FOTO'S VAN ANGOLA II & Namibie II VOLGEN NOG :)

 

Dag 469 – 8 januari 2014 – Kinshasa (DRC) naar M’Banza Congo (ANG) – 341 km

Vanochtend ons laatste omeletje gehad in Kinshasa en rond acht uur zaten we op de motor. We reden vrij vlotjes de stad uit. Het verkeer viel gelukkig mee. Onderweg naar de grens waren er weinig bijzonderheden op de zandweg na waar je de laatte 10 a 12 kilometer overheen moet. Het had geregend gedurende de nacht ofzo en het was echt een modderpad geworden. De motor was zo mooi schoon maar daar komt dus weer snel verandering in. Af en toe reden we door het water maar je kunt niet zien hoe diep het is dus dan zak je plotseling weg in een dieper stuk. Gelukkig ging het allemaal zonder problemen alleen met motor begon weer steeds meer problemen te krijgen. Bij de grens van D.R. Congo waren we zo klaar en we reden het bruggetje over naar de Angolese zijde (zelfde grens als binnenkomst). We moesten door drie paspoortcontroles die op vijftig meter van elkaar liggen, waar dat goed voor is weet ik ook niet. Ik ben vervolgens het gebouw binnengelopen om een transitvisum te vragen. Er zat een vrouwtje in wat geen woord Engels wou spreken en ze zat er ook met een gezicht alsof ze er totaal maar dan ook totaal geen zin in had vandaag. Ik heb Miguel gebeld en de telefoon maar afgegeven. Deze weigerde ze aan te pakken maar gelukkig was er iemand anders die de telefoon wel aan wou nemen. We kregen vervolgens te horen dat ons toeristenvisum niet geldig was. Dit klopt want die hebben we al gebruikt dus we hebben aangegeven dat we van de ambassade in Kinshasa hierheen moesten komen voor een transitvisum (‘’frontiers visa’’ noemen ze het hier). Miguel heeft dit vervolgens tegen de medewerkers gezegd via de telefoon maar toen bleek dat ze hier geen visums verstrekken. Sta je dan bij de grens....Al uit D.R. Congo dus we kunnen niet meer terug aangezien we geen visum hebben en Angola komen we niet in omdat ze geen visum verstrekken hier. Miguel gezegd dat we vast zitten tussen de grens en absoluut geen zin hebben om terug te rijden. Miguel is vervolgens bijna een uur lang gaan bellen met zijn contacten in Angolaom het probleem op te lossen. Hij is vrienden met de gouverneur van de provincie waar we in willen dus Miguel heeft hem gebeld. De gouverneur heeft vervolgens de minister van immigratie gebeld en dik een uur later kregen we te horen dat we een visum zouden krijgen maar we moesten een auto volgen naar M’Banza-Congo. De stad waar we toch naartoe moesten om te overnachten. De snelheid van mijn motor liep heuvel op terug van 100 kmpu naar soms wel 40 kmpu. Dus de auto moest zich af en toe even inhouden maar rond zes uur waren we bij het politiekantoor in M’Banza-Congo. Hier moesten wat formulieren ingevuld worden, pasfoto’s moesten ze hebben, de kosten betaald voor het visum (90 USD per visum) en een vrouw is vervolgens naar de bank gereden om het geld over te maken naar immigratie. Na bijna twee uur kregen we een speciaal visa. We hadden zeven dagen verwacht maar we kregen 15 dagen! Gezien de problemen met met motor wel lekker. We reden naar het hotel waar we afgelopen keer ook zijn verbleven en bij de achteringang reden we de binnenplaats op. Tot onze grote verbazing staan er twee BMW’s geparkeerd uit Engeland. Steve en Tony hebben hun tentje daar staan en zitten aan een fles bier. Met grote verbazing zien hun ook twee motorrijders aankomen waar normaal geen toerist komt! De rest van de avond zitten we bij elkaar. Steve en Tony zijn vier maanden geleden vertrokken en komen van Noorden van Afrika af. Ze volgen de westkust. Tony stopt als hij in Zuid-Afrika is maar Steve gaat naar alle continenten en verwacht er vijf jaar over te doen. Hij denkt dat het $ 100.000 gaat kosten maar het zou mij verbazen als het het daarmee gaat redden. Ze wouden niet naar Luanda rijden maar we hebben ze over gehaald om dit toch te doen. Dan kunnen ze de Amigos ontmoeten en Steve heeft ook wat reparaties nodig. Zijn hendel van de voorrem is doormidden gebroken, zijn rechterspiegel is afgebroken en zijn rechterkoffer is schots en scheef. We hebben ook ons tentje opgezet en hebben 100 USD bespaard op een kamer. Ik geloof dat de eigenaar er niet echt blij mee was maar goed.

 

Dag 470 – 9 januari 2014 – M’Banza Congo (ANG) naar Luanda (ANG) – 502 km

Vanochtend zaten we al vroeg op de motor met ons vieren en mijn motor ging verder bergafwaarts. Met name het wegrijden is een probleem. Het duurt erg lang voordat ik op snelheid ben en daarna gaat het wel. Halverwege in Nzeto was het gedaan. Ik kreeg de motor niet meer van zijn plaats en ik heb hem langs de weg geparkeerd. Steve heeft gelukkig wat kennis van motors en heeft de koppelingskabel wat versteld. Hierna was het weer een stuk beter maar het probleem was nog niet verholpen. Even verderop bij het tankstation hebben we wat gegeten (Ze hadden alleen koekjes) en Steve heeft de kabel nog was losser gezet. Het voelt weer ongeveer hetzelfde aan als toen ik het probleem net had. Maar met de aanpassing ga ik Luanda wel halen. Ik was al bang dat ik uren moest gaan wachten op een truck die mij naar Luanda kon brengen. Het laatste stuk zat weer vol met omleidingen over zand en grindwegen. Na D.R. Congo merk je wel dat het een stuk gemakkelijker rijden is dus we beginnen er ervaring in te krijgen. In Luanda staan we vast in een file richting het centrum maar rond zes uur komen we toch aan. We stoppen bij Mario’s hamburgerszaak en hij brengt ons met nog iemand naar een broodjeszaak in de wijk Benfica. Hier zit Lilio, de president van de club, met nog een paar leden. We pakken een gebak en drinken wat en vannacht kunnen we slapen in een strandhuis was leeg ligt. Dat klinkt niet verkeerd! Maar even later krijgen we te horen dat de generator niet werkt maar die zouden ze morgen maken. We kunnen vannacht terecht in het oude appartement van Mario. Binnen was in geen jaren schoongemaakt en het leek wel een hoerentent van binnen. We konden er wel mee lachen. Steve en Tony hebben de tent buiten opgezet en Ben en ik binnen in een kamer waar een airco hing. We kregen nog een fles drank voor de avond en morgen moesten we om negen uur klaar staan voor ontbijt.

 

Dag 471 – 10 januari 2014 – Luanda (ANG) – 20 km

We lagen in een kamer zonder ramen en ik had ook geen tijd bij de hand. Ik dacht dat een uur of zeven was maar het was al bijna negen! De Amigos hadden ons gevraagd of we negen uur klaar wouden staan voor ontbijt. Rond negen uur was er niemand dus de spullen maar gepakt en begonnen met de motor te wassen. Er stond een hogendruk reiniger en de motor was bij de grensovergang weer spekvettig geworden van alle modder dus de schoonmaak kan weer beginnen. Ben eerst, toen Steve, ik en als laatste Tony. Steve zijn motor stond niet zo handig dus deze was weer vettig van al het opspattende modder. Tijdens het wassen kwam Mario met een klein mannetje langs die we al eens eerder hadden gezien. Hij zou vis gaan halen als ontbijt / lunch maar hij kwam terug met een draagtas vol Sagres lemon drank. Hierna zijn we toch gaan lunchen bij zijn hamburgerzaak. We kregen een groot broodje met ei, vlees, een worstje en mayo. Dat gaat er wel in met nog twee mokken Nederlandse melk! Eind van de ochtend zijn we naar Rui’s shop gereden om de motoren te laten repareren. Ik heb problemen met de koppeling / misschien ook de koppelingsplaten en een pitje van de koplamp was stuk. Ben zijn balhoofdlagers zijn slecht waardoor zijn stuur niet soepel beweegt en ook zijn rechterkoffer moest waterdicht gemaakt worden. Steve was ook gevallen en zijn rechterkoffer lag helemaal in puin, rechterspiegel was afgebroken en ook hij had een pitje was niet meer werkte. Tony had geen problemen met de motor. Een voor een werden alle problemen opgelost maar het meest verbazingwekkend was hoe snel ze de koffer van Steve weer recht hadden gebogen. Wat een toppers bij de Amgos en allemaal kosteloos weer gerepareerd. Begin van de avond zijn we onze spullen gaan ophalen en toen weer terug gereden naar Rui’s shop. Hier in de buurt wat boodschappen gaan doen en na acht uur zijn we naar het beachhouse gereden met Lilio. De generator deed het dit keer dus we hebben elektriciteit maar het maakt wel herrie die generator dus gedurende de nacht hebben we hem weer uitgezet. Beachhouse heeft drie slaapkamers met bijbehorende badkamer echter de airco werkt nog niet, deze wordt morgen gerepareerd. We hebben de spullen uitgepakt en iedereen ging in een tenje liggen onder een afdak of op het dakterras. Ik heb mij een kamer gepakt met degelijk matras in de hoop dat ik niet opgevreten wordt door de muggen en dat het afkoelt gedurende de nacht. Morgen dag relaxen waar iedereen aan toe is! Verder komen ook de Amigos langs voor een BBQ en een feest! Hier zitten we goed voor een paar dagen!

 

Dag 472 – 11 januari 2014 – Luanda (ANG) – 0 km

Ik ben al voor zeven uur op en ik begin met de reisverslagen bij te werken. Inmiddels lig ik bijna twee weken achter dus een inhaalslag moet gemaakt worden. We hebben melk met muesli gekocht en de pak in meteen helemaal leeg dus we hebben een stevig ontbijtje gehad. Even later zijn ook Tony en Steve op en ik vraag Steve of hij de generator kan aanzetten. Het maakt veel herrie maar de accu van mijn laptop is erg snel leeg anders. Gedurende de ochtend werk ik lekker door en bekijk ik de foto’s die we gemaakt hebben afgelopen weken. Rond de middag ga ik nog met Steve en Tony naar het hotel-restaurant waar we de eerste avond in Luanda ook waren. Het ligt op loopafstand en we drinken daar een bak koffie en werken een stuk gebak naar binnen. Na de middag komt Lilio, Jorge en wat kinderen van Jorge naar het beachhouse. Jorge heeft een motorongeluk gehad en had zijn been op vijf plaatsen gebroken. Hij had zelfs een uitwendige fractuur bij zijn enkel en de chirugen wouden zijn been amputeren. Uiteindelijk hebben ze zijn been toch weer in elkaar gezet met pinnen en platen in zijn been en buiten zijn been om. Hij kreeg last van infecties en heeft hierdoor 17 maanden in het ziekenhuis gelegen. Maanden en geen dagen!! Inmiddels loopt hij weer op krukken maar hij weet niet of hij nog ooit kan (en wil) motorrijden. Lilio had ook een internetrouter meegenomen dus we hebben weer internet (zolang de generator tenminste aanstaat). Door Lilio worden we uitgenodigd om te gaan lunchen bij iemand. Hij brengt eerst Jorge en zijn kinderen naar huis en haalt ons dan op met zijn gigantische jeep (Ford F150). We rijden door een wat minder uitziende werk en stoppen bij een huis dat er netjes uitziet. De garagedeur staat open, grote tafel staat binnen en de muziek staat vol open. We krijgen een gigantisch bord en kunnen opscheppen wat we willen. Het blijkt een verjaardagsfeestje te zijn van een jonge dame waar we zijn terecht gekomen. Buiten praten we nog wat en Lilio vertrekt en zegt dat we kunnen blijven en dat de eigenaar ons bij het beachhouse afzet. Ik vraag waar de wc is en ik loop door de voordeur naar binnen. Niet normaal zo luxe, grote wijnkelder en gigantische grote flessen whisky staan er. Een grote marmeren tafel en ook de wc ziet eruit alsof het heel wat gekost heeft. Ik loop terug en we gaan naar boven via een trap op de binnenplaatst. Diverse mensen waren ook boven om de wedstrijd Barcelona tegen Atletico Madrid te kijken. Een grote kamer vol met een luxe keuken, een bar, kast vol met speciale flessen drank, een gigantische tv en een doos vol met Cubaanse sigaren. De eigenaar, Steffan, komt binnen en we krijgen een rondleiding. Een jonge kerel van 31 jaar die een bouwbedrijf heeft en het heel erg goed doet. Zijn huis telt vier etages en het is een en al luxe. Diverse dakterassen en hij is nu bezig met een pand wat er aan grenst dus het zal nog eens dubbel zo groot worden en het was al groot. Hij heeft nog twee dure motoren (Ducati en een Honda Crosstourer) en drie of vier auto’s (allemaal dure SUV’s). Het rare was dat hij twee vrouwen heeft. Eentje woont hier waar we nu zijn en de andere in het centrum. We vragen ook aan andere of het klopt en wat de vrouwen er van vinden maar ze doen alsof het normaal is hier. Het schijnt dat Rui, de monteur van de motorclub, zelfs drie vrouwen heeft. Even later staan we weer buiten en staan er allemaal kleine jongetjes bij de buren naar binnen te gluren. Even later komt een man en vrouw naar buiten stormen. De vrouw ligt huilend op straat en de kerel wordt tot kalmte gemaand door wat kerels die ook op het feest waren. Probleem was dat het niet echt lukte en toen was er nog een kerel die betrokken was bij wat er ook gaande was bij de buren. De twee begonnen te knokken en een derde kerel springt er tussenin en krijgt een stoot vol op zijn oog. Het zwelt binnen no-time op en het gevecht gaat gewood door. Eentje deelt de klapppen uit en de andere ontwijkt zoveel mogelijk maar slaat niet terug. De vrouw probeert de twee uit elkaar te halen maar zonder succes. Toen het weer rustig leek te worden sloeg de vlam in de pan. Een van de kerels rende naar binnen om een pistool te halen. Op dit moment rende iedereen naar binnen en wij dus ook. We wachten even in de afgesloten garage maar het blijft gelukkig bij een dreigement. Steffen heeft overigens een beveiliger met AK47 voor de deur staan dus we zaten wel veilig binnen. Inmiddels hadden we het wel gezien en wouden we naar huis. Maar het heeft nog bijna drie uur geduurt totdat we naar huis gebracht werden. De politie is nog ter plaatse geweest en de vrouw en man moesten volgen naar het politiebureau. De andere man heeft zijn spullen gepakt en is met zijn kinderen vertrokken. Waarschijnlijk voor zijn eigen veiiligheid ergens heen gegaan waar ze hem niet kunnen vinden. Door Steffen in een van zijn luxe wagen. Muziek stond vol open en we hebben echt met verbazing de avond beleefd. Rond een uur of één waren we terug en zijn we in ons tentje gekropen. Morgen nog een rustdag en dan is het weer tijd om te vertrekken.

 

Dag 473 – 12 januari 2014 – Luanda (ANG) – 0 km

Na redelijk geslapen te hebben was ik om acht uur op en een bord muesli naar binnen gewerkt. Hierna begonnen met de reisverslagen bij te werken en Miguel kwam nog langs. Met hem nog een paar uur op het buitenterras gezeten. Nadat Miguel weg was kwam Lilio langs maar die was even later weer weg. Een paar uur later kwam Lilio met nog een aantal leden binnen. Ze hadden draagtassen vol met drank en vlees. De BBQ werd aangestoken en de muziek ging aan. Tot een uur of negen zijn ze gebleven en we hebben lekker buiten onder het afdak gezeten. Eht vlees was erg lekker en er gingen weer liters drank doorheen! Weer een erg leuke avond gehad met de Amigos. Nogmaals we worden niet als gasten behandeld maar als koningen hier! Alles wordt geregeld en ze betalen alles voor je! Angola is een van de duurste landen maar voor ons zal het qua uitgaven een van de goedkoopste worden. Gedurende de avond nog een mooie zonsondergang gezien en rond elf uur zijn we gaan slapen. Het was bloed en bloedheet in ons tentje buiten. Geen zuchtje wind...

 

Dag 474 – 13 januari 2014 – Luanda (ANG) – 55 km

Vandaag vertrekken we met Tony en Steve naar Lobito. Van Miguel hadden we een tip gekregen om daar te kamperen op het strand. Na een broodje frankfurter bij het nabijgelegen tankstation de tank nog even gevuld. De medewerker was niet op aan het letten en voor ik het wist spoot de benzine eruit over mijn motor, handschoenen en broek. Met water de motor afgespoeld en toen wou hij ook nog geld hebben voor zijn fout. Nog niet misschien. Hem te weinig geld gegeven en na een blikje drinken gekocht te hebben zijn we aangereden. We reden de stad uit en ik reed voorop met vervolgens Steve, Ben en Tony achter mij. Het liep langzaam omhoog en ik kijk in mijn achteruitkijk speigel en ik zie Ben onderuit gaan. De rem ingeknepen en de motor neergezet. Steve gezegd om even bij de motor te blijven want Ben was honderd meter achter mij gevallen. Naar ben toe gerend en hij stond inmiddels meer. Tony had ook net zijn motor neergezet en met zijn drieën de motor recchtop gezet. Ben was gelukkig oké op wat schrammen na. Er kwam een auto met militairen langs en die waren aan het klagen dat we het verkeer op aan het houden waren. Tony: ‘’Fuck off! He just had an accident!’’ (Flikker op, hij heeft net een ongeluk gehad). De motor aan de zijkant gezet en toen bleek de velg wat verbogen te zijn. Helemaal duidelijk is het niet omdat de motor volgens Ben nergens tegen aan is gekomen. Verder wat krassen op de handvatbescherming, valbeugels en het knipperlicht. De zijkoffer had ook weer een tik gehad maar dat valt wel mee. Ben kan zo niet verder rijden dus ik heb Lilio al gebeld dat we naar Rui’s shop komen. Tegen Tony en Steve gezegd dat ze verder konden rijden en toen Steve en ik weer bij onze motor stonden (100 meter verder) waren er weer diverse voorbijgangers aan het klagen. Zelfs de rustige Steve moest zich even afreageren op de voorbijgangers ‘’Piss off!!’’. Vervolgens kwam er een truck voorbij die een spoor van Diesel neerlegt op het asfalt. Het asfalt was hiervoor ook al glad op diverse plaatsen dus dit is ook de oorzaak geweest dat Ben zijn voorwiel weg gleed. We zijn dus terug gereden en bij aankomst bij Rui’s shop nog even gewacht. Toen we aankwamen reed Miguel bij toeval ook net langs dus hij is nog even gestopt om gedag te zeggen. Lilio kwam ook aanrijden met zijn motor en Rui was er even later ook. Ze hebben de velg bekeken en deze laten repareren. Het stuur van Ben zijn motor stond ook niet helemaal recht dus hier moest ook naar gekeken worden. Rond één uur kwam het bedrijf terug met de velg maar het was nog steeds niet goed. De deuk was er wel uit maar als je de velg ronddraait op de as dan zie je dat het nog niet goed is. Ze hebben de velg weer terug gegeven en pas om vijf waren ze weer terug, zonder resultaat. In de tussentijd heeft Lilio nog remblokken gehaald voor mijn achterwiel. IK dacht dat ik de juiste bij had maar deze zijn enkel voor het voorwiel. De remblokken vervangen en gevraagd wat de schade was. Lilio wou er niks van weten dus zelfs de onderdelen betalen ze voor ons! Ben heeft gedurende de middag was op een muurtje gezeten en af en toe is hij in slaap gevallen. Afgelopen nacht hebben we ook niet echt denderend geslapen. In de tussentijd hebben we Rui geholpen met stickers en andere plakrommel te verwijderen van een Dodge jeep die hij net had gekocht. Lilio had wat Mango’s gekocht zodat iedereen wat te eten had en wij hebben regelmatig nog wat drinken gekocht voor de heren. Uiteindelijk hebben ze velg weer gebruikt om te kijken of het met een band erop toch niet mee viel. We moesten maar naar het strandhuis rijden en dan laten weten of ermee te rijden valt anders zouden ze morgen kijken voor een nieuwe velg. De trilling in het stuur is groot volgens Ben dus hij heeft een nieuwe voorvelg nodig. Bij aankomst in het strandhuis was er een feestje gaande. Een aantal leden waar daar met hun vriendin. De flessen whisky, amarullo en wijn stonden op tafel. De koelbox was gevuld met bier. De kip stond op tafel en de hamburgers werden even later voor ons gehaald. Met hun nog buiten gezeten, wat muziek geluisters, wat video’s gekeken en rond elf uur vertrokken ze weer. De fles whisky en het overgebleven bier hebben ze hier gelaten....niet erg! Vannacht slapen we binnen op een kamer met airco. Ben is met degene die hier het huis onderhoudt diesel gaan halen. Ik had al teveel op dus ik ben rustig gaan zitten.

 

Dag 475 – 14 januari 2014 – Luanda (ANG) – 3 km

Tot negen uur geslapen om een koele kamer zonder muggen (fles insecticide gebruikt). Hierna buiten gaan zitten om de reisverslagen bij te werken en een pot fruityoghurt gegeten. De Nederlandse reisverslagen zijn weer bijna bijgewerkt na een grote achterstand! Verder nog even beltegoed gaan halen bij het tankstation want dat was op. Ben heeft Lilio gebeld voor een update en de leden waren in drie steden op zoek naar een velg dus dat moet goedkomen vandaag. Miguel belde ook nog en die komt eind van de middag nog even langs (niet geweest). Steve en Tony informeerde ook nog of we weer onderweg waren maar niet dus. Wellicht dat we in Lubango weer bij elkaar kunnen komen. Ze rijden wat langzamer dan ons en rijden minder grote afstanden per dag. Dus als we twee dagen goed doorrijden zijn we weer bij elkaar. Zou wel leuk zijn dan kunnen we de video’s en en foto’s nog uitwisselen. Eind van de middag kwam een van de Amigos langs met een gebruikte velg van een Africa Twin. Deze heeft hij er meteen opgezet en dat ging erg snel moet ik zeggen. Nu staat het stuur nog wat scheef en het wiel draait ook nog niet echt soepeltjes. Hopelijk is dit morgenvroeg opgelost. Rest van de dag nog wat afleveringen van Sons of Anarchy gekeken en Jackass: Bad Grandpa.

 

Dag 476 – 15 januari 2014 – Luanda (ANG) – 0 km

Vandaag niet veel gedaan. Wat gehangen op het terras van het strandhuis waar we verblijven. De koffers even schoon gemaakt en vroeg naar bed gegaan. De generator deed niks dus geen laptop kunnen gebruiken (accu is bijna stuk, al na een half uur leeg). Toen we al in bed lagen sprong de generator wel aan dus er is toch nog een monteur langs geweest om het even te repareren.

 

Dag 477 – 16 januari 2014 – Luanda (ANG) – 15 km

Wederom gehangen in het strandhuis. Ben is voor de tweede dag naar Rui’s shop om zijn motor te laten repareren. Niet alleen de velg was scheef maar ook zijn schijfrem en de remblokhouder. Hoe dat allemaal scheef kan zijn na het ongeluk blijft een raadsel. Ben is gevallen op de linkerzijde en alle schade is toch aan de rechterzijde. Wellicht is de motor toch tegen de vangrails geschoven. Gedurende de avond wouden we met wat mensen van de Amigos da Picada naar de film gaan in het Belas shopping center. Toen we daar waren bleek de film, Wolf of Wallstreet, niet te draaien vanwege technische problemen. We hebben gedurende de avond bij de KFC gezeten en de prijzen zijn echt waanzinnig! 10 USD voor een milkshake en een emmer kippepootjes (12 stuks) maar liefst 55 USD! We hebben dus niks gekocht maar uiteraard kregen we alles weer gesponsord van onze vrienden uti Angola. Rond elf uur zijn we weer vertrokken na nog een groepsfoto te hebben gemaakt.

 

Dag 478 – 17 januari 2014 – Luanda (ANG) naar Benguela – 512 km

Vandaag poging twee om weg te komen uit Luanda. Ben zijn motor is weer gerepareerd omdat enkele leden bereid waren hun onderdelen af te staan (zonder hiervoor te hoeven betalen). We willen zo snel mogelijk naar Livingstone aangezien we alles al gezien hebben toen we vanuit het zuiden naar het noorden reden. Nu dus de omgekeerde weg dus weinig nieuws! Over het gladde stuk zijn we dit keer maar extra voorzichtig gereden en dit keer is er niemand onderuit gegaan. In Lobito nog even geweest pinnen en wat boodschappen gedaan. In Benguela zijn we weer in hetzelfde guesthouse gaan zitten (A Sombra) en gedurende de avond wat series gekeken.

 

Dag 479 – 18 januari 2014 – Benguela (ANG) naar Ondjiva (ANG) – 726 km

Na een ontbijtje zijn we weer op de motor gestapt en we wouden in eerste instantie in Lubango stoppen (na circa 350 km). De hotels die we binnen liepen na de middag waren vol geboekt dus na een tosti in het winkelcentrum zijn we doorgereden. Rond drie waren we weer bijna 150 kilometer verder en daar bij een pension gestopt. Ik had nog geen zin om te stoppen dus we zijn toch maar weer doorgereden naar Ondjiva wat nog een kleine 300 kilometer rijden was. Gedurende een traject van vijftig kilometer moesten we regelmatig de weg af voor wegwerkzaamheden maar we hebben zoveel mogelijk over de weg gereden. Met de motor kunnen we veelal wel langs de afzettingen (bomen, voertuigen, takken, zand etc worden gebruikt om de weg af te zetten). De laatste vijftig kilometer moesten we nog in het donker rijden en terwijl ik 110 kmpu rijd vliegt er een vogel vol tegen mijn vizier aan! Wat een klapper zeg. Even gestopt en de veren en het bloed van de hem gehaald en toen het laatste stuk nog gereden. Om half acht waren we in het hotel en pas om half tien kwamen ze met het eten aanzetten. Gedurende de tijd nog even met Nienke op Facebook gezeten die mijn verslagen aan het lezen was. Nog wat tips gekregen voor Livingstone en toen was het eten ook eindelijk daar. Na het avondeten nog even een aflevering gekeken van Sons of Anarchy en om half twaalf gaan slapen.

 

Dag 480 – 19 januari 2014 – Ondjiva (ANG) naar Grootfontein (NAM) – 402 km

We waren om half acht op en na het ontbijt wouden de dames van het restaurant nog een complete fotoshoot doen bij de motoren. Volgens mij wel honderd foto’s gemaakt want ze bleven maar bezig. De laatste vijftig kilometer naar de grens waren een eitje en de grensovergang ging soepeltjes. Ze (Angolese zijde) vroegen naar de importpapieren van onze motoren maar die hebben we niet. We wezen naar ons ‘’speciaal’’ visa en toen keken ze een beetje verbaast. Ze wisten niet wat ze er mee aan moesten en we konden doorrijden. Namibische zijde was allemaal zo gepiept, papieren invullen, stempels erop en door. Bij een checkpoint moesten we stoppen voor een paspoortcontrole en ze wouden mijn bagage controleren (ze zijn gewoon nieuwshierig). De koffers maar even geopend en voor de grap gezegd dat deze vol slangen zaten. Het mocht niet baten want ze moesten toch allemaal even open.Bij Wimpy weer eens gaan eten en vlak voor Tsumeb kwamen we langs een ongeluk wat net gebeurd was. Een ‘’bakkie’’ (jeep met open bak achter) had een klapband gehad en was van de weg af geraakt. De mensen die in de bak zaten zijn eruit geslingerd en ze lagen verspreid. Ze lagen er allemaal rustig bij maar het zag er niet goed uit.  We waren ze voorbij gereden maar we zijn toch maar weer omgekeerd om te kijken of ze pijnstillers of iets dergelijks nodig hadden. Die was niet nodig ondanks dat er een vrouw lag die volgens mij een uitwendige botbreuk had. In Grootfontein zijn we gestopt en de benzinekan van Ben was gaan lekken waardoor er benzine op zijn kleding was gekomen wat er na drie keer wassen nog niet uit was. We zitten nu weer op het meest zuidelijke punt van de omweg. Vanaf hier gaan het weer naar het noorden. Morgen het eerste gedeelte over de Caprivi strip in het noordoosten van Namibië.                                                  

 

Dag 481 – 20 januari 2014 –Grootfontein (NAM) naar Divundu (NAM) – 455 km

Vandaag een saaie dag gehad. Kilometers en kilometers lang rehtdoor rijden door een eentonig omgeving. Wel lekker om kilometers te maken aangezien de wegen goed zijn. In Divindu gestopt bij een NWR campsite en hier kwamen we Piet en Hans tegen. Zij zaten om een camping even verderop en deze was een stuk mooier. Ik had al betaald maar met wat moeite kreeg ik toch mijn geld terug. We zijn achter de twee aangereden en de laatste vier kilometer ging over een zandweg. Hier weer erg rustig moeten rijden maar dit was het zeker waard. Mooie kampeerplek aan het water, lekkere koude biertjes gekregen en samen nog gegeten in het restaurant wat ook aan de rivier lag. Gedurende de avond nog even bij de tent gezeten buiten en de filmpjes laten zien. De douche is buiten bij een boom en de wc is echt geweldig. Je moet tien meter omhoog lopen wat op een uitkijktoren lijkt maar daar is het wc hokje. Bovenste stuk is open dus overdag kun je lekker uitkijken over het landschap. Helaas was het al donker dus veel heb ik niet kunnen genieten. De hond was met mij meegelopen en die legde zich neer buiten de deur. Hij kwam lekker nog bij ons liggen toen we buiten zaten en gedurende de nacht hadden we een mooie waakhond.

 

Vervolg in verslag ''Zambia''

Nieuwste Artikelen

Onze Sponsors

ATAMOTO

KERAM

MDI

Volg ons!

Op Facebook volg je de updates van onze reisverslagen, foto's en video's. 

Op SmugMug worden de mooiste foto's en video's van onderweg geplaatst.

Abonneer je op de RSS Feed van deze site.

Route

Dit is de kaart van hoe we gaan rijden. Klik op de kaart voor een grotere versie en een lijst van alle landen.

mapextendedcolor

Nieuwste Reacties