FOTO'S VAN Zuid afrika, Lesotho & swaziland OP SMUGMUG KLIK HIER :)

 

Dag 324 – 16 augustus 2013 – Dubai (VAE) naar Kaapstad (ZA) – 20 km

Na onze tweede vlucht zijn we inmiddels aangekomen in Dubai waar het nacht is. De meeste mensen lagen op een luie stoel te slapen en wij zijn ook maar op zoek gegaan naar zo’n lekkere luie stoel die we even later vonden. Ik had weer een beetje honger dus ben bij de Starbucks een lekkere bak koffie gaan halen en bij de Burger King nog een dikke burger erbij. Na mijn nachtdiner even gelegen en geprobeerd de stoelen te wijzigen echter dit was niet meer mogelijk aangezien alle exitseats al vergeven waren. We zitten dus op de langste vlucht erg krapjes maar dat overleven we wel. Tussen drie en vier ergens was het tijd om te boarden en dit keer hadden we IMG 2756helaas een ouder vliegtuig met minder luxe. Bij de ingang stond een stel waarvan de man niet helemaal lekker van was. Even later kwamen ze langs ons zitten maar het vertrek liet op zich wachten. Even later kwam een medewerker van het vliegveld binnen met twee ambulancebroeders en de man werd gevraagd om zijn ticket en paspoort te geven. Voor mij was het toen al duidelijk dat hij dus niet mee ging op de vlucht. De man weigerde mee te werken en was ineens weer volledig genezen. De man begon zijn geduld te verliezen en stond op en wou indruk maken door vlak voor de medewerker zijn gezicht te gaan staan. De medewerker ging wat achteruit staan en zei niks. Hij had toch al de security opgeroepen en even later kwamen ze binnen. De vrouw had het toen ook wel door en spoorde zijn man aan om toch maar op te staan en uit het vliegtuig te stappen. Voor ons natuurlijk goed nieuws aangezien we nu twee stoelen vrij hadden naast ons. Ben schoof al een plek op maar een vrouw die een rij voor ons zat kwam op de andere stoel zitten. Ze gaf aan dat ze last van haar been had en dat ze daarom van rij wisselde echter ze zat op precies de zelfde plek aan het gangpad maar dan een rij naar achter. Later bleek ze problemen te hebben met haar man en dat ze niet langs hem wou zitten. Maar goed, wij hadden in ieder geval een vrije stoel tussen ons in. De rest van de vlucht een paar keer in slaap gevallen en als ik wakker werd dacht ik een paar uur geslapen te hebben maar zodra ik op de kaart keek waar we waren viel dat dus vies tegen. Hooguit een kwartier geslapen per keer misschien maar beter dan niks. Het eten was wederom erg lekker en het toetje was het hoogtepunt. Chocolade mousse met cappucino erop, jammie! Ondanks de vertraging kwamen we toch redelijk op tijd aan. Iets voor twaalf uur lokale tijd, na een vlucht van bijna elf uur, kwamen we aan op het vliegveld van Kaapstad. Hier in de rij gaan staan voor de paspoortcontrole en ze vroeg om een retourticket naar Nederland die ik niet had. Ik haar uitgelegd dat ik per motor uit Zuid-Afrika rijd maar ik moest een ticket laten zien. Ik nogmaals uitgelegd dat de motor vanuit Malesië onderweg is naar Durban en dat ik dus per motor verder ga. Nu wou ze bewijs zien van het transport wat ik niet had dus Ben maar even geroepen want hij had wel papieren van zijn transport. En jou motor dan vroeg ze. Ja, we rijden samen op één motor zei ik tegen haar. Na het tonen van de papieren kon ik toch door. Hier werd de bagage gecontroleerd door de meest afschrikwekkende hond die ik pooit heb gezien. Er kwam een gevaarlijk uitziende tekkel, die gelukkig goed aan de lijn zat, en die begon eens te snuffen. Gelukkig voor ons was alles goed. Hierna wat bij de subway gaan eten en een taxi gepakt naar ons verblijf in Lagoon Beach. Hier hadden we een apartement gehuurd voor nachten aan het strand die behoorlijk luxe is. Sjuul en mijn moeder weten van niks dus dat is een verassing voor straks. We hebben ze gezegd dat we een goedkoop hostelletje geboekt hadden. Goedkoop was het wel want het was maar 15 euro per persoon en we zitten vrij dicht bij het centrum. In het appartement even op internet gezeten en hierna de wekker gezet op half zeven ’s avonds en gaan slapen. Twintig voor tien zouden Sjuul en mijn moeder aankomen dus dan hebben we tijd zat. Half zeven gaan douchen en nog even een serie gekeken op de laptop. Rond acht uur vertrokken en naar de bushalte gelopen die om de hoek ligt. Het waaide erg hard want je kon bijna tegen de wind in gaan hangen en het was koud! Na vele maanden van zomerse tempraturen is dit weer even wennen. Bij het bushokje moest je een pas kopen die je kunt opwaarderen. Dit duurde maar en duurde maar en het regende inmiddels en met de wind erbij was het echt rillen geblazen. Na een half uur wachten was het pas geregeld en toen moesten we eerst nog tien minuten wachten op de volgende bus. Na de eerste bus moesten we nog overstappen en daar moesten we ook weer wachten. Uiteindelijk waren we rond tien uur pas op het vleigveld. Daar naar binnen gelopen want ik had Sjuul al zien lopen. Bij de ingang naar binnen riep mijn moeder die achter ons stond. Iedereen blij om elkaar weer te zien na een lange tijd en samen eerst wat gaan eten. Hierna naar Avis om een auto te huren. De auto die ik twee dagen later pas heb gehuurd konden we niet krijgen dus voor twee dagen maar een andere auto gepakt. We kregen een Toyota Corolla mee waarbij het stuur dus rechts zit en de schakelpook links. Even wennen maar het ging vrij goed. De weg redelijk goed kunnen vinden want we hadden geen navigatie. Maar goed dat ik beetje heb opgelet in de taxi eerder op de dag. Na het uitpakken  van de spullen zijn we gaan slapen want iedereen had de pijp leeg.

 

Dag 325 – 17 augustus 2013 – Kaapstad (ZA) – 210 km

Om half acht was ik wakker en iets na acht opgestaan. Eerst een bakje koffie gedronken in het appartement waarna ik de kaart van Kaapstad eens heb bekeken. De route naar Kaap de Goede Hoop is vrij gemakkelijk aangezien je de kust maar hoeft te volgen. Onderweg gestopt om wat boodschappen te doen en meteen vers brood gekocht met vleeswaren en kaas. Niet normaal zo lekker het brood was. IMG 2729
Kunnen ze in Nederland nog wat van leren en dan was het ook nog eens brood dat gebakken wordt bij de Spar supermarkt en niet eens een bakker. Tijdens het ontbijt op een parkeerplaats langs de kust gooide Sjuul wat brood naar buiten en de zeemeeuwen kwamen er als uitgehongerde Afrikanen op af. Als dank voor het brood hebben ze de motorkap eens goed ondergescheten. Het waaide vrij hard dus maar in de auto gegeten maar het uitzicht op zee was niet verkeerd. De golven waren vrij hoog en ik denk soms wel drie á vier meter hoog. Na het ontbijt doorgereden naar het zuidelijkste puntje van Afrika maar we hadden toch ergens de verkeerde afslag gepakt. Hierdoor kwamen we in een krottenwijk uit waar alle huisjes van met name golfplaten waren gemaakt en wij waren de enige blanken die er rond reden. Nadat we door hadden dat dit toch geen doorgaande weg was hebben we ons om gedraaid en zijn we wel de goede weg op gereden. Bij een viewpoint nog wat foto’s gemaakt en hierna doorgereden naar Simon’s Town waar je een pinguinkolonie kunt bewonderen. Ze lagen af en toe langs het pad waardoor je ze kon aanraken maar dit wordt afgeraden aangezien ze kunnen bijten (voor zover ik het bord moet geloven). Na de pinguins bekeken te hebben zijn we verder zuidelijk gereden en onderweg kwamen we nog wat Bavianen tegen die langs de weg rende. Bij Cape Point zijn we naar boven gegaan om daar even van het uitzicht te genieten en de lichttoren te bekijken. Het waaide echter vrij hard waardoor we weer snel naar ondere zijn gegaan. Cape Point is volgens mij niet het meest zuidelijke puntje maar Kaap de Goede Hoop. Dus hierheen gereden maar er was maar één stel te vinden. Hier het strand even opgelopen maar voordat we hier waren kwamen we nog wat struisvogels op de weg tegenmoet. Na hier kort te zijn geweest weer terug de auto in en naar Simon’s Town gereden om hier even wat te eten. De beef met frieten was erg lekker en met volle maag zijn we terug naar het appartement gereden. Hier de tickets even geprint voor Robben eiland morgen en nog een glas witte wijn gedronken tijdens het tv kijken. Mooie eerste dag bezichtigingen gehad vandaag!

DSCF4267

Dag 326 – 18 augustus 2013 – Kaapstad (ZA) – 50 km

Vanochtend om half acht opgestaan voor even opfrissen en een ontbijtje. Rond kwart op acht zaten we in de auto en we gaan eerst naar Robben Eiland. Halverwege had ik de verkeerde afslag waardoor we een kwartier hebben omgereden maar gelukkig kwamen we nog wel op tijd aan bij het vertrekpunt in de haven. Nadat we door de security waren mochten we de catemaranboot op en die ging met volle snelheid richting het eiland wat circa 30 minuten zou duren. Vooraf kregen we al de instructie dat als je niet lekker was dat je je hand DSCF4430moest opsteken dan kreeg je een kotszakje. Na een aantal minuten was mij duidelijk waarom want de golven waren vrij hoog en de boot ging van links naar rechts gedurende de hele rit. Er waren toch een aantal mensen die het zakje nodig hadden en eentje had zelfs een tweede zakje nodig. Aangekomen op het eiland moesten we meteen een tourbus in en het eerste gedeelte van de tour werden we dus hiermee rondgeleid. We kregen een gevangenis te zien waar een kerel zes jaar in de isolatiecel heeft gezeten. Echter niet een cel zoals we kennen van tv maar meer een hotelkamertje met tralies. Hier waren ook de slaapplaatsen te vinden van de honden en die hadden een grotere ruimte dan de cellen die we straks te zien krijgen waar onder andere Nelson Mandela gezeten heeft. Hierna kregen we nog het dorpje te zien en een kerkje wat als enige nog rechtop staat sinds de cholera-uitbraak lang geleden. De derde stop was direct al koffiepauze en hier wat foto’s gemaakt van Kaapstad en het eiland. Inmiddels zaten we ook op het uiteinde van het eiland dus het is weer tijd om de andere kant uit te rijden. We reden richting de kalksteengroeve waar de gevangenen vroeger hebben gewerkt zonder bescherming voor hun ogen. Een zonnebril kregen ze niet want dit was volgens de bewakers geen gevangenis-uitrusting. De meeste gevangenen hebben dus ook oogproblemen er aan over gehouden en Nelson Mandela heeft hiervoor diverse operaties ondergaan. Vanuit hier zijn we terug gereden naar het beginpunt waar ook de maximum security prison staat. Hier stond een ex-gevangenen ons op te wachten voor de rondleiding. We liepen eerst naar binnen 20130818 193244in een grote cel waar misschien wel dertig gevangenen hebben gezeten. Hier kregen we wat uitleg van hem maar volgens mij was iedereen aan het wachten totdat we verder gingen naar de cel van Mandela. We liepen naar buiten en vervolgens door naar de binnenplaats waar de gevangenen een luchtje konden scheppen maar ook kalksteenstenen moesten fijnhakken. Na nog wat uitleg was het dan tijd om naar binnen te gaan om de cel van Nelson Mandela te bekijken. Het was de vierde cel aan de rechterkant en de cel was niet bepaald groot. Het was iets van twee bij twee meter groot en er stond een emmer om je behoefte in te doen. Deze moesten de gevangenen elke ochtend zelf schoonmaken. Verder hebben ze wat persoonlijke spullen zoals boeken en foto’s maar deze stonden er natuurlijk niet meer. Dit was tevens het einde van de tour dus je krijg niet heel veel te zien van de gevangenis. Het zijn meer de verhalen die je te horen krijgt over het dagelijks leven en de problemen die er waren maar het was wel leuk om een keer naar Robben eiland te zijn geweest. We zijn de boot weer opgelopen en na een half uurtje waren we weer terug. Tegenover de klokkentoren bij Moyo zijn we gaan lunchen en het eten was er erg lekker. Ik had lamsvlees en de rest bief of een salade. Na de lunch zijn we naar de tafelberg gereden en je kunt tot halverwege komen met de auto. Het uitzicht vanaf hier was al erg mooi en gelukkig was het helder weer. De kabelbaan was helaas gesloten voor jaarlijks onderhoud. Dus de auto weer in en richting Signall Hill gereden wat een stukje verderop ligt. Deze heuvel ligt vlakbij het voetbalstadion waar we de finale van het WK 2010 tegen Spanje hebben verloren. Wederom was het uitzicht mooi en even wat foto’s gemaakt. Terug op de parkeerplaats hebben Ben en Sjuul even een ijsje gegeten waarna we de weg hebben vervolgd. Ben moest nog een nieuwe broek hebben dus zijn we het centrum in gereden maar alles was dicht aangezien het een zondag is. Hierna nog even naar Bo-Kaap gereden. Dit is een straatje waar alle huisjes in felle kleuren zijn geschilderd maar helaas stond de zon niet echt gunstig om mooie foto’s te maken dus zijn we maar terug gereden naar het appartement. Hier sinds hele lange tijd een boterham met Calvé pindakaas gegeten want die had mijn moeder meegenomen vanuit CYMERA 20130824 191254Nederland. En die smaakt nog steeds erg goed! Na het avondeten ben ik (Johan) en mijn moeder naar het vliegveld gereden om de auto te wisselen en meteen even te pinnen. Ik reed de snelweg op maar na een paar minuten had ik al zoiets dat het de verkeerde weg was. De auto een stukje verderop gedraaid en de navigatie op de telefoon maar aangezet. Via een hoofdweg werden we naar het vliegveld gestuurd. Op de weg waren een stuk of vier stoplichten en bij de tweede ging het mis. Er kwamen vier jonge mannen de weg overlopen en een van hun sloeg de zijruit in aan de passagierskant waar mijn moeder zat. Hij greep direct naar de tas en probeerde ermee weg te rennen. Echter mijn moeder had de tas goed vast en ik had hem binnen een mum van tijd ook met een hand vast. De tas hing al helemaal buiten het raam en toen sprongen de lichten op groen. Hij rende weg en gelukkig hadden we de tas nog waar onder andere het geld en een paspoort in zat. Vol met schrik doorgereden en met een open ruit is het vrij koud in de auto aangezien het overdag ook maar een graad of vijftien is en het inmiddels donker was. We moesten nog een kilometer of vier rijden en op het vliegveld eerst naar de ehbo gelopen want mijn moeder haar hand lag open. Bij de ehbo even lateren controleren of er geen glas in zat en meteen even laten ontsmetten. Hierna naar de politie gelopen want we moesten aangifte doen voor de verzekering van AVIS (verhuurbedrijf auto). Hier de schade gemeld en de politie uitgelegd wat er was gebeurd en waar. Via de telefoon zou ik het nummer van de zaak krijgen die ik dan weer aan AVIS moet doorgeven. Bij AVIS de auto terug gebracht en ze keken er niet van op. Volgens mij komen er regelmatig auto’s terug met ingeslagen ruiten. Na het invullen van een formulier en de vraag of het nummer van aangifte willen doorgeven konden we weer gaan. Nu naar de andere kant van de parkeerplaats gelopen waar je auto’s kunt ophalen. Hier waren ze een beetje in de war met de reserveringen maar na een tijdje kregen we de sleutels en het huurcontract met de mededeling dat we de auto in van D7 konden pakken. Dit keer een Toyota Avanza gehuurd die wat meer ruimte heeft. Hij maakt wel een stuk meer lawaai dan de Corolla maar we kunnen in deze auto in ieder geval alle bagage kwijt. Op de weg terug toch een paar keer om ons heen gekeken bij de stoplichten maar dit was al vrij dicht bij ons appartement. In het appartement nog wat gedronken en het verhaal tegen de rest even verteld waarna we zijn gaan slapen.

 

Dag 327 – 19 augustus 2013 – Kaapstad (ZA) naar Bloemfontein (ZA)  – 1.000 km

Vandaag de overgangsdag van Kaapstad naar zover mogelijk richting Lesotho. Iets over negen zaten we in de auto en gedurende de dag zag je het landschap langzaam veranderen. Het voordeel van een lange dag rijden hier is dat het uitzicht echt mooi is. Van heuvels naar bergen naar grasvelden naar rietvelden enzevoorts. Ben, Sjuul en ik hebben afgewisseld met rijden gedurende de dag en het was erg 20130819 175744lekker rijden. Goede wegen die volgens mij speciaal voor het WK 2010 zijn aangelegd en er zitten amper bochten in. Het deed mij denken aan de rondreis in de Westcoast USA die ik een paar jaar geleden heb gemaakt. Tegen de avond stonden we stil en kwam een Zuid Afrikaan ouwehoeren maar hij had achteraf geld nodig. Hij sprak Afrikaans (circa 70% versta je aangezien het veel vergelijkenissen heeft met Nederlands). Hij stond zonder benzine en had dus geen geld om verder te rijden. Hij moest nog 600 kilometer en hij had geen zin om hier te blijven slapen. Naja, niet mijn probleem want we zullen nog wel honderden gevallen tegenkomen. Het laatste stuk, inclusief mooie zonsondergang, gereden tot aan Bloemfontein waar ik al een slaapplek had opgezocht in de Lonely Planet. Hier ingecheckt en erlangs lag een restaurantje wat ook stond aanbevolen in de reisgids. Hier eendenborst gegeten en een Castle biertje waarna we zijn gaan slapen.

 

Dag 328 – 20 augustus 2013 – Bloemfontein (ZA) naar Thaba Bosiu (LES) – 390 km

We hadden de kamers zonder ontbijt gepakt aangezien we dan een mooie korting hadden. Hierdoor zijn we eerst richting een supermarkt gereden en even verderop hebben we die ook gevonden waar we wat inkopen hebben gedaan. Naast de supermarkt lag een ontbijtzaakje waar we een bakje koffie hebben gedronken. Na nog even tanken was het weer tijd om te gaan. Het laatste stuk richting Lesotho was niet heel ver meer. Vlak voro de grens stond er niks aangegeven waardoor ik de afslag heb gemist. Hierdoor zijn we een stuk parallel langs de grens gereden. Bij Ficksburg zijn we de grens over gegaan. De grens ligt midden in de ‘stad’ wat wel raar is. Maar goed, eerst de exit DSCF4581stempel gehaald voor Zuid Afrika en even verderop de entry stempel gehaald voro Lesotho. Verder moesten we nog 40 rand (circa 3,5 euro) betalen voor de auto. Het eerste wat opviel is dat je echt het gevoel had dat je in Afrika bent. Nog amper een blanke te zien, geen bekende commerciële bedrijven maar lokale winkels die in elkaar geflanst zijn. In de Lonley Planet stond dat je verderop voetafdrukken kunt zien van dinosaurussen dus daar zijn we eerst naartoe gereden. De weg was vrij goed op het laatste stuk na wat een gravelpad vol met gaten en bulten was. Aan de rechterkant stonden twee hutjes en Sjuul zei voor de grap dat dit wel het visitors center zou zijn. Maar dit bleek echt het visitors center te zijn. Een kerel kwam naar ons toe lopen en wees ons de weg naar ondere in de rivier. Hier wareen inderdaad diverse voetafdrukken te zien maar of het allemaal echt is weet ik niet. We kregen nog wat uitleg van hem en de gids had erg zijn best gedaan dus we hebben hem 100 rand gegeven. Er was geen entree maar je kon zelf wat geven als je wou. Vanuit hier naar de Kome grotten gereden wat het hoogtepunt van de dag was. Hier woont de lokale bevolking nog in hutjes en we mochten er, tegen betaling, even binnenkijken. Erg leuk om te zien hoe ze leven en hoe klein de hutjes wel niet zijn van binnen. De gids legde van alles uit over het gebied maar het was neit echt boeiend op het feit na dat er kannibalen zaten vroeger. Vanuit de grottenwoningen zijn we weer terug over het gravelpad gereden en waren we op weg naar een dam. De zon was inmiddels weer onder aan het gaan en de geasfalteerde weg hield ermee op. In het dorp maar even de weg gevraagd en via een zijweg werden we weer de doorgaande weg opgestuurd. Even later kwamen we een mooie lodge tegen die pas nieuw was maar helaas ook gesloten. Honderd meter verder lag er nog een waar we een kamer hebben gepakt. In het restaurant nog een mix-grill schotel gegeten voor maar zes euro en deze was ook weer erg goed te eten. Het duurde wel een uur voordat deze klaar was. Na het avondeten even op internet gezeten wat langzamer was dan een 33k modem die we 15 jaar geleden in Nederland gebruikten. Tijdens het wachten maar een paar blikken Maluti, het lokale bier uit Lesotho, gedronken.

DSCF4531

Dag 329 – 21 augustus 2013 – Thaba Bosiu (LES) naar Butha-Buthe (LES) – 380 km 

Vanochtend na een Engels ontbijt zijn we weer de auto ingestapt. Eerst zijn we zuidelijk gereden maar na het bekijken van de kaart zijn we toch maar terug gereden. Op de kaart stond enkel een gravelweg die voor 4x4 geschikt was en die hebben we niet. We zijn naar de Katse dam gereden en dat was totaal vier uur rijden. De weg liep over een pas van iets meer dan drie kilometer hoog en buiten op de top was het koud. Het waaide hard en er lag zelfs nog een beetje sneeuw. De dam konden we wel bekijken maar voor een tour zouden we de DSCF4638volgende dag terug moeten komen. Vanuit de dam moesten we weer dezelfde weg terug rijden tot aan een plaatsje vlak voor de grensovergang. Hier hebben we eerst bij de KFC wat gegeten en hierna een lodge gezocht. Wederom een stukje buiten de stad hebben we op een beveiligd terrein een slaapplek gevonden. Na een bak koffie, cola en wijn zijn we gaan slapen. Vandaag veel gereden waarbij het landschap erg mooi is maar de Katse dam bezichtingen was eigenlijk niks bijzonder.

 

Dag 330 – 22 augustus 2013 – Butha-Buthe (LES) naar Hlane National Park (SWA) – 800 km 

Vandaag weer een overgangsdag en dan wel van Lesotho naar Swaziland oftewel twee grensovergangen aangezien we vanzelfsprekend door Zuid-Afrika rijden. De eerste grensovergang ging vrij snel en achteraf werden we nog gevraagd d.m.v. een enquete wat we van Lesotho vonden vanuit toeristisch perspectief. Lesotho is een heel mooi land maar heeft niet echt toerischtische trekpleisters waar toeristen snel op afkomen. Het is een armoedig land wat helemaal omringd wordt door Zuid-Afrika maar de mensen zijn er heel vriendelijk. We hebben veel al zwaaiend in de auto gezeten naar de bevolking. We hebben in lodges geslapen waar het terrein beveiligd wordt. Gedeeltelijk omdat je toch niet het gevoel hebt dat je helemaal veilig bent maar met name omdat dit de enige slaapplekken zijn die niet van golfplaten gemaakt zijn, of er achterstallig uit zien. Maar terug naar de overgangsdag naar Swaziland. Na de eerste grensovergang zijn we gestopt in Bethlehem waar we even zijn gaan shoppen. Ben en Sjuul hebben een nieuwe broek gekocht. Mijn moeder heeft nog twee truitjes gekocht en ik had niks nodig dus heb rustig gewacht. Vanuit Bethlehem ben ik nog een stuk doorgereden waarna Ben het stuur heeft overgenomen om tot aan Ermelo te rijden. Jawel veel plaatsnamen die we in Nederland ook hebben. De Nederlandse historie is hier nog goed merkbaar. Het Afrikaans op de radio is redelijk te volgen en de nummers in het Afrikaans klinken nog best aardig ook. Onderweg af en toe gestopt om te tanken en een bakje koffie te drinken. We hadden nog wat boodschappen gedaan dus voor de lunch zelf een boterham gesmeerd. In het restaurant waren de vrouwen achter de balie aandachtig naar ons aan het kijken. Er stonden drie dames achter de balie alle met een elleboog op de balie waarmee ze hun hoofd aan het ondersteunde. Ze keken alle verliefd alsof ze direct met wouden met ons naar waar we ook vanaf kwamen. Aan de overkant stond een andere jonge dame die het allemaal aan het bekijken was er mee moest lachen. Aangezien de auto vol zat hebben we ze toch maar daar gelaten. Het laatste gedeelte heeft Sjuul nog gereden en dit was inclusief de grensovergang van Zuid-Afrika naar Swaziland. Ik had eigenlijk weer een armoedig land verwacht maar het is er vrij modern. Bij de grens onze paspoorten weer laten stempelen en de wegenbelasting betaald. Hierna doorgereden tot in Manzini waar we een pizzarestaurant zagen liggen en daar ook naar binnen zijn gelopen. Hier werden we geholpen door een van de bediende die wat telefoonnummers en adresjes heeft opgezocht. Een politieagent heeft ons een routekaartje getekend om ons de weg te wijzen waarin zelfs de drempels in waren getekend. Ik had hem al verteld dat we navigatie had maar ik kreeg het alsnog uitgelegd. In Hlane moesten we een zijstraat hebben en het hek was al gesloten. Het park dus maar weer uitgereden naar een countryclub. Het was inmiddels bijna tien uur ’s avonds en we kregen te horen dat er geen kamers meer waren. Ik keek eens op het rek en zag nog genoeg sleutels hangen. De receptie was al gesloten maar na wat aandringen en wachten kwam de receptioniste toch aan per auto. Ze was uit haar bed getrommeld en gelukkig was er nog één huisje beschikbaar. Het huisje was niks bijzonder maar de bedden lagen erg lekker en we hebben nog een uurtje naar de Belg kunnen kijken op tv.

 

Dag 331 – 23 augustus 2013 – Hlane National Park (SWA) naar Mananga (SWA) – 50 km

Vanochtend werden we al wakker gemaakt omdat de poetsvrouwen de lakens kwamen afhalen. Dit was al om half negen in de ochtend! Nadat iedereen gedoucht had zijn we naar de ontbijtzaal gelopen waar we een erg lekker ontbijt hebben gehad. Het was lekker uitgebreid DSCF4662maar ik heb het bij een flinke kom aarbeienyoghurt en muesli gehouden. Hierna meteen de auto in om Hlane National Park in te rijden. De gate was nu wel open en gevraagd of we daar komende nacht konden blijven slapen. Het was bijna allemaal uitverkocht op een kamer na waar we geen stroom zouden hebben. De tours waren nog wel beschikbaar en we hebben de zonsondergang tour geboekt in het park dus van vier tot half zeven duurt. We konden erna nog uit het park dus hebben we de kamer maar niet geboekt. De safaritour was pas over 3,5 uur dus zijn we terug gereden naar de countryclub aangezien ze hier internet hadden. Om de tijd om te krijgen zijn we eerst even in het winkelcentrum gaan kijken en in de supermarkt wat boodschappen gedaan waaronder een flesje Windhoek bier (uit Namibië) voor vanavond. Bij de countryclub vervolgens op internet informatie opgezocht voor Kruger Nationaal Park en de prijzen van de tours waren afschrikwekkend. Drie dagen volledig verzorgd voor 700 euro per persoon. We besloten toch maar eens een touroperator te bellen om te vragen of het ook een stuk goedkoper mogelijk was. De receptioniste zei dat we de telefoon van de manager konden gebruiken maar die was even lunchen. Hierop gewacht en toen ze eenmaal terug was heeft ze ons echt uit de brand geholpen. We waren erg laat met reserveren van accomodaties en we hadden eigenlijk eigenlijk geen plan voor de komende dagen. Ze zei nog ‘You’re pushing your luck’. Zij heeft voor ons alle accomodaties voor komende week geregeld. Ze heeft zelfs haar eigen kamer in het Kruger park geannuleerd zodat wij die konden reserveren en ze heeft ons tekst en uitleg gegeven voor waar we wel en niet naartoe moesten gaan. Voor de big five (leeuw, olifant, buffalo, luipaard en de neushoorn) moet je bijvoorbeeld in het zuiden zijn van het Kruger park. Hier was helaas geen accomodatie meer te krijgen maar we zitten nu vlak buiten het park (zuidelijk) voor twee nachten. De twee nachten hierna zitten we midden in het park in de kamers die zij heeft afgestaan aan ons. Voordat we naar Kruger Park gaan heeft ze ons nog de tip gegeven om naar het Noordwesten van Swaziland te rijden naar het Malolotsha Game Park. Hier rijden we morgen dus heen maar voor vanavond zitten we in Mananga op een boerderij waar zelfs een zebra in de wei staat. Ook zijn er genoeg katten en als je niet uitkijkt heb je ze allemaal binnen zitten. De kamer is erg ruim met drie slaapkamers, drie badkamers en een woonkamer met keuken. Het is dan wel niet luxe maar voor een paar euro is er ook niks van te zeggen.

DSCF4698

Dag 332 – 24 augustus 2013 – Mananga (SWA) naar Malolotsha Game Park (SWA) – 160 km

We waren weer allemaal vroeg wakker en na het wassen, aankleden en ontbijten hebben we ‘Hobbs’, de zebra nog een appel gegeven waarna we zijn aangereden. De navigatie stuurde ons binnendoor naar een snelweg toe. Alleen de binnendoorweg was net geasfalteerd maar een zandweg vol bulten, gaten, keien, geiten, koeien en stieren. Zo hebben we circa vijftig kilometer gereden waarna we toch eindelijk weer op het asfalt terecht kwamen. In Pig’s Peak hebben we wat boodschappen gedaan en even een internetcafé binnen DSCF4807gelopen. Hier de tickets geboekt voor Johannesburg naar Kaapstad volgende week. Circa honderd euro per persoon zijn we kwijt voor de vlucht die bijna twee uur duurt. Verder even de mail bekeken en de reservering voor het Kruger park uitgeprint. Deze moet nog betaald worden voor de 26e anders vervalt de reservering. Vanuit Pig’s Peak zijn we even een stukje door gereden om te lunchen langs de weg anders heb je meteen dertig man om je heen staan die ook honger hebben. Hierna doorgereden tot aan ons huisje in het Malolotsha Game Reserve waar we een erg mooi uitzicht hebben over het landschap. We zitten ver genoeg van het de weg dus het is er ook nog eens erg rustig. Mijn moeder dacht even lekker te gaan zitten op het bankstel maar zat zo wat op de grond. Ze kwam nog amper bij van het lachen dus het fototoestel snel gepakt. De overige huisjes liggen volgens mij leeg dus met een bak koffie, een boek en wat muziek hebben we een relaxe middag gehad. Sjuul is nog even gaan mediteren bovenop een rots die honderd meter verderop ligt en Ben is mee geweest om wat foto’s te maken. Voor vijf uur moesten we het avondeten bestellen wat Sjuul even heeft gedaan. Rond half zes kwamen ze het eten brengen en de twee dames hebben meteen het tweepersoons bankstel even gewisseld met een ander huisje. Het eten, broodje bief met wat frieten, smaakte wel aardig. Gedurende de avond de openhaard aangestoken en de film Motorcycle Diaries gekeken.

 

Dag 333 – 25 augustus 2013 – Malolotsha Game Park (SWA) naar Komatipoort (ZA) – 150 km

We waren alweer vroeg op en het was erg mistig buiten. Ik dacht nog lekker een halve dag bij het huisje te relaxen maar het weer dacht hier anders over. Dus de spullen maar gepakt en Sjuul heeft nog even een kaartje afgegeven bij de receptie. Hierna de auto in en richting de grens gereden waar we bij het Zuid-Afrikaanse gedeelte de achterbak moesten openmaken voor controle. Een jongevrouw kwam kijken en Ben vroeg of ze onze slipjes wou controleren  waarop ze in de lach schoot. Ze keek nog even en na nog een paar minuten praten konden we weer verder rijden. De weg naar Komatipoort ging vrij snel op een stuk na wat vol gaten zat. Het was een slalom van de linkerhelft van de weg naar de rechterhelft en soms helemaal de berm in. In Komatipoort hebben we even getankt, boodschappen gedaan voor de komende dagen en even wat gegeten bij Wimpy’s. Hier hadden we eindelijk even internet zodat we de mail even konden controleren. We moesten ook nog de betalingsgegevens doorgeven voor de reservering in het Kruger Nationaal Park. Echter na twintig minuten aan de telefoon te hebben gehangen heb ik het maar opgegeven en ze een mail gestuurd dat ze zelf maar terugbellen. Na de lunch zijn we de lodge gaan zoeken waar we hadden gereserveerd. Deze lag vlakbij de grens met Mozambique en eenmaal daar bleken ze van niks te weten. Ze hadden nog wel kamers maar na het horen dat er geen internet was en de kamers waren ook niks speciaals zijn we maar snel verder gereden. Vlakbij Komatipoort zagen we een bordje staan langs de weg met chalets. Hier maar eens gaan kijken en de huisjes waren echt super. De prijs was wel wat duurder maar voor twee nachten moet dat kunnen. We hebben nu een luxe huisje op twaalf kilometer van het Kruger park dus een goede uitvalsbasis. Honderd meter verderop ligt een rivier en volgens een van de medewerkers liggen er regelmatig nijlpaarden s’ochtends. We hebben zelfs internet en voor de eerste keer zonder kosten of datalimiet. Echter zoals gebruikelijk is de snelheid hiervan weer erg traag. Gedurende de avond sport gekeken op BVN dus sinds lange tijd de samenvattingen van het voetbal weer eens gezien.

 

Dag 334 – 26 augustus 2013 – Komatipoort (ZA) – 200 km

Vannacht slecht geslapen door treinen die vanaf vier uur in de ochtend al langs het park rijden. Na een boterham met pindakaas richting Crocodile bridge gate gereden wat twaalf kilometer rijden is. Dit is een van de toegangspoorten tot het Kruger Nationaal Park. Nadat ik het toegangsformulier had ingevuld en natuurlijk het entreegeld had betaald mochten we door de slagboom. Entreegeld is circa 15 euro per DSCF5246persoon per dag maar je kunt ook een wildcard krijgen waarmee je er het hele jaar naar binnenkomt. Deze kaart was echter te duur. Vanuit de entree hebben we eerst de S25 en S27 afgereden. Hier hebben we buffalo’s, olifanten, giraffen, boszwijnen, wildebeesten, geelbekneushoornvogels en wat nijlpaarden gezien. De nijlpaarden lagen in de ‘Hippo pool’ en hier mochten we alleen een kijkje nemen als een ranger met geweer mee liep. Hij zei dat het gevaarlijk was maar gezien de afstand waarop de beesten lagen viel het wel mee met het gevaar. Vervolgens hebben we de S25 en S102 gereden waar we olifanten, buffalo’s, giraffen, een zebra in de verte, diverse soorten bokken en een rooibekneushoornvogel hebben gezien. Twee olifanten lagen te baden in een meer wat mooi was om te zien. Hierna zijn we weer even een stukje terug gereden en het pad liep een stukje door het water. Hier zagen we aan de rechterkant een olifant maar we hadden niet in de gaten dat er van links ook eentje kwam. Mijn moeder had hem het eerst gezien en toen ik omkeek stond deze al behoorlijk dichtbij! Vervolg van de route was over de H5, S23 en S13 waar we weinig hebben gezien en dus ook maar wat sneller zijn gaan rijden. Je mag 50 kmpu maar af en toe hebben we toch wat sneller gereden. Volgende stuk van de route liep over de H3 en een zijweg naar ‘Renoster Pan’ waar we een grote neushoorn hebben gezien met een kleintje ernaast. Deze stonden vlak langs de weg dus hier zijn we even blijven staan. Het laatste stuk zijn we over de S118 en S114 gereden richting de uitgang (Melalane Gate) waar we onderweg nog een blouaap (Afrikaanse naam) en wat bobbejanen (ook Afrikaans) hebben gezien. Toch een uur of vijf á zes door het park gereden maar het was zeker de moeite waard. Totaal meer dan driehonderd foto’s en filmpjes gemaakt dus dat wordt uitzoeken binnenkort. Iets voor zes waren we bij de supermarkt waar we BBQ-vlees en houtskolen hebben gekocht. We hebben een mooie BBQ buiten staan bij het huisje dus hier maar eens goed gebruik van maken. Rest van de avond nog collegetour met Whoopi Goldberg en de Reünie gekeken op BVN.  

 

Dag 335 – 27 augustus 2013 – Komatipoort (ZA) naar Kruger Nationaal Park (ZA) – 150 km

Vandaag na het ontbijt vertrokken vanuit Komatipoort want vanaf vandaag zitten we wel in het park zelf. Bij het inrijden van het park werd onze reservering bekeken voor het ‘Olifants’ park maar deze bleek pas voor morgen en overmorgen te zijn. Oeps, dagje verkeken maar volgens de dame bij de slagboom was er in het Skukuza park nog wel een bungalow te krijgen. Vandaag hebben we de volgende route DSCF5358gereden: S28, S107, S137, S130, H4-2, S29, zijweg S68, S30, S83 en de H1-2. Het eerste gedeelte van de route hebben we veel giraffen gezien en het tweede gedeelte van de route juist veel olifanten. De luipaarden, leeuwen en cheetahs laten zich helaas niet zien. Verder hebben we nog buffalo’s, nijlpaarden, struisvogels, zebra’s en aapjes gezien waarvan laatstgenoemde onze auto heeft onder gezeken. Iets na vier uur kwamen we in het Skukuza park aan en hebben hier een kleine bungalow gepakt. Sjuul was vanavond de chef kok en heeft rijst, gehakt en boontjes klaar gemaakt in de gemeenschappelijke keuken verderop. Ik heb met een bakje koffie erbij eens goed gekeken of Sjuul het ook allemaal goed deed. Als achterafje hadden we nog frozen yoghurt. Gedurende de avond nog de fles rode wijn soldaat gemaakt en de foto’s en filmpjes even bekeken die we hadden gemaakt. Verder nog de reisverslagen bijgewerkt want dat was ook weer even nodig. Rond tien uur zijn we allemaal gaan slapen.

 

Dag 336 – 28 augustus 2013 – Kruger Nationaal Park (ZA) – 150 km

Om half tien toen we al ontbeten hadden kwam de poetsvrouw al aan met de emmer. We mochten tot tien uur in het huisje blijven en alle spullen stonden ook nog binnen dus de poetsvrouw maar even verzocht om het volgende huisje eerst te doen. Vanuit Skukuza park zijn we vervolgens noordelijk gereden naar Olifants park waar we twee nachten hadden gereserveerd. Voor de geïnteresseerde hebben we de volgende route gereden: H4-1, H12, S84, S36, S33, H1-3, S86 loop, zijweg naar Baobab tree, zijweg naar Nkaya pan, S126 naar Sweni plas en terug, verder op H1-3 die overgaat op de H1-4, S91, S92 en de H8 naar Olifants kamp. Toen we net waren vertrokken stonden er DSCF5580veel auto’s langs de weg maar we zagen niks. Aan één van de bezoekers maar gevraagd wat er te zien was en er zouden vijf leeuwen door de rivierbedding lopen. Na een half uurtje wachten en op en neer gereden te hebben waren ze nog niet tevoorschijn gekomen waarop we maar zijn doorgereden. We zijn vervolgens doorgereden tot en met de Baobab boom wat een heel aparte boom is. Qua hoogte niks speciaals maar een gigantisch dikke stam. Na wat onderzoek op wikipedia blijkt er in Namibië een zelfde soort boom te staan maar dan met een diameter van maar liefst 26,5 meter! Er is zelfs een Baobab boom met holle stom waar je 40 mensen in kwijt kunt. Wellicht dat we deze bomen op onze reis nog tegenkomen. De weg naar de boom toe was weer als vanouds met olifanten, giraffen, buffels, wildebeesten, krokodillen, nijlpaarden, bokken, zwijnen, vogels enzevoorts. Na drie dagen deze beesten gezien te hebben gaat de interesse ook achteruit. Je rijdt sneller door of even snel een fotootje en doorrijden. Je bent eigenlijk op zoek naar nieuwe beesten die je nog niet hebt gezien zoals luipaarden, cheetahs, hyena’s maar helaas zijn deze beesten een stuk kleiner dan olifanten en giraffen dus ook moeilijker te spotten. Terug naar de boom. Ben had de behoefte om er even in te klimmen en de voorbijkomende auto’s hebben er nog een foto van gemaakt. Sjuul heeft getracht om de boom omver te pissen maar is er niet in geslaagd. Als de boom er over een paar jaar niet meer staat dan weet je nu waarom. Na de boom zijn we doorgereden tot aan het Satara kamp waar we een ijsje hebben gegeten. Bij de receptie hing een bord met een plattegrond waarop je kunt aangeven waar bepaalde beesten zijn gezien. Hierop stonden ook luipaarden aangegeven dus bij deze plaatsen extra langzaam gereden en goed gekeken. Na een hele tijd niks zag ik dan eindelijk wat lopen maar nadat we terug reden bleek het een aap te zijn die met zijn achterste onze richting op stond. Vanuit de auto in een flits leek het net een luipaard van achteren. Het laatste stuk tot aan Olifants park was de zin in het kijken wel een beetje weg dus zijn we wat harder door gereden. Het laatste stuk zijn we nog wel even om gereden zodat we langs de rivier konden rijden. Hier zagen we nog een hele kudde olifanten langs de weg en wat giraffen en nijlpaarden. Eenmaal bij het park gaan inchecken en en wat bleek. Onze reservering was geannuleerd door het systeem. We hadden twee bungalows gereserveerd vorige week en een aantal dagen geleden nog gebeld of alles in orde was. Kom je aan is het allemaal niet op orde. De medewerkers bij de receptie reageerden alsof het ons probleem was en de bungalows die we wouden waren niet meer beschikbaar. We konden in twee goedkopere bungalows slapen want die waren nog vrij (omdat deze morgen gerenoveerd gaan worden oftewel oude zooi). In het huisje gekeken en het was nou niet bepaald waar voor je geld. Het rook er muf dus zijn we maar terug gelopen naar de receptie. Na lang aandringen en wat telefoontjes mochten we in bungalow 14 blijven. Daar dus gaan kijken en op de kaart hadden we al gezien dat dit de grootste van allemaal was. De bungalow ligt vooraan de heuvel die uit kijkt over de rivier. Echt een super uitzicht dus er verscheen al een lach op onze gezichten. We konden wel geen twee nachten daar verblijven aangezien morgen de bouwvakkers komen voor te schilderen. Aangezien we het park toch al grotendeels gezien hadden en het zoeken naar beesten een beetje moe waren komt het op zich wel goed uit. Dan maar ergens twee nachten verblijven buiten het park zodat we een dag kunnen rusten. Na wat boodschappen gedaan te hebben zijn wat gaan eten in het restaurant. ’s Avonds nog een biertje gedronken en wat gelegen op de bank.    

DSCF5443

 

Dag 337 – 29 augustus 2013 – Kruger Nationaal Park (ZA) naar Johannesburg (ZA) – 600 km

Na het inpakken, ontbijten en nog rustig een bak koffie gedronken te hebben met het mooie uitzicht erbij zijn we weer vertrokken. Dit keer via de H8, H1-5 en de H9 het park uit gereden. Ben reed veel te snel en we moesten stoppen van de parkrangers. We werden DSCF5508aangesproken op onze snelheid en ze waren bijna van plan om een boete uit te schrijven. Je mag er vijftig rijden en we reden harder dan tachtig. Ik maar gezegd dat we zouden proberen om ons aan de snelheid te houden en we kwamen er zonder boete mee weg. Ze vertouwde het volgens mij niet want ze zijn nog een half uur achter ons aan blijven rijden. Nadat we het park uit waren zijn we eerst gaan tanken want deze was zo goed als leeg. Vanaf hier heb ik weer drie uur gereden en de navigatie stuurde ons via bergwegen en wegen vol met gaten naar de N4 snelweg. Het laatste stuk op de snelweg heeft Sjuul gereden tot in Johannesburg. In de auto al gekeken naar prijzen van hotels en die waren vrij prijzig. In de lonely planet reisgids stonden er een aantal aanbevolen maar deze stonden vol. Johannesburg is overigens een van de gevaarlijkste steden hier. De criminaliteit is erg hoog maar zolang je uit de slechte wijken blijft hoef je je niet echt zorgen te maken. Langs de snelweg zagen we een mooi hotel liggen en hier naar binnen gegaan. De kamers waren duurder dan gedacht en we konden voor 30 euro per persoon per nacht twee kamers krijgen. Hij liet ons ook nog een twee persoons appartement zien die we konden verbinden met een standaard twee persoonskamers en toen begonnen we toch te twijfelen. De prijs zou neerkomen op 45 euro per persoon per nacht maar dan heb je wel een superluxe kamer inclusief volledig ingerichte keuken, woonkamer en erg mooie badkamer. Het prijsverschil was grotendeels op te vangen als we zouden koken gedurende twee dagen dus het appartement maar gepakt. Als we twee standaard kamers hadden gepakt had je voor de lunch en avondeten buiten de deur moeten gaan eten en dan ben je ook al snel tien tot vijftien euro per persoon kwijt. Al met al dus nog wel te doen voor een keer. Normaal ligt de prijs die Ben en ik betalen stukken lager (10 euro per persoon per nacht ongeveer) maar voor een keer moet dat kunnen. Sjuul heeft rijst gekookt met boontjes in tomatensaus met gehaktballetjes. Als voorafje hadden we nog een kom soep. Na het eten naar de supermarkt gegaan maar deze was net dicht waardoor we de inkopen maar even bij het tankstation gedaan hebben. Helaas verkochten ze er geen alcohol. ’s Avonds nog even relax in bad gelegen, filmpje gekeken op onze grote tv en de reisverslagen weer bijgewerkt.

 

Dag 338 – 30 augustus 2013 – Johannesburg (ZA) – 10 km

Vandaag sinds een tijd weer een rustige dag gehad. Begonnen met een ontbijtje en hierna even naar een shoppingcenter gereden wat even verder op ligt. Hier nog een nieuwe korte broek gekocht en wat boodschappen gedaan voor vanavond. Terug op de kamer nog wat foto’s van Zuid Afrika op facebook gezet en na het avondeten hebben we de fims ‘’Intouchabes’’ en ‘’Green Zone’’ gekeken op tv. We hadden een moderne tv dus via de HDMI de laptop op de tv kunnen aansluiten.

DSCF5759

 

Dag 339 – 31 augustus 2013 – Johannesburg (ZA) naar Kaapstad (ZA) – 60 km

Vanochtend was het weer tijd voor de transfer naar Johannesburg en we moesten rond tien uur de kamer uit. Aangezien de huurauto erg smerig was je niet op offroad wegen mag rijden (tenminste in de USA) de auto toch maar even laten wassen voor vier euro bij een wasserette. Na een uur wassen (!!) was de auto schoner dan toen we hem kregen. Hoe ze hier geld verdienen weet ik niet maar volgens mij hebben we de beste wasserette van Zuid Afrika gehad. Het stond er ook vol met dure BMW’s en Mercedessen. Nadat de auto weer schoon was zijn we naar het apartheidsmuseum gereden wat een erg mooi museum. Alleen gaat de interesse steeds verder omaag naarmate je er rondloopt. Museum is vrij groot en je hebt niet echt zin om alles te lezen. De video’s waren we leuk om te zien. Halverwege de middag zijn we naar het centrum gereden om daar eens rond te kijken echter we waren meer aan het zoeken naar blanke mensen op straat. Deze hebben we niet gezien en aangezien Johannesburg nou niet bepaald de veiligste stad is zijn we maar doorgereden naar het vliegveld. Hier nog een Frankfurter gegeten die niet echt denderend was. Om kwart voor negen ging ons vliegtuig de lucht in en twee uur later waren we weer in Kaapstad. Onze spullen gepakt bij de bagage claim en buiten stond een chauffeur ‘’Dr. (nogwat) Pepper’’ op te wachten. Ik riep nog ‘’Hey, Dr. Pepper’’ waarop de chauffeur ook even moest lachen. Op het vliegveld weer een auto gehuurd aangezien dit goedkoper is dan twee ritjes op en neer met de taxi of shuttleservice. Dit keer kregen we de Hyandai Accent mee wat een leuke auto is. Bij het inchecken in het appartement waar we de eerste dagen ook zaten kregen we een andere kamer. Ik vroeg of er in deze wel een jacuzzi zat waarop de kerel bij de receptie even niet meer bij kwam van het lachen. Op de kamer even wat gedronken en toen gaan slapen want het was inmiddels half één.

 

Dag 340 – 1 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 55 km

Vandaag vertrekken Sjuul en mijn moeder weer naar Nederland dus we hebben weinig gedaan. Eerst even met mijn moeder naar de spar supermarkt gereden om wat inkopen te doen. We hadden namelijks niks voor het ontbijt en het avondeten. Eenmaal terug dus even wat gegeten (inmiddels al lunchttijd) en hierna de spullen gaan uitzoeken wat mee terug naar Nederland moest. Hier waren we al vrij snel klaar mee dus tijd voor koffie, hangen op de bank en even een wandeling over het strand. Na het douchen nog wat aardappelen, beef en groenten gegeten. Verder nog een backup gemaakt van alle foto’s en filmpjes tot nu toe zodat die ook weer veilig zijn mocht er wat met mijn laptop gebeuren. Voordat we moesten vertrekken nog even met Sjuul gesproken en hierna konden we weer de auto in om naar het vliegveld te rijden. Eerst de auto weer afgegeven bij Avis en hierna Sjuul en mijn moeder even geholpen met inchecken. Aangezien we nog tijd was zijn we nog even gaan zitten voordat het tijd was om weer afscheid te nemen. Mijn moeder kwam er hier achter dat ze een ring kwijt was en ze dacht dat deze nog in het appartement zou liggen. Straks dus zoeken. Bij de security check moest Sjuul zijn muggenspray die hij gebruikt als deodorant aangezien deze zweet-resistant is inleveren en tevens een fles deo en creme. Deze maar mee terug genomen naar het appartement. Maar voordat Ben en ik terug konden zijn we weer naar Avis gelopen en hier een Fiat Punto gehuurd die ik anderhalf jaar heb gereden. Erg mooi autootje die tevens erg lekker rijd. We kregen een witte mee met pas iets meer dan tweeduizend kilometer op de teller. In het appartement zijn we vervolgens de ring gaan zoeken en we hebben alles overhoop gehaald maar niks gevonden. Zelfs de vuilnis stuk voor stuk bekeken. Morgenvroeg voor het uitchecken nog maar een keer kijken.

 

Dag 341 – 2 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 50 km

Vanochtend na een broodje te hebben gegeten en een bak koffie de zoektocht naar de ring weer vervolgd. Wederom alles overhoop gehaald. Badkamer drie keer bekeken, alle meubels verschoven, keukenkastjes allemaal bekeken, vuilnisbak nogmaals gefilterd, buiten gezocht op het balkon en onder op het gras, Avis gebeld of ze iets hebben gevonden in de auto en gevraagd om nogmaals te de auto te controleren, receptie van het appartementencomplex gervaagd of ze iets hebben gevonden, op de parkeerplaats rondgekeken maar weer DSCF5831niks gevonden. Sjuul maar een bericht gestuurd dat de ring in ieder geval niet in het appartement is blijven liggen. Na het uitchecken zijn we eerst naar de spar gereden om wat inkopen te doen. Hierna doorgereden naar de tafelberg want deze was bij aankomst in Afrika nog gesloten vanwege onderhoud. Gesloten als in de lift naar boven. Je kunt natuurlijk wel naar boven lopen. Onder een kaartje gekocht voor circa tien euro (retour) en eenmaal boven merkte je meteen hoe hard het wel niet waaide. Je kunt er tegen de wind in gaan hangen vandaag! Het uitzicht was wel schitterend want je kunt de zuidelijke punt richting Cape Point bijna helemaal zien liggen. Het was ook nog eens superhelder waardoor je erg ver kon kijken. Boven op de berg een ronde gemaakt maar de wind sneed in je oren. Ik kreeg zelfs wat last van mijn oren waardoor ik maar af en toe mijn handen heb gebruikt om mijn oren af te dekken. Na circa een uur daar rond te hebben gelopen hebben we de lift weer naar onderen gepakt. In de lift beweegt de vloer overigens rond waardoor je dus alles een keer ziet rond om je heen. Op de heenweg hier een filmpje van gemaakt. Eenmaal beneden de auto weer gepakt en op hostelworld een hostel gezocht. Hier vonden we er een die een score had van 97/100 dus hier heen gereden. Ze hadden nog een kamer beschikbaar voor drie nachten dus deze maar gepakt. Langs onze kamer is een groot balkon met een hangmat dus gedurende de middag daar lekker gelegen. Einde van de middag begon het erg koud te worden waardoor ik maar weer ben verhuist naar de kamer. Rest van de dag wat zaken geregeld zoals de verlenging van het carnet de passages, betaling van de cargofactuur die 525 euro is (transport motor van Maleisië naar Zuid Afrika) wat mij meevalt. Verder nog even op skype gezeten en gedurende de avond nog een aflevering van de ‘’Big Bang Theory’’ gekeken en ‘’Breaking Bad’’. 

 

Dag 342 – 3 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 0 km

Vandaag een rustdag waar we alleen even wat boodschappen hebben gedaan. Tevens even een afspraak gemaakt bij de kapper maar ik kan pas morgen terecht. Voor de rest in de hangmat gelegen en op bed gelegen. Een aantal uur bezig geweest met mijn reisblog bij te DSCF5889werken en alles online te zetten. Voor de rest wat films en series gekeken. Gedurende de avond nog even lasagna geweest eten bij de Italiaan vlakbij.

 

Dag 342 – 4 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 0 km

Om half elf eerst naar de kapper geweest en ik was 175 rand kwijt (circa 13 euro) voor wassen, hoofdmassage, knippen en weer wassen. Zul je in Nederland niet vinden voor dat geld. Gedurende de middag weer wat films en series gekeken en na het avondeten met Nick op skype gezeten. Ze waren onder aan het klagen in de woonkamer dat het geen callcenter was dus toch maar weer even op de kamer gaan zitten.

 

Dag 344 – 5 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 9 km

Vandaag naar Gardens Shopping Centre geweest om te kijken of we een kaart van Afrika kunnen vinden. Er was maar één boekwinkel en die hadden niks. De eigenaar van het hostel zei dat er ook een winkeltje lag met allemaal kaarten maar deze was helaas al meer dan een jaar weg. Rest van de dag weer weinig gedaan en nog even op skype gezeten met Aakash uit Nepal.

 

Dag 345 – 6 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 29 km

Vandaag poging twee voor het vinden van een kaart en dit keer hebben we een gigantisch groot shopping center gevonden namelijk ‘’Canal Walk’’. Deze ligt vlakbij het appartement waar we bij aankomst hebben gezeten in Kaapstad en nog twee nachten nadat we terug kwamen vanuit Johannesburg. Hadden we dat maar eerder geweten. Bij een outdoorwinkel nog gekeken voor een outdoorbroek. Verder hadden ze er een gigantisch groot zakmes (Wenger Big Swiss Army) liggen met 141 verschillende onderdelen erop. Voor circa 900 euro kun je hem kopen! Een verdieping hoger hadden ze tien verschillende soorten tarentula’s. Echt gigantische spinnen zaten er tussen die je niet graag achter op je rug hebt zitten. Vanuit de outdoorwinkel de shpping mall ingelopen en na wat gegeten te hebben eerst de film Elysium gekeken in de bioscoop daar. Vooraf nog een superlekkere milkshake gehad die al snel leeg was tijdens de film. Film was overigens wel goed. Na de film weer verder gaan shoppen en een grote boekwinkel gevonden waar ze gedetailleerde kaarten hadden van Afrika dus deze gekocht samen met twee reisgidsen.  Rond de avond waren we terug en heb ik nog de serie Suits gekeken die erg verslavend is.

 

Dag 346 – 7 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 30 km

Vandaag begonnen met de route te plannen. Dit wil zeggen reisgidsen en internet doorspitten op bezienswaardigheden en op basis hiervan een route maken. Morgen ook nog maar eens een aantal uur hieraan besteden en dan zal het wel grofweg af zijn. Na de middag nog even terug geweest naar Canal Walk Shopping centre waar we toch maar wat extra broeken hebben gekocht (gisteren alleen gekeken). Zeker gezien de malaria muggen is het een aanrader om een lange broek te dragen. Hier in Zuid Afrika is het nog geen probleem maar in meer noordelijke landen komt wel Malaria voor. Ben heeft zijn ogen nog even laten opmeten en lenzen besteld die we straks in Durban kunnen ophalen. Lenzen zijn overigens bijna net zo duur als in Nederland. Op de terugweg nog even wat boodschappen gedaan en de rest van de avond de zoveelste maaltijdsalade gegeten en Suits gekeken.

 

Dag 347 – 8 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 0 km

Tweede dag route plannen en het is af. De route, afhankelijk van de visa’s en de situatie in het land, is als volgt: Beginpunt is Durban, Zuid Afrika en dan vervolgens door Mozambique, zuidelijk gedeelte van Malawi, terug Mozambique in, Zimbabwe naar onder meer de Victoria Falls, Botswana, Namibië met onder andere de Skeleton Coast en de Sossusvlei, Angola (moeilijk om visum te krijgen), Democratische Republiek Congo waar we highway 1 willen afrijden waardoor je bij de grens van Zambia weer uitkomt. Vanuit Zambia weer terug naar Malawi waar we langs het meer naar het noorden rijden, via het oosten en het noorden van Tanzania naar Rwanda, waar we misschien nog een dagtour kunnen doen om gorilla’s te zien, rijden we door Uganda in. Vanuit Uganda rijden we naar Kenia, Ethiopië, Sudan en Egypte. In sommige landen is wel het een en ander te doen qua veiligheid maar dit is in bepaalde gebieden die je dient te vermijden en niet het hele land. De route wordt ook gereden door andere toeristen dus het is relatief veilig. Vanuit Egypte heb ik niet verder meer gekeken want dat zien we over een aantal maanden wel. Vanuit Egypte hebben we drie mogelijkheden: Richting het oosten rijden, en dus door Libië waar je momenteel erg moeilijk een visum voor krijgt, en in Tunesië of Marokka de Middelandse Zee over. Met een ferry / schip de Middelandse Zee over vanuit Egypte naar Turkije of Griekenland. Laatste optie is via het Midden Oosten terug rijden overland. Route zal circa 35.000 kilometer zijn tot en met Nederland. Rest van de dag weinig meer gedaan. Even wat boodschappen gedaan en door de regen moeten lopen want ze hadden geen paraplu is het hostel en natuurlijk weer Suits gekeken.

 

Dag 348 – 9 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 12 km

Vandaag naar het V&A waterfront gereden waar we al eerder zijn geweest voor de boottocht naar Robben Eiland. Dit keer naar de travel clinic maar het zat al vol voor vandaag en dus een afspraak gemaakt voor morgen.  Tot onze verbazing was er hier ook al een groot winkelcentrum wat de fus ook gemist hebben vorige keer. In het winkelcentrum nog een boek gekocht van een kerel die ook door Afrika is gereden dus dan heb ik straks wat te lezen als er geen stroom / internet is. Buiten stond een Afrikaans bandje wat nummers te spelen (.o.a. Waka Waka van Shakira) dus daar nog een filmpje gemaakt en AL mijn muntgeld als fooi gegegeven. Toch zeker veertig eurocent! Gedurende de avond Suits gekeken, met Jeroen anderhalf uur op skype gezeten en hierna met Frannie en Ivo nog anderhalf uur op skype gezeten. Wat een uitvinding dat Skype!

 

Dag 349 – 10 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 20 km

Begin van de middag waren we weer bij de travelclinic (V&A waterfront) aangezien je hier een doktersrecept nodig hebt voor malariatabletten. We hadden ons inentingenboekje bij en deze heeft ze nog bekeken. Ben kreeg nog de herhalingsspuit voor Hepatitus B en de eerste voor Rabiës. Ik moest de tweede herhalingsspuit nog laten zetten voro Hepatitus A en B en ik kreeg meteen nog een booster voor Rabiës aangezien dit al weer een jaar geleden was. Hierna was het tijd voor Malariatabletten. We hadden de keuze tussen twee tabletten. Goedekope tabletten die 95% effectief zijn of dure tabletten met ook meer bijwerkingen. Keuze was dus simpel aangezien het prijsverschil echt gigantisch was! We hebben nog voor 190 dagen ieder aan tabletten bij. Verder een testkit gekregen voor malaria en medicijnen als je malaria oploopt. Wel zo handig als je in de middle of nowhere zit. Verder meteen om een recept gevraagd voor antibiotica en morfine-achtige pijnstillers. Je kunt het maar beter bij hebben op zo’n reis. In het winkelcentrum bij de apotheek keken ze raar op maar nadat we hadden gezegd dat we met de motor door Afrika rijden was het wel duidelijk. Hier meteen ook wat chocolade gekocht voor de vrouw van Andrew waar we vanavond gaan eten. Rond half zeven stonden we bij hem op de oprit en hebben we een erg gezellige avond gehad met een dikke steak, BBQ worstjes, braaibroodjes (erg lekker!) en natuurlijk bier. Andrew liet nog allerlei foto’s zien van zijn motortrip en we hebben ons filmpje nog even laten zien. Met Andrew afgesproken om morgen naar een motorzaak te rijden aangezien Ben nog wilt kijken voor handschoenen en eventueel een nieuwe motorjas en helm.

 

Dag 350 – 11 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 30 km

Vanochtend sinds lange tijd weer eens vroeg wakker namelijk half acht. Gedurende de ochtend de serie House of Cards gekeken met Kevin Spacey in de hoofdrol. Verder voor de zoveelste keer cornflakes als ontbijt gehad waar ik geen genoeg van kan krijgen. Voor de lunch hawai-wrap gehaald bij een broodjeszaak verderop en tevens een flesje yoghurtdrink bij de Spar. Half vier waren we weer bij Andrew waar we direct zijn vertrokken naar wat motorzaken. Bij de eerste hadden ze niet echt veel maar bij de tweede hebben we beide een camelbag gekocht (soort waterzak voor achterop je rug zodat je altijd kunt drinken). Wel zo fijn als het straks rond de veertig graden is! Waar Ben voor kwam heeft hij nog niet kunnen vinden maar wellicht in Durban straks. Daar moeten we toch weer een week wachten aangezien mijn motor pas rond de 23e aankomt. Rond zes uur waren we weer terug in het hostel en hebben we even snel boodschappen gedaan en gedurende de avond House of Cards, Suits en de film Now You See Me gekeken.

 

Dag 351 – 12 september 2013 – Kaapstad (ZA) – 14 km

Na mijn dagelijkse rituelen (douchen en ontbijt) de film van gisterenavond afgekeken. Laatste half uurtje was ik toch te moe om de film af te kijken. Hierna nog diverse afleveringen van House of Cards gekeken, boodschappen gedaan zodat ik rond lunchtijd ook wat te eten had. Begin van de avond hadden we met Monique en Andrew afgesproken. (Ben kent Andrew van zijn motortrip naar Scandinavië een aantal jaar geleden). Monique had haar vriendin Colette ook nog uitgenodigd dus we zijn met zijn vijven vertrokken naar de markt. Met de auto zijn we naar de City Bowl Market gereden en hier had je midden in de stad toch het gevoel dat je in een dorp zat. Lekker dorps sfeertje en je kon er vanalles krijgen. Het was meer een zaal met allemaal eet- en drankkraampjes. Begonnen met een soort van kaasrol en hierna een witbiertje besteld met de naam ‘’Bone Crusher Darling Brew’’ en dit is een echte aanrader! Ik gaf overigens 50 rand en kreeg 65 rand terug wat dus wel een erg goedkoop biertje was haha. Aangezien alle tafels vol zaten zijn we boven op het balkon gaan zitten waar we wat gegeten hebben. Andrew wist het juiste kraampje te vinden waar je veel voor weinig geld kreeg. Ze kwamen er elke maand wel een keer en dit was volgens hem het lekkerste dus dat heb ik ook gepakt. Andrew wees de vrouwen er nog even op dat ze het bord goed vol moesten laden want we waren grote jongens (Andrew is ongeveer net zo groot als ik). Nadat iedereen vol zat zijn Monique en Colette naar de bioscoop gegaan en wij zijn terug gereden naar Andrew zijn huis waar de de geplande route eens grondig hebben doorgenomen. Andrew had hier en daar nog wel tips maar de basis die we hadden gepland was al erg goed. Rond tien uur kwamen de vrouwen ook weer terug van een iets wat tegenvallende film. Samen nog even in de woonkamer gezeten waarna we rond elf uur zijn vertrokken.

 

Dag 352 – 13 september 2013 – Kaapstad (ZA) naar Klein Brak River (ZA) – 493 km

Vanochtend dan eindelijk uitgecheckt na 11 nachten en we kregen 10 nachten in rekening gebracht. Foutje van de eigenaar waar ik pas in de auto achter kwam. We hadden nog een dag kunnen blijven maar het is wel welletjes geweest in Kaapstad. Tijd voor kilometers richting Durban! Eerst nog naar de motorzaak want Ben heeft nog handschoenen nodig. Ze hadden de grotere handschoenen binnen maar deze was nog steeds te krap voor Ben. Ben kreeg een adresje mee voor een stukje verderop. Bij Wild@Heart heeft Ben wel handschoenen kunnen kopen. Verder hebben we beide een regenpak gekocht die we over de motorkleding kunnen dragen. Verder heb ik nog een nekbrace gekocht (Head and neck support oftewel HANS). Andrew gebruikt deze dagelijks en voor de veiligheid is het natuurlijk een grote aanrader aangezien je de kans op nekproblemen bij een aanrijding flink reduceert. Kosten 250 euro voor het systeem maar safety first! Met een wat legere portemonnee weer vertrokken en richting Cape Agulhas gereden. Dit is het meest zuidelijke puntje van Afrika. Ik dacht dat dit Cape Point was maar dit is dus niet zo. Bij het punt wat foto’s gemaakt en hierna weer de auto ingestapt. Er valt niet veel te zien maar als wereldreiziger moet je er toch even zijn geweest. Vanuit hier zijn we richting Durban gereden maar dat ligt nog erg ver weg dus maar kijken waar we uitkomen. In de buurt van Mossel bay was het al bijna donker dus in een handig reisgidsje (Coast2coast) een hostel gevonden in het plaatsje Kleine Brak River. De weg er naartoe is echt prachtig. Allemaal grasvelden, graanvelden, bloemvelden of wat dan ook die op heuvels liggen. Je hoeft je dus niet te vervelen in de auto. Vooraf bij de McDonalds even wat gegeten en hierna op de kamer gaan liggen. Ze hadden nog folders over bungeejumpen. Dit is een van de hoogste ter wereld met maar liefst 216 meter vanaf een brug dus morgen eens een kijkje nemen! Verder nog met Sjoerd op skype gezeten en mijn reisblog bijgewerkt.

IMG 3030

 

Dag 353 – 14 september 2013 – Klein Brak River (ZA) naar Port Elizabeth (ZA) – 379 km

Vanochtend na een gratis cornflakes ontbijt met chocolade muffins zijn we de auto in gestapt en richting Bloukrans Bridge gereden wat op de route ligt. In de auto heeft Ben even gebeld met Face Adrenaline wat het bungee-bedrijf is. We hebben meteen gereserveerd voor één uur in de middag en we moesten om twaalf uur daar zijn. We moesten twee uur rijden en we hadden tijd zat om tussendoor nog even een vlcsnap-2013-09-15-14h23m39s145broodje te eten en een gratis chocolaatje te eten welke ik kreeg aangeboden van twee mooie dames in de spar. Toen ik de brug zag liggen wist ik meteen dat we goed zaten. Kwart voor twaalf waren we aanwezig en werden we doorverwezen naar het administratiekantoor. Hier moesten we ons even wegen en natuurlijk de rekening betalen (circa 60 euro per persoon wat een stuk goedkoper is dan in Nepal). We moesten ons even registeren en kregen ons gewicht en een volgnummer met watervaste stift op onze hand gezet. We moesten naar het volgende gebouw waar twee medewerkers klaarstonden om ons een veiligheidsharnas te geven. In de auto nog even de GoPro camera gepakt voor wat extra videomateriaal en toen hadden we nog drie kwartier de tijd om te wachten. De bar / restaurant kijkt uit over de brug dus hier buiten op een bankje gaan zitten. Lang gewacht maar niemand omlaag zien springen en tot dusver ook niet bepaald zenuwachtig enkel een klein beetje (positief) gespannen voor wat komen gaat! Tijdens het wachten kwamen we nog allemaal Nederlanders tegen die ook in onze groep zaten. Totaal zeven Nederlanders van de dertien man. Het was voor de overige landgenoten ook allemaal de eerste sprong en het spandoek ‘’fear is temporary, regret is forever’’ was wel toepasselijk. Rond één uur mochten we door de poort via een zandpad naar de brug lopen. Vlakbij de brug kregen we nog even een uitleg hoe je moest springen en als je het niet goed dat ze je laten hangen enzo. Na deze zinloze uitleg mochten we door tot onder de brug en in de groep zat ook een moeder die haar dochter kwam ondersteunen. Ze ging zelf niet springen omdat ze hoogtevrees had. Het mooie was dat we over een bruge moesten lopen wat onder het wegdek hangt. De bodem waar je overheen loopt is een rooster waardoor je dus ver omlaag kunt kijken! Ik liep achter de moeder en een schrik dat ze had. Ze hield iedereen op omdat ze amper durfde te lopen en ze begon zowat te janken. Ik heb haar maar een beetje aangemoedigd dat ze al bijna bij het bungeeplatform was maar dit mocht niet echt baten. Op het bungeeplatform wat onder het midden van de brug ligt op 216 meter boven de grond kregen we nog een korte uitleg en werden de eerste personen aangewezen. Het ging op gewicht waarbij de zwaarste persoon op het laatste pas aan de beurt is. Hierna werd de muziek flink aan gezet wat overigens wel lekker is voordat je moet springen. Nadat de meeste al waren geweest was het mijn beurt! Je moet gaan zitten en dan krijg je veiligheidskussentjes om je enkels heen waar vervolgens een spandbandje omheen wordt gewikkeld. Aan het spandbandje wordt dan de elastiek bevestigd en aan je veiligheidsharnas wordt nog een extra spandband bevestigd die ook aan de elastiek zit (voor in het geval je enkelband los zou schieten). Hierna is het opstaan en langzaam naar de afgrond lopen waarbij je wel wordt geholpen door twee medewerkers. Je benen zitten in principe aan elkaar dus je kunt maar een paar centimeter vooruitstappen telkens. Bij de afgrond was ik nog steeds niet zenuwachtig, ik heb dit altijd al een keer willen doen dus ik vond het gewoon erg leuk om te doen. De medewerkers achter mij begonnen af te tellen: Drie (ik zet al af), twee (ik ben al weg), één, jump! Je maakt een vrije val van circa vijf seconde die toch wat langer lijken te duren maar het was echt helemaal te gek! Had zo nog wel tien keer kunnen springen. Tijdens het uitbungelen stroomt het bloed naar je hoofd en ik kreeg zelfs tranen in mijn ogen. Gelukkig kwam ‘’spiderman’’ (kerel die onder de brug klaar hangt om zo snel mogelijk naar je af te dalen) snel omlaag waar’de elastiek lost werd gemaakt en je aan een ander touw werd vastgemaakt waarmee je omhoog wordt gehesen. Eenmaal boven trekken ze je op een platform waar vervolgens alles wordt los gemaakt. Nog even een fotootje maken en dat was het dan. Toen ik boven kwam stond al een medewerker klaar om de GoPro op te halen want Ben stond inmiddels klaar. Je kunt de rest wel zien springen maar alles onder de brug kun je niet zien. Gelukkig hangen er veel camera’s waardoor je alles live kunt volgen op een televisie. Tijdens het gebeuren maken ze foto’s en video’s van iedereen die je kunt kopen. Een vriendin van een van de Nederlanders die ook niet wou springen stond aan de overkant nog klaar met het fototoestel in de aanslag. Zij heeft nog wat foto’s gemaakt en maar goed ook. De foto’s van Face Adrenaline gingen nog wel maar de video is in vrij slechte kwaliteit maar gelukkig hebben we de GoPro gebruikt. Nadat we de foto’s en filmpjes hebben gekocht hebben we alle foto’s uitgewisseld met de rest. We hadden de GoPro ook aan Eline meegegeven (een van de Nederlanders) maar ze had van de zenuwen de camera weer uitgezet. Video van Ben en mij waren heel goed gelukt dus samen met het andere beeldmateriaal kunnen we er wel een filmpje van in elkaar knutselen. Na nog even ouwehoeren zijn we weer vertrokken en zijn we doorgereden tot en met de stad Port Elizabeth. Onderweg nog even wat gegeten en in het guesthouse wat er overigens wel aardig uit zag (met name als je er bent in de zomer). Grote woonkamer, zwembad buiten, jacuzzi binnen (die helaas niet werkt), pooltafel, bar met genoeg bier in de koelkast enzo. Gedurende de avond een video in elkaar geknutseld.

G0010020

 

Dag 354 – 15 september 2013 – Port Elizabeth (ZA) naar East London (ZA) – 347 km

Vanochtend werd ik wakker met druk op mijn ogen en na wat zoekwerk bleek dit van de bungee te komen (snelheid / g-krachten) waardoor de bloedvaten in je ogen onder druk komen te staan en kunnen springen. In het ergste geval kun je tijdelijk (enkele dagen) blind raken. Zo erg is het gelukkig niet maar echt prettig is het niet maar dat moet je er maar voor over hebben! Vandaag was het Ben zijn beurt op te rijden dus dat kan ik lekker voor mij uit gapen. Vandaag enkel gedurende de ochtend gereden en in de stad East London vlakbij het strand zijn we gestopt. Ben heeft wat op internet gezeten en ik ben eens richting het strand gelopen. Op de promenade was ik samen met twee andere de enige blanken op een totaal van circa tweeduizend. Je valt wel op tussen dat volk. Veel Zuid Afrikanen gaan als volgt naar het strand: Met hun vrouw en kinderen naar het strand pet auto en dan parkeren ze de auto aan het strand en gaan in de auto liggen met de muziek aan. De kinderen hangen een beetje rond bij de auto. Snap jij het nog? Ik niet. Niet dat ze op het strand gaan liggen hoewel ze het niet hoeven te doen om een mooi bruin kleurtje te krijgen. Ze gaan blijkbaar liever liggen slapen in hun auto. Gelukkig waren er ook mensen die het wel snappen. Na een keer op en neer gelopen te hebben ben ik naar de Spar gelopen waar ik als enige blanke boodschappen aan het doen was. De tempratuur is inmiddels ook weer tussen de 25 en 30 graden dus maar snel terug gelopen om af te koelen. Gedurende de avond weer een video in elkaar geknutseld maar nu van de bungee-sprong van mij en Ben achter elkaar. We zaten in de woonkamer van het hostel en er kwam een stel naar boven wat niks zei en begonnen te poolen. Nadat ze met gebarentaal begonnen was het wel duidelijk waarom ze niks terug zeiden haha. Morgen vroeg op want er staan dik 650 kilometers op het programma.

 

Dag 355 – 16 september 2013 – East London (ZA) naar Durban (ZA) – 761 km

Vanochtend om zeven uur ging de wekker en na een koud stukje van een vegetarische pizza zijn we de auto in gestapt. Tot en met kwart voor twaalf heb ik gereden en ondertussen nog even gestopt om wat boodschappen te doen. Halverwege de route gewisseld zodat ik kon luieren in de passagierstoel. Na een dik uur kwamen we bij een splitsing wat ik raar vond dus de navigatie toch maar eens gepakt. De eerste keer dat we echt verkeerd zijn gereden want we moesten weer een kilometer of veertig terug. Valt nog mee want als de splitsing er niet was geweest was het wellicht nog wel meer geweest. Rond zes uur kwamen we aan in Durban en gedurende de middag heb ik al diverse hostels gebeld maar ze hadden of geen plek, geen internet, te duur internet of ze hadden een slechte beoordeling op internet. Na wat zoekwerk kwamen we aan bij het MyThai guesthouse wat er erg netjes uitziet. Hier hebben we voor vijf nachten geboekt want hierna zit het ook vol (in verband met een lang weekend wat de Zuid Afrikanen hebben). Guesthouse ligt in een erg mooi gedeelte van Durban met botanische tuin, zwembaden en erg net terras waar je lekker kunt relaxen. Gedurende de avond een salade gehaald bij de spar, een aflevering van Boardwalk Empire gekeken, gedoucht en nog even op internet gezeten. Morgen weer vroeg op zodat we de motor van Ben kunnen ophalen en vooraf nog het carnet kunnen oppakken wat per post is verstuurd.

 

Dag 356 – 17 september 2013 – Durban (ZA) – 78 km

Vanochtend waren we al vroeg op pad om het carnet van Ben bij het Fedexkantoor op te halen. Het adres van Postnet, wat we hadden door gegeven, wordt gerenoveerd waardoor het niet is aangekomen daar. Fedex ligt gelukkig maar op een kwartiertje rijden en na het doorgeven van het trackingnummer had Ben de documenten te pakken. Ik heb nog gevraagd of die van mij toevallig was aangekomen vanuit Maleisië maar zonder trackingnummer konden ze ook weinig. Ik heb nog niks gehoord van Aseantex dus het kan net zo goed bij DHL liggen ofzo. Vanuit Fedex zijn we door gereden naar Liberty Freight (agent voor de cargo) waar Ben de rekening heeft betaald. Voor morgenvroeg staat de afspraak met de douane-ambtenaar en dan kunnen we hopelijk de motor in elkaar zetten en meenemen. Rond de middag waren we weer terug in het MyThai guesthouse waar ik eens heb gebeld met Aseantex. Ze zouden de Bill of Lading en het trackingnummer doorsturen. Op het moment dat ik neerlegde kreeg ik een mail van Thrutainers International (bedrijf dat mijn motor heeft verscheept) dat mijn motor de 21e aankomt in Durban wat dus een zaterdag is. Hierna het trackingnummer van mijn documenten gecontroleerd op de site van DHL en de informatie was niet geheel duidelijk. Na een telefoontje bleek mijn carnet de passages (paspoort voor motor) bij het servicepunt in Durban te liggen. Dus de auto maar weer ingestapt en in de buurt van waar we vanochtend al waren geweest lag ook het servicepunt van DHL. Hir nog even gevraagd wat het kost om tien kilo aan spullen terug te sturen naar Nederland en dis zou circa 400 euro kosten! Zijn nog eens prijzen he. Vanuit DHL weer naar liberty Freight gereden om daar alle papieren voor mijn motor af te geven en even later toen we terug waren in het guesthouse een inventarislijst door gestuurd. Dit is schijnbaar nodig hier in Zuid Afrika als je ook persoonlijke spullen mee hebt gestuurd. Gedurende de middag nog het filmpje van het bungeejumpen online gezet op facebook, reisverslagen bijgewerkt en nog wat foto’s geüpload op Smugmug. Na het avondeten de serie Homeland gekeken.

 

Dag 357 – 18 september 2013 – Durban (ZA) – 42 km

Vandaag naar het grootste shopping center geweest van het zuidelijk halfrond. Het ‘’gateway theatre of shopping’’ ligt op een klein half uurtje rijden en hier hebben we eerst een film gekeken (My way way back) en de medewerkers waren aan het staken voor loonsverhoging waardoor er niemand achter de kassa stond bij de ticketverkoop. Bij de drankverkoop kon je wel tickets kopen en eenmaal in de zaal hadden we plek zat aangezien er maar één ander persoon zat. Beeld en geluid was bagger dus volgens mij zijn ze bij de bediening van de film ook aan het staken maar de film was wel aardig. Hierna naar Specsavers gelopen waar Ben zijn lenzen zouden aankomen vanuit Kaapstad. Echter hier was niks aangekomen en achteraf maar goed ook. Ben was niet tevreden over de lenzen en heeft zijn ogen nogmaals laten controleren. Hij krijgt nu binnenkort twee proeflenzen mee (een nattere en een dikkere lens) die hij kan testen. Na wat gegeten te hebben maar weer de bioscoop ingedoken en dit keer de film Kickass 2 gekeken die wel redelijk was. Na de film waren de meeste winkels al gesloten dus terug naar de parkeerplaats gelopen en terug gereden. Na wat boodschappen de wedstrijd Barcelona – Ajax gekeken die in 4-0 eindigde wat wel de verwachting was. Morgen vroeg op om Ben zijn motor op te halen in de haven.

 

Dag 358 – 19 september 2013 – Durban (ZA) – 35 km

Vanochtend om kwart over zeven waren we de deur uit en een half uur later waren we op de plek waar we hadden afgesproken. Hier nog een half uur moeten wachten voordat degene die ons zou helpen kwam opdagen. Nadat we ons reflectorjasje hadden gekregen konden we naar de opslaghal lopen. Hier stond de box al klaar en na weer een half uur wachten kwam de custom inspecteur die enkel het framenummer heeft gecontroleerd. Niet veel later had Ben het gestempelde carnet al in zijn handen en nu was het wachten op de tweede inspectie voor de persoonlijke spullen. Na wederom een half uurtje kwam de inspecteur aan en ze heeft enkel wat foto’s gemaakt van het framenummer, kentekenplaat en van een van de aluminium boxen. Ben had er eentje geopend maar ze geloofde het wel. Ze zou half twee vanmiddag het rapport indienen waarna we de vrijgave-papieren kunnen ophalen bij Liberty Freight. Met deze papieren kunnen we vervolgens weer terug om de motor uit het beveiligde havengebied te halen. Het was nog vroeg dus zijn we terug gereden naar het guesthouse waar ik wat afleveringen van Homeland heb gekeken. Ben moest nog vaccinaties hebben voor Rabiës dus naar de Traveldoctor gereden bij het International Convention Center. Hier langs lag een pinautomaar en ik had nog geld nodig om straks de rekening bij Liberty Freight te betalen. Nadat ik het geld uit de automaat had gepakt ben ik bij de Traveldoctor, die 10 meter verderop ligt, naar binnen gelopen. Ik keek eens in mijn portemonnee en zag dat mijn pinpas er niet in zat. Ik naar de pinautomaat terug gelopen en hier hing enkel een kwitantie uit met de mededeling dat mijn pas was ingelikt. De pas komt er hier pas uit nadat je het geld hebt gepakt. Ik gebeld naar de bank (FNB) en werd diverse malen doorverbonden maar kreeg uiteindelijk toch weer een ander nummer wat ik moest bellen. Ze konden mij niet helpen want het was niet mogelijk op de pinpas eruit te halen. Ik gezegd dat ik toerist ben hier en maar één bankpas heb maar dit mocht niet baten. Goede service hier! Gelukkig kan ik wel pinnen met mijn creditcard en ik heb van een andere bank nog een betaalpas bij. Zo zie je maar weer dat een reservepas altijd een keer van pas komt. De rabobank maar even gemaild of ze mijn pas wil blokkeren en een nieuwe willen opsturen en dit was geen probleem. Nadat Ben klaar was met de herhalingsspuit zijn we naar Liberty Freight gereden en mijn rekening was iets meer dan 100 euro duurder aangezien de afmeting van de houten box vijftig procent groter is dan die van Ben! Dan zullen ze het voorwiel er wel niet afgehaald hebben bij mij. Binnenkort maar eens kijken als mijn motor is gearriveerd. De rekening betaald die 8.200 Rand was (meer dan 600 euro voor enkel het uitladen, douaneinspectie en kosten van de agent). Dit is meer dan ik heb betaald voor de vrachtkosten in Maleisië! Totale kosten dus iets meer dan 1.100 euro wat alsnog stukken goedkoper is dan dat we de motor per vliegtuig hadden verstuurd. Dit zou 2.600 euro kosten per motor! Begin van de avond hadden we afgesproken dat we online zouden komen op skype want onze moeder is vandaag jarig. Haar op skype even gefeliciteerd maar ze was vergeten een stuk vlaai op te sturen. Zonder vlaai nog een dik uur op skype gezeten en hierna nog wat afleveringen van Homeland gekeken.

 

Dag 359 – 20 september 2013 – Durban (ZA) – 0 km

Vanochtend werden we rond negen uur wakker gebeld en er was iets mis gegaan bij de douane. Het rapport was er nog steeds niet en de vrijgave van de motor dus ook niet. Dan maar weer wat afleveringen van Homeland kijken en mijn muziekcollectie even uitgezocht. Ben heeft nog wat telefoontjes gepleegd en nu schijnt dat er een probleem is. Het probleem is een flesje of iets dergelijks waardoor er nu al een vertraging is van bijna een dag. Jawel mensen, het betreft een flesje met zeer gevaarlijke inhoud! Mogelijk zelfs uranium wat we naar het Midden Oosten wouden brengen maar ze hebben het helaas gevonden. Maar even serieus, totaal geen idee wat het probleem is. Iets met een flesje en nu zijn ze bij de douane de schuld bij de agent aan het leggen en de mails gaan een beetje op en neer. Oftewel alsof twee kleuters het ‘’welles nietus’’ verhaal  beginnen. Wij kunnen weinig en Ben en de eigenares van het guesthouse hebben de douane eens gebeld. Eenmaal de vrouw te pakken krijgen ze een vals nummer door of een ander onzinverhaal. Gaat dus weer allemaal moeilijk hier. In de tussentijd Florida Road een keer op en neer gelopen en even een ijsje gegeten. De rest van de middag geen bericht meer gehad van de agent dat de douane de motor heeft vrij gegeven dus dat wordt pas na het weekend. Sinds vandaag worden er ook opslagkosten in rekening gebracht voor Ben zijn motor dus eens kijken wie daar voor gaat opdraaien. Rest van de dag weinig meer gedaan.

 

Dag 360 – 21 september 2013 – Durban (ZA) naar Gillitts (ZA) – 142 km

Vandaag zou Nishaan van Liberty Freight naar kantoor gaan om zeven uur en Ben bellen voor de motor. Rond negen uur belde hij dan toch en we moesten gelijk naar zijn kantoor om daar de vrijgave-documenten op te halen en dan direct door naar de haven. Vandaag is een zaterdag dus het was erg rustig in de haven. Je kon er alleen terecht als je een boeking had en die had Nishaan gemaakt. Na even IMG 3072wachten konden we met een kerel meelopen naar de motor. Hier de krat eerst even gesloopt en de motor los gemaakt want deze stond aan de krat vast gebonden. Ook even in de aluminium box gekeken wat nu het probleem geweest zou kunnen zijn. Ze hadden het over een flesje bij de douane maar er zat helemaal geen flesje of ook maar iets wat er op leek in. Wazig maar goed.  Met nog twee andere hebben we de motor op de middenstand gezet aangezien het voorwiel er nog niet op zat. Ben heeft geprobeerd het voorwiel erop te zetten maar het wiel draaide niet goed. Er zat ook veel ruimte tussen de voorvork en nadat we het instructieboekje hadden bekeken bleek de ‘’spacer’’ te ontbreken. Hier nog naar gezocht maar Ben is het waarschijnlijk er vergeten af te halen waardoor deze uit de as van het voorwiel is getrilt en ergens tussen Indonesië en Zuid-Afrika ligt. Hierna de accu aangesloten, het windscherm erop geschroeft en het zadel erop gezet. Rest kan wel later want we kunnen toch nergens heen met de motor. Rijden zonder het tussenstuk is te gevaarlijk dus hebben we gevraagd om de motor bij de ingang te parkeren. Hier hangen camera’s dus hier kunnen we hem wel veilig achterlaten. Alle overige spullen in de auto gelegd die nu goed vol zit. Koffer helemaal vol en de achterbank ligt ook goed vol. Straks maar eens kijken of we wel alles mee krijgen op de motor. Vanuit de haven naar het Gateway shoppingcenter gelopen waar Ben zijn proeflenzen moest oppakken. Meteen nog even gekeken voor een muggennet voor ’s nachts maar degene die we wouden hadden ze niet. Na nog even rond gekeken te hebben zijn we naar het vliegveld gereden want het huurcontract van de auto was verlopen. Hier dus de auto voor een week verlengd waarna we de weg richting Gillits in hebben gezet. Dit was nog een kilometer of veertig rijden. We moesten vandaag uit het MyThai Guesthouse in Durban omdat deze vol geboekt was. In de rest van Durban was ook niks goedkoops te vinden dus nu zitten we een stuk buiten Durban maar dat maakt ook niet veel uit. Iets voor zes uur kwamen we hier aan en het ligt in het ‘’1000-heuvelen landschap’’. Beetje Zuid-Limburg hier maar dan iets luxer gezien de huizen die in dit gebied liggen. De eigenaresse van het Aloe Ridge Bed & Breakfast had ik van te voren al gebeld en ze had de sleutel in een bloempotje gelegd langs de deur. Ze was zelf in Durban bij een rugbywedstrijd dus vandaar deze oplossing. Het was ons niet duidelijk welke deur we moesten hebben en ze nam ook niet op. We hebben toen de eerste deur maar geprobeerd en bij het open doen dacht ik meteen dat het de verkeerde was aangezien het een compleet ingerichte keuken, woonkamer en terras was. Even later, toen we al binnen stonden, belde ze terug. We zaten al in de gemeenschappeijke ruimte die er uit zag alsof ze er zelf woonde. De kamer van ons lag vanuit de kamer de trap af. Alles ziet er erg netjes uit dus hier houden we het wel even uit. Na het eten nog even een aflevering van Suits, Breaking Bad en de film ‘’The Hunt’’ gekeken (ik meen Deense film; aanrader).

 

Dag 361 – 22 september 2013 – Gillitts (ZA) – 30 km

We hebben sinds vandaag weer gratis ontbijt en het zag er goed uit. De eigenaresse kwam ook binnen dus eerst even met haar gesproken. Het rugbyteam van Durban had gewonnen maar verder had ze weinig nieuws. Ze vroeg of we eieren wouden hebben dus twee sunny side ups besteld. Na de bestelling begonnen met een bord gebakken aardappeltjes, gehakt, tomaatjes, bacon en een worstje. Hierna een danone toetje welke erg lekker was. In de tussentijd had ik al twee bruine boterhammen in de toaster gedaan en vlak nadat 20130924 110146deze klaar waren kwam Tricia (eigenaresse) binnen met de eieren. De eigeren dus opgegeten met toast en als afsluister nog maar een danone toetje gepakt. Nu had ik nog net genoeg plek over voor een espresso. Eindelijk weer eens een uigebreid ontbijt gehad. Voor het ontbijt was ik al begonnen met de film ‘’The Big Lebowski’’ welke ik na het ontbijt heb afgekeken. Na een aflevering van Boardwalk Empire zijn de we auto ingestapt om de buurt even te verkennen. Het is een zondag dus er is weinig te doen. Verderop wel wat winkels gevonden en hier wat boodschappen gedaan en een warm broodje gepakt. We zijn hierna nog naar een heuvel gereden waar je in een grote plastic bal kunt stappen om vervolgens van een heuvel af te rollen. Eenmaal daar was er niks te doen dus maar weer terug gereden. In de wijk waar we zelf zitten nog even rondgereden en het was er erg druk vanwege een verlovingsfeestje van blijkbaar iemand die genoeg centen heeft. De weg stond vol met dikke BMW’s, Mercedessen, Audi’s, Range Rovers, Jaguars, Maseratie en nog wat reguliere auto’s. Drie vrouwen waren aan het parkeren op een verhoogde berm en ze stonden niet veel later met het linkerachterwiel los van de grond. Ben heeft ze even geholpen door de richting aan te geven waarnaar ze moesten rijden. Hierna verder gereden naar ons guesthouse waar ik eindelijk de film ‘’Hangover 3’’ heb gezien wat een grote tegenvaller was op de scene tijdens de aftiteling na. Als avondeten hadden we een pasta gekocht en ik heb mij nog twee flessen bier uit de koelkast gehaald. Die kun je hier zo pakken en ze gaan er vanuit dat je zelf aangeeft hoeveel je er hebt gehad door dit in het boekje te zetten. Uiteraard gedaan want deze service moet beloond blijven! Verder nog wat series gekeken en hopen dat morgen bericht komt dat ik mijn motor kan ophalen! Stilzitten al een tijdje moe!

 

Dag 362 – 23 september 2013 – Gillitts (ZA) – 91 km

Om negen uur wakker en meteen naar de boven gelopen voor het ontbijt. Alles stond alweer klaar op tafel enkel dit keer geen eieren gehad maar wel twee chocolade muffins. Na even de mail gecontroleerd te hebben zijn we naar Pinetown gereden wat circa 15 km verderop ligt. Hier ligt een Honda garage en we hoopte dat ze een ‘’spacer’’ voor Ben zijn motor hadden maar deze hadden ze niet op voorraad. Deze kon besteld worden wat circa vier dagen zou duren maar later op de dag kregen we bericht terug dat het een maand ging duren aangezien het vanuit Japan moest komen. Zo lang gaan we dus niet wachten. Bij de superspar even wat boodschappen gedaan en hierna achterom gereden waar een BMW dealer ligt. Buiten stond de F800GSA motor die ik wel had willen ruilen aangezien deze een 23 liter tank heeft en ik maar 16 liter wat nog wel eens een probleem kan gaan worden in Afrika. Hier gevraagd voor een koplampbeschermer en deze hadden ze liggen voor 35 euro. Met de verkoper nog even staan praten en hem verteld over de twee ongelukken en de schade. Ik vroeg of ze nog een voetsteun hadden liggen (enige wat nog niet vervangen moet worden) en hij kwam terug met een gebruikte die ik gratis mocht hebben. Erg netjes en ik was er blij mee. Scheelt weer wat geld want BMW onderdelen zijn nou niet bepaald goedkoop. Ze hadden ook mitas banden liggen die we graag willen hebben dus misschien nog een keer terug rijden hiervoor. Vanuit de BMW garage zijn we doorgereden naar een motorzaak die vlakbij het Gateway shoppingcenter ligt. Binnen stond een verdomd mooie Moto Guzzi racer die ik wel mee had willen nemen maar deze was al verkocht. Ben heeft hier nog gekeken voor een helm maar kwam de zaak uit met een shirt met lange mouwen. Vanuit hier nog naar een andere motorzaak geweest maar hier hadden ze niet veel. Inmiddels al wat later op de middag dus de weg terug naar het guesthouse ingezet waar we inmiddels vijftig kilometer vandaan zijn. Vandaag ook Liberty Freight gebeld om te vragen hoe het met mijn motor staat. Vandaag zijn ze begonnen om het schip met 271 containers leeg te maken. Morgen is nationale feestdag dus dan gebeurt er niks. Papierwerk wordt dan woensdag of donderdag gedaan en de inspectie door de douane op donderdag of vrijdag. Ik heb geen controle van mijn persoonlijke spullen dus ik kan als het goed is meteen de haven uit rijden na de inspectie. ’s Avonds nog wat afleveringen van Breaking Bad en Long Way Down gekeken.

 

Dag 363 – 24 september 2013 – Gillitts (ZA) – 6 km

Vandaag is het een nationale feestdag en dus alle bedrijven zijn gesloten. Na het ontbijt begonnen aan het boek ‘’Bernie Madoff the wizard of lies’’. Kerel is eind 2008 opgepakt vanwege fraude middels een ‘’Ponzi-scheme’’ (soort van piramade-constructie) van totaal 65 miljard dollar. Gisteren gevonden in de boekhandel voor 8 euro en de review was goed dus eens kijken of het ook wat is. Verder nog de serie ‘’Long way down’’ afgekeken waarvan wij ook deels dezelfde route zullen rijden. Gedurende de middag even wat eten gehaald in de supermarkt en hierna weer verder gelezen en series gekeken. Oftewel een dagje lui zijn.

 

Dag 364 – 25 september 2013 – Gillitts (ZA) – 86 km

Vandaag wat met de planning bezig geweest. De ambassade van Angola en Congo proberen te bereiken maar zonder succes. Wel het consulaat van Angola te pakken gekregen en hier kregen we te horen dat we de aanvraag in Nederland moeten doen. Op internet wel gevonden dat de aanvraag voor Angola ook in Lusaka geregeld kan worden maar dan zouden we de route moeten omleggen. Nick gevraagd of hij de ambassade van Angola in Nederland kan bellen voor wat meer informatie. De aanvraag in Nederland doen zou een hoop problemen opleveren dus hopelijk kan het ook vanuit Zuid Afrika een van de omliggende landen. Dan heeft Ben nog een probleem met zijn paspoort namelijk niet genoeg plaats voor alle stempels en stickers voor het restant van de route. Hij kan hier een nieuw paspoort aanvragen of wellicht in Tanzania. Verder ook nog wat Afrikaanse muziek gezocht voor de nieuwe video (die nog niet in de maak is). Straks bij terugkomst maken we die wel een keer of in Tanzania als we weer moeten wachten. Gedurende de middag naar het Gateway shoppingcenter gereden voor Ben zijn lenzen. Hij heeft weer een proefsetje gekregen dus hopelijk zijn deze wel goed. Hier meteen ook even naar de bioscoop geweest (film 2 guns). Gedurende de film kreeg ik bericht van Nishaan dat alles geregeld is en dat ik vrijdag ochtend inspectie van de motor heb waarna ik hem kan meenemen. In de supermarkt nog wat boodschappen gedaan en hierna terug gereden naar ons guesthouse. Na de lasagna een documentaire gekeken over ‘’Rodriguez’’. Een zanger uit Detroit (jaren 70) die heel bekend is in Zuid Afrika wat hij zelf niet wist! Echte aanrader!

 

Dag 365 – 26 september 2013 – Gillitts (ZA) – 78 km

Om negen uur zaten we weer aan het ontbijt en Ben zijn spacer lag op tafel. De eigenaar van het guesthouse had het laten maken nadat we hem de maten hadden door gegeven. Rekening lag erbij en deze was maar 100 rand (8 euro). Origineel is 50% duurder dus niks van te zeggen. Hierna de spullen gepakt die we nodig hadden voor Ben zijn motor op te halen. Eerst naar Liberty Freight gereden waar ik nog wat papieren moest halen voor morgen. Hier zaten wat lastige mensen in de wachtkamer dus het duurde even voordat ik werd geholpen. Vanuit het centrum vervolgens naar de haven gereden waar Ben zijn motor stond. Hier de spacer op de motor gezet, banden opgepompt, ketting gecontroleerd, plastic kappen erop gezet en Ben heeft even proef gereden of alles goed zit. Hierna spullen weer gepakt en terug naar het guesthouse gereden. Meteen weer de auto ingestapt want Ben wou nog even naar de tandarts voor controle. Dan doe ik dat ook maar meteen dacht ik. Gelukkig hoefde we geen afspraak te maken en alles was in orde tijdens de inspectie. Je kunt maar beter hier gaan dan dat je straks ergens in de middle of nowhere zit. Meteen even bij een huisarts naar binnen gelopen want Ben had wat uitslag / blaasjes ofzo vlak langs zijn oog zitten dus dit even laten controleren. Ik mijn oren nog maar een keer laten uitspuiten dus al met al drukke dag gehad maar klaar voor het vervolg van de reis. Op de terugweg nog boodschappen gedaan en een twee kilo bak lasagna gekocht voor ons twee. Het leek wel minder want het was vrij snel op. Gedurende de avond de website ge-update, reisverslagen bijgewerkt, kostenspecificatie bijgewerkt en nog een serie gekeken.

 

Dag 366 – 27 september 2013 – Gillitts (ZA) – 106 km

Vanochend tijdens het ontbijt met twee andere gasten om 7.15 uur was het precies 1 jaar geleden dat we vertrokken zijn vanuit Heibloem! Om kwart voor acht zaten we in de auto richting de haven waar ik mijn motor op kan halen. Bij aankomst de papieren, die ik van Liberty Freight had gekregen, afgegeven aan de balie. Ik moest een veiligheidsvest halen maar deze waren nergens te krijgen. Met de auto maar 20130927 085507door de poort gereden maar we moesten in de auto blijven voor onze veiligheid. Alsof we die ene heftruck daar niet zien aankomen. In de tussentijd Sammy, onze agent, gebeld en hij praat zo snel dat je hem niet verstaat. Ik toch maar uit de auto gestapt en bij de poort kwam Sammy net aanlopen. Hij had met carnet de passage, gestempeld en al, en hij zei dat ik de motor kon pakken en weg kon. Ik snapte er niks van aangezien er in de mail duidelijk stond dat de motor in mijn aanwezigheid gecontroleerd zou worden. Voor de duidelijkheid, douane controleert of het framenummer en enginenummer van de motor overeenkomt met het carnet. Sammy zei dat dit al gedaan was dus ja. Ik terug gelopen naar de auto waar een heftruck aan kwam rijden met mijn motor. Op de papieren van de chauffeur stond een compleet andere naam dan die van mij! Maar nadat we hem de naam op de krat hadden gewezen was het zo opgelost. Hij heeft de papieren even aangepast en heeft hierna de motor aan de kant gezet zodat we de krat open konden maken. De motor was mooi ingewikkeld met plastic dus het was ook weer duidelijk dat de douane helemaal niks heeft gecontroleerd aangezien ze het nooit gezien kunnen hebben. Mij boeit het niet maar jammer dat je daar 120 dollar voor moet betalen. Nadat we de motor bijna uit de krat hadden kwam de beveiliging aan met de mededeling dat dit niet de bedoeling was en dat we het hout moesten opruimen. Alsof je het hout mee kan nemen met een motor en kleine auto. We zeijden dat we het netjes zouden opruimen wat we uiteraard niet gaan doen. Nadat de motor was uitgepakt en al belangrijke zaken erop zaten zijn we van het terrein afgescheurt. Dat ze die zooi maar zelf opruimen. Eenmaal van het terrein af zijn we een straat verderop gaan staan om de resterende onderdelen nog erop te zetten waarna we naar het tankstation zijn gereden. In Pinetown had ik al een BMW garage gezien dus hierheen gestopt om de motor hier achter te laten. Nieuwe banden (Mitas E07) besteld en hem meteen nog even na laten kijken. Met de auto terug naar Aloe Ridge Bed & Breakfast gereden waar ik later op de dag werd gebeld dat de vooras scheef was. Weer 80 euro extra waar niet op gerekend was. Ben heeft zijn nieuwe voetsteunen erop gezet maar dit kostte nogal wat tijd aangezien de linkervoetstoen niet recht meer was. Het pinnetje waarmee de steun bevestigd wordt was goed scheef maar met wat medewerking van de eigenaar toch alles netjes erop gekregen. Eind van de middag terug gereden naar de BMW garage en onderweg kwamen we nog langs een dode kerel die languit op de weg lag. Veel mensen lopen over de weg hier en ze proberen dus ook wel eens de snelweg over te steken. Als het druk is en je moet drie á vier rijbanen over dan loopt het soms niet goed af. Het was net gebeurd en er lag alleen een doek over. Bij de garage waren ze nog bezig met de motor want ze kregen de boordcomputer niet afgesteld. Deze is nieuw en de computer herkent hem nu niet als de originele. De stuurverhoger hadden ze niet en vlak voor de proefrit door een van de medewerkers hadden ze een lekke band te pakken. Kan je maar beter hier gebeuren he! Aangezien het sluitingstijd was hebben we gezegd dat we de motor wel morgenvroeg op komen halen. Eenmaal terug in ons guesthouse Avis gebeld om de huurauto te verlengen t/m maandag. Wat boorschappen gedaan bij de WoolWorths en hierna de Big Bang Theory, Two and a Half Men en Homeland gekeken op de laptop. Einde van de avond mijn EHBO set eens doorgespit en die kon ik half weggooien vanwege de waterschade in Thailand.

 

Dag 367 – 28 september 2013 – Gillitts (ZA) – 86 km

Na het zoveelste lekkere ontbijt het bakje met reserve-onderdelen open gemaakt en deze zat vol roest en narigheid. Alles op keukenrol uitgelegd zodat het kon drogen (ook nog vanwege de waterschade in Thailand). Hierna de puinhoop opgeruimd en in een zak gestopt. Einde van de ochtend waren we weer bij Ryder, BMW garage, en ze waren weer met de boordcomputer bezig. Ze hadden het probleem IMG 3085nog nooit gehad en ze wouden het nog wat langer proberen. Met hun afgesproken dat ze maandagochtend de tijd nog hebben. We moeten immers toch nog wachten op de nieuwe carnet de passages die vanuit Nederland zijn opgestuurd. De monteur had volgens mij niet veel te doen want hij bleef maar praten. Ben moest de lenzen nog ophalen bij Gateway wat weer een klein half uur rijden is vanuit Pinetown. Hier meteen ook maar een filmpje gepakt maar oh mijn god wat was het druk. Bijna een half uur moeten wachten om wat drinken te krijgen. Metallica had een 3d-film gemaakt van één van hun concerten. Jammer dat het geluid niet echt hard stond. In het winkelcentrum tevens een slaapzak gekocht, mijn slaapzak is ineens spoorloos verdwenen, een plastic bak voor alle medicijnen en een aanvulling voor de EHBO set. Bij de WoolWorths weer boodschappen gedaan en in ons verblijf wat gegeten en een filmpje gekeken.

 

Dag 368 – 29 september 2013 – Gillitts (ZA) – 70 km

Na het ontbijt de spullen maar eens gaan opruimen want het is een behoorlijke puinhoop op de kamer. De poetsvrouw, ze heet overigens Patience (‘’Geduld’’), zal wel een hartverzakking krijgen als ze binnenkomt. We hebben alle spullen uit de koffer liggen dus het ziet er dan uit als een slagveld. Boven in de woonkamer mijn neckbrace afgesteld. Het was een showmodel dus het was al in elkaat gezet maar ik moet hem nog wel afstellen voor mijn afmetingen. Van de eigenares moest ik nog even naar het groentetuintje komen kijken wat ze aan het leggen waren. Dit maar even gedaan en toen de auto gepakt naar het Mythai guesthouse in Durban. Ben heeft de motor gepakt en deze hier alvast neer gezet. Van de eigenares weer een warm welkom gekregen en na nog even gesproken te hebben de auto richting het Pavillon winkelcentrum gepakt. Hier nog batterijen gekocht voor mijn zaklamp die ik van mijn oud collega’s heb gekregen. Zitten overigens wel dure batterijen in van 10 tien euro maar wel een fijn zaklampje. Bij Aloe Ridge de reserveonderdelen schoon gemaakt en de roest er grotendeels afgekregen met wat staalwol. De twee andere gasten kwamen ook even buiten kijken en volgens hun kon ik net zo goed nieuwe lagers kopen bij Midas aangezien ze toch maar 3 euro per stuk waren daar. Twee van de vijf waren nog goed en de andere waren erg slecht dus deze maar de prullenbak in gesmeten. ’s Avonds nog even op skype gezeten.

 

Dag 369 – 30 september 2013 – Gillitts (ZA) naar Durban (ZA) – 45 km

Na ons laatste ontbijt bij Aloe Ridge, en die gaan we missen, de rekening betaald en de auto vol geladen. Kofferbak en achterbank zat tot aan het dak vol! Hierna naar Midas gereden voor nieuwe lagers. Bij Ryder vervolgens de rekening betaald en Ben heeft ook een set banden gekocht maar hij wil eerst zijn huidige banden oprijden. Verder nog een compressor gekocht die ik op de motor kan aansluiten 20130930 144433mochten we een lekke band krijgen. Vervolgens met de motor en Ben met de auto naar Mythai guesthouse gereden in Durban. Hier de auto uitgeladen en de motor neergezet. Vervolgens naar UPS gereden om de nieuwe carnets op te halen. Deze hebben we nodig voor de grensovergangen die een hel zijn in Afrika. Iedereen zegt dat je er de hele dag mee kwijt bent dus we zullen zien straks. Gelukkig weten we het van te voren dus dan ben je er alvast op ingesteld. Nishaan van Liberty Freight wou nog een kopie maken van het carnet zodat hij zijn dossier ook in orde had. Wij daar langs gereden en meteen het internationaal rijbewijs meegenomen. Deze is namelijk verlopen en we dachten dat ze daar wel een stempel hadden waarmee ze een nieuwe datum erop konden zetten. Het mooie was dat ze zowat dezelfde stempel hadden als de ANWB echter stond er groot ‘’paid’’ boven de datum maar met een stuk papier om dit gedeelte af te dekken is ons rijbewijs weer verlengd door Nishaan! Ziet er tenminste weer officieel uit. Nu geldig tot september 2014 maar we hebben het nog niet nodig gehad. Een stuk verderop lag een motorzaak waar we nog hebben gekeken voor een motorbroek voor Ben. Echter er in al een tijdje een staking gaande waardoor ze niks meer geleverd krijgen. We hebben een adresje in Johannesburg gekregen waar ze genoeg hebben aangezien we toch die richting op moeten. Boven Johannesburg ligt Pretoria waar alle ambassades liggen. Hier willen we even kijken of we een visum voor Angola en DR Congo kunnen krijgen. Bij Mythai vervolgens even een aflevering van Homeland gekeken en vervolgens naar Avis gereden om de huurauto af te leveren. Het was om vijf uur dicht maar volgens de telefoniste kon ik de auto ook later terug brengen. De beveiling wees ons de weg en de auto in een Avis-vak gezet. Vervolgens de sleutels in een sleuf moeten gooien waarna alles gedaan was. Morgen zullen ze de auto dan wel controleren maar voor de zekerheid toch wat foto’s gemaakt van de auto mocht er wat zijn. Bij het naastgelegen hotel hebben we vervolgens een taxi besteld die pas na een half uur kwam aankakken. Dit bleek niet eens onze taxi te zijn maar we konden wel mee met een vrouwtje wat even verderop moest zijn. Nadat de chauffeur haar had afgezet zijn we terug gereden naar Morningside waar ons guesthouse ligt. Hier de laatste aflevering van Breaking Bad gekeken. Jammer dat die serie ten einde is!

 

Dag 370 – 1 oktober 2013 – Durban (ZA) – 9 km

Aangezien we toch erg veel spullen hebben zijn we alle koffers nog een keer doorgelopen en gekeken wat naar huis kan. Na een tijd hadden we een grote boodschappentas vol met spullen. Alles in een zak gedaan en achterop de motor van Ben gebonden. Vervolgens IMG 20131001 194633met de motors naar het postkantoor gereden. Ik in de tussentijd kopieën gemaakt van de kaart van Afrika zodat we die in de tanktas kunnen stoppen. De originele kaart is een boekje wat te groot is om in de tanktas te stoppen. Hierna terug gelopen naar het postkantoor en daar had Ben geen doos kunnen krijgen wat erg vreemd is voor een postkantoor. De naastgelegen VW garage had nog lege dozen liggen en hier alles netjes ingepakt. We kregen een doos en noppenfolie en ze hebben de doos vervolgens netjes dicht geplakt met tape. We wisten niet hoe duur het zou zijn maar bij DHL zeiden ze dat het 250 euro zou kosten voor tien kilo per vliegtuig. Bij het postkantoor van de overheid waren we 571 Rand (43 euro) kwijt voor uiteindelijk net geen 15 kilo! We konden het amper geloven dat het zo goedkoop was! Carnets vanuit Nederland (envelop van 350 gram) was met spoed voor bijna 70 euro verzonden! Vanuit het postkantoor naar Steers gereden wat vlakbij ons guesthouse ligt. Hier wat gegeten en een klein jongetje wou de helm op. Hij is drie jaar oud en de helm is hem veel te groot maar hij vond het geweldig. Hij heeft de hele tijd rond gelopen met de helm en een lach dat hij op zijn gezicht had. Hem nog even op de motor gezet en na een tijdje wou hij nog een keer op de motor. Hem de motor nog een keer laten starten en dat vond hij ook wel leuk. Over een jaar of vijftien zal hij ook wel rondrijden nu! Toen we weer wouden vertrekken wou ik hem de helm afzetten maar hier had hij totaal geen zin in. Zijn moeder moest er toch even bijkomen voordat hij de helm zodner te janken wou afzetten. Bij het guesthouse vervolgens de voetsteun erop willen zetten die ik gratis had gekregen maar deze past helemaal niet! Ben je lekker mee en vervolgens de koplamp-protector erop willen zetten maar die past ook niet super. Kreeg de schroeven niet eens aangedraaid dus morgen maar even langs Ryder rijden aangezien we toch die kant op gaan. ’s Avonds de reisverslagen bijgewerkt tot en met vandaag zodat ik op schema leeg voordat de terugreis gaat beginnen morgen.

 

Dag 371 – 2 oktober 2013 – Durban (ZA) naar Pretoria (ZA) – 607 km

De eerst echte dag dat we weer op pad zijn! Vanochtend uitgecheckt bij het Mythai guesthouse en de navigatie ingesteld naar de BMW garage in Pinetown. Dit is maar een half uurtje rijden vanuit Durban dus dan hebben we de warming up er al vast op zitten. Hier de 20131002 131512verkoopmedewerker de voetsteun terug gegeven en gezegd dat ik wat problemen had met de montage van de koplamp-protector. Een monteur zou zo langs komen en in de tussentijd buiten in het zonnetje gestaan met een bak cappuccino. Hier kwam onze eerste bewonderaar Jakobus naar ons toe. Hij wou wel mee rijden met ons door Europa. Met een volgeladen motor trekken we meteen weer de aandacht. De monteur heeft ook netjes de koplamp-protector aangedraaid (in de bouten zaten sealringen en mijn imbas draaide door omdat deze veel te strak zaten) en een nieuwe gebruikte voetsteun erop gezet. Ik kreeg meteen nog een aantal pennetjes mee waarmee je de voetsteunen vast kunt zetten. Rond half tien waren we dan toch weer op pad. Route is simpel. Snelweg N3 naar Pretoria (laatste veertig kilometer zijn alleen wat afslagen). Ik was even op mijn navigatie aan het kijken en we reden door een bocht. Door hoge vangrails kon je wel niet de hele rijbaan zien en toen ik op keek reed ik rakelings langs een plastic kap waarmee de vrachtwagenbanden mee worden afgeschermd. Stuk plastic was iets meer dan één meter hoog dus dat hadden ze wel eens mogen opruimen. Sinds vandaag ook de camelbag (rugzak voor water) in het gebruik. Slangetje past precies door mijn vizier dus het water vanaf nu bij de hand. Nadat we getankt hadden hebben we de motors verderop in de schaduw gezet. Hier kwam een groep ganzen op ons af en Ben heeft ze nog even een mueslireep gevoerd zodat we meteen een filmpje konden maken. Onderweg op de snelweg wat om mij heen gegaapt en het landschap, inclusief een paar passen, VLC0002waren weer een mooi tijdsverdrijf. Rond een uur of drie moesten we weer tanken en hebben we wat gegeten bij Whimpy’s. Hier kwam een vrouw, Chantal,  naar ons toe die ons al de hele dag had zien rijden en ze was nieuwsgierig naar onze plannen. Zelf had zo met de mountainbike door Rwanda gefietst dus de gegevens maar even uitgewisseld voor tips. Voor de rest weinig spannends te melden. Skyline Johannesburg zag er wel mooi uit en het was erg druk op de snelweg rond Johannesburg en richting Pretoria. Het hostel hadden we al geboekt en eenmaal daar eerst gaan zitten en een fles Windhoek bier gedronken. Een Canadees, reisleider, zat ook aan tafel en hij was ook al op heel wat plekken geweest. Hierna de motor afgeladen, gedoucht en wat eten gaan halen bij de Spar. Gedurende de avond serie gekeken en wat adresjes opgezocht voor morgen. Morgen gaan we eens naar de ambassade van DR Congo om te kijken of we daar een visum kunnen krijgen.

 

Dag 372 – 3 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 10 km

Vandaag uitgeslapen tot negen uur en hierna alle benodigde documenten gepakt voor de visumaanvraag. De ambassade ligt op loopafstand dus dat komt goed uit. Bij de ambassade stonden diverse mensen voor het hek. Achter het hek stonden twee ambtenaren formulieren uit te delen en na enkele minuten wachten kregen wij ook de documenten. Aangezien we nog een aantal vragen hadden over het visum (met name de geldigheid hiervan omdat we niet weten wanneer we precies aankomen). We hadden al vrij snel door dat het visum vrij gemakkelijk te krijgen was dus het aanvraagformulier ingevuld. We moesten ook ons reisplan opgeven dus op een leeg a4’tje snel even een route gemaakt die we zouden kunnen volgen. Vervolgens hadden we nog wat vragen maar we werden telkens weg gestuurd aangezien de vrouw die er over ging het erg druk had. Ze zag er overigens erg goed uit alleen jammer van de snor. Toen maar iemand anders gevraagd en we konden met haar meelopen naar haar kantoor. Uiteindelijk moest toch weer de vrouw komen die we in eerste instantie gevraagd hadden en ze vroeg zich af hoe we in het kantoor waren gekomen.  Maar goed, onze vragen waren beantwoord en we moesten het geld overmaken voor het visum. Eerst terug naar het hostel gelopen en hier nog even gelegen want het is weer een stukje warmer dan in Durban. Hierna de motor gepakt en een bank gezocht waar we contant geld hebben gestort op de rekening van de Congoleese ambassade. Contant betalen bij de ambassade was helaas niet mogelijk. Met het betalingsbewijst en de aanvraagformulieren, pasfoto’s en reisschema terug gegaan naar de ambassade en hier alles afgegeven. Morgen om negen uur kunnen we het ophalen! Gaat dat even makkelijker dan gedacht! We krijgen een 30 dagen visum en moeten deze gebruiken binnen drie maanden. We wouden nog naar een motorzaak rijden maar Ben vond het al te laat aangezien hij misschien een helm wou kopen. Deze wilt hij meteen even testen en in het drukke verkeer is dit niet al te gunstig. Dus maar terug gereden richting het hostel en onderweg eerst wat boodschappen gedaan. Ik heb mij een bakje rijst,ronte en kip gepakt. Magnetron in en klaar is kees! Rest van de avond reisverslagen weer bijgewerkt, met Nick op skype gezeten en nog wat series gekeken.

 

Dag 373 – 4 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 4 km

Vanochtend naar de ambassade gereden van DR Congo echter ons visum was nog niet getekend en we konden het pas na de middag ophalen. Meteen doorgereden naar de ambassade van Angola maar hier was de persoon die we moesten spreken niet aanwezig. Aan de overkant van de straat lag een kopieerzaakje waar we alvast wat kopieën hebben gemaakt van het nieuwe carnet. We zijn er even een IMG 3116half uur op de bank blijven zitten want de vrouw die we moesten spreken bij de ambassade zou er om elf uur zijn. Kwart op elf de straat weer overgelopen naar de ambassade maar ze was er niet. Dan maar terug naar het guesthouse waar we even op de kamer hebben gehangen. Hierna weer de motor gepakt richting de ambassade van Angola. Aangezien we even moesten wachten ben ik alvast naar de ambassade van DR Congo gereden waar ik even later onze paspoorten inclusief visum in mijn handen had. We kunnen maximaal dertig dagen daar blijven en het visum is geldig tot 1 februari 2014. Zo lang zal het wel niet gaan duren want we zullen er wel ergens in November zitten. Hierna weer terug gereden naar de ambassade van Angola waar Ben inmiddels al binnen was. Na de registratie ben ik ook naar binnen gelopen en na nog even wachten in de wachtruimte was het onze beurt. Ze wou ons niet echt helpen aangezien we het visum in Nederland moesten aanvragen. We hebben haar verteld dat we geen fysiek adres hebben en niet in Nederland zijn ingeschreven. De Angolese ambassade, die Nick een tijdje geleden had gebeld voor ons, had al gezegd dat we het maar hier in Pretoria moesten proberen. Nu was ze al een beetje overstag en we moesten onze papieren maandag of dinsdag maar inleveren en dan zou ze kijken wat ze kon doen. We moeten dan nog wel een letter of invitation regelen vanuit Angola dus hopelijk hebben we die op tijd binnen. Vanavond is de rugbt wedstrijd Blue Bulls (Pretoria) tegen The Sharks (Durban) in het stadion dat vlakbij ons hostel ligt. We zijn hier naartoe gereden om te kijken of er nog kaartjes waren en die waren er. Voor 150 Rand (circa 12 euro) zaten we op de hoofdtribune. We zouden het liefst naar de wedstrijd Springboks (Zuid Afrika) tegen de All Blacks (Nieuw Zeeland) gaan maar deze is al uitverkocht. Dus om toch minimaal een wedstrijd gezien te hebben gaan we vanavond maar eens een kijkje nemen. Terug in het hostel een advertentie geplaatst op internet dat we graag twee tickets zouden kopen voor de Springboks tegen All Blacks die morgenmiddag begint. Dit is de wedstrijd van het jaar en is een erg belangrijke wedstrijd. Beetje vergelijkbaar met de finale van het zeslanden tournooi in het Noordelijk halfrond (hier doen Engeland, Ierland, Schotland, Wales, Frankrijk en Italië aan mee). De wedstrijd waar wij naar toe willen is de finale van het Zuidelijk halfrond waar Zuid Afrika, Nieuw Zeeland, Australië en Argentinië aan deelnemen. Het tournooi wordt eens in de twee jaar georganiseerd en enkel het Wereldkampioenschap rugby dat eens in de vier jaar gehouden wordt is belangrijker in het rugby. Na wat boodschappen gedaan te hebben zijn we terug naar het hostel gereden. Inmiddels had ik al akkoord met een kerel die ons de kaartjes wou verkopen voor 1.000 Rand per stuk en voor 250 Rand kwam hij ze DSCF6012brengen vanuit Johannesburg. Hij zou mij nog informeren over de exacte plaatsen en dan zou ik hem wel wat laten weten na de rugbywedstrijd van vanavond. Rond kwart voor zeven waren we in het Loftus Versveld stadion van de Blue Bulls en daar eerst een frietje mayo gepakt. De zitplaatsen die we hadden was langs de middellijn, onderste ring, twintigste rij ongeveer van voren. Het stadion was echter maar voor 1/3 uitverkocht dus dat is wel jammer voor de sfeer. De wedstrijd was niet echt denderend maar wel leuk om een keer een rugby wedstrijd te zien. Iets voor het einde had ik een gemiste oproep wat waarschijnlijk van iemand was die zijn rugbykaarten wil verkopen. Hem een bericht terug gestuurd en hij had superplaatsen. Ik dacht dat het dezelfde kerel was als vanmiddag maar het was een ander nummer. Gedurende de wedstrijd nog veel foto’s en filmpjes gemaakt voor Ivo (vriend van me die Rugby geweldig vind). Op de weg terug naar het hostel werd ik weer gebeld door dezelfde kerel als vanmiddag. Ik vroeg of hij mij net een bericht had gestuurd met een ander telefoonnummer en of het de genoemde plaatsen waren. Hij bevestigde dit en hij zei dat hij erover veertig minuten zou zijn. Ik in de tussentijd naar een pinautomaat gelopen en toen ik klaar was kreeg ik weer een bericht van het andere nummer. Uit het bericht maakte ik op dat het verschillende personen waren (prijs die ze vroegen was exact hetzelfde) en die andere kerel had net gezegd dat hij een bericht had gestuurd. Ik die kerel waar ik vanmiddag mee had gesproken proberen te bellen maar hij nam niet op. Vervolgens maar een bericht gestuurd dat ik van hem dus geen informatie over de plaatsen heb ontvangen en dat ik de kaarten dus niet meer hoef. Hij zal wel in de auto zitten dus hij zal wel alsnog voor de deur staan straks. Vervolgens met de andere kerel afgesproken om morgenvroeg om tien uur bij een tankstation acht kilometer verderop af te spreken. Hij had kaarten voor aan de zijlijn en ook nog eens erg dichtbij het veld en dat voor zo’n wedstrijd! Nu alleen hopen dat het echte kaarten zijn anders hebben we 2.000 Rand (150 euro) voor niks gespendeerd. Even later ging de telefoon van de kerel die onderweg was dat hij voor de deur stond. Hij kwam met moeite uit de auto zo dik was hij en ik hem uitgelegd over het misverstand. Hij begon te klagen dat we een overeenkomst hadden maar ik heb van hem nooit de informatie gehad over welke plaatsen het ging. Ik hem mijn telefoon laten zien dat ik niks had ontvangen van hem maar hij had wel een bericht verstuurd wat nooit is aangekomen. Mijn excuses maar aangeboden over het misverstand wat deels mijn schuld was maar ook deels de zijne. Hij was het er niet mee eens maar stapte al klagend weer in de auto. Inmiddels laat op de avond nog even een de serie King Of Queens gekeken en hierna gaan slapen.

 

Dag 374 – 5 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 138 km (finale Springboks vs All Blacks)

Vanochtend al op tijd wakker en iets voor negen even gaan ontbijten. Om twintig voor tien zijn we de motor opgestapt en naar het Engen tankstation gereden wat lang de snelweg ligt acht kilometer verderop. Hier kwamen al meteen twee kerels van onze leeftijd naar ons DSCF6262toelopen. Ze wisten dat ik op de motor kwam zodat ze ons gemakkelijk zouden herkennen. We kregen de kaarten meteen en ze zagen er wel goed uit maar er stond alleen geen barcode op. Ze lieten hun eigen kaarten vervolgens nog zien die exact hetzelfde waren. Zal wel kloppen dan he! Ze vroegen of we mee wouden gaan met de bus vanmiddag waar hun plekken voor hadden gereserveerd. Als ze dit al vragen dan moeten het wel echte kaarten zijn. We besloten toch maar de motor te pakken aangezien je dan gemakkelijk door de drukte kunt rijden. Op de terugweg wat boodschappen gedaan en hierna terug naar het hostel. Hier gebleven tot een uur of half drie. Om vijf uur was de aftrap en we moesten circa zestig kilometer rijden naar het Ellis Park Stadion in Johannesburg. De weg er naartoe was simpel maar eenmaal van de snelweg af stond een grote file aan auto’s, busjes en tourbussen vol met supporters. Grotendeels konden we er tussendoor rijden, soms even wachten omdat het toch te krap was en soms zelfs over de stoep gereden langs de weg. Het was een graad of 28 en als je dan stil staat tussen het verkeer met de motor dan loopt de temperatuur behoorlijk op. Al met al zijn we er nog redelijk snel doorheen gekomen en het laatste stuk kwam een KTM 990 adventure voorbij die ook naar de wedstrijd ging. Hem gevolgd en hij parkeerde vlakbij het stadion in een hoekje waar niemand langs de motors kan aflopen. Wij de motors erlangs gezet maar hij had schijnbaar een parkeerkaartje en wij niet. Iemand van de beveiliging begon moeilijk te doen maar na haar 50 Rand in de hand geduwd te hebben was het goed. De echte parkeertickets waren stukje duurder dus weer goed geregeld. We moesten naar ingang 4 en die lag aan de andere kant van het stadion. We vroegen wat mensen en we konden met hun meelopen. Een van hun ‘’If you are walking with us to the gate you’re fucked’’ met een smerig lachje DSCF6135erachter aan. Sfeer was goed en er waren allemaal vreetschuurtjes om het stadion heen. Het bier was ook overal te zien. Veel mensen bleven bij hun auto staan om daar bier te drinken totdat de wedstrijd zo beginnen. Bij de gate kwamen we met onze, op de zwarte markt gekochte, tickets binnen. Gelukkig maar anders was het wel erg lullig geweest. Even wat flesjes drinken gepakt want we moesten nog een uur wachten voordat de wedstrijd zou beginnen. We waren aan het zoeken maar toen zwaaide de twee kerels al die ons de kaarten hadden verkocht. We zaten namelijk langs hun. De plaatsen waren super en we mogen echt van geluk spreken dat we deze kaarten hebben voor zo’n belangrijke wedstrijd! Het stadion was helemaal uitverkocht en de sfeer zat er goed in. Het team van Zuid Afrika dat de ‘’Springboks’’ wordt genoemd was bezig met de warming up en de twee gasten langs ons hebben ons nog het een en ander uitgelegd aangezien we niet al teveel verstand van het spelletje hebben. Hoe er gescoord kan worden snappen we wel maar hoe de spelregels precies zijn niet. Verder kennen we nauwelijks een speler die op het veld staat. Sommige herkennen we wel van naam maar daar houdt het ook bij op. Het team van Nieuw Zeeland dat de ‘’All Blacks’’ wordt genoemd was inmiddels ook bezig met de warming up en het viel mij al op dat ze toch wat gespierder waren dat de mannen van gisterenavond. De meeste zijn rond de 1.90 meter lang en wegen tussen de 100 en 110 kilo. Het is overigens ook de wedstrijd tussen de nummer één, Nieuw Zeeland en de nummer twee, Zuid Afrika van de wereld. Niet verkeerd dus om de twee beste nationale teams ter wereld te mogen zien spelen. Vlak voor het begin kwamen de teams weer het veld op en toen was het tijd voor het volkslied van Nieuw Zeeland. Het volkslied van Zuid Afrika kwam hierna en het is erg indrukwekkend om een heel stadion mee te horen zingen (klinkt ook als een mooi volkslied). Hierna was het tijd voor de bekende ‘’Haka’’ wat een ceremoniële dans is en met name bekend is geworden door de All Blacks. De tekst van de ‘’Haka’’ is als volgt (met Nederlandse vertaling):

Ka mate! Ka mate! Ka ora! Ka ora!

Deze dood! Deze dood! Dit leven! Dit leven!

Ka mate! Ka mate! Ka ora! Ka ora!

Deze dood! Deze dood! Dit leven! Dit leven!

Tenei te tangata puhuru huru

Aanschouw! Daar staat een behaarde man

Nana nei i tiki mai

Die de zon bracht

Whakawhiti te ra

En haar liet schijnen

A upa ... ne! ka upa ... ne!

Een voorwaartse stap! Nog een voorwaartse stap!

A upane kaupane whiti te ra!

Een voorwaartse stap, nog een.. De zon schijnt!

Hi!!!

Ha!!!

Op internet al diverse filmpjes gezien en het is erg mooi op te zien. In het stadion hoorde je helemaal niks aangezien het hele stadion ‘’Olé, olé, olé’’ ging zingen zodat de Nieuw Zeelanders hun tekst niet ten gehore konden brengen. Ik had het graag inclusief tekst gehoord maar om het te zien was al erg mooi. De spelers van Zuid Afrika staan in een lijn recht tegenover de Nieuw Zeelanders tijdens de Haka. Mooie traditie! Nu was het dan tijd voor de wedstrijd en Zuid Afrika moest geloof ik 8 punten meer maken dan Nieuw Zeeland om het tournooi te winnen. Tijdens de eerste helft waren ze erg goed op weg maar vlak voor rust kwamen de All Blacks alsnog langszij. Het ging er verder behoorlijk ruwer aan toen dan gisteren maar dat was alleen maar mooi. De wedstijf golfde op en neer en voor de neutrale toeschouwer is dat natuurlijk alleen maar goed. Mij maakt het namelijk niet uit wie er vanavond wint. Voor de sfeer zou het missschien mooier zijn als de Springboks van Zuid Afrika winnen. Tijdens de rust was er een wedstrijd tussen twee teams van zevenjarige kindjes ofzo. Die rennen veel meer met de bal maar was wel grappig. Verder natuurlijk de cheerleaders met wat kunst en vliegwerk. Langs de kant stond nog een promotieteam van dames die schaarsgekleed waren om de Springbokken te ondersteunen. Even later stonden ze weer allemaal op het veld en Springbokken kwam weer langszij. Echter het laatste half uur was voor de All Blacks die uiteindelijk uitliepen tot 28-37 en dus ook het tournooi wonnen. Tweede keer dat de All Blacks het tournooi winnen en ze zijn nog ongeslagen. Is overigens de tweede editie van het ‘’Rugby Championship’’ en the All Blacks hebben nu zeven van de zeven wedstrijden gewonnen in de twee edities. Eerste editie was nog zonder Argentinië. Na het fluitsignaal zijn we al vrij snel vertrokken en richting de motor gelopen. We dachten dat het weer een grote file zou worden maar we waren snel weg uit Johannesburg. Overinges ook niet bepaald een stad om in het donker te rijden. Halwege even gaan tanken en wat gegeten langs de snelweg. Eenmaal stukje verderop kwam er een auto van opzij die Ben zowat van de weg rijbaan afdrukte. Niet normaal maar gelukkig niks gebeurd. In Durban nog even een pinautomaat gezocht en bij de Spar wouden we even pinnen maar deze was al dicht. Ik keerde op de weg maar ik had net te weinig snelheid waardoor de motor naar binnenviel. Ik probeerde hem nog tegen te houden maar dat lukte helaas net niet. Uiteindelijk de motor op het asfalt gelegd en dus ook geen schade. Hierna terug gereden naar het hostel waar ik een filmpje heb gemaakt van de wedstrijd. Deze morgen even uploaden! 

DSCF6204

 

DSCF6260

 

Dag 375 – 6 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 6 km

Vandaag een zondag dus maar begonnen met uitslapen tot negen uur. Hierna snel een ontbijtje gepakt want dit is tot negen uur te krijgen. Vervolgens twee afleveringen van King Of Queens gekeken en de reisverslagen bijgewerkt in mijn wordbestand dat nu 150.000 woorden telt en de online versie op whoknowswhere.nl ook weer bijgewerkt. Verder de foto’s en de filmpjes weer geüpload dus we zijn weer helemaal bij. Gedurende de middag bij de KFC een salade gegeten en bij de apotheek nog wat pijnstillers gepakt. Vijftig tabletten ibuprofen 400 voor maar liefst twintig Rand. De M&M’s zijn nog duurder in de winkel! Verder nog even rond gekeken en geprobeerd om te pinnen met mijn creditcard maar ik kreeg er niks uit. Binnenkort toch de SNS maar eens bellen om mijn betaalpas buiten Europa te activeren. Tegenwoordig zijn alle betaalpassen geblokkeerd buiten Europa om het skimmen tegen te gaan. In het hostel de telefoon gepakt en de Flamingo Lodge in Angola gebeld voor een ‘’reservering’’ maar dat was niet onze prioriteit. We hebben namelijk een ‘’Letter Of Invitation - LOI’’ nodig voor de visumaanvraag. Nadat we het over de reservering hebben gesproken dit maar gevraagd en dit was gelukkig geen probleem. Hij zou mij een email sturen waar ik alle gegevens naar toe kon sturen. Kwartiertje later was de email klaar en deze naar de eigenaar van de Flamingo Lodge gestuurd. Hij zou ons morgen de LOI sturen zodat we dan dinsdag de aanvraag bij de ambassade kunnen inleveren. Dit is meteen de laatste dag dat het kan aangezien het alleen op maandag en dinsdag kan. Dus mochten we de LOI morgen niet krijgen dan zitten we hier weer een week langer wat hopelijk niet gaat gebeuren. Rest van de avond serie gekeken en de film The Internship.

 

Dag 376 – 7 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 37 km

Vandaag al vroeg op pad want voor de zekerheid toch nog maar even naar de Nederlandse ambassade. Aangezien we tussen de regelgeving invallen voor de visumaanvraag van Angola (we staan namelijk niet ingeschreven in Nederland maar hebben enkel een postadres) willen we de ambassade van Nederland een brief op laten stellen waarin ze de medewerking van Angola vragen voor het verstrekken van een visum. Zo hebben een Duits stel ook al een keer een visum kunnen krijgen dus hopelijk helpt dit ons ook. Bij de Nederlandse ambassade uitleg gedaan en met een klein beetje moeite wouden ze het wel opstellen voor ons. We konden om vier uur vanmiddag terugkomen om het op te halen. Op de terugweg weer wat boodschappen gedaan zodat we rond de middag ook wat te eten hebben (bakje fruit gekocht en een pot Griekse yoghurt). Erg lekker! Na de lunch op Facebook gevraagd voor hulp. We moeten voor de visumaanvraag een reisschema opstellen en die moet in het Portugees. Aangezien mijn Portugees niet zo goed is de hulptroepen op facebook aangevraagd. Binnen no-time kreeg ik drie personen aangeraden! Ik hin alle drie een email gestuurd aangezien ik het vandaag / morgenvroeg moet hebben (visumaanvraag is enkel op maandag en dinsdag). Iets voor vier uur weer naar de Nederlandse Ambassade en we waren er om zeven voor vier. Waarom zo precies? Nou, we wouden naar binnenlopen om de brief op te halen maar de beveiling riep ons terug dat we moesten wachten tot vier uur precies! Zucht....om twee voor vier mochten we dan toch naar binnen! Brief opgepakt en weer terug gereden naar het hostel. Hier had ik niet veel later binnen een tijdsbestek van een minuut van twee personen de vertaling binnen. De derde persoon heb ik net op tijd kunnen afzeggen anders had ik het driedubbel gehad. Hans Dohmen had mij een Braziliaanse aangeraden waarmee hij een week had samengewerkt daar. Ze is vertaler van beroep dus deze vertaling uiteindelijk ook gebruikt. Anna Shreya van Wamel had mij een Portugeze aangeraden en zij had ook een vertaling doorgestuurd. Deze zag er een stuk korter uit en leek wel een samenvatting dus die van Adriana (waarmee Hans had gewerkt) gebruikt. Niet normaal eigenlijk hoe snel je hulp krijgt! Iedereen bedankt voor de snelle hulp en alles netjes in een tekstbestand gezet zodat we het morgen maar uit hoeven te printen. Vervolgens was de LOI nog niet binnen en hier nog maar een keer voor gemaild. Ze bleken achteraf wat problemen met de computer gehad te hebben maar rond acht uur waren de LOI van Ben en mij ook binnen. De brief van de Nederlandse ambassade door Adriana ook nog laten vertalen. Geheel voor niks! Moest ze alleen een tour geven in Nederland als ze er was inclusief bier haha. Nu hadden we alle documenten binnen en alles netjes vertaald in het Portugees. Morgen dus even alles printen en dan naar de ambassade van Angola in de hoop dat ze het accepteren. Hierna nog de film de Great Gatsby met Leonardi DiCaprio gekeken wat echt een langdradige film is.

 

Dag 377 – 8 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 46 km

In het hostel zit de laatste dagen ook een Nederlander en hem kwamen we bij het ontbijt weer tegen. Hij heeft stage gelopen in Malawi en is daar zijn huidige vriendin tegen gekomen. Inmiddels zijn ze twee jaar bij samen. Ze zijn per bus, reis duurt anderhalve dag!, naar Pretoria gekomen. Vanuit hier pakken ze het vliegtuig naar Amsterdam. Ze hebben overigens de vlucht echt spotgoedkoop, iets meer dan 500 euro voor een retourticket. Sjuul en mijn moeder hebben het dubbele betaald. Enige verschil is dat de vlucht van de Nederlander en zijn vriendin één tussenstop heeft in Parijs maar dan nog. Zijn vriendin is voor het eerst in een modern land en had hier voor het eerst een magnetron in werking gezien. Over paar dagen dus voor het eerst in een vliegtuig en dan de cultuurshock in Nederland waar ze een paar weken verblijven. Na het ontbijt en de verhalen uit Malawi zijn we op de motor gestapt en naar de ambassade van Angola gereden wat niet zo heel ver is. Hier kon ik mij meteen omdraaien omdat ik mijn paspoort was vergeten. Ben heeft in de tussentijd aan de overkant van de straat even alles geprint. Bij terugkomst kon Ben terug naar het hostel omdat hij niet met sandalen binnen mocht. Jaja erg striks hier! Hierna ons geregistreerd, naar binnen gelopen en gewacht. Even later waren we aan de beurt en alle papieren afgegeven. Ze was tevreden en zou alles doorsturen naar Angola. We kunnen nu als het goed is vrijdagmiddag ons paspoort inclusief Angolees visum ophalen. We moeten alleen nog even naar de Absa bank om het geld over te maken. Dit maar meteen gedaan en de kwitantie vervolgens bij de ambassade afgegeven om het verwerkingsproces niet te vertragen. Vervolgens zijn we naar een zaakje gereden wat buiten Pretoria ligt waar ze motorzadels kunnen aanpassen. Ben zit niet lekker op de motor ondanks het schapenhuidje en na twee uur begint hij toch behoorlijk last van zijn stuitje te krijgen. De eigenaar was erg eerlijk en dacht het probleem niet op te kunnen lossen. Hij kon er wel een laag van twee centimeter foam tussen doen maar dat was eigenlijk alles. Nog even met hem gepraat en vervolgens doorgereden naar Centurion (liggen allemaal winkels). Hier eerst een milkshake gepakt en vervolgens naar World of Accessoires gegaan. Hier heeft Ben een handvatbeschermer gekocht voor op de motor. De BMW’s hebben dit standaard. Is een stang om het handvat heen. Duc mocht je een keer onderuit gaan dan is je koppeling / rem niet meteen gebogen / afgebroken. Ze zouden het voor iets meer dan 10 euro er wel op monteren. Half uurtje is het gedaan. Dik uur later zijn we vertrokken want het schoot echt voor geen meter op maar het zit er op. Een van de monteurs was overigens gebeten door een slan en was er niet mee naar een ziekenhuis gegaan. Can zijn pols tot aan halverwege zijn bovenarm was hij opengesneden want ze hebben zijn bloedvat eruit moeten snijden. Nu heeft hij een plastic leiding onder zijn huid zitten wat erg vreemd aan voelt en elke vijf jaar vervangen moet worden. Echt een ontzettend lelijk want het litteken was bijna twee centimeter breed en waar de hechtingen zaten zag je ook overal. Vervolgens bij de Zuid Afrikaanse automobielclub (de AA) naar binnen gelopen. Ik wou wat informatie hebben over verzekeringen maar ze verwezen ons door naar het hoofdkantoor wat ergens tussen Pretoria en Johannesburg ligt. Nog even gepraat en meteen gebruik gemaakt van hun telefoon. SNS gebeld en mijn betaalpas geactiveerd buiten Europa. Meteen getest bij een pinautomaat en jawel ik krijg er weer flappen uit. Inmiddels laat op de middag en dus terug gereden naar het hostel. Hier nog de film The Pacific Rim gekeken wat een grote tegenvaller is.

 

Dag 378 – 9 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 12 km

Vandaag tot twaalf uur weinig gedaan. Het ontbijt had ik al gemist want die was tot negen uur en tegen twaalf uur had ik toch wel honger dus hebben we de motor gepakt en zijn we naar de Libanees geweest waar ik eens een lekkere dikke shoarmaschotel heb besteld. Hierna stukje verder gereden naar een travelkliniek waar Ben zijn laatste rabiesvaccinatie nog moest halen. Nu hebben we beide alle benodigde vaccinaties gehad waar ook een dik prijskaartje aan vast hangt. Hier meteen nog de medicijnen gepakt voor malaria (coartem), wanneer je het hebt dus niet de preventieve medicatie. Nu hebben we beide een doosje mochten we het toevallig tegelijkertijd krijgen en ook nog eens in de middle of nowhere zitten. Om half drie zou de film Rush beginnen en we waren net op tijd daar. Film over de rivaliteit tussen Niki Lauda en James Hunt (twee formule 1 coureurs uit de jaren zeventig). Beetje voor mijn tijd maar wel een goede film. Documentaire over Ayrton Senna is overigens iets beter. Op de weg terug nog de dagelijkse boodschappen gedaan bij de Pick ’n Pay en wederom een bord fruit met yoghurt naar binnen gewerkt. Verder nog met het thuisfront op skype gezeten en pietje de kanarie is na bijna 13 jaar overleden. Inmiddels zitten er weer twee nieuwe in de kooi thuis.

 

Dag 379 – 10 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 13 km

Dit keer nog wel net de ontbijttafel gehaald om negen uur en om half twaalf wouden we naar de motorgarage rijden die we als tip hebben door gekregen maar deze bleek te zijn verhaast naar buiten de stad. Aangezien we hiervoor de snelweg voor op moesten en enkel een tshirt aan hadden zijn we maar naar de bioscoop gereden om de tijd om te krijgen. In Pretoria is niet veel te zien qua bezienswaardigheden dus dan maar weer een fimpje. Dit keer naar de film ‘’The Call’’ geweest waarin Halle Berry speelt. Wederom net op tijd binnen en na de film nog even in het winkelcentrum rond gekeken. Toen we naar buiten liepen zagen we de donkere wolken al hangen dus snel de motor gepakt en terug gereden voordat we nat worden. In het hostel weer wat series gekeken en nog een tv documentaire van Sixto Rodriquez. Zoek maar eens in Google (erg goed muziek a la Dylan). Verder de film Undefeated nog gekeken die erg goed is. Morgen hopelijk visum en dan overmorgen vertrekken!

Dag 380 – 11 oktober 2013 – Pretoria (ZA) – 60 km

We kunnen vandaag pas na half twee het visum ophalen dus na het ontbijt eerst naar Bavarian Motorcycles gereden. Mijn claxon doet niks en Ben is nog op zoek naar een motorbroek. Eenmaal aangekomen zeiden ze dat het met een tairib wel te maken zou zijn maar even later kwamen ze alweer terug dat het niet houdt. Met circa 35.000 kilometer te gaan toch maar om een nieuwe gevraagd echter deze hadden ze niet liggen. Er kon er een besteld worden en die zou dan maandag pas binnen komen en daar gaan we dus niet op wachten. Ik gevraagd IMG 3125of ze van een nieuwe motor er eentje van af konden schroeven en dit was uiteraard mogelijk. Uiteindelijk hebben ze van een BMW F650 er eentje afgehaald. Claxon klinkt nu ook wat doffer maar goed het werkt weer. Wel zo fijn als je Afrika door moet. Verder nog voor de zijstandaard een extra groot plaatje erop laten zetten zodat de motor niet zo snel wegzakt in het zand. Weer tachtig euro lichter vertrokken daar en de navigatie ingesteld op Centurion. World of Accessoires had gebeld vanochtend dat ze kniebeschermers binnen hadden voor Ben. Daar gaan kijken maar het was duur en een beetje te veel van het goede. Bescherming was meer bedoeld voor crosswedstrijden. Hier wel een paar offroad handschoenen gekocht die wat comfortabeler zijn en een stuk dunner wat wel zo fijn is gezien de warmte waar we doorheen moeten gaan rijden. Vanuit hier nog naar de Honda garage gereden want Ben wou nog remblokken kopen maar deze hadden ze niet. Hij heeft nog wel kniebeschermers gekocht in plaats van een broek dus dat is ook weer geregeld. Van de eigenaar mochten we gratis in zijn strandhuis in Kaapstad verblijven maar helaas gaan we de andere kant op. Hij heeft nog wel wat adresjes en telefoonnummers gegeven voor onderweg mochten we hulp nodig hebben. Inmiddels half twee en dus terug naar Pretoria gereden waar we bij de ambassade van Angola nog even moesten wachten. Toen we eenmaal aan de beurt waren kregen we de visa’s in onze handen gedrukt en we moeten binnen een maand de grens over zijn anders vervalt het visum. Het zit eindelijk eens allemaal mee zonder problemen dus dat is ook wel lekker. Terug gereden naar het hostel en even onder de douche gesprongen. Hierna maar weer naar de bioscoop gereden want er draait wederom een goede film namelijk ‘’The Prisoners’’. Een van de betere films die ik afgelopen tijd heb gezien! Op de terugweg wouden we nog even tanken maar bij de Shell hadden ze geen druppel benzine. In de shop was het een sauna en alle chocolade die er lag was zowat vloeibaar. Hierna terug gereden naar het hostel en de spullen alvast ingepakt en de koffers op de motor gemonteerd. Rest van de avond nog the Big Bang Theory en Two and a half men gekeken op de laptop. De route hebben we weer een beetje gewijzigd. We rijden niet naar de grens van Namibië maar we gaan eerst door Botswana zodat we minder hoeven om te rijden later. 

 

Lees vanaf hier verder in het reisverslag van Botswana.

 

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties