FOTO'S VAN zambia op smugmug klik hier :)

 

Dag 482 – 21 januari 2014 – Divundu (NAM) naar Livingstone (ZAM) – 530 km

Vanochtend moesten we eerst nog iets meer dan 300 kilometer rijden om tot de grens te komen. Vlak voor de grens de tank nog even gevuld want de benzine is weer een stuk duurder in Zambia en nog even wat gegeten. Aan de kant van Namibië snel de exit stempel gehaald voor in het paspoort en het carnet laten uitstempelen. Vervolgens door gereden naar de grenspost van Zambia en daar eerst een visum (30 dagen) gekocht voor 50 dollar. Vervolgens moesten we nog een verzekering kopen voor circa 35 euro per motor, wegenbelasting betalen voor 10 dollar en ook nog eens een mileubelasting van 10 dollar. Probleem was dat er een gedeelte met dollars betaald moest worden dus ik wou gaan pinnen op geld te wisselen. Het pinautomaat was echter enkel voor visa kaarten dus deze kon ik niet gebruiken. Andere automaten waren er ook niet te vinden dus ik wou de Namibische dollars wisselen maar dit was weer niet voldoende. Ik had ook nog een 20 dollar biljet maar deze accepteren ze niet omdat er een klein scheurtje in zit van een paar milimeter. Uiteindelijk vond Ben nog een 100 dollar biljet in zijn tas dus toen konden we wel alles betalen. Nadat we al het papierwerk hadden gedaan dachten we klaar te zijn maar toen moest er verderop nog een of andere lokale belasting betaald worden. Alleen hadden we weer niet genoeg lokale valuta (Kwacha’s) bij ons maar met wat Namibische dollars erbij was het wel voldoende. Echter de munten wouden ze niet accepteren maar na het zien van mijn lege portemonnee kozen ze toch eieren voor hun geld. Bij de grens kwamen we Kim, Ella en Eddie tegen die naar dezelfde backpackers gingen. Voordat we in Livingstone zouden aankomen moesten we nog iets meer dan 200 kilometer rijden. De eerste dertig kilometer waren vrij slecht met veel gaten in de weg dus we moesten regelmatig in de remmen knijpen. Mijn motor zwabberde nogal bij het remmen en later bleek dat de remschijf versleten is waardoor de remblokken harder slijten. De remblokken aan één kant waren volledig versleten dus deze maar snel vervangen met de remblokken die ik nog bij had. Een aardige Belg heeft ze vervangen bij Jollyboys backpackers en ik heb hem maar op een biertje getrakteerd. Het laatste stuk was het asfalt overigens weer wat beter. Af en toe nog wel een gat is de weg maar we konden wel lekker doorrijden. In Livingstone eerst gaan pinnen en hierna naar Jollyboys backpackers gereden wat een erg relaxte plek is. Een paar uur nadat wij waren gearriveerd kwamen Kim (Nederlandse), Ella (Nieuw Zeelandse) en Eddie (Duitser) ook binnen. Ben en ik waren al bij Olga’s restaurant geweest om een pizza te eten. Tip van Nienke (in Windhoek, Namibië tegen gekomen) en het was een erg goede tip! Bij terugkomst met de drie die we bij de grens waren tegen gekomen nog een biertje gedronken en ook nog een broer en zus uit Tasmanië, Calvin en Claire. 

Dag 483 – 22 januari 2014 – Livingstone (ZAM) – 0 km

Vanochtend na het ontbijt zijn we met zijn alle door Livingstone gaan rondlopen. Er was een gratis tour georganiseerd vanuti Jollyboys en deze was wel leuk om te doen. Onderweg wat oude gebouwen gezien zoals kerkjes, postkantoor, oude winkels enzevoorts. Verder nog over de markt gelopen en een hotel bekeken wat inmiddels een bouwval is.

Rondleiding dorp, gehangen aan tafel jollyboys, wou reisverslagen bijwerken maar is er niet van gekomen. Na wat boodschappen te hebben gedaan zijn we terug gelopen en hebben we eigenlijk de hele dag gehangen bij Jollyboys. Ik wou de reisverslagen bijwerken maar dit is er niet van gekomen. Na uren buiten te hebben gezeten en over van alles en nog wat te hebben gesproken zijn we op stap gegaan naar de Fezbar waar eigenlijk niks te doen was. Hier een tijd gebleven en toch maar weer terug gelopen om bij Jollyboys aan de bar te gaan hangen. Met zijn alle nog wel besloten om morgenvroeg te gaan raften op de Zambezi rivier! De meest extreme rivier ter wereld om te gaan raften echter het water staat hoger waardoor het een stuk milder is.

 

Dag 484 – 23 januari 2014 – Livingstone (ZAM) – 0 km

Raften Zambezi

Iets voor de wekker die op zeven uur stond was ik wakker. Kim, Ella en Eddie hadden mij gevraagd om hun even te wekken dus dit even gedaan. Eddie voelde zich niet lekker en riep dat hij bleef legen zij hij. Na een ontbijtje stond de shuttle klaar om ons naar de touroperator te brengen waarmee we gaan raften. Daar de papieren even ingevuld en we kregen een onduidelijke veiligheidsinstructie waarbij iedereen duf aan het kijken was. Hierna was het tijd om onze spullen te pakken en weer in de shuttle te stappen met een man of 25. Eddie was wel ietsje bij gekomen na het ontbijt maar de hobbelige rit was volgens mij een hel voor hem. Na circa drie kwartier waren we bij de rivier waar we eerst nog een heel stuk omlaag moesten lopen. Ze hadden met dunne takjes een soort van trap omlaag gemaakt maar het is eerder gevaarlijk aangezien je of heel erg rustig omlaag moet lopen of anders slip je wel ergens uit, zoals ik en vele anderen. Met wat schrammen en een flink gekneusde teen onder aan gekomen. Kim was ook uitgegleden en had de verbandsdoos al nodig maar het viel gelukkig allemaal mee. We zijn de raft ingestapt en onze groep bestond uit Kim, Ella, Eddie, Calvin, Ben en mijzelf. De eerste rapids waren nog wel gemakkelijk maar daarna werd het al wat heftiger. Een andere raft ging bijna op de kop en er vielen er drie uit. Wij gingen 45 graden op de zij maar kwamen weer terug op de goede kant. We hadden de gids gevraagd om telkens de heftige kant van de rivier te pakken zodat we zeker een keer zouden omslaan en bij rapid nummer 16 ‘’The Terminator’’ was het dan ook zover. We gingen zijwaarts erin en de eerste golf ging net goed, toen achterwaarts naar de tweede en vervolgens draaide de raft weer met de zijkant naar voren toen was het gebeurd. Raft op zijn kop en iedereen kopje onder. Ik ging kopje onder en Ella zat nog boven mij. We kwamen beide boven net naast de stroomversnelling dus een keer ademhappen en relatief rustig verder dobberen. De rest dreef met de raft door in de stroomversnelling en kregen nog wat golven over hun heen. Nadat we weer in de raft zaten moesten we allemaal achterin de raft gaan zitten en bij de eerstvolgende rapid gingen we weer bijna kopje onder. De voorkant van de raft ging ver de lucht in en we maakte als het ware een wheelie met de raft. De gids en Ella waren er achteruit gevallen. De gids hing nog met zijn voeten aan de raft en ik probeerde hem naar binnen te trekken maar hij kreeg meteen een golf over zich heen. Ben had Ella inmiddels binnenboord gehaald en even later wat de gids ook weer binnen. De overige rapids waren ook wel leuk maar minder spectaculair. Door sommige mochten we heen zwemmen en rond een uur of twee was het gedaan. Wij waren de enige raft van de drie die was omgeslagen en hebben volgens mij ook de meeste lol gehad. Gelukkig hoefden we dit keer niet omhoog te lopen maar er was een cabinelift. Voordat ik hier was moest ik wel met mijn blote voeten over het bloedhete zand lopen. Eddie heeft hoogtevrees dus hij had het niet echt op de lift maar met enkel naar boven lopen kwam het toch goed. Terug bij de operator kregen we lunch (erg lekkere burgers) en kregen we de foto’s en video’s te zien die ze hebben gemaakt. Erg leuk gemaakt overigens en deze ook gekocht. Ik had de GoPro camera ook op dus we hebben nu beelden vanuit de raft en van de zijkant van de rivier gezien! Bij terugkomst nog even gezeten en de video’s met zij alle bekeken. Een bord spaghetti gegeten en vroeg het bed in gekropen (rond elf uur) want ik had weinig energie meer over.

 

Dag 485 – 24 januari 2014 – Livingstone (ZAM) – 0 km

Victoria Falls in Zambia en Zimbabwe

Vanochtend na het ontbijt met spierpijn en een gekneusde teen de shuttle ingestapt met Kim, Ella, Eddie en Ben. We zijn naar de Victoria Falls gereden en het park is opgesplitst want een gedeelte ligt in Zambia en een gedeelte in Zimbabwe. We zijn de kant van Zambia gaan bekijken waren we allemaal zeiknat zijn geworden van al het water wat omhoog geblazen wordt als gevolg van alle krachten die vrij komen. Bij elk viewpoint wel even gestopt om foto’s te maken en het uitzicht is al erg mooi. We hebben ook nog even staan kijken bij de brug waar de bungee is en even later hebben we de route omlaag genomen. Een wandeling van een minuut of vijftien met veel treden omlaag waar je dan ‘’boiling point’’ kunt bekijken. Een grote draaikolk in een bocht van de rivier wat niet echt de moeite waard is. De treden omhoog waren overigens een stuk zwaarder! Kim, Ella en Eddie komen volgende maand weer terug hier dus zij gingen niet naar de kant van Zimbabwe. Ben had er geen zin in dus ik ben zelf naar de kant van Zimbabwe gelopen. Hiervoor moet ik wel de grens over dus de exitstempel gehaald bij Zambia (je kunt een re-entry stempel krijgen voor 20 dollar op de terug weg), de brug over gelopen waar de bungee ook is en vervolgens een visa gekocht in Zimbabwe voor 30 dollar. Het entreegeld is ook apart voor beide zijdes dus ik moest ook nog een keer 30 dollar neerlappen hiervoor. Het Zimbabwaanse gedeelte van het park is overigens wel een stuk mooier! Je kunt er dicht bij de clif komen en 100 meter omlaag kijken in de afgrond. Op de terugweg nog een postkaart willen kopen maar ik moest in Amerikaanse dollars betalen. Deze had ik niet en onverwacht kreeg ik de postkaart gratis mee van de Zimbabwaanse vrouw die achter de kassa stond. Rond vijf uur was ik weer terug bij Jollyboys backpackers en daar hebben we nog een bbq gehad. Verder nog even op skype gezeten en een aflevering van Sons of Anarchy gekeken. Wederom een vermoeiende dag waar ik veel heb gelopen maar het was zeker de moeite waard!

 

Dag 486 – 25 januari 2014 – Livingstone (ZAM) – 0 km

Livingstone Island

Gisteren hebben we nog een reservering gemaakt voor de Livingstone Island tour en om negen uur moesten we de taxi pakken naar het duurste resort van Livingstone en wellicht ook Zambia waar de kamers 450 euro per nacht kosten. Om kwart over negen kwamen we daar aan en kregen we al te horen dat we te laat waren. We hadden er om negen uur moeten zijn en ons is tot twee keer toe verteld dat we om negen uur moesten vertrekken (zelfs kwart op negen stond op de voucher geschreven als vertrektijd van de tour). De andere mensen die ook deze tour hadden geboekt waren al vertrokken en wij zijn dus even later met een apart bootje richting het eiland gevaren. Het water bovenop de waterval is niet echt hoog dus de boot ging van links naar rechts over de rivier om de diepste punten op te zoeken. Enkele minuten later kwamen we al op het eiland aan dat vlak bij de waterval ligt. Met de gids zijn we naar de afgrond gelopen waar de rivier dus circa 100 meter omlaag valt. Hier wat foto’s gemaakt en toen de gids wat foto’s wou maken kwamen we erachter dat we het geheugenkaartje waren vergeten. Gelukkig wist ik mij te herinneren dat ik nog een geheugenkaartje bij had in mijn portemonnee anders was het wel erg klote geweest. Twee meter van de afgrond ligt ‘Angels Pool’ wat een soort van ‘jacuzzi’ is waar je in kunt zitten. Twee meter verderop is dus de afgrond maar het water is niet sterk genoeg om je mee te sleuren de afgrond in. Echt een fantische ervaring overigens en het uitzicht is niet normaal zo mooi! De gids zei dat ik eruit moest komen en hij zetten mij op een rots neer een halve meter van de afgrond! Het water stroomt nog over de rots en met je staat er dus niet comfortabel. Veiligheid kennen ze hier niet want je zit nergens aan vast. Er hangt enkel een touw op een halve meter hoogte maar als je uitglijdt of je evenwicht verlies heb je volgens mij niet de kans om het touw nog te grijpen maar goed. Hier een aantal minuten gestaan en de gids heeft wat foto’s gemaakt. Ben was na mij aan de beurt en die heeft er ook een aantal minuten gestaan. Na deze fotosessie zag ik nog een kleine kuil zonder water liggen vlakbij de afgrond. Hier kun je een beetje over de rand heen hangen dus hier nog wat foto’s gemaakt en toen was het tijd voor ontbijt. Hier nog even gesproken met wat oudjes die bij ons in de groep zaten (die hebben dus niet op de rand gestaan of zelfs in de Angels Pool gezeten). Na het ontbijt de boot terug gepakt en daarna de taxi terug naar Jollyboys backpackers. Hier de reisverslagen bijgewerkt en ik moest de kamer nog betalen. Ik heb hun aangegeven dat ik een zesde deel van de tour niet ga betalen aangezien we ook minimaal een kwartier (wellicht zelfs bijna een half uur) hebben gemist van de totaal anderhalf uur die de tour zou moeten duren. Hun hebben de tijd verkeerd aangegeven dus ik wou het meteen verrekenen met de kamerprijs. Als commentaar krijg ik te horen dat we eigenlijk niks gemist hebben waarmee je bij mij dan aan het verkeerde adres bent. Eerst een discussie gehad bij de receptie, toen maar weg gelopen, toen kwamen ze weer terug waar ik zat en daar liep het wat uit de hand.  Ze zeiden dat we maar moesten uitchecken en een andere kamer moesten zoeken want we hadden niks gemist. Ik zeg tegen ze lekkere customer service hebben jullie hier. Wij missen een gedeelte van de tour en je verwacht dat ik de volledige prijs ga betalen hiervoor en zo niet moeten we maar oprotten? Ze liep weer weg en nu zouden we een nacht gratis krijgen wat meer dan genoeg was voor mij maar het ging niet van harte. Uiteindelijk kwamen er twee terug van de receptie en nu wouden ze 50% van het geld terug geven maar dat hoefde van mij ook niet aangezien de tour wel erg goed was maar enkel wat kort. Als oplossing de kamer betaald en totaal 390 Kwacha van de 1.026 Kwacha terug gekregen. Nette oplossing maar schandalig hoe het heeft moeten gaan. Gedurende de avond bij de backpackers gaan eten met Ewoud en Trudy uti Noord-Holland. Emt hun nog tot een uur of tien aan tafel gezeten en de resterende flessen bier die we nog hadden opgedronken. Leuke avond gehad met hun die ook van alles hebben meegemaakt!

 

Dag 487 – 26 januari 2014 – Livingstone (ZAM) naar Lusaka (ZAM) – 472 km

Na een kort ontbijtje met Ewoud en Trudy zijn we gaan inpakken en zijn we vertrokken. Ewoud en Trudy gaan ook naar Lusaka maar dan per bus en onderweg zijn we elkaar nog twee keer tegen gekomen. Er hingen grijze wolken boven ons gedurende de eerste 400 kilometer maar we hebben het droog kunnen houden op wat druppels na. Het was nog best fris op de motor maar ik vond het wel lekker voor een keer. De weg was goed op wat gaten na en er was weer veel groen te zien om ons heen. Net zoals in de voorgaande landen zijn de dorpjes weer veelal kleine hutjes waar je wienig kunt vinden. De dorpjes zien er wel leuk uit en op de weg hebben we veel fietsers gezien met grote zaken achterop om voedsel en dergelijke te transporteren. Rond een uur of drie waren we bij Paseli backpackers in Lusaka. Het zag er niet goed uti als verwacht maar het is wel schoon. De spullen hier op de kamer gelegd en vervolgens naar een winkelcentrum gereden om wat te eten. Vervolgens door de regen naar een ander winkelcentrum gereden want we wouden de ‘’Wolf of Wallstreet’’ zien in de bioscoop. Hier kaartjes gekocht voor vanavond en vervolgens terug gereden naar Paseli backpackers. De andere gasten kwam ook inmiddels terug en het zien een negental dames uit Noorwegen en Zweden. Met Jeroen nog proberen te skypen maar de verbinding is te slecht dus dit uitgesteld. Vervolgens nog een tijd met de dames gezeten in de woonkamer en met twee van hun zijn we naar de bioscoop geweest. Film duurde drie uur en Ben lag wederom te slapen halverwege de film. Film is overigens erg goed! Rond twaalf uur waren we terug bij de backpackers.

 

Dag 488 – 27 januari 2014 – Lusaka (ZAM) – 0 km

Tot half negen geslapen en om negen uur gaan ontbijten. De dames uit Scandinavië zouden om half negen opgehaald worden maar ze zaten er nog en zouden gedurende de dag ook niet weg gaan. Van het personeel toast met eieren gekregen als ontbijt en nog een tijd staan praten met de dames en een kerel uit Zuid-Afrika. Vandaag rustdag dus de reisverslagen weer bij kunnen werken en ik lig weer op schema. Verder wat afleveringen van Sons of Anarchy gekeken en na het avondeten (muesli en yoghurt) met twee dames naar de bioscoop gegaan echter het was gesloten. In plaats van een filmpje wat gaan drinken in een bar tot een uur of twaalf.

 

Dag 489 – 28 januari 2014 – Lusaka (ZAM) – 9 km

Vanochtend kwam Calvin bij Paseli backpackers aan. Hem hebben we ontmoet bij Jollyboys backpackers in Livingstone. Hij had afgelopen nacht bij Lusaka backpackers moeten slapen aangezien het hier vol zat. Einde van de ochtend met Ben naar de Honda garage gereden om de spaken te laten aandraaien. Hierna was zijn motor weer trillingvrij want zijn stuur trilde behoorlijk. Bij Levy shoppingcenter nog voor een korte broek gekeken voor Ben maar niks gevonden. Wel een zeer lekkere pizza gegeten daar! Rest van de dag rustig aan gedaan en gedurende de avond naar de film ‘’12  years a slave’’ (erg goed) geweest met een Australiër, Zuid-Afrikaan, Zweedse, Noorse en een Finse dame. Na de film was het doodstil voor een tijdje. Iedereen was nog na aan het denken over de film.

 

Dag 490 – 29 januari 2014 – Lusaka (ZAM) naar Chipata (ZAM) – 562 km

Vanochtend eerst naar een pinautomaat gereden want het geld was op. De kamer afgerekend, ontbeten en alles ingepakt. Op het hek waar de ontbijttafel staat zat een kameleon te kijken die veel aandacht trok. Voor vertrek snel nog even een fotootje gemaakt en toen zijn we vertrokken. Omgeving onderweg was mooi en de weg was goed (op een kilometer of 100 na waar je de ogen open moet houden). Gedurende de dag wat last van mijn maag gehad wat sinds de bbq in Livingstone al het geval is. De worstjes die ik daar heb gehad waren volgens mij niet goed. In Chipata zijn we naar een slaapplek gaan zoeken. Je verwacht op een doordeweekse dag geen probleem maar bij de zesde lodge hadden ze pas een kamer beschikbaar. Bij Debonairs nog een pizza gegeten en toen snel terug naar de lodge gereden want mijn maag begon weer flink op te spelen. Later op de avond gaan douchen en toen kreeg ik de deur niet meer open. De klink functioneerde niet goed en Ben geroepen dat hij een mes onder de deur moest doen. Met behulp van het mes de deur wel open gekregen. Sta je toch mooi te kijken als je in je eentje zou zijn. Later deed het stopcontact niks dus bij de receptie maar gaan zitten. Ze zeiden dat er iemand zou komen om het te maken maar niemand gezien. Dat krijg je in een kamer van 7 euro p.p. maar goed.

 

Vervolg in verslag ''Malawi''

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties