. Hierna direct weer naar de verzekering gegaan om mijn gezicht weer te laten zien. Weer geen ontwikkelingen en ik heb ze gezegd dat ze vandaag maar bellen en het oplossen met de mededeling dat ik ’s middags weer terug zou komen. Ik zag overigens wel een blaadje liggen met daarop alle claims die ze hadden gedurende het kwartaal. Die van mij stond er ook op en deze bedraagt een derde van het totaal! Vanuit de verzekering naar Ciwec gegaan om mijn oren even te laten uitspuiten. Iedereen herkende mij nog en ik kreeg weer te horen dat ik wat kilo’s lichter was dan afgelopen keer. Er stond een weegschaal en deze maar eens getest. Met kleding 94 kilo inmiddels. In het appartement nog geprobeerd om wat bestanden terug te vinden maar zonder succes. Hierna de taxi weer naar de verzekering gepakt en daar kreeg ik te horen dat ze eindelijk gebeld hadden maar dat ze nu ‘’verder onderzoek’’ wouden gaan doen waarop bij mij de bom barste. Shrija, zij behandeld mijn zaak bij de verzekering, in zeer duidelijke taal gezegd hoe ik er over dacht en dat het belachelijk is wat ze allemaal aan het doen zijn. Na maandenlang het aanhoren van excuses, tijdtrekken en leugens kwamen alle frustraties eruit. De bewaking die buiten staat gestationeerd kwam zelfs naar binnen om te kijken wat er gaande was! ‘’Stop abusing me’’ kreeg ik te horen want zij was enkel degene die de boodschap moest overbrengen naar mij. Ik zal er wel niks mee bereiken maar het is tenminste weer duidelijk voor hun hoe ik er over denk. Gisteren had ik al een afspraak met Hari, de advocaat, gemaakt dus hem maar ook even gemeld dat de messen zijn geslepen. Hierna bij Nilam binnen gelopen en hij had bezoek gehad van de eigenaar van Secure Freight. Hij wou het toch oplossen dus ik het het met Nilam besproken en hij gaat het met de eigenaar oplossen. Als het goed is krijg ik circa 300 euro terug na de verrekening van Ben zijn factuur. Op kantoor kwam Joost binnenlopen die vandaag is gearriveerd vanuit Nederland. Hij zit in hetzelfde appartement als mij dus maar even afgesproken om wat te gaan eten (en eentje te drinken). De ontwikkelingen met de verzekering ook even gemeld op skype en ik had het helemaal gehad met die schijtzooi bij de verzekering. Rond zeven uur gaan eten bij Or2k waar ik van Moshe een telefoonnummer kreeg van een andere advocaat. Samen met Joost, Moshe en een kerel uit Londen wat gegeten en hierna naar Sam’s bar gelopen. Hier nog wat gedronken waarna we iets voor twaalf terug naar het appartement zijn gelopen.

 

Dag 257 – 10 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Half zeven al wakker! Gaan pissen en terug in bed gekropen. De wekken stond pas om acht uur en na twee keer snoozen ben ik toch maar opgestaan en onder de douche gesprongen. Om negen uur had ik een afspraak staan met Hari bij Kathmandu Guesthouse, ongeveer vijf minuten lopen vanuit het appartement. Ik was er iets voor negen en ik heb mij een veels te dure bak koffie besteld. Hari kwam vijf minuten later ook aanlopen en ik heb met hem alles besproken. Hij had gisteren al gebeld met de verzekering en hij had een lang gesprek gehad met Shrija. De verzekering was positief over de zaak en Hari verwacht dat ze volgende week gaan betalen. Ik heb Hari lachend aangekeken en hem verteld dat ik niks meer geloof van wat ze zeggen. Hij had vanmiddag een afspraak staan met de verzekering en hij vroeg of ik mee wou gaan. Gezien het voorval van gisteren had ik zoiets van laat hem maar gaan. Hopelijk dat hij meer gedaan krijgt daar. Hij zou later op de dag wat laten weten en is toen weer vertrokken. Ik ben naar Or2k gelopen om daar even te ontbijten, vervolgens bij een Pakistaanse kerel binnen gelopen die ik al geruime tijd ken. Met hem even een kopje thee gedronken en vervolgens terug naar het appartement gelopen. Gisteren had ik bezoek van een ranzige vliegende kakkerlak van een behoorlijk formaat. Ik had de deur van de keuken maar even dicht gedaan en nu het licht was ben ik op oorlogspad gegaan. Na het openen van de deur en wat zoekwerk bleek hij spoorloos verdwenen te zijn. Wellicht dat hij vanavond weer op bezoek komt! Inmiddels weer middag en dus tijd om weer te gaan eten. Met de laptop onder de arm naar Or2k gelopen waar ik rustig mijn reisblog heb bijgewerkt. Inmiddels ook maar een samenvatting gemaakt van de reis tot nu toe om de tijd te doden. Eind van de middag was ik terug in het appartement waar ik weinig heb gedaan. Van Hari kreeg ik ’s avonds nog een email waarin hij aangeeft dat hij verwacht dat het volgende week opgelost is. Zou mooi zijn maar ik geloof er nog steeds weinig van. Morgen zou de verzekering de claim bespreken en eventueel goedkeuring geven voor betaling. Hari vroeg of ik mij komende week rustig wou houden en dus komt mijn vierdaagse kajaktrip wel goed uit die van 13 tot en met 16 juni staat gepland. ’s Avonds de film ‘’The place beyond the pines’’ gekeken en de serie ‘’Game of Thrones’’.

 

Dag 258 – 11 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Iets voor de middag naar de supermarkt gelopen waar Abinesh werkt en hem gevraagd of hij zin had om te gaan lunchen. Aakash meteen ook gebeld en hij had ook tijd en vlak bij zijn kantoor ligt een restaurant waar je lekker op het dak kunt gaan zitten. Bij Abinesh achter op de motor gesprongen en naar Durbar Marg gereden waar het restaurant ligt. Bij Nanglo hebben we spaghetti, chicken chilli en een pizza besteld en gedeeld. Na de lunch met Abinesh nog even wat drinken gepakt bij de KFC en ik als toerist had buiten de bedelaars weer binnen twee minuten voor mij staan. Op Durbar Marg is het echt onmogelijk om rustig rond te lopen zonder een bedelaar tegen te komen. Met de motor naar Standard Chartered bank gereden om te kijken of het mogelijk was om geld vanuit Nepal naar mijn eigen rekening te sturen. Hopelijk krijg ik binnenkort het geld voor de motor van de Nepalese verzekering en dit krijg ik dan contant. Geld naar het buitenland studen blijkt vrijwel onmogelijk tenzij je student bent of een zaak hebt. De enige andere mogelijkheid is toestemming vragen aan de minister van financieën. Lekker geregeld hier in Nepal maar we vinden wel een andere mogelijkheid. Bij Asian Heritage mijn busticket naar Pokhara geregeld en heb vanwege het weer de luxe, duurdere bus maar gepakt zodat ik gedurende de reis airco heb. Hierna naar Drift Nepal gelopen om de kajaktour te betalen en hier kwam ik er pas achter dat we in tenten slapen langs de rivier en dat ik mij nog even een dekentje en sandalen moest kopen. De spullen even gedumpt in het appartement en weer naar de supermarkt gelopen want om vijf uur hadden we afgesproken met Anuj in de buurt van Freak Street. Wederom bij Abinesh achter op de motor gesprongen en eenmaal in de bar een lekker biertje besteld. Aakash was er inmiddels ook en niet veel daarna kwam Anuj aanlopen op krukken. Hij had met de motor een oud vrouwtje moeten ontwijken en was onderuit gegaan. Hierbij had hij een van zijn botjes in zijn linkervoet gebroken. Het gips was er inmiddels af maar het duurde nog bijna twee maanden voordat hij zonder krukken mocht lopen. Rest van de avond veel gegeten en na een tijdje zaten we met een man of negen waarvan ik er een deel niet kende maar het was wel gezellig zover ik het kon volgen. Ze praten regelmatig in het Nepalees dus af en toe heb je geen flauw idee wat er gezegd wordt. Gelukkig vertalen ze het regelmatig wel even en dan gaan ze weer een tijdje over in het Engels. Rond negen uur was ik weer terug in het appartement en daar zat Nilam met zijn ouders, broer en schoonzus in het appartement. Ik moest ook even binnen komen en hij vroeg of ik mee wou gaan eten. Ik had net een paar uur geleden chicken chilli, een burrito, vegetarische snacks, friet en momo’s op. Maar Dahl Bat is met name rijst dus dat kan er ook nog wel bij. Samen met de familie daar nog gegeten en Nilam vertelde dat Joost weer terug was. Hij zou tien dagen in een klooster gaan zitten voor meditatie maar was na een nacht al terug. Aangezien ik morgen vertrek voor een kajaktour maar naar boven gelopen of Joost zin had om mee te gaan. Hier had hij wel oren naar dus dit onder bij Nilam even besproken en hij zou de tour van Joost morgen boeken bij Drift Nepal. Joost en ik hadden hier geen tijd voor omdat we morgen om half acht de bus al hebben naar Pokhara. Na het inpakken en een douche ben ik gaan slapen maar het duurde even voordat ik in slaap viel want het was erg warm!

 

Dag 259 – 12 juni 2013 – Kathmandu (NEP) naar Pokhara (NEP) – 0 km

Zes uur was ik mijn nest al uit want om zeven uur zou de bus vertrekken naar Pokhara. Het laatste beetje cornflakes opgemaakt en de laatste spullen gepakt en ik heb het minimale bij. Een grote weekendtas vol achtergelaten in het appartement zodat ik dat in ieder geval niet mee hoef te slepen! Raj heeft mij en Joost richting de plek waar de bus vertrekt gebracht. Hier bleek de bus niet op zeven uur maar om half acht te vertrekken. We kregen een plaats helemaa voorin de bus maar ik zat nog niet lekker. Ik heb gevraagd of de achterbank bezet was en dit was niet het geval dus daar ben ik lekker op mijn gemak gaan zitten. Het is wel wat hobbeliger achterin maar ik heb liever wat extra plek. Joost zat met zijn fototoestel in de aanslag in de bus voor het Nepalese leven vast te leggen. Na een uur of twee rijden hadden we de eerste pauze en Joost en ik waren net de weg over of er passeerde een vrachtwagen achter ons die een klapband kreeg met werkelijk een gigantische knal! Ik dacht in eerste instantie dat er een explosie was gezien het geluid en de schokgolf die goed voelbaar was! Drie kleine kinderen werden zowat omver in de berm geblazen die nog ietsje dichter dan ons bij de vrachtwagen liepen. Na even gekeken te hebben bleek dat één van de voorbanden kapot was en wonder boven wonder kwam de vrachtwagen rustig tot stilstand. Nadat we van de schrik waren bekomen hebben we een kopje thee gedronken en zijn we weer de bus ingestapt. Twee uur later volgde de tweede en laatste stop waar we nog even wat hebben gegeten. We hebben vandaag de ‘luxe’ bus gepakt aangezien het snikheet is en airco dan wel zo lekker is. Rond half drie kwamen we aan in Pokhara waar we meteen de taxi richting het Peace Eye guesthouse hebben gepakt. Hier zitten Lieve, Joyce en Leon namelijk ook. Na het inchecken zijn we direct naar het meer gelopen waar de Bamboo Bar ligt. Hier waren Joyce en Lieve en samen met hun even wat gedronken. Om vijf uur moesten we weer bij het guesthouse zijn voor de briefing van één van de guides van Drift Nepal waarmee we gaan kajakken de komende vier dagen. Uiteindelijk bleek de briefing met name over drank te gaan en het lijkt erop dat het een Oktoberfest gaat worden in plaats van een kajaktrip! Joost bleek toch geen zin in kajakken te hebben dus die heeft zijn eigen weg weer gekozen. Na de briefing zijn we met zijn alle wat gaan eten bij Moondance waar de ‘’Lemon Meringue Pie’’ natuurlijk niet mocht ontbreken. Deze was weer erg lekker maar kan net niet tippen aan de ‘Kiss from Zuri cake’. Na het avondeten weer terug gelopen naar het guesthouse waar we nog even in de bar hebben gezeten en hebben getoept.

 

Dag 260 – 13 juni 2013 – Pokhara (NEP) naar Seti rivier (NEP) – 0 km

Kajakken dag 1

Vanochtend zes uur wakker, koffie gratis gekregen onder in het hotel. Er stond al een taxi voor het hotel te wachten dus die hoeven we niet te zoeken. Ingestapt richting het buspark en daar waren we rond half zeven maar de bus bleek om half acht pas te gaan. Waarom de Nepalezen altijd zoveel tijd van te voren afspreken is mij een raadsel dus we hebben daar maar een uur gezeten in de zon. En om half acht was het al goed heet! Vanaf het buspark heb je wel een mooi uitzicht over de bergen dus er zijn ergere plaatsen om te wachten. Na DSCF3072anderhalf uur in de bus gezeten te hebben kwamen we aan bij het startpunt in ‘Baunahli’. In de bus kwam ik erachter dat ik geen handdoek bij had dus deze ben ik gaan halen met een van de gidsen. We hebben meteen een kip gekocht voor het avondeten. Eenmaal terug waar we de bus uit waren gestapt was de rest al bezig met de spullen naar de rivier brengen. De andere drie gidsen waren inmiddels ook aangekomen vanuit Chitwan en er lagen veel spullen die omlaag moesten. Nadat alle spullen onder waren heb ik mij even ingesmeerd met factor vijftig voor kinderen, de zon brand echt ontzettend en achteraf bleek ik mij goed ingesmeerd te hebben behalve mijn handen heb ik gemist. Deze waren op het einde van dag één vuurrood! We kregen alle een kajak toegewezen en we mochten de kleding aantrekken voor de eerste oefeningen. We kregen nog wel wat instructies vooraf zoals hoe je in de kajak moet gaan zitten, hoe je de peddel vast houdt, hoe je het doek los moet trekken mocht je omslaan met de kajak en natuurlijk was rescue instructies. Na wat peddelwerk moesten we één voor één naar de hoofdgids, Birka, komen met onze kajak. Hij zou onze kajak omflippen en dan moesten wij er uit zien te komen door het doek los te trekken. Dit bleek erg gemakkelijk te gaan en binnen een paar seconde ben je er al uit dus mocht we een keer omslaan dan kunnen we er altijd snel uit wat wel zo veilig is! Voordat we echt vertrokken kregen we nog eerst lunch, een boterham met salade, pindakaas, jam of honing. Verder lagen er stukjes appels en drie verschillende soorten koekjes dus dat was best netjes verzorgd. Nu was het dan eindelijk tijd om te vertrekken en we gingen de eerste rustige stroomversnelling in en de kajak ging alle kanten op behalve de richting waar je naartoe wou. Gelukkig kwam ik bij de stopplaats aan de kant van de rivier tot stilstand waar de rest aan het wachten was. De volgende stroomversnelling bleek een forse! We moesten in het midden van de rivier blijven maar mijn kajak besloot anders waardoor ik rechts van de rivier aan de DSCF3084stroomversnelling begon. Hierdoor kwam ik direct in een kolk terecht waardoor ik ondersteboven kwam te liggen. Het duurde wat langer dan tijdens de oefening maar na een seconde of vijf was ik toch uit de kajak en één van de gidsen in de kajak schoot meteen te hulp. De stroming was vrij ondiep en ik dacht als ik voorover zou leunen dat ik een kei zou raken met mijn hoofd. Aangezien ik er toch een keer uit moet toch maar naar voren gaan hangen, het doek los getrokken en uit de kajak geklommen. Hierbij enkel met mijn rechterhand vol tegen een rots geknald waardoor mijn hand een klein beetje open lag en begon op te zwellen. Aangezien de stroomversnelling zich vervolgde in een bocht inclusief diverse grote rotsen die midden in de rivier was er geen houden aan. De raft kwam ook te hulp die altijd voorop gaat en deze gooide het reddingstouw uit. Deze had ik na een tijdje te pakken en ik werd naar de raft toe getrokken. Eenmaal uit de stroomversnelling konden ze rustig richting de kant roeien waar ik mijn kajak, die vol met water zat, leeg kon maken. Leon had geprobeerd mijn roeispaan te redden maar na halverwege de stroomversnelling lag ook hij ondersteboven. Niet bepaald een goede stroomversnelling voor beginners maar dan hebben we het omslaan en de reddingsacties ook gehad! Met Leon de eerste ervaringen doorgenomen en het wachten was op Lieve en Joyce en die kwamen maar niet. Het duurde maar en het duurde maar en na een tijdje bleven op een loopbrug over de rivier allemaal Nepalezen staan. Leon en ik waren al een stuk verder en konden helemaal niks zien waar de rest was aangezien de stroomversnelling in een bocht lag met heuvels erom heen. We waren wat grappen aan het maken maar na circa een half uur dachten we dat er serieus was mis was met de dames. De gids in de kajak die mij had geholpen was al uitgestapt en terug gelopen om te kijken waar ze bleven, even later ging ook een van de twee gidsen op de raft een kijkje nemen en na circa 45 minuten kwamen Lieve en Joyce pas aan. Beide kwamen net zoals Leon en ik ondersteboven uit de stroomversnelling. Joyce voelde zich helemaal niet op haar gemak aangezien we nog geen controle hadden over de kajak en de stroomversnelling was echt een flinke. Ze zag mij meteen kopje onder gaan en de paniek sloeg toe bij haar waardoor het even duurde voordat ze pas weer de moed had gevonden om er doorheen te kajakken. We hebben een zwemvest en helm dus mochten we omslaan dan hoef je in principe alleen maar het doek los te trekken en dan ben je wel veilig. Als je omslaat en je hebt geen hulp dan moet je direct met je voeten naar voren in het water gaan liggen. Mocht je een rots raken dan lig je op deze manier het veiligste. Even later zijn we weer verder gegaan en Joyce was nog niet bij gekomen van de schrik dus die is in de raft verder gegaan. De rest van de dag ging vrij goed en de stroomversnellingen waren ook gemakkelijker dan de eerste serieuze van de dag. Het uitzicht was echt fantastisch. Je ziet wel vaker in films dat er een rivier, in de jungle, tussen de heuvels loopt en zo zag het er ook uit! Alsof je in de ‘middle of nowhere’ zit! Gedurende de middag nog één keer kopje onder gegaan en dat had niet gehoeven. Ik was net het moeilijke stuk door en toen sloeg ik alsnog om. Ik had mijn kajak los gelaten en die was al een stuk verder waardoor ik gelukkig bij een van de gidsen aan de kajak kon gaan hangen. Lieve en Leon zijn niet meer omgeslagen dus het was een vrij rustig dagje afgezien van de paniek in de eerste grote stroomversnelling. Eind van de middag kwamen we aan bij een klein strandje was er echt mooi uitzag. Hier gingen we stoppen dus de kajaks en alle spullen om de raft moesten naar het strandje gebracht worden zodat we ons kamp konden opslaan. Een stuk verderop lag een dorpje en ik moest met een gids mee om wat emmers water te halen. Eenmaal in het dorpje (stuk of acht huizen), waarbij je het gevoel krijgt dat je honderd jaar terug in de tijd gaat, heb ik mijn ogen uit gekeken. De kippen, geiten, honden, zwijnen enzevoorts liepen los over de zandweg. De vrouwen renden er achteraan om ze bij elkaar te houden, de geiten liepen op een heuvel die erg steil waren, geen elektriciteit te bekennen maar ze lachten allemaal vrolijk. Hier de emmers gevuld met bergwater en hierna moest ik via rotsen weer omlaag lopen. Ik weet niet hoe maar ik heb met twee emmers in de handen de weg omlaag gevonden zonder al te veel water te morsen. Hierna kregen we een kop thee met popcorn waarna we de tenten moesten opzetten. Bij de eerste tent bleken niet de juiste tentstokken te zitten waardoor deze tent niet bruikbaar was. De andere tent hadden we vrij snel staan en de gidsen hebben van twee roeispanen, het reddingstouw en een zeil een tent gemaakt waar ik en Leon zouden slapen. Joyce en Lieve lagen in het koepeltentje die wel compleet was. Leon en ik leek het wel leuk om lekker onder een zeiltje te liggen in de open lucht. Gezien de sterrenhemel, het warme weer was dit ook nog eens lekker. Nadat de tenten stonden hadden de gidsen het avondeten ook klaar. Dahl Bat (rijst, dahl, groente en kip) stond op het programma en het smaakte prima na een lange dag! Het was vrij rustig in de groep gedurende avond aangezien iedereen erg moe was. De hoge temperatuur van circa 35 graden, het vroege opstaan en het kajakken sloopt je helemaal. Met vier roeispanen en een zeil hadden ze ook een wc gemaakt op het strandje. Voor de wc stond een andere roeispaan met een helm erop. Mocht je de wc gebruiken dan moest je de helm opzetten zodat de rest kon zien dat deze bezet was. Erg grappig maar wel handig.

 

Dag 261 – 14 juni 2013 – Seti rivier (NEP) – 0 km

Kajakken dag 2

Vanochtend redelijk geslapen in de open lucht. Om acht uur stond het ontbijt klaar en hierna konden we gaan inpakken. Backpack, tenten, wc, servies, gasfles, gaspitjes moest allemaal weer op de raft gebonden worden. Hierna de kajak weer klaar leggen langs de rivier, afsluitdoek aantrekken wat om de opening van de kajak moet, reddingsvest en helm op. We begonnen weer met wat oefeningen en dit keer was de ‘eskimorol’ aan de beurt. Met deze rol kun je als je omslaat weer boven water komen zonder dat je uit de kajak hoeft te klimmen en dus ook niet het water uit je kajak hoeft te halen. We begonnen eerst met wat heupoefeningen (kajak op de zij leggen en daarna met je heup weer rechtop duwen). Hierna nog even op en neer met de heupen in de kajak zelf en hierna kon de oefening gaan beginnen. Positie één is je peddel aan de linkerkant van je raft houden en je hoofd op je rechterschouder en zover mogelijk naar voren hangend doen. Vanuit positie één ga je naar positie twee en dit is de peddel naar boven brengen door je rechterarm te strekken. Hierna moet je de peddel zo hard mogelijk omlaag duwen, met je heup de kajak weer rechtflippen en met je lichaam/hoofd met een halve zwaai naar achteren gooien. Klinkt gemakkelijk, ziet er gemakkelijk uit, stap voor stap allemaal goed te doen maar wanneer je alles moet uitvoeren met je hoofd ondersteboven in het water vergeet je telkens wel iets. Als een soort van reflex / automatisme wil je zo snel mogelijk weer boven water komen waardoor je telkens iets vergeet uit te voeren. Je komt wel even boven water maar telkens ga je weer kopje onder en blijf je dus niet boven. De DSCF3087gidsen staan wel om je heen dus ze helpen je telkens weer boven water zodat je niet uit de kajak hoeft maar na vele maken oefenen blijkt het toch een stuk moeilijker dan gedacht. Nadat we klaar waren met de oefeningen was de raft ook weer volledig ingepakt en klaar voor dag twee op de rivier. Vandaag werden de rustige stroomversnellingen afgewisseld met de wat uitdagendere stroomversnellingen en iedereen kwam de dag goed door. Joyce was gelukkig ook weer lekker aan het kajakken en ze kreeg steeds meer vertrouwen te krijgen. Uiteindelijk ben ik drie keer omgeslagen waarvan ik één keer niet kon vermijden aangezien ik in een stuk kwam waar twee stromingen bij elkaar kwamen waardoor mijn kajak dwars kwam te staan en gemakkelijk door de volgende gold werd omgeslagen. De overige twee keer was op de momenten dat ik het niet had verwacht. Ik was weer het ergste voorbij en dan sla je alsnog om als je denkt dat het niet meer kan. Af en toe te vroeg gejuicht dus! Joyce en ik gingen bij een stroomversnelling beide ondersteboven en werden de raft ingetrokken. Mooie was dat we vanaf de raft de kajak in mochten stappen en vanuit de raft weer het water in werden geduwd. Na een heerlijk dagje kajakken waar het bij iedereen een stuk beter als gisteren ging kwamen we aan bij de volgende kampeerplaats langs de rivier. Niet zo mooi als de vorige avond maar nog steeds bijzonder om midden in de natuur langs een rivier het kamp op te slaan. De sfeer was in de groep was ook een stuk beter. Gisteren was iedereen doodop en vandaag hadden we iets meer energie over. Rond acht uur stond het avondeten weer klaar en dit keer was het spaghetti met een groentensausje erover. Hiervoor hadden we de tenten weer opgezet en wat hout gesprokkeld voor een kampvuur. Vlak voordat we de tent gingen opzetten kwam er even een flinke bries waardoor het zand langs onze oren vloog. Aangezien Leon en ik onder een zeil slapen en vannacht geen zandstorm in onze tent willen krijgen hebben we de opening aan de andere kant gemaakt. De tent van Lieve en Joyce hebben we tussen de richting waarvan de wind vandaag komt en onze tent in gezet als beschutting en teven een kajak om zijn zij gelegd zodat we redelijk goed beschut liggen. De gidsen hebben de tent opgebouwd in het midden van het strand en ze zeiden dat ze dat gedaan hadden vanwege de apen die in het bos zaten. Vlak voordat we gestopt waren hebben we inderdaad een aantal apen langs de rivier gezien. Sta je dan met je tent vlak langs de bosrand met twee openingen waar een neushoorn doorheen kan lopen zo groot. Rond negen uur zijn we weer gaan slapen en we hadden een kaarsje (die in een plastic zakje stond) naast de tent staan. Hier sprong ineens een gigantische sprinkhaan in en ik stond er van te kijken dat deze niet meteen dood was door de warmte. Hij bleef een paar minuten spartelen en toen was het ineens rustig. Ik dacht dat hij dood was maar even later sprong hij er toch weer uit. Toen we eenmaal lagen en het licht uit hadden begon het gekraak in het bos. Leon vroeg meteen al wat het was en we hadden het lampje erbij gepakt maar zagen niks. Lampje weer uit en het bleef kraken. Toen wist ik het eindelijk. Er staan allemaal hoge fruitbomen en het fruit viel door de wind telkens op de grond waardoor het leek of er wat in het bos zat. Na wat gedraai op mijn te dunne slaapmatje toch in slaap gevallen.

DSCF3098

 

Dag 262 – 15 juni 2013 – Seti rivier (NEP) naar Trishuli rivier (NEP) – 0 km

Kajakken dag 3

Vannacht volgens mij elk uur wel even wakker geworden dus niet echt vast geslapen. Gedurende de nacht, zover wij weten, geen bezoek gehad van apen. Na het ontbijt en het inpakken was het weer tijd voor de oefeningen. Na wat peddelwerk, balansoefeningen was het weer tijd voor de eskimorol. Niemand had er echt zin in en ik was de gelukkige die toen aangewezen werd. Na een stuk of vijftien keer lukte het nog steeds niet en toen was de volgende patient aan de beurt. Nadat iedereen geweest was zijn we weer op pad gegaan met onze kajaks. De stroomversnellingen waren vandaag erg heftig! Gedurende de ochtend ging het vrij goed tot vlak voor de lunch. Toen DSCF3106sloeg ik twee keer om en werd mijn helm zowat door de stroming eraf getrokken. Uiteindelijk bleek zelfs het bandje van de help geknapt te zijn! Gelukkig zitten ze aan beide kanten met twee bandjes vast waardoor de helm wel op mijn hoofd bleef zitten. Joyce sloeg ook flink om en ze besloot dat het vandaag iets te heftig was en nam plaats in de raft. Tijdens de lunch zaten we te wachten totdat het klaar was en toen kroop er ineens een kleine slang uit de rivier. Deze kwam op mij af en ik wees hem aan voor Lieve en Leon die vlak bij mij zaten. Ze schrokken er van maar ik werd er niet warm of koud van. Hij kroop tussen mij en een rots waar ik tegen zat door. Lieve riep al van ‘’hij zit achter je!’’ waarop ik opstond maar ik zag hem niet meer. Na de lunch zijn we weer verder gegaan en het bleek een rampmiddag te worden. Ik ben nog drie keer omgeslagen en Lieve en Leon zijn ook nog een aantal keer omgeslagen. We moesten bijna bij elke stroomversnelling wel wachten omdat iemand was omgeslagen of omdat we moesten gaan kijken hoe de volgende versnelling eruit zag. De gidsen bepaalde dan via welke kant we de stroomversnelling in zouden gaan en de weg die we moesten proberen te volgen. Bij één stroomversnelling moesten we allemaal via de zijkant van de rivier te voet verder omdat het te gevaarlijk / moeilijk was. Bij de laatste serieuze stroomversnelling gingen we ook weer kijken en die zag er ook erg heftig uit! Ik had er al weinig zin in en wou op de raft gaan zitten. We bleken echter via de rechterkant van de rivier te gaan (zat een splitsing in) en deze was volgens de gids gemakkelijk. We moesten eerst een stuk terug stroomopwaarts kajakken en ik was inmiddels erg moe van de vermoeiende dagen, korte nachten slapen en vijf keer omslaan vandaag. Ik kwam amper mee met de groep en dan moest ik nog oversteken naar de andere kant van de rivier door een sterke stroming heen. Ik besloot maar om te keren en in de raft te stappen. Met de raft gingen we niet langs de rechterkant van de rivier maar we pakte de gevaarlijke linkerkant. Dit was echt fantastisch! Hoge golven waar we met de raft dwars doorheen ‘vlogen’. Er bleek ook een scherpe rots in het midden te zitten dus maar goed dat we deze kant niet met de kajak hebben gedaan! Wij waren er inmiddels doorheen en we moesten wachten op de kajakkers. Dit bleek een tijdje te duren omdat zowel Leon als Lieve op de ‘’gemakkelijke’’ stroomversnelling kopje onder DSCF3130waren gegaan. Lieve werd door een gold de lucht in geworpen en Leon was met de kajak vanaf een golf flink op een rots geslagen. Hierna was het nog wat kinderwerk voordat we weer arriveerden bij ons kamp. Inmiddels zijn we van de Seti rivier over gegaan op de Trishuli rivier. De rivier is een stuk breder en het water is kouder. Omdat het breder is zijn de stroomversnellingen ook niet meer een uitdaging. De plek waar we ons kamp gingen opslaan ligt langs de autoweg van Nepal. Even voor de duidelijkheid, autowegen in Nepal zijn van slechtere kwaliteit van B-wegen in Nederland. Het zijn eenbaanswegen (in beide richtingen) vol met gaten die langs de bergen lopen. Geen verlichting langs de weg en vangrails en derlijke ontbreekt ook op veel plekken. Ze hebben hier geen wegen door de bergen heen dus alles loopt met slingerwegen omhoog en omlaag langs de berg. Hierdoor duurt het ook lang voordat je van plek A naar plek B bent. Omdat we vlak bij de weg lagen zitten we dus ook weer in de bewoonde wereld. Dus ook tijd voor een koude cola’s, bier en raksi bij het avondeten! Voor het eten mijn haar even gewassen in de rivier en dat lucht wel op. Al dagen geen douche gehad en we zitten allemaal helemaal onder het zand. Het eten viel trouwens alleen deze keer tegen. Het waren de restjes van de afgelopen dagen en de kip was net een schoenzool. Ik heb hem ook maar snel over mijn schouder gegooid. ’s Avonds was het gezellig en de gidsen hebben nog even een nummertje gezongen. Toen waren wij aan de beurt maar we waren niet bepaald enthousiast om te gaan zingen. Rond een uur of elf zijn we gaan slapen.

 

Dag 263 – 16 juni 2013 – Trishuli rivier (NEP) naar Pokhara (NEP) – 0 km

Kajakken dag 4

Na het twee nachten droog gehouden te hebben was het vannacht toch raak. Het begon te regenen en het zeil waaronder Leon en ik lagen bleek te lekken. Ik moest wel even lachen van binnen want Leon begon te vragen ‘’Wat moeten we nu doen?’’. De lekkage viel nog wel mee en we zijn eerst de spullen in de waterdichte tas gaan stoppen. Deze hebben we langs Leon gelegd aangezien het bij hem een beetje binnen waaide. Boven mij lekte het zeil dus ik ben een beetje opgeschoven en zo zijn we de nacht met wat druppels toch goed doorgekomen. Lieve en Joyce zaten in de goede tent maar dit bleek toch niet zo te zijn. De tent had flink wat water binnen staan maar dit kwam omdat ze het buitenzeil niet hadden gespannen. De slaapzak van Lieve was doorweekt maar de Nepalezen hadden het nog minder getroffen. Elke dag hadden ze de raft gebruikt als schuilplek maar gisterenavond hadden ze enkel een zeil met wat peddels gebruikt als tent. Midden in de nacht was het dan ook paniek omdat hun zeil ook flink water door liet. Ik hoorde vanalles en zag ze op en neer rennen haha. Ik lag rustig te kijken hoe kun de raft de heuvel op hebben gesleept en met een klein lampje in het pikkedonker een tent hebben gemaakt van de raft, peddels en dit keer twee zeilen over elkaar heen. Eenmaal klaar was het weer rustig en zijn we goed de nacht door gekomen. Als gevolg van de ruwe nacht duurde het ontbijt ook een stuk langer. Rond tien uur in plaats van acht uur was het pas klaar maar ze hadden we pannenkoeken gemaakt voor ons! Wat lokale mensen kwamen ook even een kijkje nemen en vertelde de gidsen dat gisteren in de rivier 4 meisjes en een jongen van 17 en 18 jaar waarschijnlijk zijn omgekomen. Weinig Nepalezen kunnen zwemmen en een van de meisjes was uitgegleden en in de stroming terecht gekomen. Ze kon nog net de hand grijpen van iemand anders maar ze ook zij DSCF3196werd de rivier ingetrokken. Uiteindelijk hebben nog twee meisjes en een jongen geprobeerd de andere twee eruit te trekken maar ze zijn alle in de rivier getrokken. Uiteindelijk zijn ze door de stroming meegenomen en wellicht alle verdronken waarvan drie meisjes van één gezin waren! Dit nieuws lees je overigens vrij regelmatig in de krant. De politie is nog opzoek naar de groep. Na ingepakt te hebben zijn we weer vertrokken. Vandaag zijn alleen Lieve en Leon gaan kajakken. Joyce en ik zijn op de raft gaan zitten en ik heb nog wat foto’s en fimpjes gemaakt. Helaas geen van mijzelf. Ik had de GoPro wel meegenomen en had speciaal nog een headstrap gekocht maar ik was vergeten dat we een helm op moesten. Als ik de camera hierop zou binden zou deze er gemakkelijk vanaf kunnen glijden dus heb ik hem maar in de tas gelaten. Na anderhalf uur over de rivier te hebben gedreven want stroomversnellingen waren er amper en als ze er waren stelde het weinig voor waren we op het eindpunt. Hier hebben we alles naar boven gesleept en nog even lunch gehad (pasta, salade en tonijn), was weer erg lekker. Er was een staking vandaag dus er reden amper voertuigen op de weg omdat deze werden afgesloten door de Maoistenpartij. Hierdoor reden er ook geen bussen naar Chitwan of Pokhara. We moesten wachten tot vijf uur want dan zou de staking pas over zijn. In de tussentijd even mijn dagboek bijgewerkt en een muziekje geluisterd. De spullen werden door een oude traktor met wagen opgehaald en we zijn er achteraan gelopen tot bij de opslagplaats van Drift Nepal. We zitten inmiddels een half uur van Chitwan af en dit leek de enige mogelijkheid voor mij. Mijn planning was om naar Pokhara terug te gaan en daar nog twee nachten te blijven. Mijn laptop ligt ook nog in het guesthouse dus ik moet er sowieso heen. Rond half vijf stopte een jeep waarmee ik mee kon rijden tot in Muglin. Een van de gidsen ging ook mee en onderweg even gesproken over de problemen binnen Nepal met de chauffeur. In Muglin heb ik met Mitra (is zijn naar en niet de slijterij!) gewacht. Hij wist niet zeker of de bussen zouden rijden en ik kon eventueel bij hem blijven slapen. Rond kwart voor zes kwam er toch een bus aan en ik kon voorin langs de chauffeur plaats nemen. Het is niet de toeristenbus maar de lokale bus van het merk Tata die wel van colablikjes gemaakt kon zijn. Toen de chauffeur instapte kon ik mijn ogen niet geloven. Hij leek wel zestien jaar oud maar gelukkig werd er gewisseld een stukje verderop! Na drie kwartier rijden moest er weer gestopt worden voor mensen die mee wouden. De bus heeft plek voor een man of 25 maar volgens mij zaten er na een tijdje een man of veertig in! Ik zat inmiddels tussen de bagage, een Chinese toerist en lokale mensen ingestapeld en tegen de voorruit geplakt. Een Nepalese langs mij had de schakelpook tussen haar benen zitten en zo werd er verder gereden. Je weet niet wat je meemaakt maar na bijna zes maanden in Nepal went het wel. Beenruimte had ik ook niet dus ik was blij dat ik rond negen uur eindelijk in Pokhara was. In het guesthouse mijn laptop gevraagd en wat gegeten. Hierna naar de kamer gelopen voor de douche waar iedereen al dagen naar uit keek! Om elf uur gaan slapen. Kan mij niet herinneren dat ik wakker heb gelegen =)  

DSCF3176

 

Dag 264 – 17 juni 2013 – Pokhara (NEP) – 0 km

Vannacht eindelijk weer eens heerlijk geslapen en rond half acht werd ik wakker van de onweer. Een gigantische knal zorgde er meteen voor dat ik klaar wakker was dus tijd om mijn bed uit te kruipen. Er was geen stroom op de kamer en buiten regende het flink. Ik ben naar onder gelopen en heb mij een ontbijtje gepakt in het guesthouse (pannenkoeken en toast met eieren). Hierna in mijn zwembroek en regen jas richting het Fewa meer gelopen en onderweg eerst even bij de kapper binnen gelopen. Hier heb ik mij even laten scheren (was nodig na vier dagen) en de eigenaar begon uit zichzelf mijn haar bij te knippen en een massage te geven. Dit alles voor nog geen vier euro. Pokhara is echt een stad om lekker te relaxen aan het meer maar met zo’n weer is er niet heel veel aan. Ik besloot dus maar een spa te zoeken en na een tijdje had ik er een gevonden. Hier het dagpakket gekozen van 9.000 Nepalese rupees en met korting kreeg ik het voor 7.500 rupees. Ik alvast 8.000 rupees betaald en ik kon gaan liggen. Gedurende de dag een bodymassage, scrubbing, oil dripping, voetmassage, hot stone massage enzevoorts gehad. De hot stone is echt een aanrader! Na zes uur was ik klaar en ik kreeg de rekening mee. Ik zei dat ik nog geld terug kreeg en ze gaf mij 1.500 rupees terug wat dus 1.000 rupees teveel is. Dus totaal 6.500 rupees betaald, circa 54 euro, voor zes uur lang in een spa. Niet verkeerd dacht ik zo! Aangezien ik honger had ben ik naar het restaurant Moon Dance gelopen. Hier een pizza besteld en 2 mojito’s voor de prijs van 1 aangezien het happy hour is. Ik had de laptop bij dus in de tussentijd het nieuws van de afgelopen dagen bekeken en weinig schokkends gemist. Als afsluiter nog een keer de Lemon Meringue Pie (toetje) gepakt en hierna terug naar het guesthouse gelopen waar ik mijn reisblog heb bijgewerkt met een muziekje erbij. Mijn slippers zijn ook weer stuk dus morgen eens kijken of ik garantie op de reparatie heb die mij toch negen eurocent gekost heeft afgelopen keer exclusief fooi! Morgenmiddag terug naar Kathmandu (mits de vlucht gaat)!

 

Dag 265 – 18 juni 2013 – Pokhara (NEP) naar Kathmandu (NEP) – 0 km

Tot een uur of half negen uitgeslapen en na een korte douche (enkel koud water) ben ik gaan ontbijten in het guesthouse. Hier toast met eieren en kaas besteld maar het smaakte niet echt denderend. Aangezien ik de vlucht nog moest betalen, niet per pin of creditcard kon betalen vanwege de stroomuitval en niet voldoende contant geld op zak had ben ik een pinautomaat gaan zoeken. Deze lag een paar honderd meter verderop en hier weer een pak geld uitgehaald (grootste biljetten zijn 1.000 rupees, circa 9 euro). Eenmaal terug op mijn kamer heb ik alle spullen eerst schoongemaakt want deze zaten vol zand. Hierna was het alweer tijd om uit te checken, af te rekenen en een bak koffie voordat ik de taxi naar het vliegveld heb gepakt. Had natuurlijk de bus kunnen pakken maar had even geen zin om zeven uur in de bus te zitten. Op het vliegveld, dat echt klein is, ingecheckt . De securitycheck is hier zonder scanner dus mijn tas werd even gecontroleerd en ik werd gefouilleerd. In de wachtruimte een 100 rupees opwaardeerkaart gekocht voor mijn telefoon waar ze 110 rupees voor vroeg. Na vijf minuten blijven staan en vragen waarom ze 110 rupees vraagt kreeg ik mijn geld toch terug. Is toch weer negen eurocent he! Bij het inchecken werd mij al verteld dat de vlucht met 45 minuten was vertraagd maar na deze vertraging kwam er nog een keer 45 minuten bij. Hierna konden we door de regen naar het kleine propellorvliegtuig lopen. Ik had mijn backpack als handbagage bij en zag dat er niet eens plek was om de bagage op te bergen. Gelukkig was er natuurlijk amper beenruimte waardoor ik met backpack erg comfortabel zat, niet dus.  Om kwart voor drie vertrok de vlucht en na veertig minuten was ik alweer in Kathmandu. Toch een heel verschil, veertig minuten per vliegtuig of zeven uur in de bus. Op het vliegveld de taxi naar Thamel gepakt en natuurlijk staan alle chauffeurs klaar om de toeristen mee te nemen en flink af te zetten. Na vijf chauffeurs had ik er een te pakken die wel voor een normale prijs wou rijden en niet veel later zat ik weer vast in het drukke verkeer van Kathmandu, de smog, de smeerboel enzevoorts. Wat een verschil met Pokhara waar het relatief rustig was. In de shop van Abinesh even wat boodschappen gedaan en op kantoor bij Nilam even gedag gezegd. Hierna bij Gaia gaan eten waar Ed ook weer te vinden was. Maakt niet uit wanneer je komt op de dag hij zit er altijd! ’s Avonds de film Project X gekeken.

 

Dag 266 – 19 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend stond ik kwart voor tien op de stoep bij de verzekering maar degene die ik wou spreken was er nog niet. Ze beginnen hier pas rond tien uur in Nepal en om kwart over tien kwam ze pas aankakken. Natuurlijk weer een grote gimlach bij haar op het gezicht want ik ben toch haar favoriete klant! Vandaag, 19 juni 2013 om 10.20 uur kreeg ik toch EINDELIJK te horen dat ze gaan betalen. Na maar vijf maanden en elf dagen na mijn ongeluk is het dan zover. Het goede nieuws maar even aan Abinesh, Aakash en op kantoor verteld. Hierna naar Speedway Cargo gelopen want er ligt nog een videocamera in Delhi. Hier het mailadres gekregen van iemand zodat ik hem kan vragen om de camera mee te namen naar Kathmandu of op te sturen naar Nederland. Even verderop ligt de friettent dus hier een friet speciaal besteld als lunch en de rest van de middag gaan relaxen en wat mails verstuurd bij Or2k. ’s Avonds met Abinesh, Aakash en drie onbekende Nepelezen gaan eten bij Phat Kath. Het eten was niet al te denderend dus zijn we nog maar een pizza gaan eten bij Roadhouse. Op de terugweg met Aakash nog een fles Jagermeister gekocht van wel 2cl en deze helemaal leeg gezopen. Ondertussen wat foto’s op facebook bekeken en op skype gezeten.

 

Dag 267 – 20 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag is het weer tijd voor een dagje bij het immigratiekantoor want ik zit alweer bijna dertig dagen in Kathmandu. Rond twaalf uur was ik bij het immigratiekantoor, hier het formulier in gevuld voor verlenging van mijn visum en na wat rekenwerk kan ik nog maximaal 33 dagen blijven. Na het inleveren en betalen van het aanvraagformulier kreeg ik een bonnetje terug en ik kon pas om drie uur mijn visum oppakken. In de tussentijd belde Shrija van de verzekering en ze hadden een kopie van mijn paspoort, entryvisa en het carnet nodig waarop de stempel staat. Laatste ligt in Bangkok dus dat wordt lastig maar gelukkig had ik wel foto’s die ik naar de politie heb gestuurd. In de tussentijd het boek ‘’The White Tiger’’ gelezen en wat telefoontjes gepleegd met de verzekering. Om twee uur gingen mensen die na mij het formulier ingeleverd hadden hun paspoort weer ophalen. Dus ik dacht dan zullen ze die van mij ook wel klaar hebben maar nee. Lag mij er even druk om te maken maar ik dacht dat heeft toch geen zin hier. Om drie uur uiteindelijk wel mijn paspoort kunnen ophalen en hierna de taxi terug gepakt. Hier de gevraagde documenten afgegeven bij de verzekering en nu willen ze weer de factuur per post ontvangen. Ik weet niet hoe vaak ik al gezegd had dat het dezelfde is die ze dan ontvangen maar goed. BMW maar gemaild of ze de factuur op de post willen doen. ’s Avonds Omer, Pakistaanse kerel, gaan opzoeken en in zijn winkel wat gegeten en gedronken. Hierna met Raj in het appartement Dal Bhat gegeten en die smaakte erg goed.

 

Dag 268 – 21 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag bij Or2k gaan luchen en verder gelezen in mijn boek. Rond drie uur wou ik weer vertrekken en ik dacht dat de regen wel mee viel. Echter het was meer dan ik dacht en even onder een overkapping gewacht maar het bleef maar regenen. Toen kwam de eerste Indiase parapluverkoper langs en voor het mooie prijs van 600 rupees wou hij er wel eentje verkopen. Dacht het dus niet als je voor 150 rupees in de supermarkt er eentje kan kopen. Hij wou niet zakken tot 300 rupees dus maar gewacht. Vijf minuten later kwam de tweede verkoper aan en hij bood zijn paraplu aan voor 700 rupees en bij hem kreeg ik hem wel voor 300 rupees mee. Terug gelopen naar mijn appartement en hier wat afleveringen van ‘Dexter’ gekeken. Rond zeven uur met Abinesh en Aakash bij Revolution gaan eten en hierna weer naar de supermarkt gelopen. Vandaag had niemand zin om op stap te gaan maar Abinesh en Aakash heb ik kunnen overhalen. Abinesh moest nog even werken dus ben ik alvast met Aakash gaan kijken of er wat te doen was bij Purple Haze. Bij de ingang stond een portier en hij zei tegen Aakash dat het een privéfeestje (vandaag is World Music  Day) en dat je er alleen in kwam met een uitnodiging. Toen hij zag dat ik samen met Aakash was ging ineens, wonder boven wonder, de deur open. Die toeristen zullen wel goed hebben denken ze! Naar binnen gelopen en eenmaal boven bleek het stampvol te zitten en op het podium stond Cobweb klaar om te beginnen. Lekkere binnenkomer en Abinesh laten weten dat hij ook moest komen en als hij problemen had bij de deur dat ik hem wel even zou oppakken. Na een klein half uur kwam Abinesh ook binnen en hij had als excuus dat ik al binnen. Bij het zien dat Abinesh alleen was mocht hij ook binnen terwijl andere groepen geweigerd werden aan de deur. Binnen een aantal flessen gedronken en na Cobweg begon de lokale favorier Mukti te spelen. Iets na elf uur was het gedaan met de live optreden en het stroomde vrij snel leeg. We zijn dus maar vertrokken en naar ‘’The Factory’’ gelopen. Hier was het ook drukker dan normaal maar om twaalf uur was het defitinief gedaan met de pret aangezien alles gaat sluiten. Heeft de rest weer veel gemist vandaag door thuis te blijven!

 

Dag 269 – 22 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend wou ik een kom cornflakes eten maar nadat er witte klonters uit de melkpak kwamen heb ik het toch maar in de gootsteen gedaan. Bij Or2k een pannenkoekje en een kom fruit gepakt en mijn boek ‘The White Tiger’ uitgelezen. Hierna terug gelopen naar het appartement en het boek ‘View from the summit’ van Edmund Hillary gepakt (kerel die als eerste de Everest beklommen heeft in de jaren ’50). Met het boek naar ‘Places’ gelopen wat vandaag opent in de seven corner street. Het ziet er uit als or2k van binnen maar dan nieuw en mooier. Hier een gratis welkomsdrankje (watermeloen met wodka), kaasballetjes en twee refills thee gekregen. Weer een mooie plek om te gaan hangen de komende dagen! Met Aakash gaan eten bij Surya Moon (Freakstreet) en hierna naar Civil Mall gelopen. Hier eerst een ijsje gegeten en hierna was het tijd voor de film (Man of Steel). Deze was om half twaalf afgelopen waarna ik de taxi terug naar Thamel heb gepakt. Eenmaal terug in het appartement stond Raj in de deuropening. Hij was in paniek omdat hij dacht dat hij wat verkeerds had gedownload. Hij gebruikt bijna nooit een laptop maar nu had Nilam de laptop laten staan in het appartement waardoor hij hem kon gebruiken. Hij had naar facebook gezocht in google en kreeg als resultaat een filmpje van twee kussende arabische vrouwen. Hij dacht dat hij de video gedownload had en wou hem verwijderen. Hij was bang als Nilam het zag dat hij de wind van voren zou krijgen. Heerlijk zo’n kereltje. Hij had zelfs op de video geklikt en deze ge-dislike’d haha. Na hem verteld te hebben hoe het werkt was hij weer rustig en kon hij er wel mee lachen.

 

Dag 270 – 23 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Eind van de ochtend ben ik naar Or2k gelopen, al dagen mijn stamcafé voor ontbijt en lunch, om daar onder het eten mijn reisverslagen bij te werken. Na hier weer de nodige uren gespendeerd te hebben ben ik naar de shop van Omer gelopen en daar nog even gezeten en het filmpje van de reis laten zien. Na drie uur ergens heb ik de taxi naar de verzekering gepakt om te kijken hoe ver ze daar zijn. ‘Ontslagbrief’ zou morgen klaar zijn en dan dinsdag / woensdag akkoord voor uitbetaling. Sinds ik terug ben is de koers van de verzekering met 60% gedaald! Ze zijn bijna failliet en Shrija vertelde dat ze binnenkort worden overgenomen door de NB Bank. De gehele directie wordt ook ontslagen dus binnenkort veel veranderingen op komst daar. Voor het eerst dat ze geïnteresseerd was in mij en ze vroeg wat ik heb gestudeerd, waar ik heb gewerkt en wat ik gedurende de dag allemaal uitspookte. Met haar even een tijdje gesproken en daarna de taxi weer terug gepakt naar Thamel. Hier mijn slippers laten maken voor de zoveelste keer. Dit keer was de shop gesloten maar in Thamel heb ik een andere zaak gevonden en die hebben het netjes gemaakt voor 40 eurocent. Dit keer met stukje leer voor extra stevigheid dus hopelijk gaat het langer mee nu. Op de terugweg eens wat zaakjes met schilderijen ingelopen want het lijkt mij wel leuk om een schilderij te kopen als souvenier. Gedurende de avond met Abinesh gaan eten bij een Tibetaans restaurant waar we momo’s en gedroogd buffalovlees hebben gehad. Abinesh had al twee keer momo’s gehad vandaag dus na de derde keer had hij er wel genoeg van. Lieve had voor het avondeten ook al gesmst of ik nog zin had in een toetje bij de or2k wat ik natuurlijk niet afsla. Rond kwart voor tien was ik bij de or2k waar ik nog een fles bier en een hot chocolate cake heb gegeten samen met Lieve, Joyce en Paul-Peter (kerel is een kop groter dan mij!)

 

Dag 271 – 24 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend eerst op bed een paar afleveringen van Dexter en The Big Bang Theory gekeken. Hierna met de laptop naar ‘Places’ gelopen zodat ik de foto’s van het kajakken die Lieve heeft kan overzetten. Iets na half elf was ik bij Places en daar eerst een ontbijtje gehad. Ik had pannenkoeken besteld en deze waren erg klein dus er nog maar een bananenshake (lassi) en een bak koffie bij besteld. Ze hadden enkel nescafé koffie omdat het koffieapparaat nog niet was gearriveerd. Volgens de eigenaar had deze al lang binnen moeten zijn maar niet dus. Places is afgelopen zaterdag pas geopend. Nadat ik mijn ontbijt op had kwam Lieve binnen en niet veel later kwam het met bakken uit de lucht dus ze was net op tijd binnen. Binnen enkele minuten stond de straat helemaal blank maar toen de zon weer scheen was het ook weer vrij snel weg. Joyce kwam na de regenbui aanzetten en samen hebben we nog een paar uur gezeten daar. Van de eigenaar hebben we nog een gratis aarbeientaartje gehad. Hij was allerlei gerechten aan het proeven die op de menukaart komen en toen het taartje bij hem op tafel stond keek iedereen er naar. Hij had het ook door en dus bood hij ons er ook eentje aan. Taartje was overigens niet echt denderend maar het kon er meer door. Hij zal wel niet op de menukaart komen. Eind van de middag weer terug gelopen naar het appartement en daar weer wat afleveringen van Dexter en The Big Bang Theory gekeken. Ik had wat last van mijn keel vandaag en Raj was weer erg attent. Hij kwam vragen of ik water met jasmijn en knoflook wou hebben wat volgens hem goed helpt. Ik dacht dat kan geen kwaad dus hij heeft water gekookt met jasmijn en knoflook en dit hierna opgedronken wat nog best goed smaakt. Raj meteen even geholpen met het maken van een Skype-account maar de microfoon en webcam deden het niet dus hij kon het niet gebruiken op zijn huidige laptop. Na een douche nog met Nick op skype gezeten en het was weer een lang gesprek. Na twee uur en drie kwartier waren we uit gepraat. Rond twee uur gaan slapen.

 

Dag 272 – 25 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Na een aflevering van Dexter gekeken te hebben ben ik rond 11 uur naar Or2k gelopen voor de lunch. Ik heb de laptop ook weer meegenomen en ben dik vier uur bezig geweest met bestanden uitzoeken van de recovery. Rond vijf uur was ik pas weer weg bij Or2k en ben even terug gelopen naar het appartement. Raj was aan het klagen dat Nilam nog niet langs was geweest om hem wat geld te geven. Hij had zelf niks meer en had al wat openstaande rekeningen bij een winkeltje op de hoek. Aangezien ik Nilam niet meer verwacht vandaag heb ik Raj maar duizend rupees voorgesdchoten en hier kan hij een hele tijd mee vooruit. Alvast een voorschot op zijn fooi en hij was weer blij. Hierna naar Places gelopen voor avondeten en ’s avonds weer wat afleveringen van Dexter en The Big Bang Theory gekeken.

 

Dag 273 – 26 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend al wat snotterig en met een beetje keelpijn richting Places gelopen. Ik had gisteren met Aakash afgesproken om hier wat te gaan eten. De eigenaar van Places had al aangeboden om mij een relaxte plek in Lazimpat te laten zien waar ik ook lekker kon hangen. Bij hem achterop de motor gesprongen en eenmaal daar bleek het nogal een verlaten plek te zijn. Zo relax was het daar niet en hij liet mij diverse kamers zien. Volgens mij dacht hij dat ik op zoek was naar een kamer ofzo. Vanuit daar naar Trisara gelopen wat weer een stukje terug ligt. Hier nog even een uur gezeten en chicken- en buff chilly gegeten. Eind van de middag weer terug gegaan naar het appartement en daar onder het kijken van Dexter in slaap gevallen. Ik voelde mij al niet lekker en het werd gedurende de dag slechter.

 

Dag 274 – 27 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag kan ik een kort verslag maken. Hele dag ziek geweest en Raj heeft voor mij wat boodschappen gehaald en wat medicijnen. Gedurende de dag wat tv series gekeken en alvast gekeken welke renners in vorm zijn voor de tourtoto van Ernst & Young. Vorig jaar derde geworden dus kijken of ik dit jaar hoger eindig.

 

Dag 275 – 28 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag wederom kort verslag. Voelde mij al ietsje beter maar de hele dag binnen gebleven en Dexter en The Big Bang Theory gekeken.

 

Dag 276 – 29 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag is een of andere feestdag in Nepal en Raj had mij gisteren gevraagd om vanochtend bij hem te komen eten. Als ontbijt een soort muesli met yoghurt gehad die goed te eten was. Vooral de yoghurt is hier erg lekker. Hierna weer lekker op bed gaan liggen en wat afleveringen van Dexter en The Big Bang Theory gekeken. Ik  voel mij vandaag voor het eerst weer vrij goed en dan ga je natuurlijk meteen een frietje oorlog eten! Rest van de dag wel nog rustig aan gedaan. Wat boodschappen gedaan, Tour de France gekeken die vandaag is begonnen en met Jeroen op skype gezeten.

 

Dag 277 – 30 juni 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend eerst een kopje thee gaan drinken bij Omer. Hij vraagt telkens of ik langs kom maar ik heb er eigenlijk nooit veel zin in. Op zich aardige kerel maar een beetje een aansteller. Na het kopje thee mij ook maar weer vertrokken en bij Or2k gaan ontbijten. Muesli, fruit en yoghurt met daarbij een glas mangosap dus weer te gezond bezig! Vanuit Or2k naar Asian Heritage gelopen waar ik Nilam nog even heb gesproken. Bhattarai (eigenaar auto die mij heeft aangereden) had al drie dagen gebeld of Saroj met hem naar het politiebureau in Dahding kon rijden. Hij wou graag zijn autopapieren terug en hier voor moet ik, Ben of Saroj tekenen (aangezien wij ook de joint agreement hebben getekend). Gelukkig zijn ze zo verstandig geweest om hier niet op in te gaan. Eerst de verzekeringskraam maar eens afronden hier en dan maar eens kijken. Bhattarai had tegen Nilam ook gezegd dat bij de verzekering alles klaar lag inclusief de cheque. Echter deze was nog niet getekend door de directeur die dus voor een noodgeval buiten Nepal is. In het appartement heb ik weer wat afleveringen gekeken van Dexter en de etappe van de Tour de France gekeken.

 

Dag 278 – 1 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Om half acht ging de telefoon en het was Aakash. Wat een tijdstip om te bellen! Maar goed, ik ben weer in slaap gevallen en rond half elf ben ik uit bed gekropen. Hierna Dexter gekeken en mij even opgefrist. Voor de lunch ben ik naar Places gelopen wat een erg relax restaurant is. Hier ben ik de hele middag blijven hangen en wat afleveringen van Dexter en The Big Bang Theory gekeken. Meteen maar even avondeten gepakt hier en hierna terug gelopen naar het appartement. Wederom de Tour gekeken, wat tv-series gekeken en van één uur tot half drie ’s nachts met Ivo en Frannie op skype gezeten. Erg leuk om met hun weer eens even bij te kletsen. Was pas eerste keer sinds ik vertrokken ben maar vanaf nu zal het wel regelmatiger worden!

 

Dag 279 – 2 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Wakker rond half twaalf en ik pakte de laptop er bij. Een onbekend iemand had mij toegevoegd dus deze geweigerd. Ik had tevens een privébericht van deze persoon en ik las dat Ben in het ziekenhuis lag met Dengue. Meteen de telefoon gepakt en hem gebeld. Echter mijn beltegoed was op dus snel wat kleding aangetrokken en Thamel ingelopen. Vanuit een shop Ben weer gebeld en hij was vannacht per taxi naar het ziekenhuis gegaan nadat hij meer dan honderd keer had moeten overgeven. Inmiddels ging het weer wat beter met hem en hij vroeg of ik even contact kon opnemen met de verzekering. Hierna mijn ouders ook maar even gebeld om ze te informeren dat Ben een aantal nachten in het ziekenhuis moet verblijven. Vervolgens bij Or2k gaan lunchen en hierna direct naar het appartement gelopen om de verzekering in te lichten zodat ze voor de rekening kunnen zorgdragen (ging dat hier maar zo makkelijk!). Rest van de dag tv series gekeken, boodschappen gedaan, was opgehaald en de Tour de France gekeken.

 

Dag 280 – 3 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanmiddag met Aakash gaan lunchen bij Gaia. Het regende wat dus zijn we binnen gaan zitten. Als lunch een croissant met spek, tomaat en kaas gehad die erg lekker is! Na het betalen even met Ed gesproken die ook nog altijd aanwezig is hier. Hij had inmiddels een businessvisum dus hij kan nu nog een jaar langer blijven. Rest van de middag naar Places gegaan en hier de hele dag gehangen, muziek geluisterd, tv series gekeken en natuurlijk gegeten en gedronken.

 

Dag 281 – 4 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vannacht slecht geslapen en maar snel onder de douche gestapt. Hierna wat tv series gekeken en maar weer even op bed gaan liggen. Om half twaalf naar places gegaan waar ik tot vijf uur heb gezeten. Ik ben volgens mij de beste klant inmiddels hier! Eenmaal terug in het appartement weer even op bed gelegen en vlak voordat de tour begon nog wat boodschappen gedaan en wat gegeten. Er was geen stroom dus de Tour maar via de internetstream bekeken. ’s Avonds de Big Bang Theory gekeken en een uur of twee lang met Sjoerd op skype gezeten.

 

Dag 282 – 5 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Wakker geworden met wat pijn aan mijn tand dus mijn tanden gepoetst en naar de tandarts gegaan. Hier kon ik pas maandag terecht dus maar een afspraak gemaakt. Het viel wel mee met de pijn dus die paar dagen overleef ik wel. De taxi terug naar Thamel gepakt en ik wou even kijken hoe laat het was maar mijn telefoon bleek niet in mijn broekzak te zitten. Heb ik hem nou in de taxi verloren of heb ik hem toch in het appartement laten liggen? Ik maar direct naar het appartement gelopen en hier bleek mijn telefoon niet te liggen. De telefoon van Raj gevraagd en mijn eigen nummer gebeld. Deze stond uit dus dat is ook weer duidelijk. Telefoon foetsie! Gelukkig is het een oude telefoon die nog maar half functioneerde dus de schade valt mee. Ik ben alleen mijn contactpersonen kwijt. De foto’s en geluidsopnames bij de verzekering heb ik nog wel op de laptop staan. Ik zei gisteren nog tegen Sjoerd dat ik binnenkort een nieuwe telefoon moet gaan kopen maar ik had niet verwacht zo snel! Om half vijf met Aakash naar Trisara (bar) gegaan en daar wat gegeten. Aakash had daar een reünie met zijn oud klasgenoten georganiseerd maar hij moest om zeven uur al weg om wat werk te doen. Ik ben ook rond die tijd vertrokken om de Tour de France even te kijken. Rond half tien ben ik terug gegaan en Aakash was er ook weer. Erg leuke avond gehad en de dansvloer stond goed vol. Rond half twaalf was het al gedaan daar.

 

Dag 283 – 6 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Aakash had gisteren gezopen en was blijven slapen. Vanochtend eerst met hem gaan ontbijten bij Or2k maar hij voelde zich niet echt denderend. Na het ontbijt is hij naar huis gelopen en ik ben snel onder de douche gesprongen. Hierna met laptop naar Places gelopen en daar nog een lekkere pizza gehad en ondertussen de bergetappe via de stream gekeken. Laatste stuk weer in het appartement op tv gekeken en ’s avonds Dexter en de film Old School gekeken.

 

Dag 284 – 7 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag zou de directeur terug zijn van de verzekering en dit was ook zo. Echter Shrija was er niet dus er viel niks te regelen. Morgen maar weer terug dan. Eenmaal terug even een ontbijtje naar binnen gewerkt en in Thamel Ben even gebeld om te vragen hoe het gaat. Hij lag nog in het ziekenhuis en hij hoopte binnenkort toch wel weg te zijn daar. Hierna bij Omer in de winkel een kop thee gedronken en hierna voor de zoveelste keer naar Places gelopen en daar gehangen. Eind van de middag kwam Aakash langs om wat te eten en hij had een oude telefoon en simkaart voor mij die ik kon gebruiken. Na het avondeten weer snel naar het appartement gelopen om de finish van de bergetappe te bekijken. Hierna Dexter, Big bang Theory en de Wimbledon finale gekeken.

 

Dag 285 – 8 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend om zeven uur ging een alarm af. Deze bleef maar gaan en na een tijdje dacht ik dat het wel eens Aakash zijn telefoon kon zijn en ja hoor. Alarm afgezet en maar gaan douchen. Wat cornflakes gegeten en mijn tanden gepoetst voordat ik weer naar de tandarts moest. Afgelopen dagen eigenlijk geen last meer gehad maar toch maar even laten controleren. De tandarts ligt in hetzelfde gebouw als Ciwec. Hier bleek dat ik een vulling had gebroken die even opnieuw gedaan moest worden. Resultaat een rekening van circa 200 euro!! Kon wel eens duurder dan in Nederland zijn hier, echt te gek voor woorden. Gelukkig heb ik een verzekering. In het appartement een aflevering van Dexter gekeken en ondertussen heeft de poetsvrouw de schoonmaak gedaan. Vanmiddag was het weer tijd voor een retourtje verzekering. Hier bleek de directeur in bespreking te zitten maar ze zou kijken of ze hem te pakken zou krijgen wat natuurlijk niet gaat lukken. Ik ken ze inmiddels! Ik zei dat ik wou vertrekken omdat Ben in het ziekenhuis lag en ze vroeg of ik haar vertrouwde. Ik met een lach ja gezegd (niet dus) en zei dat ze het geld wel kon overmaken op mijn rekening zodat ik alvast kon vertrekken. Haha, wat een grap! Gaat dus echt niet gebeuren. Ze zou mij wat laten weten vandaag en dus maar weer vertrokken. Bij Aakash op kantoor even langs geweest en samen met hem bij de Chinees gaan eten. Het was inmiddels rond een uur of drie en na de lunch zat ik echt bomvol. Bij Places weer gaan liggen en hier een paar uur later nog een chocolate cake gepakt (lijkt veel op arretjescake en is erg lekker). Rond half zes was ik in de supermarkt want ik had met Aakash afgesproken om naar de film te gaan. De film (World War Z) was overigens een tegenvaller en ze hadden de temperatuur op vriesstand staan daar.

 

Dag 286 – 9 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag om elf uur pas wakker en even een aflevering van Dexter gekeken tijdens het ontbijt. Abinesh belde op dat hij langs zou komen om een andere telefoon te brengen en dit bleek een stuk betere telefoon te zijn dan die knommel van Aakash. Het was de telefoon van zijn zus die niet meer werd gebruikt en ik kon hem eventueel wel overkopen. In mijn mailbox stond een bericht van Shrija (verzekering) dat de directeur vandaag niet aanwezig is en dat er niks gedaan kon worden. Ongelooflijk hoe ze maar bezig blijven! Morgenvroeg sta ik weer direct op de stoep want dit gaat echt te ver met die klootzakken daar. Nadat Abinesh weer was vertrokken ben ik naar Places gelopen en heb daar wat tv series gekeken en een documentaire over Wout Poels. Kwam deze via via tegen op Youtube en deze is zeker de moeite waard om eens te kijken. Rest van de dag nog wat gehangen en samen met Abinesh wat gegeten bij Places. 

 

Dag 287 – 10 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend stond ik al voor 10 uur op de stoep bij de verzekering, rond deze tijd komen ze ook pas binnen druppelen daar. Volgens Shrija had de directeur er gisteren naar gekeken en was het goed echter...uiteraard komt er weer een vervolg op. Nu moest het nog een keer besproken worden door de boardmembers van de verzekering. Toen ze het vertelde kreeg ze al een rood gezicht en ik vroeg of ze die onzin die ze al maanden aan het vertellen was zelf nog wel geloofde. Daar gaf ze geen antwoord op maar het was wat ze te horen kreeg van de directeur. Ik haar eens in het gezicht uitgelachen en Shrija had er geen trek meer in. Ik moest maar met de directeur praten dan. Toen ik naar de receptie liep was ze een beetje kortaf. Ik heb de advocaat proberen te bellen want de afspraak was dat ze tussen 7 en 10 juli zouden gaan betalen. Hari, de advocaat, was in gesprek en ik besloot Kari, van het Nederands consulaat, te bellen. Ik haar de situatie uitgelegd en ze vroeg of ik de telefoon aan Shrija kon geven. Shrija werd vervolgens op haar nummer gezet door Kari en toen het gesprek klaar was legde ze de telefoon neer met de mededeling dat Kari een ‘’idiot’’ was. ‘’You are going to do it this way now?’’ vroeg ze aan mij. Ik deed alsof ik van niks wist maar ze was flink op haar tenen getrapt. ‘’Stop abusing us’’ was het commentaar. Wat een grap! Tegen de muur zetten en kapot schieten moeten ze die daar bij de verzekering. Stelletje arrogante klootzakken zijn het. Ik maar weer gaan zitten en bij de receptie gevraagd om de directeur even aan te wijzen als die binnen zou komen. Deze kwam een kwartier later binnen en meteen naar hem toe gelopen en gevraagd voor een gesprek. Dit was direct mogelijk en met hem de situatie besproken. Wat is het probleem vroeg hij. Ik denk dat je goed weet wat het probleems is was het antwoord. Hij zei dat er inderdaad een bespreking was maar deze was niet volgende week maar aanstaande vrijdag, over twee dagen. Hij heeft mij nu toegezegd dat ik aanstaande zondag de cheque heb. Ik kreeg overigens voor het eerst sinds februari een kopje thee aangeboden daar. Volgens mij ben ik niet de beste klant daar. Met meer vertrouwen dan normaal weer vertrokken daar en op de weg omlaag liep Shrija mee. ‘’Ok, I give up now’’ was haar toepasselijke reactie. Vanuit de verzekering naar Places gegaan om daar wat te eten. Hier wat rijst met groentespies en tofu gegeten. Als toetje halverwege de middag de chocolate biscuit gepakt en niet veel later kreeg ik een bericht van Kari. Ze vroeg of ze gingen betalen in Euro’s, Dollars of Nepalese Rupees. Dit zou laatstgenoemde zijn en volgens haar was dat een probleem aangezien ik het geld nergens kon omwisselen zonder een verlies te maken (commissies of via wisselkantoren). Ik kreeg van haar een nummer van hun bankmanager die ik kon bellen. Eerste terug gelopen naar het appartement aangezien het nogal rumoerig was in het restaurant. In het appartement die kerel gebeld en ik werd doorverwezen naar een bankmanager bij de Nepalese centrale bank die mij verder kon helpen. Het was al laat op de middag dus hem gezegd dat ik morgen naar de centrale bank ga. Hierna was het tijd voor de etappe in de Tour de France. Raj wou nog wat foto’s hebben van hem zodat hij deze op facebook kon plaatsen dus een aantal foto’s gemaakt van hem zodat hij ook weer blij is. Rest van de avond mijn reisblog bijgewerkt en wat afleveringen op de laptop gekeken. 

 

Dag 288 – 11 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Bij Pumpernickel gaan ontbijten en in de tussentijd de krant even door genomen. Hier stond weinig boeiends in dus maar snel boodschappen gaan doen. Gedurende de middag een film gekeken met Dikyi en begin van de avond naar een Tibetaans restaurant gelopen om daar een hapje te eten. ’s Avonds bij Electric Pagoda een drankje gaan doen maar hier niet al te lang gebleven want de Tour de France is live op tv. ’s Avonds begon Dikyi te janken en kwam haar levensverhaal eruit. Toen ze vier maanden was hebben haar ouders haar weg gegeven en sinds die tijd heeft ze haar ouders nooit meer gezien. Ze is opgevoed door haar stiefouders maar toen ze jong was is ze flink geslagen door haar stiefmoeder. Op haar twaalfde is ze daar weg gelopen en sinds die tijd is ze opgevoed door de familie waar ze op dat moment werkte. Tegenwoordig werkt ze voor een Noorse baas en die heeft gelukkig het beste met haar voor. Ze heeft een vrij ruim inkomen van 45.000 rupees per maand (circa 400 euro). Ter vergelijking een normaal arbeidersloon ligt hier tussen de 10.000-15.000 rupees dus ze  mag zeker niet klagen aangezien ze amper een opleiding heeft. In februari ben ik haar voor het eerst tegen gekomen bij Sam’s bar en nu circa vijf maanden later gaat ze weer naar school voor Engelse les. Haar plan is om volgend jaar naar Noorwegen te gaan waar ze bij haar baas kan verblijven die schijnbaar allerlei illigalen activiteiten uitspookt zoals handel in tijgervellen.    

 

Dag 289 – 12 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Met Dikyi gaan lunchen bij Places en hier de middag blijven hangen. De eigenaar van Places kwam naar mij toe om mij te bedanken voor de review die ik had gemaakt voor zijn restaurant. Ik moest er meer schrijven zei hij aangezien ik er goed in was. Gedurende de middag in het restaurant naar de Tour de France gekeken die erg interessant was gezien er veel waaiers waren waarbij de Nederlanders het erg goed deden. ’s Avonds met Aakash, Abinesh, Sandeep en Sujan naar de Factory geweest waar we de hele avond whisky hebben gedronken. Bij de factory hadden ze overigens een DJ ingehuurd die het niet snapte. Slechte muziek en het deed pijn aan je oren zo hard.

 

Dag 290 – 13 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend met Dikyi naar de Monkey tempel geweest en daar wat foto’s gemaakt waaronder een paar leuke van wat baby-aapjes. Op de weg omlaag stond een vrouw te bedelen voor geld. Op zich niks bijzonders maar ze had een baby in de handen van hooguit een paar dagen oud. Het is toch niet meer normaal dat je met een baby die net is geboren al buiten staat te bedelen om geld. Ben er zonder een cent te geven langsaf gelopen want dit slaat echt nergens op. Dikyi heeft haar 5 rupees (4 eurocent) gegeven. Dat ze maar geen kinderen neemt als ze toch al niks heeft. Overigens geef ik nooit geld aan bedelaars wat ook het advies is van de overheid hier (aangezien er genoeg organisaties zijn die hulp aanbieden maar er veelal geen gebruik van wordt gemaakt).

DSCF3283

 

Dag 291 – 14 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend eerst gaan ontbijten bij Or2k en hierna wat kopieën en printjes gemaakt voor de Nepal Rasta Bank (Centrale bank van Nepal). Deze heb ik nodig om de goedkeuring te krijgen om het geld van de verzekering naar mijn eigen bankrekening over te maken. Het is namelijk erg moeilijk om geld uit Nepal te krijgen tenzij je een eigen bedrijf hebt of student bent. Bij de verzekering vroeg ik of alles klaar was en dit was het geval. Echter ik moest nog wachten op de cheque. Niet veel later kwam Shrija aanlopen dat het nog twee uur ging duren en dus hadden we afgesproken dat ik half drie terug zou zijn. In de tussentijd naar Durbar Marg gelopen waar Aakash ook werkt. Met heb bij de KFC gaan eten. Rond half drie weer terug naar de verzekering gelopen en de cheque lag klaar echter ze hadden weer een verassing. Het was maar tweederde van de schade en dat was niet de afspraak. Ze hebben altijd gezegd van geef ons maar de factuur dan betalen we, gegarendeerd. Tijdje terug nog gevraagd hoeveel ze zouden betalen en ik vroeg het dit het volledige bedrag was. ‘’Maybe’’ was het antwoordt van Shrija en ik vroeg ‘’maybe?’’ waarop ze antwoorden dat alles betaald zou worden. Ik stond weer op ploffen en ben naar de managing director gelopen waar we alles hebben doorgelopen en waar ik mijn beklag heb gedaan. Volgens heb was het echter correct dat ze uitbetalen op basis van een schatting die maanden geleden is gemaakt en ze hebben de werkelijke schade nooit kunnen vaststellen. Wat een onzin. Ze hebben zelf goedkeuring gegeven en nooit ook maar iets gevraagd zoals foto’s of andere updates. Een luisterend oor kreeg ik niet en als ik het er niet mee eens was kon ik mijn beklag doen bij een of andere commissie en dat kan dan wel weer weken zo niet maanden duren. Ik moest eerst maar met Sanjay Shresta, de schade-inspecteur, praten en die zou er rond vier uur zijn. In de tussentijd Hari, de advocaat, gebeld en gevraagd of hij kon komen. Om vier uur het gesprek aan gegaan en hier bleek dat ze een gedeelte van de factuur weigeren te betalen omdat ze de policy hebben om een claim uit te keren op de vaststelling van de schade die ze hebben kunnen maken. Verder viel het bedrag lager uit vanwege de ongunstige koersontwikkeling van de Nepalese rupee sinds de factuurdatum. Na overleg met hari bleek dat ik twee mogelijkheden had en dat waren: klacht indien bij de commissie in de hoop dat je gelijk krijgt maar dit kan weer een hele tijd duren of geld accepteren en restant verhalen op Bhattarai, de eigenaar van de auto. Hari’s advies was laatstgenoemde gezien het al een blacklisted company was en de kans klein was dat ik gelijk zou krijgen aangezien er geen aanvullende informatie was omtrent de schadevaststelling. Uiteindelijk dus ook maar gekozen voor de laatste optie en morgen kon ik de cheque oppakken aangezien het inmiddels al vijf uur geweest was. ’s Avonds een pizza gaan afhalen, de tour gekeken waarbij ze de Mont Ventoux op moesten rijden en even op skype gezeten.

 

Dag 292 – 15 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vandaag de dag begonnen met lunchen bij Places. Hierna naar de supermarkt gelopen waar ik even met Abinesh heb gesproken. Ik vertelde hem dat ik naar mijn grote vriendin bij de verzekering moest om de cheque op te halen. Bij de verzekering dachten ze dat ik meteen 10 uur op de stoep zou staan de de cheque op te halen. De cheque is ontvangst genomen en Shrija nog even gemeld dat ik hoop dat het in de toekomst sneller afgehandeld wordt. Met de cheque direct naar de centrale bank van Nepal (Nepal Rastra Bank) gereden. Hier moet ik goedkeuring vragen om het geld naar Nederland over te maken aangezien dit niet mogelijk is volgens een legale weg. Hier moest ik eerst een brief schrijven die als aanvraag diende. De brief samen met wat kopieën ingeleverd bij de deputy director en ik kon de goedkeuring morgen ophalen. Na dit uitstapje ben ik terug gegaan naar het appartement waar de Ierse vrouw die in het appartement verblijft even binnen kwam. Samen met haar wat foto’s bekeken van haar trip in Nepal een aantal jaar geleden. Dikyi kwam ook niet veel later binnen. Samen wat gaan eten bij Electric Pagoda en nog wat gaan drinken bij Sam’s bar.

 

Dag 293 – 16 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend eerst de Rastra bank gebeld om te vragen of de goedkeuring gereed was. Dit was niet het geval en hij vroeg of ik meteen naar hem toe kon komen. Ik dus de taxi gepakt en eenmaal daar bleek dat ze het document al geregeld hadden bij de verzekering. Laat dan even wat weten als het al is opgelost is zeg. Ze hadden het document al bij de verzekering opgevraagd. Nu kan ik het morgen pas ophalen rond een uur of elf. Bij Asian Hertitage heb ik vervolgens mijn vliegticket naar Bangkok opgehaald. In het appartement de spullen uitgezocht wat terug naar huis gestuurd kan worden en wat mails naar het consulaat en de politie gestuurd over de status van de claim bij de verzekering en wat nog bij Bhattarai geclaimd moet worden. Hierover ook meteen een afspraak met Hari gemaakt om hem te vragen of hij dit wil oplossen namens mij. ’s Avonds met Aakash, Abinesh, Sandeep en Sujan gaan eten bij Revolution.

 

Dag 294 – 17 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend de goedkeuring opgehaald bij de centrale bank en hierna direct naar de Standard Chartered bank gereden. Hier kon ik echther de cheque niet innen omdat de datum om de 18 juli staat. Morgen dus maar weer terug. Eind van de middag gaan douchen want vanavond mijn afscheidsfeestje gepland. Rond een uur of half acht kwamen ze allemaal binnenvallen. Aakash had de flessen whisky bij en de rest tassen vol met boodschappen. Abinesh en Avinesh zijn nog een keer de stad ingelopen om kip te kopen. Uiteindelijk met Aakash, Abinesh, Sandeep, Sujan, Anuj, Avinesh, Raj en nog twee andere waar ik de naam van kwijt ben de avond doorgebracht met veel drank en heel veel lekker eten. Bijna iedereen had mee geholpen met eten klaarmaken maar met name Avinesh was er erg druk mee. De kip met bijhorende chili saus was erg lekker en wellicht de beste die ik heb gehad! Na het eten nog een spelletje gespeeld waarvan de foto’s nooit gepubliceerd zullen worden. De laatste fles bier hebben we nog met zijn alle gedeeld en ik mocht het laatste beetje leeg drinken. Rond half twee was iedereen de deur uit wat erg laat is in Nepal. Meestal liggen ze tien uur op bed.

 

Dag 295 – 18 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Ik werd wakker en liep de woonkamer in en wat een puinhoop. Ik liep de keuken in en wat een vuilnisbelt. Ik Raj geroepen en die helpte gelukkig mee met opruimen en hij heeft de afwas gedaan. Ik had niet heel veel tijd om op te ruimen want ik had een afspraak met Hari staan bij Kathmandu Guesthouse. Raj zei dat de buren en de chinezen boven mij hadden geklaagd. Moet toch een keer kunnen na zoveel maanden in Nepal zou ik zeggen. Met hari afgesproken dat Bhattarai vervolgd gaat worden voor het restant van het bedrag dat de verzekering niet heeft betaald (circa 6.000 euro nog). Volgens Hari gaat dit waarschijnlijk twee jaar duren aangezien Bhattarai een klootzak is en het weinig geld kost om een rechtzaak te beginnen / in hoger beroep te gaan. Om mijn geld te krijgen zal het dus waarschijnlijk tot de hoogste rechtbank gaan. Ik heb Hari aangegeven dat dit geen probleem is en dat hij een machting moest opstellen zodat hij alles zelf kan regelen namens mij. Na mijn afspraak naar Standard Chartered om de cheque te innen echter nu stond er geen geld op Bhattarai zijn rekening. Hierover contact met de verzekering gehad en die zeiden dat ze voldoende geld op de rekening hadden staan dus dat het niet aan hun lag. Hari ook gebeld en die zei dat ik direct naar de politie moest gaan om aangifte te doen. Ik hem gevraagd om de verzekering nog even te bellen en toen belde Hari terug dat ik moest wachten met aangifte een maar even bij de verzekering langs moest gaan. Hier zeiden ze dat Bhattarai de cheque niet had afgegeven bij de bank en dat hij nu in India zat. Je zag aan haar gezicht dat ze weer dikke leugens aan het vertellen was maar hari had mij gevraagd om rustig te blijven. Met Nilam op kantoor ook nog even gesproken en voor morgen een afspraak gemaakt met Hari. Verder Kari nog geïnformeerd over het volgende hoofstuk van de verzekeringsclaim. ’s Avonds de Tour de France gekeken en wat gaan eten bij Electric Pagoda en daarna vroeg het bed in gekropen.

 

Dag 296 – 19 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Begonnen met een ontbijtje bij Places en rond twaalf uur naar Asian Heritage gelopen. Hier Hari eens gebeld en hij zou rond half drie komen dus maar weer terug naar het appartement gelopen. Na wat afleveringen van Dexter en the Big Bang Theory weer terug naar kantoor
gelopen. Hier met Hari gesproken en zondag gaan we naar de verzekering voor een oplossing anders naar de politie voor aangifte. Hari zou iemand meenemen die ook bij een verzekering werkt. Rest van de dag weer naar Places geweest om daar te relaxen. Na het avondeten op stap geweest bij Trisara en The Factory met Aakash, Abinesh, Anuj, Sandeep en Sujan.

 

Dag 297 – 20 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend met Dikyi geweest ontbijten bij Himalayan Java koffiebar en het was duur en het eten matig. Hierna zijn we naar de Kapan Monastry gegaan waar we na een half uurtje lopen erachter kwamen dat deze op zaterdag is gesloten. Van buiten ziet het er in ieder DSCF3307geval wel erg indrukwekkend uit. Vanuit Kapan zijn we naar Bouddha gegaan waar we even op het dakterras met uitzicht over de stupa wat hebben gedronken. Hierna nog Dispicable Me 2 gekeken in de bioscoop die zeker de moeite waard is. In het appartement nog aflevering van Dexter gekeken, bij Places een pizza gegeten en daarna de film ‘The Tourist’ gekeken.

 

Dag 298 – 21 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend eerst een aflevering van Dexter gekeken en hierna bij Places gaan ontbijten. Na het ontbijt naar de verzekering gegaan waar ik met Nilam, Hari en een kerel die ook bij de verzekering werkt. Het gesprek ging volledig in het Nepalees en het kwam er op neer dat de verzekering niet wou helpen omdat ze moe waren. Je leest het goed...ze waren moe. Hierna ben ik naar Standard Chartered gegaan om daar een bewijs te vragen dat ik het geld niet kan innen. Kari van het Nederlands consulaat gemaild over de status en Hari zou het één en ander in gang zetten. In het appartement even een aflevering van The Big Bang Theory gekeken maar ik was zo moe dat ik in slaap ben gevallen. Hierna pizza gehaald bij La Dolce Vita en deze met Raj gedeeld. Hierna nog even op skype gezeten en de film ‘’42’’ gekeken.

 

Dag 299 – 22 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend bij Places gehangen en hierna naar immigratie gegaan om mijn visum met nog maximaal drie dagen te verlengen tot 24 juli. Dit is best een duur grapje aangezien je voor minimaal twee weken moet betalen. Hierna naar Standard Chartered gegaan of er al geld op de rekening van Bhattarai staat. Dit was weer niet het geval maar nu werd er door de bank gezegd dat de cheque die de verzekering aan Bhattarai heeft gegeven niet klopt. Dit aan Hari en Nilam verteld en Hari zou direct naar de verzekering gaan om verhaal te halen. Volgens Hari kan ik morgen de cheque innen nadat Hari de verzekering heeft gevraagd om de blokkering op te heffen. Wat een eikels daar. Volgens Abinesh heeft de verzekering dit extra gedaan omdat ze zelf nog geen geld op de rekening hadden staan. ’s Avonds met de eigenaar van Places, Michael, bij Everest Steakhouse gaan eten. Hierna de Irish pubs ingedoken waar ik voor het eerst Iers bier heb gehad en die waren goed te drinken. We kregen nog wat cocktails en wat hapjes van de eigenaar van de pub en na de nodige biertjes mijn bed in gekropen.

 

Dag 300 – 23 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend meteen naar immigratie gegaan om mijn paspoort op te halen. Na vijf minuten was ik de deur weer uit en direct naar Standard Chartered gegaan. Hier heb ik Hari gebeld en hij zei dat Nilam naar de bank zou komen. Toen ik ophing stond hij al langs mij dus dat was erg on-Nepalees! Nilam heeft Bhattarai gebeld en die zei dat hij vorige week de cheque al had afgegeven en dat de verzekering het probleem heeft veroorzaakt en dus ook op moet lossen. We zijn dus maar weer naar de verzekering gegaan en die weigerde mee te helpen. Volgens hun was de cheque (die de verzekering aan Bhattarai heeft gegeven) inmiddels ook niet meer bruikbaar en moest deze eerst terug gebracht worden. Aangezien het weer langer gaat duren wou Hari naar immigratie met mij om te vragen wat de regelgeving is voor overstay (maximum is 150 dagen met een toeristenvisum per jaar). Ik ben bij Hari achterop de motor gesprongen en even later waren we daar. De consequenties bleek naast de reguliere kosten een penalty van circa 4 euro per dag te zijn. Het grappige was dat Hari meteen bij de directeur naar binnen stormt dus. Hij heeft zijn connecties hier in Nepal dus dat scheelt een hoop gezeik en wachten. Hierna zijn we naar een bank gereden waar Nilam ook naartoe kwam. Volgens mij werd Nilam hier gebeld door Bhattarai dat hij de cheque had terug gebracht. Hari sprong op en zei dat dit dé kans was om alles op te lossen. Mij was het niet geheel duidelijk maar het zal wel. We zijn direct richting verzekering gereden, Nilam met de scooter en Hari en ik op de motor. Hier bleek de cheque inderdaad terug en nu kon er een blanco cheque gemaakt worden. Na een half uur wachten had ik een nieuwe cheque in mijn handen en tot mijn verbazing was deze bijna 500 euro hoger. Helaas bleek de extra 500 euro de claim van Bhattarai te zijn voor zijn schade. Ik moest zelf ook nog een cheque uitschrijven en deze was exclusief dit bedrag. Nu was alles klaar en we gingen direct naar de Bank of Kathmandu want daar kan ik nu mijn geld cash ophalen. Ik had geen rugzak of niks bij maar goed. Hier in Nepal is het grootste biljet duizend rupees (circa 8 euro) en het komt er dus op neer dat ik een zak vol met geld krijg. Eenmaal bij de bank gewacht in de rij voor ‘’grote bedragen’’ en hier kreeg ik niet veel later heel veel biljetten! Deze in een witte plastic tas gedaan van Chinese kwaliteit. Dit meer naar buiten genomen en Nilam heeft het onder de zitting gedaan van zijn scooter. Hierna zijn we direct naar Standard Chartered gereden om het geld weer af te geven zodat het overgemaakt kan worden naar mijn bankrekening in Nederland. Hari had Kari al gebeld dat het nu opgelost was en ik kreeg de telefoon ook nog even. Kari was erg blij dat het opgelost was en dat ik nu eindelijk verder kan met de reis. Bij Standard Chartered moesten we een half uurtje wachten totdat alles geregeld was en toen was het EINDELIJK geregeld. Circa vier maanden nadat ik de reparatiefactuur heb afgegeven heb ik dan eindelijk een groot gedeelte terug. De meeste hadden het nooit verwacht dat ik geld zou krijgen en als je al geld krijgt hier in Nepal dan duurt het veelal tussen de zes en twaalf maanden. Met vier maanden dus nog vrij netjes gedaan maar de manier waarop het is gegaan is echt schandalig geweest. Nadat alles klaar was heeft Hari mij netjes bij Asian Heritage afgezet. Hier heb ik ticket geboekt voor morgen naar Bangkok, precies de laatste dag dat ik in Nepal mag blijven. Vijf minuten nadat ik het ticket had belde Hari Nilam op dat hij met mij naar de politie in Khanikhola wilt morgen voor aangifte resterend bedrag wat Bhattarai moet betalen. Ticket maar weer geannulleerd en nu voor vrijdag geboekt wat dus betekent dat ik weer naar immigratie moet over twee dagen om mijn visum te verlangen en de penalty moet betalen aangezien ik nu totaal 152 dagen in Nepal ben verbleven dit jaar. Na de boeking naar het appartement gegaan en hierna met Abinesh en Aakash wat gaan eten bij Places waar we het nog een keertje gevierd hebben.

 

Dag 301 – 24 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Vanochtend naar Kathmandu Guesthouse gelopen want daar had ik afgesproken met Hari. Hij zou er rond negen uur / half tien zijn en even daarna was hij er ook. Tijdens het wachten maar even wat cappucinos gedronken zodat ik helemaal wakker was. Hari belde dat hij voor de ingang stond te wachten en daar stond hij ook klaar met zijn kleine Chevrolet auto. Hier in Nepal zijn auto’s peperduur dus als je uberhaupt al een auto bezit dan doe je het erg goed hier in Nepal. Na anderhalf uur rijden kwamen we aan bij het politiestation van Khanikhola (Dhading district). Er was nog niemand van de autoriteiten daar maar ze waren onderweg na een telefoontje. In de tussentijd heeft Hari de aangifte formeel geschreven en hier moet je je vaders naam ook noemen. Mocht het tot een rechtzaak komen dan hebben ze zelfs de naam van je grootvader nodig hier. Even later kwam de politieinspecteur binnen en Hari heeft alles met hem doorgesproken. Na een tijdje zat de hele ruimte vol met nieuwsgierige mensen. Ik moest nog wat vingerafdrukken zetten op de brief van Hari en toen was hij klaar. Alles gaat in het Nepalees en dus ook de brief. Afgezien van wat namen, kentekens, bedragen is er totaal niks van op te maken. Mijn handtekening en vingerdrukken vertrouw ik echter Hari wel toe. De politie ging vervolgens Bhattarai bellen dat er formeel een aanklacht tegen hem is gedaan voor de resterende schade welke niet door de verzekering is vergoed. Hari was aan het luisteren wat de politie allemaal zei en hij had een glimlach op zijn gezicht. Bhattarai vroeg de politie wie de aangifte had gedaan en de politie gaf Hari zijn naam. Bhattarai vroeg of Hari en de telefoon wou komen en kreeg vervolgens diverse dreigementen te horen. Hari gaf de telefoon terug en zei lachend ‘’Bhattarai is crying like a little puppy’’. Mooie kerel die Hari! Hari moet binnenkort met Bhattarai naar het politiebureau om tot een oplossing te komen en dat is dat Bhattarai moet betalen. Echter de verwachting is dat Bhattarai weigert te betalen en dan resteert enkel een rechtzaak. Je moet de rechtzaak beginnen bij de laagste rechtbank, hierna kun je naar de middelste en nog de hoogste rechtbank. Hari verwacht dat Bhattarai alle niveau’s afgaat om zo tijd te rekken en het kost weinig om in hoger beroep te gaan. Totaal zou het volgens Hari circa twee jaar kunnen duren. Nadat we klaar waren zijn we weer de auto ingestapt en het was goed warm. Niet veel verder zagen we een lange file staan in de bergen en dus kwamen we stil te staan. Het was echt bloedheet in de auto en na circa 2,5 uur waren we pas terug in Kathmandu. Aangezien ik wel trek had na zo’n dag ben ik direct naar Places gelopen en hier een tussendoortje gegeten. Hierna bij Electric Pagoda gaan eten en als afsluiter van de dag de film Blades of Glory gekeken.

 

Dag 302 – 25 juli 2013 – Kathmandu (NEP) – 0 km

Mijn laatste volle dag in Nepal! Als ik morgen vertrek dan ben ik hier totaal 205 dagen en 203 nachten geweest. De dag begonnen als vanouds bij Places voor een ontbijt. Hierna naar een internetcafé gelopen om een brief te maken voor immigratie met de uitleg van mijn langer verblijf. Na nog wat kopieën gemaakt te hebben de taxi gepakt naar immigratie. Totaal een uur in de taxi gezeten want het stond jazz placeshelemaal vast. Hier meost ik naar boven lopen naar de overstay department. Hier kreeg ik te horen dan ik niet naar Bangkok kon maar dat ik naar Nederland moest vliegen! Paniek sloeg totaal niet toe. Ben de Nepalese regelgeving onderhand wel gewend en hij zei dat ik toestemming moest vragen bij de directeur. Ik daar naar binnengelopen en het was allemaal geen probleem. Ik weer terug naar de overstay department en daar de formulieren ingevuld. Vervolgens weer terug naar de directeur voor een handtekening, hierna moest ik nog een handtekening gaan halen bij een andere directeur die afwezig was. Hij zou pas over anderhalf uur terug zijn en hij was nét de deur uit. Ik gaan zitten en ik kreeg een kopje thee en een krantje. Na driekwartier was hij gelukkig terug en dus kon ik weer de overstay department die mij vervolgens helemaal naar onder stuurde om alles te betalen. Ik moest 30 dollar betalen voor de minimum verlenging van twee weken, 3 dollar late fee (ik was 1 dag te laat met verlengen) en een penalty van 500 rupees wat circa 5 dollar is. Dus voor 1 dag extra ben ik 38 dollar kwijt maar goed. Na de betaling weer terug naar boven en hier zat een Chinese waarvan haar vriend haar paspoort kapot gescheurd had. Hier moest ik even op wachten en toen kreeg ik mijn visumsticker met daarin de verlenging. Na een uur of drie was ik klaar en de taxi terug gepakt. Bij Or2k gaan lunchen met Aakash en hierna alvast wat spullen gaan pakken in het appartement. Zoveel ligt er niet meer dus ik was vrij snel klaar. Na het inpakken weer naar Places gelopen om te relaxen en rond zeven uur waren Aakash en Abinesh er ook. Nilam en Hari hadden afgezegd want ze hadden het druk. Vanavond was de eerste liveband in Places en het was een erg leuke jazzband. De Ierse vrouw, Annie, die ook in het appartement zit kwam ook binnen en later kwam Dikyi ook nog. Van Michael, eigenaar van Places, kregen we een gratis shotje waar we het al een week over hadden. Ik zei dat het de laatste kans was en deze liet hij niet onbenut. Ik zei tegen Aakash dat we laatst een lekkere cocktail hadden gehad in de Irish pub. De eigenaar wist de ingrediënten niet helemaal meer maar ging een poging wagen. Hij kwam terug met drie glazen en het smaakte totaal anders. We hebben het maar de Irish Unknown genoemd aangezien hij volgens mij zelf niet meer weet wat er allemaal in zat. Iets na elf zijn we als laatste vertrokken bij Places. Hier de bediening nog maar even bedankt aangezien ik morgen wel geen tijd meer zal hebben om langs te komen. Morgen laatste uurtjes in Nepal!

DSCF3615

 

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties